ႏိုင္လြတ္လံု ႏိုင္လြတ္လံု

ႏိုင္လြတ္လံုနဲ႔ အရပ္သားအခ်င္းခ်င္း တရားစြဲလို႔ ရမရ

⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️⚖️

No photo description available.ဥပေဒဆိုတာ အနက္အဓိပၸာယ္ မခၽြတ္ယြင္းေအာင္ စီရင္ေရးသားၾကစျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုေတာ့ ဥပေဒကို ေသခ်ာမဖတ္ဘဲ ရမ္းစြဲၾကတဲ့အခါ လြဲလြဲေနၾကတာေတြ ေတြ႕ျမင္မိရသလိုပါပဲ။ ခပ္တည္တည္ပဲ၊ ႏိုင္လြတ္လံု ပုဒ္မ ၁၀ နဲ႔ စြဲတယ္ေပါ့။

ဟုတ္ကဲ့… ပုဒ္မ ၁၀ ကို ေအာက္မွာ ဖတ္ၾကည့္ေတာ္မူၾကပါ။ အက်ဥ္းေျပာရင္ေတာ့ ပုဒ္မ ၇ ပါ တားျမစ္ခ်က္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပုဒ္မ ၈ ပါ တားျမစ္ခ်က္တရပ္ရပ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္လွ်င္ ဆိုတာက ထိပ္ဆံုးက လာပါတယ္။

အဲေတာ့ ပုဒ္မ ၇ က ဘာလဲ။ ဥပေဒနဲ႔အညီ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ၂၄ နာရီထက္ေက်ာ္ၿပီး ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္တာကို တားျမစ္ထားတာပဲ။ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈကို ဘယ္သူက လုပ္ႏိုင္သလဲ။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြက လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံသားေတြအေနနဲ႔ ၂၄ နာရီထက္ ပိုၿပီး အေၾကာင္းမဲ့ အခ်ဳပ္မခံရေလေအာင္ ဥပေဒက ကာကြယ္ေပးထားတယ္။ အာဏာပိုင္ေတြ ထင္သလို မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ကန္႔သတ္ထားတာ။

အခု စြဲေနတာေတြကို ျမင္ရသေလာက္ကေတာ့ ပုဒ္မ ၈ (စ) ကို ကိုင္ၿပီး စြဲေနၾကတာပါ။

(စ) နိုင္ငံသားတဦး၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ၊ မိသားစုေရးရာကိစၥမ်ားတြင္ အဓမၼဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္း သို႔မဟုတ္ လူတဦး၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ပုတ္ခတ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ ထိခိုက္ေစရန္ တနည္းနည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳရ။

အဓိကက ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ပုတ္ခတ္တာ ဒါမွမဟုတ္ ထိခိုက္ေစရန္ တနည္းနည္းနဲ႔ လုပ္ပါတယ္ေပါ့။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့လို စြဲဖို႔အတြက္က်ေတာ့ ပုဒ္မ ၈ ရဲ႕ ထိပ္ဆံုးစာပိုဒ္က သည္လိုဆိုထားတယ္။

တည္ဆဲဥပေဒႏွင့္အညီ ခြင့္ျပဳမိန္႔့၊ခြင့္ျပဳခ်က္ သို႔မဟုတ္ ဝရမ္းတစံုတရာမရွိဘဲျဖစ္ေစ၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ သို႔မဟုတ္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႕၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲျဖစ္ေစ… တဲ့။

အဲဒီ့ခြင့္ျပဳခ်က္ေတြကို ဘယ္သူေတြ လိုအပ္တာလဲ။

သာမန္ အရပ္သူ အရပ္သားေတြက သူတို႔ စိတ္ထဲရိွတာေလး ခ်ေျပာဖို႔အတြက္ အဲဒီ့ခြင့္ျပဳခ်က္ေတြကို ေတာင္းဖို႔ လိုပါသလားဆိုတာကို အရင္ဆံုး စ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။

ကိုအဝွာကျဖင့္ ငေပါႀကီးပါ၊ မဟဝါကေတာ့ မ်က္ႏွာမ်ားလိုက္တာလို႔ ေျပာဖို႔ ဥပေဒခြင့္ျပဳမိန္႔႔ ေတာင္းခံဖို႔၊ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းေနဖို႔ လိုမတဲ့လား။

သည္လိုခြင့္ျပဳခ်က္ကို ေတာင္းဖို႔ လိုတာကလည္း အာဏာပိုင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ိုး႐ိုးစင္းစင္းေလးပါပဲ။ ဘာမွ နက္နက္နဲနဲ ႐ႈပ္႐ႈပ္ေထြးေထြးကို မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုေမာင္ဆင့္လို႔ ေျပာေနၾကတဲ့ common sense လူၿပိန္းသိေလးပဲ လိုတာပါ။

အဲေတာ့ကာ ႏိုင္လြတ္လံုဥပေဒရဲ႕ ဆိုလိုရင္းက ရွင္းပါတယ္။

(၁) ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ လံုျခံဳမႈကို အာဏာပိုင္ေတြက ထင္သလို မက်ဴးလြန္ႏိုင္ေအာင္ သည္ဥပေဒက ကာကြယ္ေပးထားပါတယ္။

(၂) က်ဴးလြန္သူဟာ အာဏာပိုင္ မဟုတ္သမွ် ကာလပတ္လံုး သည္ဥပေဒနဲ႔ အက်ံဳးမဝင္ပါဘူး။ တနည္းေျပာရင္ စြဲလို႔ မရပါဘူး။

အဲလိုမဟုတ္ဘဲ ႏိုင္လြတ္လံုနဲ႔ ထင္သလို ေလွ်ာက္စြဲေနရင္ေတာ့ ႏိုင္လြတ္လံုဟာ သားေရကြင္းဥပေဒ ျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ဥပေဒရဲ႕ မူလရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြကို ကာကြယ္ေပးရာ မေရာက္ေတာ့ဘဲ ဒုကၡေပးရာသာ ေရာက္ေနေတာ့မွာပဲလို႔ ျမင္မိရပါတယ္။

က်ေနာ့္ လူၿပိန္းသိေလးနဲ႔ ေဆြးေႏြးၾကည့္တာပါ။ ဥပေဒပညာရွင္မ်ား ဝင္ေဆြးေႏြးေပးရင္ သိပ္ေက်းဇူးတင္မိမွာပါ ခင္ဗ်ား။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

(၁၆၁၀၁၉)

မူရင္းဥပေဒ ျပဌာန္းခ်က္မ်ား ေကာက္ႏုတ္ခ်က္
——————————————————
နိုင္ငံသားမ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာလြတ္လပ္မႈႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာလံုျခံဳမႈကို ကာကြယ္ေပးေရးဥပေဒ (၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၈ ရက္)

အခန္း (၂)
နိုင္ငံသားမ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လံုျခံဳမႈကို အကာအကြယ္ေပးျခင္း

၃။ နိုင္ငံသားတိုင္းသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ နိုင္ငံသားမ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ပုဂၢိဳလ္ ဆိုင္ရာလံုျခံဳမႈ အျပည့္အဝ ရရွိခံစားခြင့္ရွိသည္။

၄။ သက္ဆိုင္ရာဝန္ၾကီးဌာနႏွင့္တာဝန္ရွိသူမ်ားသည္ နိုင္ငံသားမ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လံုျခံဳမႈနစ္နာဆံုးရံႈးျခင္းမရွိေစရန္ ကာကြယ္ေပးရမည္။

အခန္း (၃)
သက္ဆိုင္ရာဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ တာဝန္ရွိသူမ်ား၏တာဝန္မ်ား

၅။ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္တာဝန္ရွိသူမ်ားသည္-

(က) တည္ဆဲဥပေဒႏွင့္ အညီမွတပါး ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈကိုျဖစ္ေစ၊ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လံုျခံဳမႈကို ျဖစ္ေစ နစ္နာဆံုးရံႈးမႈမရွိေစရန္ မည္သူ့ကိုမဆို ကာကြယ္ေပးရမည္။

(ခ) ပုဂၢိဳလ္တဦးဦး၏ ေနအိမ္ႏွင့္ ေနအိမ္အျဖစ္အသံုးျပဳေသာ အခန္း၊ အေဆာက္အအံု သို႔မဟုတ္ ပရဝဏ္ႏွင့္ ပရဝဏ္အတြင္းရွိ အေဆာက္အအံုမ်ားအတြင္းသို႔ တည္ဆဲဥပေဒတရပ္ရပ္အရ ဝင္ေရာက္ ရွာေဖြျခင္း၊ သိမ္းဆည္းျခင္း သို႔မဟုတ္ သူတဦးဦးအားရွာေဖြျခင္း၊ ဖမ္းဆီးျခင္းျပဳလုပ္လိုလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ ရပ္ကြက္ သို႔မဟုတ္ ေက်းရြာအုပ္စုရွိ အုပ္ခ်ုပ္ေရးမႉးျဖစ္ေစ၊ ေက်းရြာတာဝန္ခံ သို႔မဟုတ္ ရာအိမ္မႉးျဖစ္ေစ၊ ဆယ္အိမ္မႉးျဖစ္ေစ တဦးဦးအပါအဝင္ အနည္းဆံုးသက္ေသႏွစ္ဦးႏွင့္အတူ ေဆာင္ရြက္ရမည္။

