Unpublished Poem

မဟာစည္သြား ရိပ္သာလား

(ေတာလားလို႔ ေရးလို႔မတင့္တယ္တာမို႔ ရိပ္သာလားလို႔ အတတ္ဆန္းထြင္ၾကည့္တာပါ။)

—————————————————————————————

မဟာစည္

လာၿပီကြဲ႕ တစ္ေခါက္…။

စီစဥ္သူ ေစတနာမ်ားရယ္နဲ႔

ၾကည္လင္စြာ သဒၶါပြားပါလို႔

တရားကိုတဲ့ ေတြ႕ရေအာင္

ပို႔ေဆာင္ကာ ေနရာထားတယ္

ပတၱျမားေဆာင္ေရာက္။

ပတၱျမားေဆာင္

ယားရင္ေတာင္ မကုတ္ရဲေစရ

ဂုတ္ဆြဲကာ နတ္ျပည္တင္ေလမယ့္

မ်က္မွန္ရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရယ္က

ၾကပ္မတ္လို႔ ျခယ္လွယ္တယ္

အေပါက္ရယ္ တကယ္ဆိုး…

ကမၼ႒ာန္းတရားဆိုတာမ်ိဳးက

႐ိုက်ိဳးစြာ ႐ႈမွတ္စဥ္

စိတ္ၾကည္လင္ ဉာဏ္လွ်င္ေပါက္ႏိုင္မွ

ေရာက္ႏိုင္မယ့္ ခရီးဟာမို႔

ကတီးကတီးျမည္တြန္သူ

သည္လူလြန္ ဆရာကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရယ္ေၾကာင့္

(ဦးဇင္းတို႔ေရ… က်ဳပ္တို႔မွာ) အာပတ္သာ အထပ္ထပ္တိုး။          ။

——————–

(၁၉၉၁ခုႏွစ္ ၾကမၼာငင္ ၄၈နာရီ အမွတ္တရ အၿပီးတြင္ မဟာစည္ရိပ္သာ၌ ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ တရားအားထုတ္ရန္ မျဖစ္ညစ္က်ယ္ ႀကိဳးစားခဲ့စဥ္က အတၱေက်ာ္/ဆူဒိုနင္ ေရးသားခဲ့ေသာ ရွားရွားပါးပါး ေလးခ်ိဳးေလးျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာအေနနဲ႔ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္း မရိွေပမယ့္ ၁၉၉၅ခုႏွစ္က ေရွ႕ေျပးမဂၢဇင္းမွာ “အိပ္မက္ဟုတ္ဘူး အခ်စ္ဦးရယ္”ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးခဲ့တဲ့ အခန္းဆက္ ၀တၳဳရွည္မွာေတာ့ ဇာတ္၀င္ ကဗ်ာအျဖစ္ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခဲ့ဖူပါတယ္။ အဲဒီ့၀တၳဳရွည္က ေရွ႕ေျပးမဂၢဇင္းရပ္သြားတာနဲ႔အတူ တစ္ခါတည္း ရပ္သြားခဲ့ၿပီး အဆံုးမသတ္ျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း အဆံုးသတ္ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္တဲ့ “တိုးလို႔တန္းလန္းမဂၢဇင္း၀တၳဳရွည္”အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ရပါမယ္။)