၆။ သက္ဆိုင္ရာဝန္ၾကီးဌာနႏွင့္ တာဝန္ရွိသူမ်ားသည္ ဤဥပေဒအရ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးရန္ တိုင္ၾကားခ်က္ကို လက္ခံရရွိပါက ဥပေဒႏွင့္အညီ အေရးယူေဆာင္ရြက္ရမည္။ မိမိဌာနက အေရးယူေဆာင ရြက္ရမည့္ ကိစၥမဟုတ္ေၾကာင္း ေပၚေပါက္ပါက အက်ိုးအေၾကာင္းေဖာ္ျပ၍ တိုင္ၾကားသူထံ ရက္ေပါင္း ၃၀ အတြင္း ျပန္ၾကားရမည့္အျပင္ ယင္းျပန္ၾကားစာတြင္ မည္သည့္ဌာနအဖြဲ႕အစည္းသို႔ တိုင္ၾကားသင့္ေၾကာင္း အၾကံျပဳခ်က္ ပါရွိရမည္။

အခန္း (၄)
တားျမစ္ခ်က္မ်ား

၇။ မည္သူမွ် တည္ဆဲဥပေဒတရပ္ရပ္အရ ခြင့္ျပဳသည့္ကိစၥမွတပါး တရားရံုး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ မည္သူ့ကိုမွ် ၂၄ နာရီထက္ေက်ာ္လြန္၍ ခ်ုပ္ေႏွာင္ထားျခင္းမျပဳရ။

၈။ မည္သူမွ် တည္ဆဲဥပေဒႏွင့္အညီ ခြင့္ျပဳမိန္႔႔၊ ခြင့္ျပဳခ်က္ သို႔မဟုတ္ ဝရမ္းတစံုတရာမရွိဘဲျဖစ္ေစ၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ သို႔မဟုတ္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႕၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲျဖစ္ေစ-

(က) နိုင္ငံသားတဦး၏ေနအိမ္၊ ေနအိမ္အျဖစ္အသံုးျပဳေသာအခန္း၊ အေဆာက္အအံု သို႔မဟုတ္ ပရဝဏ္ႏွင့္ ပရဝဏ္အတြင္းရွိ အေဆာက္အအံုအတြင္း ဝင္ေရာက္ရွာေဖြျခင္း၊ သိမ္းဆည္းျခင္း သို႔မဟုတ္ သူတဦးဦးအား ဖမ္းဆီးျခင္းမျပဳရ။

(ခ) နိုင္ငံသားတဦး၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈႏွင ့္ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာလံုျခံဳမႈကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစေသာ သို႔မဟုတ္ လူ့ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစနိုင္ေသာ ေနာက္ေယာင္ခံေစာင့္ၾကည့္ျခင္း၊ စံုေထာက္ျခင္း ႏွင့္စံုစမ္းျခင္းမျပဳရ။

(ဂ) ပုဂၢိဳလ္တဦးႏွင့္တဦးအၾကား ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းကိရိယာတမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ဆက္သြယ္ေျပာၾကားျခင္းကို ၾကားျဖတ္ဖမ္းယူနားေထာင္ျခင္း သို႔မဟုတ္ တနည္းနည္းျဖင့္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္း မျပဳရ။

(ဃ) ဆက္သြယ္ေရး ေအာ္ပေရတာမ်ားထံမွ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ တယ္လီဖုန္းႏွင့္ အီလက္ထေရာနစ္ဆက္သြယ္ေရး သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအား ေတာင္းယူျခင္း၊ ထုတ္ေပးျခင္းမျပဳရ။

(င) အျခားသူ၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာကိစၥအလို့ငွာ ဆက္သြယ္ေပးပို႔သည့္စာေပးစာယူ၊ စာအိတ္၊ ေခ်ာထုပ္၊ ပါဆယ္ထုပ္ တခုခုကို ဖြင့္ေဖာက္ျခင္း၊ ရွာေဖြျခင္း၊ သိမ္းဆည္းျခင္း၊ ေဖ်ာက္ဖ်က္ျခင္း သို႔မဟုတ္ ဖ်က္ဆီးျခင္းမျပဳရ။

(စ) နိုင္ငံသားတဦး၏ ပုဂၢိဳလ္ဆိုင္ရာ၊ မိသားစုေရးရာကိစၥမ်ားတြင္ အဓမၼဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္း သို႔မဟုတ္ လူတဦး၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ပုတ္ခတ္ျခင္း သို႔မဟုတ္ ထိခိုက္ေစရန္ တနည္းနည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳရ။

(ဆ) နိုင္ငံသားတဦး၏ တရားဝင္ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းနိုင္ေသာ ပစၥည္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ မေရႊ႕မေျပာင္းနိုင္ေသာ ပစၥည္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း မတရားသိမ္းယူျခင္း သို႔မဟုတ္ တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ျဖစ္ေစ တမင္ပ်က္စီးေစျခင္း သို႔မဟုတ္ ဖ်က္ဆီးေစျခင္းမျပဳရ။

၉။ မည္သည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕စခန္းမႉးမဆို ဤဥပေဒအရ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးရန္ တိုင္တန္းခ်က္ကို လက္ခံရရွိလွ်င္ ျဖစ္ေစ၊ သတင္းေပးခ်က္ကို လက္ခံရရွိလွ်င္ျဖစ္ေစ ရာဇဝတ္က်င့္ထံုးဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၅၄ ႏွင့္ အညီ အေရးယူေဆာင္ရြက္ရမည္။

အခန္း (၅)
ျပစ္ဒဏ္မ်ား

၁၀။ မည္သူမဆို ပုဒ္မ ၇ ပါ တားျမစ္ခ်က္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပုဒ္မ ၈ ပါ တားျမစ္ခ်က္တရပ္ရပ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ေၾကာင္း ျပစ္မႈထင္ရွားစီရင္ျခင္းခံရလွ်င္ ထိုသူကို အနည္းဆံုးေျခာက္လမွ အမ်ားဆံုး သံုးႏွစ္ထိ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ရမည့္အျပင္ အနည္းဆံုး က်ပ္သံုးသိန္းမွ အမ်ားဆံုးက်ပ္ ၁၅ သိန္းအထိ ေငြဒဏ္ခ်မွတ္နိုင္သည္။

အခ်စ္ကို ဦးစားေပးခဲ့ေလသူတဦး

💔💔💔💔💔💔💔💔💔

နိဒါန္း

မိတ္ေဆြတေယာက္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေနာ္ သတိမထားမိလိုက္တဲ့ သတင္းရွည္ႀကီးတပုဒ္ကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

မႏွစ္က ေအာက္တိုဘာလ ၂ ရက္ေန႔မယ္ အသတ္ခံလိုက္ရ၊ အေလာင္းေဖ်ာက္ခံလိုက္ရတဲ့ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်ႏိုင္ငံသား အသက္ ၆၀ အရြယ္ သတင္းေထာက္တေယာက္ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ပါ။ သူ႔နာမည္က ဂ်မား(လ္) ခါေရွာ္ဂီတဲ့။ ဂ်မား(လ္)လို႔ပဲ ဆက္ေရးသြားပါမယ္။

သတင္းေဆာင္းပါးႀကီးကေတာ့ အေသးစိတ္ေတြနဲ႔ သိပ္ကို ေဝဆာလြန္းလွပါတယ္။ ကမၻာ့သတင္းဌာန အသီးသီး၊ သတင္းစာ အသီးသီးကလည္း သူအသတ္ခံရတာ တႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္မယ္ သည္သတင္းကို ေဖာ္ျပၾကတယ္။ ေဖာ္ျပဆို သူ႔ကို သတ္ျဖတ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကုလသမဂၢအထူးစံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ရဲ႕ အစီရင္ခံစာကလည္း ထြက္လာခဲ့ၿပီကိုး။

ျပည္ေျပး

ဂ်မား(လ္)ဟာ ေဆာ္ဒီ နန္းတြင္းမွာ ရာထူးႀကီးႀကီးနဲ႔ တာဝန္ယူခဲ့ရဖူးတယ္။ အတြင္းသိေပါ့။ ဒါေပသည့္ သူက မင္းလိုလိုက္ မင္းႀကိဳက္ေဆာင္မယ့္အစား သူ႔ႏိုင္ငံတြင္းက မသမာမႈေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေရးသားတတ္တဲ့ စာနယ္ဇင္းဆရာ၊ စာတည္း ျဖစ္တာမို႔ သူ႔ကို စာတည္းရာထူးက ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ထုတ္ပယ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အေျခအေန မလွမွန္း သိတဲ့ ဂ်မား(လ္)က မိသားစုကို ထား၊ သူ႔ဇနီးနဲ႔ ကြာရွင္းကာ မိခင္ႏိုင္ငံကေန ထြက္လာၿပီး အေမရိကန္မွာ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ခဲ့တယ္။ အဖမ္း ခံရေတာ့မယ္ဆိုတာကို သိေနလို႔ပါ။ ဇနီးကို ကြာရွင္းလိုက္ရတာကလည္း အစိုးရက သူ႔ဇနီးကို အတင္း ဖိအားေပးေနခဲ့လို႔ပါပဲ။

Image may contain: 2 people, people smiling, eyeglasses, tree, hat, beard, outdoor and closeup

အျပင္ကေနလည္း သူ႔တိုင္းျပည္သတင္းေတြ ေရးခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဝါရွင္ထန္ပို႔(စ္)သတင္းစာမွာ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့တဲ့အျပင္ ကေနဒါႏိုင္ငံမွာ ရိွေနတဲ့ သူ႔ႏိုင္ငံသား လူငယ္တဦးနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး ကိစၥေတြမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ေနခဲ့ပါတယ္။

တိုးတက္နည္းပညာ လန္႔စရာ

ခက္တာက ေဆာ္ဒီအိမ္ေရွ႕မင္းသားက ေျခတံလက္တံရွည္တယ္။ ပိုက္ဆံလည္း ေပါေတာ့ သူတို႔ခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ ေျပာဆိုေနသမွ် ဖုန္းေျပာတာေတြ၊ စာတိုပို႔တာေတြကို ျဖတ္ခိုးႏိုင္တဲ့ နည္းပညာအကူအညီကို ရယူႏိုင္ခဲ့ေလတယ္။ ဂ်မား(လ္)ကို ေဆာ္ဒီျပန္လာဖို႔ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ဖ်ားေယာင္းခဲ့ေသးေပမယ့္ သူ႔ျပည္အေၾကာင္း သူသိေတာ့ ျငင္းတယ္။ ျပန္တာနဲ႔ သူ႔ကို ေထာင္ထဲ ထည့္မွာပဲလို႔ ႀကိဳတြက္ႏိုင္ေနတာကိုး။

ဂ်မား(လ္)ရဲ႕ မဟာအမွားကေတာ့ တူရကီႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္တဲ့ အသက္ ၃၅ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကို ေၾကြသြားတာပါပဲ။ အဲဒီ့မိန္းမနဲ႔ ယူမယ္လုပ္ေတာ့ တူရကီဥပေဒအရ ဂ်မား(လ္)ဟာ သူ႔ဇနီးနဲ႔ တရားဝင္ ကြာရွင္းၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း တရားဝင္ အေထာက္အထားလိုလာတယ္။ အဲဒီ့မွာတင္ ဂ်မား(လ္)က တူရကီက ေဆာ္ဒီ ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးကို သြားၿပီး တရားဝင္ စာရြက္စာတမ္းေတာင္းတာေပါ့။

သတ္သတ္ ထစ္ထစ္

ေပးမယ္ဆိုၿပီး ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးက ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ ခ်ိန္းတဲ့ေန႔ ေအာက္တိုဘာ ၂ ရက္မွာေတာ့ ဂ်မား(လ္)ကို သတ္မယ့္ လက္မရြံ႕အဖြဲ႕က ေဆာ္ဒီကေန ေရာက္လာၿပီး အသင့္ေစာင့္ေနတယ္။ အတိုခ်ံဳ႕လိုက္ရင္ေတာ့ ဂ်မား(လ္)ကို အဲဒီ့ေန႔ ေန႔ခင္း တနာရီသာသာမွာ ေခါင္းကို ပလတ္စတစ္အိတ္စြပ္ၿပီး သတ္ျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။ သူ႔ကိုယ္ခႏၶာကို တစစီ ခုတ္ထစ္ၿပီး ပလတ္စတစ္အိတ္နဲ႔ ထုတ္၊ ေကာင္စစ္ဝန္ရဲ႕ အိမ္ကို ေခၚသြား။ အဲဒီ့ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြကို ေရတိုင္ကီထဲထည့္ မီး႐ိႈ႕အေလာင္းေဖ်ာက္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးအျပင္မွာေတာ့ ဂ်မား(လ္)နဲ႔ လက္ဆက္မယ့္ အမ်ိဳးသမီးက ေစာင့္ေနတယ္။ အခ်ိန္တန္သည္အထိ ထြက္မလာလို႔ ဟိုဟိုသည္သည္ ဆက္သြယ္ေတာ့မွ သည္အမႈက လူသိရွင္ၾကားျဖစ္လာတယ္။

ျငင္းၾကည့္ဦးမယ္ေလ

ပထမေတာ့ ေဆာ္ဒီအစိုးရက ျငင္းပါတယ္။ ဂ်မား(လ္) ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးက ျပန္သြားပါတယ္ေပါ့။ ခက္တာက စီစီတီဗွီ ေခတ္ႀကီးျဖစ္ေနေတာ့ တူရကီအစိုးရရဲ႕ စီစီတီဗွီမွတ္တမ္းမွာ ဂ်မား(လ္) ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးထဲ အဝင္ကိုသာ ေတြ႕ရၿပီး ျပန္ထြက္လာတာကို လံုးဝ မေတြ႕ရတာပါပဲ။

တဖက္ကလည္း တူရကီ ေထာက္လွမ္းေရးက ေကာင္စစ္ဝန္႐ံုးထဲက စကားသံေတြကို အသံဖမ္းထားႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဂ်မား(လ္)ကို သတ္ျဖတ္သံ၊ ဂ်မား(လ္)ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအသံေတြအထိ အကုန္ဖမ္းထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ကုလ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႕နဲ႔က်မွ ျပန္ဖြင့္ျပခဲ့ပါတယ္။ စုစုေပါင္း ၄၅ မိနစ္စာေတာင္ ရိွတယ္ဆိုပဲ။

အေထာက္အထားေတြအရ ေဆာ္ဒီအိမ္ေရွ႕မင္းသားရဲ႕ အမိန္႔အရ လုပ္တယ္လို႔ ယူဆစရာေတြ ရိွေနေပမယ့္ မင္းသားက ပထမ ျငင္းတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့ သတ္ျဖတ္ခဲ့တယ္လို႔ ဝန္ခံျပန္တယ္။ ဒါေပသည့္ သူအမိန္႔ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ တူရကီထဲ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ ေရာက္ေနခဲ့တဲ့ လက္မရြံ႕အဖြဲ႕က လုပ္တာမို႔ အဲဒီ့လူေတြကို အေရးယူမယ္၊ ဘာမယ္ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူကေတာ့ ႏိုင္ငံ့ဥေသွ်ာင္မို႔ သည္အမႈအတြက္ တာဝန္ရိွပါတယ္၊ သို႔ေသာ္ သူ အမိန္႔ေပးတာမဟုတ္ဘူးလို႔ပဲ တြင္တြင္ ဘူးခံေနခဲ့တာ ကေန႔အထိပါပဲ။ လက္ေတြ႕မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း အေရးမယူခဲ့ပါဘူး။

႐ႈပ္ေနတာပဲ

ထူးျခားတာက တကမၻာလံုးက သည္အမႈကို ႐ံႈ႕ခ်ေျပာဆိုေနခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ သမၼတေက်ာ္ ထရမ့္(ပ္)က ေရငံုေနပါတယ္။ ေရငံုဆို ထရမ့္(ပ္)သားမက္က ေဆာ္ဒီမင္းသားနဲ႔ အဖြဲ႕က်တာကိုး။ သူ႔ပုဂၢလိက အက်ိဳးစီးပြားေတြလည္း ရိွေနတာကိုး။

ေျပာမယ္ဆိုရင္ အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။ ဆစ္လစ္ခန္ေတာင္ၾကားက ေဆာ္ဒီရဲ႕ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြလည္း ပါတယ္။

ခံေနရတဲ့ သတင္းသမားေတြ

ေသခ်ာတာကေတာ့ သတင္းသမား လုပ္ရတဲ့ ဘဝဟာ မလြယ္ပါဘူး။ နယ္စည္းမျခား သတင္းသမားအဖြဲ႕ရဲ႕ အဆိုအရ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္အတြင္း တကမၻာလံုးမွာ သတင္းသမား ၈၀ အသတ္ခံခဲ့ရတယ္၊ ၃၄၈ ေယာက္က ေထာင္ထဲေရာက္ေနၾကတယ္၊ ၆၀ ကေတာ့ ဓားစာခံအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းထားတာ ခံေနၾကရပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ အေရွ႕ အလယ္ပိုင္းေဒသက ႏိုင္ငံေတြမွာ အျဖစ္မ်ားတာေပါ့။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင္ရိွေလတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွ မဟုတ္တာေလ။

စက္ဆုပ္စရာ ထိုအာဏာ

အာဏာဟာ လူကို ပ်က္စီးေစတတ္တယ္၊ အၾကြင္းမဲ့ အာဏာဟာ အၾကြင္းမဲ့ ပ်က္စီးေစတတ္တယ္လို႔ ၁၉၈၈ ကာလတို သမၼတ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္က တိုင္းျပည္ကို မိန္႔ခြန္း ေျပာရာမွာ ထည့္ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။ (အမွန္ေတာ့ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ၾသဝါဒေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ John Dalberg-Acton ဆိုတဲ့ ၿဗိတိသွ် သမိုင္းဆရာ၊ စာေရးဆရာ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ အဆိုအမိန္႔ကို လွလွပပေလး ဘာသာျပန္ထားတာပါ။)

လူ႔သမိုင္းစဥ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ အာဏာေၾကာင့္ လူေတြဟာ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ၾကသလို လူမဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္း က်ဴးလြန္ျပခဲ့တာေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ တကမၻာလံုးမွာပါပဲ။

အခု ဂ်မား(လ္)ရဲ႕ ဇာတ္သိမ္းအပါအဝင္ သတင္းသမားေတြ ဒုကၡခံရမႈ အစုစုကိုလည္း သတၱဳခ်လိုက္မယ္ဆိုရင္ အာဏာနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္ေနျပန္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ သံေဝဂ ယူစရာ ေကာင္းတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြပါပဲ။

ဂ်မား(လ္)ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွာဆိုရင္လည္းပဲ အစိုးရတခ်ိဳ႕ကလြဲရင္ အမ်ားစုက ကိုယ္နဲ႔ မဆိုင္သလို ေနေနၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ဆိုလည္း မိတ္ေဆြကသာ လက္ဆင့္မကမ္းရင္ သည္အျဖစ္ကို သိမွာ မဟုတ္သလို ဂ်မား(လ္)ဆိုတာကို ၾကားေတာင္ ၾကားဖူးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

မိတ္ေဆြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဖတ္မိတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ သံေဝဂလည္း ယူမိတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ အာဏာဆိုတာႀကီးကိုလည္း မစင္ဘင္ပုပ္လို စက္ဆုပ္ျခင္း ႀကီးစြာ ျဖစ္ရပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြမ်ား

ေနာက္ထပ္ သံေဝဂတခုေတာ့ ဂ်မား(လ္)ရဲ႕ မႊန္စိတ္ကိုပါပဲ။ သူ႔ခမ်ာ မဘက္လိုက္ေတာ့ မိုက္ဘက္ပါသလို ျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္လို႔လည္း ေတြးေနမိရပါတယ္။ ဘာျဖစ္တုန္းဗ်ာ၊ အဲဒီ့ အမ်ိဳးသမီးကို အေမရိကန္ ေခၚသြား၊ ဟိုမွာပဲ သည္တိုင္း အတူေနလိုက္ေပါ့။ ဘာခက္လို႔တံုး။

ဒါေပမယ့္ သူသည္ ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံသား၊ အစၥလာ(မ္)အယူနဲ႔။ ဟိုအမ်ိဳးသမီးကလည္း သူနဲ႔ ဘာသာတူ။ အဲေတာ့ သူတို႔က တရားဝင္ေပါင္းသင္းေရးကို ဦးစားေပးတယ္။ သည္မွာတင္ ဂ်မား(လ္)လည္း အသက္ေပးလိုက္ရေတာ့တာပါပဲလို႔သာ သံုးသပ္မိသြားရျပန္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြ သတိထားသင့္တဲ့ အခ်က္တခ်က္ေပါ့ေလ။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ခ်စ္စိတ္၊ မႊန္စိတ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ အသက္ဇီဝိန္ကိုပါ ေျခြပစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဂ်မား(လ္)က သတိေပးသြားတာေလးပါ ျမင္လိုက္မိရပါတယ္။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
(၀၇၁၀၁၉)

အကိုးအကားေတြကေတာ့ တပံုတပင္ပါ။ အဲဒီ့ထဲက ေနာက္ဆံုး အကိုးအကား အနည္းအပါးကိုပဲ စာရင္းျပေပးလိုက္ပါတယ္။ ဝါသနာပါလို႔ ရွာေဖြ ဖတ္႐ႈခ်င္ရင္ေတာ့ Jamal Khashoggi ဆိုၿပီး ဂူဂယ္(လ္)မွာ ႐ိုက္ထည့္ ရွာေဖြလိုက္မယ္ဆို အေတာမသတ္ေအာင္ ဖတ္စရာေတြ တပံုတပင္ ရိွပါတယ္။
https://bit.ly/2VrzfHe (ေဖာ္ျပပါပံုကို သည္က ယူထားပါတယ္။)
https://lat.ms/2ARg4wN
https://bit.ly/2Oq9aGU

ပယ္သင့္တဲ့ ေရွးထံုးေတြ

No photo description available.ၾကည္ညိဳလိုက္တာဗ်ာ… ေလာကနီတိဆိုတာႀကီးကို ေရးခဲ့တဲ့ ပုတ္ကိုယ္ဂ်ီးေဒဂို။

ၾကည့္ရတာ အဲဒါေရးတဲ့သူေတြဟာ သူတို႔မေအေတြကို မစာနာ မေထာက္ထားတတ္ရွာၾကသူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း သူတို႔မေအေတြက ေလာ္လီေဖာက္ျပား ေတြ႕ကရာလူနဲ႔ ေမွာက္မွားဖူးတာမို႔ မေအကို စိတ္နာေနသူေတြမ်ား ျဖစ္ေလမလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိလာရသဗ်။ အဟုတ္…

ဘယ့္ႏွယ္…အခန္း ၅ – ဣတၳိက႑ တခုလံုးမွာ ေယာက္်ားဘက္က အသာေတြခ်ည္း လွိမ့္ေရးထားတာမ်ား။ တခုခ်င္းသာ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါေတာ့ဗ်ာ။

သေဘာအက်ဆံုးကေတာ့ အၾကင္မိန္းမသည္… လင္ကို လုပ္ေကြ်းျပဳစုရာ၌ ကြ်န္မကဲ့သို႔ ရိုေသစြာျပဳတတ္လွ်င္… `႐ုပ္ဆင္းအဂၤါ တင့္တယ္စြာ ျပဳျပင္တတ္လွ်င္၊ အမ်က္ထြက္ေသာအခါ၌ သည္းခံတတ္လွ်င္ မိန္းမျမတ္ဟု ဆိုအပ္၏ ဆိုပဲ။

အမယ္မင္း… ေယာက္်ားရဲ႕ ကၽြန္လိုေနေပးမွ မိန္းမျမတ္လို႔ ဆိုရမယ္တဲ့။ အေတြးအေခၚ မွ်တၾကပံုေျပာပါတယ္။ အဲလို မွ်တတဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ သူတို႔က ေလာကႀကီးကို လမ္းညႊန္ေနမွေတာ့ သိပ္ကို အားကိုးထိုက္ေပတာေပါ့ေနာ္။

က်က္သေရတံုးခ်က္ေတြကို တခ်က္ခ်င္း ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။

၈၂။ ဥဩငွက္တို႔၏အလွကား အသံ၊ မိန္းမတို႔၏အလွကား လင္ေယာက်္ားကို ျမတ္ႏိုးျခင္း၊

၈၃။ မိန္းမတို႔၏ဥစၥာကား အဆင္းတည္း၊ ေယာက်္ားတို႔၏ဥစၥာကား အတတ္ပညာတည္း၊

၈၄။ ေယာက်္ားတို႔သည္ အတတ္ပညာရွိမွသာ တင့္တယ္၏။ မိန္းမတို႔သည္ လင္ေယာက်္ားရွိမွသာ တင့္တယ္၏။

၈၅။ တတ္လွစြာေသာ ေစာင္းသမားသည္ ေစာင္းႏွင့္ငါးရက္ ကင္းကြာမူ ေစာင္းတီးကြက္ ပ်က္တတ္၏။ အိမ္သူမယားေကာင္းသည္ လင္ႏွင့္တစ္လကင္းကြာမူ အမူအက်င့္ေ ဖာက္ျပားတတ္၏။

၈၆။ ကြ်ဲသည္ ညႊန္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။ မိန္းမသည္ ေယာက်္ား၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။

၈၇။ ထမင္းကို အစာေၾကမွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏။ မယားကို အရြယ္လြန္မွ ခ်ီးမြမ္းရာ၏

၈၈။ ႏွစ္လင္ သံုးလင္ေျပာင္းေသာ မိန္းမ၊ ႏွစ္ေက်ာင္း – သံုးေက်ာင္း ေျပာင္းေသာရဟန္း၊ ႏွစ္ၾကိမ္ သံုးၾကိမ္ ေက်ာ့ကြင္းမွ လြတ္ဖူးေသာငွက္၊ ဤသူတို႔ကား မာယာမ်ားတတ္၏။

၈၉။ ဆိုးသြမ္းယုတ္မာသူကို ရိုက္ပုတ္ဒဏ္ခတ္ျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏိုင္၏။ မေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းကို အဆက္အဆံမျပဳလုပ္ဘဲ ေနျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏိုင္၏။ မေကာင္းေသာမယားကို ေငြေၾကးဥစၥာမအပ္ႏွင္းျခင္းျဖင့္ ယဥ္ပါးေစႏိုင္၏။

၉၀။ လေရာင္မွ ကင္းေသာညသည္ မတင့္တယ္။ လိႈင္းတံပိုးမွကင္းေသာ သမုဒၵရာသည္ မတင့္တယ္။ ဟသၤာမွ ကင္းေသာ ေရကန္သည္ မတင့္တယ္။ လင္မွကင္းေသာ သတို႔သမီးသည္ မတင့္တယ္။

၉၁။ လင္ေယာက်္ားသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာကို ရွာေဖြတိုးပြားေစရာ၏။ မယားမူကား ရွာေဖြ ရရွိျပီးေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာကို ေကာင္းစြာ စုေဆာင္းသိုမွီးသံုးစြဲရာ၏။ အပ္သြားရာ အပ္ခ်ည္ပါရသကဲ့သို႔တည္း။

၉၂။ ခပ္သိမ္းေသာ ျမစ္တို႔သည္ ေကာက္ေကြ႕ျမဲျဖစ္၏။ ခပ္သိမ္းေသာ ေတာတို႔သည္ သစ္ခ်ည္းသာ ျဖစ္ကုန္၏။ မိ္န္းမတို႔သည္လည္း ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္၌ မေကာင္းမႈကို ျပဳၿမဲတည္း။

၉၃။ ျငင္းခံုတတ္သည့္အေလ့ရွိေသာ၊ျ ငဴစူေစာင္းေျမာင္းေျပာဆိုေလ့ရွိေသာ၊ ျမင္ျမင္သမွ်ကို လိုခ်င္တပ္မက္ ေလ့ရွိေသာ၊ မ်ားစြာ ခ်က္ျပဳတ္၍စားတတ္ေသာ၊ လင္ေယာက်ာ္းမစားမီ အဦးအဖ်ား စားတတ္ေသာ၊ သူတစ္ပါး၏အိမ္သို႔ သြားတတ္ေနတတ္သည့္အေလ့ရွိေသာ မိန္းမမ်ိဳးကို သားတစ္ရာပင္ ရျငားေသာ္လည္း လင္ေယာက်ာ္းသည္ စြန္႔ပစ္ရာ၏။

၉၄။ အၾကင္မိန္းမသည္ စားမႈ ဝတ္မႈတို႔၌ မိခင္ကဲ့သို႔ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ျပဳတတ္လွ်င္၊ မျမင္အပ္ရာ၊ ရွက္ဖြယ္ရာ အမႈကိစၥတို႔၌ ႏွမကဲ့သို႔ လြန္စြာရွက္တတ္လွ်င္၊ လင္ကို လုပ္ေကြ်းျပဳစုရာ၌ ကြ်န္မကဲ့သို႔ ရိုေသစြာျပဳတတ္လွ်င္၊ ေဘးေရာက္ေသာအခါ တိုင္ပင္ေဖာ္တိုင္ပင္ဖက္ ရလွ်င္၊ အိပ္ေသာအခါ ေမြ႕ေလ်ာ္ေစတတ္လွ်င္၊ ရုပ္ဆင္းအဂၤါ တင့္တယ္စြာ ျပဳျပင္တတ္လွ်င္၊ အမ်က္ထြက္ေသာအခါ၌ သည္းခံတတ္လွ်င္ မိန္းမျမတ္ဟု ဆိုအပ္၏။

၉၅။ ေယာက်ာ္းဘဝကို ရလိုေသာ မိန္းမသည္ မိမိ၏လင္ေယာက်ာ္းကို ေကာင္းမြန္ရိုေသစြာ လုပ္ေကြ်းျပဳစုရာ၏။

မေန႔က ေျပာခဲ့တဲ့ ပညာတတ္နဲ႔ သင္တာတတ္ၾကားမွာ ခြဲျခားရာမွာလည္း ဒါမ်ိဳးေတြကို လက္ခံျခင္း မခံျခင္းနဲ႔ ပိုင္းျဖတ္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

အားလံုးေတြးဆဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

(၀၄၁၀၁၉)

ပညာတတ္နဲ႔ သင္တာတတ္

👩‍🏫👨‍🏫👩‍🏫👨‍🏫👩‍🏫👨‍🏫👩‍🏫👨‍🏫

ကေန႔ ဝက္သားလည္း စား၊ ဟာလာ မဟုတ္တာလည္း စားပါတယ္၊ က်န္းမာေရးအတြက္ နီရဲရဲအသားေတြေတာ့ မစားပါဘူးဆိုတဲ့ အသက္ ၄၀ အရြယ္ အစၥလာ(မ္)ဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္နဲ႔ တအံ့တၾသ ဆံုခြင့္ၾကံဳလိုက္ပါတယ္။

ျပည္တြင္းဗ်စ္ အစၥလာ(မ္)ဘာသာဝင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အစၥလာ(မ္)ဘာသာဝင္ ၉၀ % ေက်ာ္ ရိွတဲ့ ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံသူပါ။

အဂၤလိပ္လိုလည္း မႊတ္ေနေအာင္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူက အသံုးခ် ႐ူပေဗဒနဲ႔ ဘြဲ႕ရထားသူ။

ဟား…

အရမ္းေလးဇားတြားဒယ္… အင္ထာနက္ရွင္နယ္(လ္) ဂလိုဘယ္(လ္) ပ႐ိုဂရက္ဆစ္(ဖွ္) အစၥလားမစ္(ခ္)ေလဒီပဲ။

တကယ္ေတာ့ ပညာေတြ သင္တယ္ဆိုတာ ဘြဲ႕စကၠဴေကာက္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ကို ထုတ္တတ္လာဖို႔ပဲလို႔ နားလည္ပါတယ္။ ေမးခြန္းထုတ္တတ္လာဖို႔လို႔လည္း နားလည္မိပါတယ္။

႐ိုးရာေတြ၊ အစဥ္အလာေတြ၊ မိ႐ိုးဖလာေတြကို ေမးခြန္းထုတ္၊ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ ဆင္ျခင္၊ ပယ္သင့္တာ ပယ္၊ ယူသင့္တာယူမွ ဉာဏ္ပညာရွိတဲ့ ပညာတတ္ျဖစ္မွာပါ။

မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ပညာတတ္မဟုတ္ပဲ သင္တာသာသိတဲ့ သင္တာတတ္ ၾကက္တူေရြးေတြသာ ျဖစ္ေနၾကပါလိမ့္မယ္။

သူ႔အေၾကာင္း ခုလို ေရးမယ္လုပ္ေတာ့ အင္ထနက္ထဲမယ္ ပံုရွာလို္က္တဲ့အခါ ပူးတြဲပါ ပံုေလးကို ရလိုက္ပါတယ္။ သေဘာက်လိုက္တာ။

No photo description available.

“ကိုယ့္စိတ္ကို ကၽြန္အျဖစ္ မခံပါနဲ႔…”လို႔ ဘာသာျပန္ရင္ သင့္ေလမလားပဲေနာ္…

ဟုတ္တာေပါ့။ ပညာသင္တယ္၊ ပညာဆည္းပူးတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ကို အစဥ္အလာ၊ ႐ိုးရာ၊ မိ႐ိုးဖလာအပါအဝင္ တခုခု၊ တစံုတေယာက္ရဲ႕ လက္ေအာက္ခံဘဝက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေလး ပါမွ သင့္ေလ်ာ္မွန္ကန္မွာပါ။

အင္း… က်ေနာ္႐ူးလို႔ေျပာမိသြားတာပါ။

က်ေနာ္တို႔ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ သင္တာေတာင္ ဟုတၱိပတၱိ မတတ္ရွာတဲ့ ၾကက္တူေရြးေတြက အမ်ားစု ျဖစ္ေနေလေတာ့ကာ ကိုယ့္စိတ္ႏွလံုးဟာ တခုခု တစံုတရာရဲ႕ လက္ေအာက္ခံျဖစ္ေနမွန္းကို မသိရွာၾကတာလည္း ဟုတ္ကဲ့… ေရွာင္လႊဲမရ ဒုလႅဘေပါ့ေလ…

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
(၀၃၁၀၁၉)

၂၀၁၉ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ အမွတ္တရ

💻💻💻💻💻💻💻💻💻💻💻💻

ကုတ္၊ ကုတ္၊ ကုတ္

၁၉၈၈ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက စၿပီး ကြန္ပ်ဴတာကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ စတင္ ကိုင္တြယ္ သံုးစြဲခဲ့ပါတယ္။ ကြာလာလမ္ပူ၊ ေဟာင္ေကာင္တို႔မွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာ ကြန္ရက္ဆက္သြယ္ေရး သင္တန္းေတြ တက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

၁၉၈၈ မွာ ျမန္မာစာလံုးဆိုတာ အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ၾကေသးတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မသံုးႏိုင္ၾကေသးတဲ့ကာလ။

က်ေနာ္ သိသေလာက္ စာလံုးပံုစံေတြက အဂၤလိပ္စာမွာကို အမ်ားႀကီးပါ။ မူလက အဲဒီ့စာလံုးေတြကို အက္(စ္)ခီးကုတ္လို႔ အဲဒီ့အခ်ိန္က လူသိမ်ားတဲ့ ASCII Code ကို အေျခခံၿပီး ဖန္တီးခဲ့ၾကတာပါ။

အမ်ားနားလည္ေအာင္ ေျပာရရင္ ကြန္ပ်ဴတာမွာ စာေတြ၊ ႐ုပ္ေသ႐ုပ္ရွင္ေတြ၊ အတြက္အခ်က္ေတြသာ လုပ္ေနၾကတယ္။ တကယ္တမ္းမွာ ကြန္ပ်ဴတာက ဂဏန္းေတြကိုသာ သိပါတယ္။ က်န္တာေတြကို မသိပါဘူး။

အဲေတာ့ စာလံုးေတြကို ဂဏန္းအမွတ္အသားေတြနဲ႔ ကုတ္ (code) ဆိုတဲ့ ဝွက္စာနဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာအစီအစဥ္မွာ မွတ္သားခိုင္းထားတယ္။ အဲဒီ့ဂဏန္းေတြကို ပံုေဖာ္ယူလိုက္တဲ့အခါ စာလံုးေတြျဖစ္လာတယ္။ ပံုေတြလည္း အတူတူပါပဲ။

Image may contain: text

ဥနီမကုတ္ၾကခင္

မူလက အက္(စ္)ခီးကိုပဲ သံုးခဲ့ၾကတယ္။ အက္(စ္)ခီးက 8 bit ပဲ သံုးႏိုင္တယ္။ ဂဏန္းနဲ႔ ေျပာရင္ သုညက ၂၅၅ အထိပဲ သိုေလွာင္မွတ္သားထားႏိုင္တယ္။ အဲေတာ့ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္။

သည္မွာတင္ ၾကံဆၾကတဲ့အခါ universal character-encoding standard ဆိုတာကို ရလာပါတယ္။ အတိုေကာက္က ဥနီကုတ္ေပါ့။ သူကေတာ့ 32 bit အထိ သံုးႏိုင္လာတယ္။ ေထာင္ခ်ီ သိုေလွာင္မွတ္သားထားႏိုင္လာတဲ့အျပင္ 8, 16, 32 bit ေတြၾကားမွာ လွည့္သံုးလို႔ရသြားတဲ့ စနစ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ bit points သန္းခ်ီၿပီးေတာင္ ရလာပါတယ္။ အရပ္စကားနဲ႔ ေျပာရင္ သိုေလွာင္သိမ္းဆည္းႏိုင္တဲ့ ကိန္းဂဏန္းပမာဏက အဆမတန္ မ်ားသြားပါၿပီ။

ဥနီကုတ္ရဲ႕ ပထမဆံုးမူျဖစ္တဲ့ ဥနီကုတ္ ၁.၀.၀ ဟာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာမွာ စတင္ေပၚေပါက္လာပါေတာ့တယ္။ ၁၇ ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာ သည္ႏွစ္ ေမလမွာ ေနာက္ဆံုး ဥနီကုတ္မူ ၁၂.၁ အထိ ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။

🔴 သည္ေနရာမွာ မူလက အက္(စ္)ခီးနဲ႔ ေရးထားသမွ် အလဟႆ မျဖစ္ရေလေအာင္ ဥနီကုတ္စနစ္က အက္(စ္)ခီးကို လက္တြဲေခၚခဲ့တာလည္း အထင္အရွားပါပဲ။ 🔴

ဗမာစာလံုးပံုစံေပါင္းစံု

မူ ၃.၀ နဲ႔အတူ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမယ္ ျမန္မာစာလံုးေတြ စတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ဟာက အရင္လဲေတာ့ က်ေနာ္ ေသခ်ာ မသိဘူး။ CE နဲ႔ Win ဆိုတဲ့ ျမန္မာစာလံုးေတြ မေရွးမေႏွာင္း ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ GeoComp တို႔၊ Metrix တို႔လို အမည္ေတြနဲ႔ ျမန္မာစာလံုးေတြလည္း ထပ္ေပၚလာျပန္တယ္။

တခုနဲ႔တခုက လက္ကြက္ ေနရာခ်ထားပံု မတူဘူး။ တနည္းေျပာရင္ စံ မရိွဘူးေပါ့။ ေရႊဗမာတို႔ရဲ႕ ဝသီအတိုင္း သူတလူ ငါတမင္း လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ရွည္ပါတယ္ဗ်ာ။

ေဇာ္ဂ်ီကို သြားရေအာင္…

ေဇာ္ဂ်ီဇာတ္လမ္း

ေဇာ္ဂ်ီကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔မွာ စတင္ခဲ့ပါတယ္။

ေဇာ္ဂ်ီလည္း ဥနီကုတ္ကို အေျခခံၿပီး ဖန္တီးထားတာပါ။ ဒါေပသည့္ ေဇာ္ဂ်ီက မွန္ကန္တဲ့ ဥနီကုတ္ ဝွက္စာလုပ္ပံုနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မႈ တယ္မရိွခဲ့ဘူး။ အဲေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီ ျမန္မာစာလံုးဟာ ႏိုင္ငံတကာစံနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္မေနေတာ့ဘူး။ အဲဒါဟာ ေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ ဧရာမ ျပႆနာပဲ။

သူတို႔အတြင္းေရးေတြ က်ေနာ္ သိတန္သေလာက္ သိထားေပမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးေတြ ပါေနတဲ့အတြက္ အဲဒါေတြ ထည့္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ အလြယ္ဆံုး ေျပာရင္ ေရႊဗမာမ်ား ပီသစြာ ဇာတ္ေခါင္းကြဲၾကေေလသတည္းေပါ့။

အဲလို ဇာတ္ေခါင္းကြဲတဲ့အခါ မူလပထမ ေဇာ္ဂ်ီကို ၀ွက္စာေရးသူေတြက တစင္ထေထာင္ေတာ့ အၾကံတူရင္ ေနာက္လူသာစျမဲ ဆိုစကားအတိုင္း ေဇာ္ဂ်ီ႕ ဧရာမ ျပႆနာကို ေက်ာ္လႊားဖို႔ အားထုတ္ၾကပါတယ္။

ပုတ္ကိုယ္ေရးေတြ ပါလာေတာ့ သြားတာပဲ

၂၀၁၀-၁၁ ေလာက္မွာ ဥနီကုတ္လို႔ အခု ေျပာေနတဲ့ စံခ်ိန္မီ ျမန္မာစာလံုးကို သူတို႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာလာပါေတာ့တယ္။

ခက္တာက ပုဂၢိဳလ္ေရး အခဲမေက်မႈကို စာလံုးကိစၥအထိပါ ယူလာၾကတာပါပဲ။ အဲေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ စာလံုး သံးစြဲေရးအတြက္ လံႈ႔ေဆာ္ စည္း႐ံုးတဲ့အခါ အပိုစကားေတြက မတန္တဆ မ်ားကုန္ပါေတာ့တယ္။ အလြယ္ဆံုး ေျပာရင္ေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီ သံုးတဲ့သူေတြက ေအာက္တန္းစားေတြေလို႔ မေျပာ႐ံုတမည္ပါပဲ။ သိပ္ နင္ပဲငဆ ဆန္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ သံုးေနတဲ့ ေရႊဗမာေတြလည္း သူတို႔ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အလိုလို ႏွစ္ျခမ္းကြဲကုန္ပါေရာလား။ ေရႊဗမာဆိုတာကလည္း သိပ္ေသြးခြဲလို႔ လြယ္တဲ့ လူမ်ိဳးေလေနာ္…

ကမၻာေပၚမွာ ခန္႔မွန္းေခ် စာလံုးမိသားစု (Font Family) ေပါင္း ၆ ေသာင္းေလာက္ ရိွပါတယ္။ စာလံုး မိသားစုဆိုတာက ဥပမာ Arial Font ဆိုပါစို႔။ Arial မွာပဲ မူလ လက္ေဟာင္း Arial အျပင္ Arial Black, Arial Rounded MT Bold, Arial Narrow စသျဖင့္ ေပါင္းစံု ရိွေနပါတယ္။ အဲဒါ Arial မိသားစုေပါ့။

ဗမာစာလံုး ေပါင္းစံု

ဗမာစာလံုးေတြမွာေတာ့ ဝင္းမိသားစု၊ စီအီးမိသားစု၊ မက္ထရစ္(ခ္)(စ္) မိသားစု၊ စိန္အာကာ မိသားစုေတြ ရိွပါတယ္။

က်ေနာ္က စာအုပ္ထုတ္ေဝေရး လုပ္ငန္းလည္း လုပ္ခဲ့ဖူးတာမို႔ အဲဒီ့ မိသားစုေတြ အားလံုး ယေန႔ထက္တိုင္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စားပြဲတင္ ကြန္ပ်ဴတာေတြထဲမွာ ရိွေနပါေသးတယ္။ ဘယ္ဟာကိုမွ ဖ်က္မပစ္ပါဘူး။ သူတို႔သည္ စံမညီသည့္တိုင္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အသံုးတည့္ေနေသးတာကိုး။ စာလံုး အလွေလးေတြ သံုးခ်င္တဲ့အခါ အဆင္ေျပေနတာကိုး။

အဂၤလိပ္စာလံုးအသစ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီ့ ဗမာစာလံုး မိသားစုသစ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပၚလာတဲ့အခါ စာလံုးကို ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္သံုး႐ံုးပဲ။ လက္ကြက္ အခင္းအက်င္း မတူေပမယ့္လည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူ သံုးလို႔ ရတယ္။ အဂၤလိပ္စာလံုးကေတာ့ ဗမာလို သရေတြ မမ်ားတဲ့အတြက္ လက္ကြက္အခင္းအက်င္းက ေဘာင္က်ဥ္းတယ္။ ဗမာစာမွာကေတာ့ သရေတြ မ်ားတာမို႔ လက္ကြက္အခင္းအက်င္းက ကိုးလို႔ကန္႔လန္႔ႏိုင္တဲ့အခါ ႏိုင္တယ္။ နငယ္မွာကို အတို၊ အရွည္၊ ပါ႒္ဆင့္ ရိွေနသလို ရရစ္ကလည္း မ်ိဳးစံု၊ ေအာက္ကျမစ္ကလည္း သံုးခု။

🔴 ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘာစာလံုးသစ္ ေပၚလာလာ ကြန္ပ်ဴတာထဲ အသာ ထည့္လိုက္႐ံုနဲ႔ ကိစၥျပတ္တယ္။ 🔴

အေၾကာ္ေကၽြးမယ္၊ အျပဳတ္တိုက္မယ္

အခု ဥနီကုတ္က်မွ ေဇာ္ဂ်ီကို “အျပဳတ္တိုက္ေရး၊” “အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းသုတ္သင္ေရး၊” “အျပတ္ရွင္းေရး”ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ လုပ္ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

အခု က်ေနာ္သံုးေနတဲ့ စက္ထဲမွာ ဥနီကုတ္ျမန္မာစာ စာလံုးရိွတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာ႐ိုက္လို႔ အဆင္မေျပလွဘူး။ ဘာလုိ႔လဲ၊ ေဇာ္ဂ်ီကို ျဖဳတ္မထားလို႔။ ဥနီကုတ္ သံုးခ်င္ရင္ ေဇာ္ဂ်ီကို က်ေနာ့္စက္ထဲက ရွင္းထုတ္ပစ္မွ ရမယ္။

အဲဒါႀကီးက ဘယ္လိုမွ မနိပ္ဘူး။ မနိပ္ဘူးဆိုတာ ေစတနာပိုင္းမွာ မနိပ္တာ။

“အျပဳတ္တိုက္ေရး၊” “အျမစ္ျပတ္ေခ်မႈန္းသုတ္သင္ေရး၊” “အျပတ္ရွင္းေရး”ဆိုတာ ဘယ္စနစ္က တြင္တြင္သံုးတဲ့ အလံုးေတြလဲဆိုတာ သေဘာပါတယ္ေနာ္ ပရိသတ္။

အဲဒီ့စနစ္ကို မလိုလားဘူးလို႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ေၾကြးေၾကာ္ၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ဥနီကို အားရပါးရ ကုတ္ေနၾကသူေတြ ျမင္ရတဲ့အခါ ျပံဳးေနမိရပါတယ္။

အဲဒါလည္း ေရႊတို႔ရဲ႕ အက်င့္ပဲေလ။

ဘာတဲ့…

ပါးစပ္က ဘုရား ဘုရား၊ လက္က ကားယားကားယားဆိုလား…

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
(၀၁၁၀၁၉)

ႏွလံုးသားေတြ မွန္ကန္ မွ်တပါေစေၾကာင္း

❤️💔💝❤️💔💝❤️💔💝❤️💔💝❤️💔💝

အမွတ္တရမွာ ေအာက္ပါ စာသားေလး ျပန္ေပၚလာပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္တိတိက Facebook မွာ က်ေနာ္ တင္ခဲ့တာပါ။

To put the world in order, we must first put the nation in order; to put the nation in order, we must put the family in order; to put the family in order, we must cultivate our personal life; and to cultivate our personal life, we must first set our hearts right.

(ဘာသာျပန္) ေလာကႀကီးကို ေနသားတက် ျဖစ္ေနေစခ်င္ရင္ ႏိုင္ငံကို ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ အရင္ဆံုး လုပ္ရလိမ့္မယ္။ ႏိုင္ငံကို ေနသားတက် ျဖစ္ေနေစခ်င္ရင္ မိသားစုကို ေနသားတက်ျဖစ္ေနေအာင္ အရင္ဆံုး လုပ္ရလိမ့္မယ္။ မိသားစုကို ေနသားတက် ျဖစ္ေနေစခ်င္ရင္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ပုဂၢလိက ဘဝေတြကို ေနသားတက် ျဖစ္ေအာင္ အရင္ဆံုး ပ်ိဳးေထာင္ၾကရလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားေတြကို မွန္ကန္မွ်တေအာင္ အရင္ဆံုး လုပ္ရမယ္။ (ဘာသာျပန္အဆံုး)

မဟတၱမ ဂႏၶီဆိုတာကို တကမၻာလံုးက တကယ့္ကို ျမင့္ျမတ္တဲ့ အၾကမ္းမဖက္ေရး ဝါဒကို ကိုင္စြဲသူအျဖစ္ ႐ႈျမင္ၾကတယ္။ “မဟတၱမ”ဆိုတာ “အႀကီးက်ယ္ အျမင့္ျမတ္ဆံုး”ဆိုတဲ့ ဘြဲ႕ထူးေလ။

ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မယ္ ေဘာလိဝု(ဒ္)က ႐ိုက္ကူးထုတ္လုပ္ခဲ့တဲ့ “က်ေနာ့္အေဖ ဂႏၶီ”ဆိုတဲ့ ဓာတ္ရွင္ကို ၾကည့္အၿပီးမယ္ ဂႏၶီလည္း လူပါပဲဆိုတဲ့ အျမင္အျပင္ တကယ္ေကာ သူဟာ “မဟတၱမ”ရဲ႕လားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းက က်ေနာ့္ဆီမွာ ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။

Image may contain: 1 person, text

ဂႏၶီ႔သားအႀကီးဆံုး “ဟာရီလား(လ္) ဂႏၶီ”ဟာ အစၥလာမ္ဘာသာကို ေျပာင္းခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့မွ တခါ သူ႔ မိဘေတြနဲ႔ ဂိုဏ္းမတူတဲ့ ဟိႏၵဴဘာသာကို ျပန္ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အရက္သမားႀကီး လံုးလံုး ျဖစ္သြား၊ လမ္းေဘးမွာ ေခြးေသဝက္ေသ ေသသြားခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ကို ေဘာလိဝု(ဒ္)က ႐ိုက္ျပေတာ့မွ သိရတာ။

ကြန္ျဖဴးရွပ္ရဲ႕စကားနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ဂႏၶီဟာ ေလာကႀကီးအတြက္၊ သူ႔ႏိုင္ငံအတြက္ ေနသသားတက် ျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ခဲ့တာ မွန္သည့္တိုင္ သူ႔မိသားစုဘဝ၊ သူ႔ပုဂၢလိက ဘဝကို ေနသားတက် ျဖစ္ေအာင္ မစီစဥ္ႏိုင္ခဲ့တာေတာ့ အသအခ်ာပါပဲ။ သူ႔ႏွလံုးသား မမွန္ကန္ မမွ်တတာကလည္း သူ႔သားႀကီးနဲ႔ သူနဲ႔ၾကားက ကြဲလြဲမႈမွာ အတိအက် ျပဆိုေနပါတယ္။

သူ႔သားႀကီးက သူ႔ဖခင္လို ႏိုင္ငံျခားမွာ ဥပေဒပညာသင္ၿပီး ဝတ္လံုေတာ္ရ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ။ ဂႏၶီက သူ႔သားကို သူ႔လိုပဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံအေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ေစခ်င္ခဲ့တာ။ သူ႔စံေတြအတိုင္း လိုက္နာေစခ်င္ခဲ့တာ။ သားႀကီးရဲ႕ ဆႏၵကို လစ္လ်ဴ႐ႈခဲ့တယ္။ ခြင့္မျပဳခဲ့ဘူး။

လူငယ္တေယာက္ကို ဇြတ္အတင္း ပံုသြင္းခ်င္တဲ့ ဂႏၶီ႔ရဲ႕ နွလံုးသား မမွန္ကန္ မမွ်တလွတာ သည္တခ်က္နဲ႔တင္ ရွင္းေနတယ္လို႔ ျမင္မိရပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ သူ႔ရဲ႕ ဝါရိတၱ (ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသီလ) က်င့္စဥ္အတြက္ သူ႔ဘဝ ေနဝင္ခါနီး ကာလေတြမယ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ သူနဲ႔အတူတူ ညတိုင္း (ကေလးမေလးေတြေရာ သူပါ) ကိုယ္လံုးတီး အိပ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ႀကီးကလည္း က်ေနာ့္ကို ေမွာင့္တယ္။ ဒါဟာ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလးမေလးေတြအေပၚ သားသမီးခ်င္း မစာနာတဲ့ အျပဳအမူပဲလို႔ ျမင္မိတာကိုးဗ်ာ။

က်ေနာ္တို႔ အားလံုးရဲ႕ ႏွလံုးသားေတြသာ မွန္ကန္မွ်တမယ္ဆိုရင္ ေလာကႀကီးက ေနခ်င့္စဖြယ္ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

ဒါက စင္းလံုးေခ်ာတဲ့၊ စံျပဳထိုက္တဲ့ ေလာကႀကီးကို ေျပာတာပါ။

ခက္တာက က်ေနာ္တို႔ဟာ စင္းလံုးလည္း မေခ်ာ၊ စံရယ္လို႔လည္း မရိွတဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ ေနေနၾကရတာပါပဲ။ အဲေတာ့လည္း…

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…
အတၱေက်ာ္
(၃၀၀၉၁၉)

အျပစ္တင္ျခင္းသည္ ဆင္းရဲျခင္းတဲ့…

👉👈👉👈👉👈👉👈👉👈👉👈

No photo description available.တာဝန္ခံခိုင္းတာနဲ႔ အျပစ္တင္တာ မတူဘူးေနာ္။

တာဝန္ခံခိုင္းတယ္၊ တာဝန္ယူတယ္ဆိုတာ အျပစ္တင္တာ၊ အျပစ္ေပးတာနဲ႔ မတူပါဘူး။

တာဝန္ခံတယ္ဆိုတာ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ ေပၚထြက္လာတဲ့ ရလဒ္အတြက္ တာဝန္ယူတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ရရိွလာမယ့္ ရလဒ္ေတြကို တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ အခုျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို အေျဖရွာတာ၊ ရလာတဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို ျပန္လည္အသံုးခ်တာဟာ တာဝန္ခံတာပါ။ အဲေတာ့ တာဝန္ခံတာဟာ အနာဂတ္ေပၚ အာ႐ံုစိုက္တာမို႔ အျပဳသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

အျပစ္တင္တာက်ေတာ့ အျပစ္တင္ထိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္အတြက္ တာဝန္ခံခိုင္းတာ ျဖစ္သြားတယ္။ အခ်က္အလက္ အားလံုးကို မသိခင္မွာ လူေတြကိုက ျပႆနာပဲလို႔ ယူဆတာပါ။ အဲဒီ့လူေတြ က်င္လည္ေနရတဲ့ ဝန္းက်င္၊ စနစ္တို႔က စင္းလံုးေခ်ာေနတယ္လို႔ ယူဆၿပီးေတာ့ေပါ့။

အျပစ္တင္တာက အတိတ္ကို အေလးထားတယ္။ က်ဴးလြန္သူကို အျပစ္ေပးဖို႔ စိတ္သန္တယ္။ က်ဴးလြန္သူကို ေဖာ္ထုတ္ အျပစ္ေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ မေကာင္းတဲ့ အမူအက်င့္ကို ေပ်ာက္ပ်က္သြားေစလိမ့္မယ္လို႔ ေတြးတတ္ၾကပါတယ္။

လက္ေတြ႕ဘဝမွာေတာ့ အျပစ္တင္ျခင္းေၾကာင့္ လူေတြ တတ္လာတာက သူတို႔အျပစ္ေတြကို ဖံုးဖို႔သာ ျဖစ္သြားတာကို အေတာ္မ်ားမ်ားက သတိမထားမိၾကပါဘူး။

လူအေတာ္မ်ားမ်ားမွာက အျပစ္တင္တာကို ကိုယ္တိုင္လည္း ခံဖူးတယ္၊ သူမ်ားကိုလည္း အျပစ္တင္ဖူးၾကသူခ်ည္းပဲလို႔ ထင္ပါတယ္။

အျပစ္တင္ ခံရတာ မ်ားလာရင္ ခံရသူဟာ အျပစ္ကို မဖံုးခ်င္ေတာင္ တံုးသြားပါတယ္။ ဘာလုပ္လုပ္ အျပစ္တင္ခံရမွာပဲ ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ မလုပ္ရဲ မကိုင္ရဲေတာ့ဘူး။

စီမံခန္႔ခြဲေရးမွာ က်ေနာ္ သေဘာက်မိတဲ့ ခ်ဥ္းကပ္ပံု တခုရိွပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တခုခု လုပ္ၿပီးသြားတဲ့အခါမွာ အမွားကို ရွာတာ မလုပ္ဘဲ…

(၁) အခုလုပ္ထားတာမွာ ဘာေတြ ေကာင္းေကာင္း လုပ္ႏိုင္ခဲ့သလဲ

(၂) ေနာက္တခါ အလားတူ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ဘာေတြကို ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ႏိုင္မလဲ။ ဘာေတြကို ေျပာင္းၿပီး လုပ္ႏိုင္မလဲ

ဆိုၿပီး စဥ္းစားတဲ့ အေလ့အထပါ။

အဲဒါဟာ အျပစ္တင္တာ မပါေတာ့ဘူး။ တာဝန္ယူခ်င္စိတ္ကိုလည္း ပိုႏိႈးဆြေပးႏိုင္ပါတယ္။

သေဘာတရားေတြကို ေျပာေနမိပါၿပီ။ သို႔ေပတည့္ အက်င့္ဆိုတာ ျပင္လို႔ ရပါတယ္။ အျပစ္တင္တဲ့ လူ႔ေဘာင္ႀကီးထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ ေနေနၾကရတယ္။ အိမ္တြင္းေရး၊ ေက်ာင္းေနဝန္းက်င္၊ လုပ္ငန္းခြင္၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္အားလံုးမွာ အျပစ္ခ်ည္း လိွမ့္တင္ေနၾကတာပဲ။ အျပစ္မတင္း ပံုမခ်ဘဲ ေကာင္းေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲလို႔ စဥ္းစားဖို႔ က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုး ေမ့ေနၾကပါတယ္။

ဟိုး… လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္၊ မင္းသား ညြန္႔ဝင္း နာမည္ရခါစ အခ်ိန္မွာ သီဆို အသံသြင္းခဲ့တဲ့ ဓာတ္ျပားသီခ်င္းတပုဒ္ ျဖစ္တဲ့ “အေခ်ာ့ေတာ္” သီခ်င္းထဲက စာသားေလးတစကိုပဲ ေခါင္းစဥ္ တပ္လိုက္ပါရေစ…

အ ျပစ္ တင္ ျခင္း သည္ ဆင္း ရဲ ျခင္း… တဲ့။

က်ေနာ္တို႔ေတြ ဆင္းရဲျခင္းက လြတ္ကင္းေအာင္ “နဂါးနီ”သီခ်င္းကို ကုန္းေအာ္ေနလို႔ မရပါဘူး။ အျပစ္တင္တဲ့ အစဥ္အလာကို အျပတ္အသား တြန္းလွန္ပစ္ၾကရမွာပါဗ်ာ။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…
အတၱေက်ာ္
(၂၅၀၉၁၉)

ဝန္ခံခ်က္

ေဖာ္ျပပါ ဇယားက https://availleadership.com/culture-of-accountability/ မွာပါတဲ့ ဇယားေလးကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ပံုျဖစ္ပါတယ္။ လံုးေကာက္ အတိအက် ျပန္ဆိုထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။

သည္စာရဲ႕ အစပိုင္း ၆ ပိုဒ္ကလည္း အဲဒီ့ေဆာင္းပါးမွာ ပါတဲ့ စာေတြကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။