For Women to Beware of Married Life

စိတ္ခ်မ္းသာရလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ အပိုင္တြက္ေတာ္မမူလိုက္ၾကပါနဲ႔ မမမ်ားငဲ့…

နိဒါန္းနဲ႕ အေထာက္အထား
၂၀ဝ၃ခုႏွစ္ မတ္လ(၁၇)ရက္ေန႔စြဲပါ ႐ိုက္တာသတင္းတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ရခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာေလးအတြက္ အခ်က္အလက္တစ္ခု ပို ျပည့္စံုသြားတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

သတင္းကို Susan Heavey ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီး သတင္းေထာက္က ေရးပါတယ္။ သတင္းေခါင္းစဥ္ကေတာ့ “ေလ့လာခ်က္အရ ထိမ္းျမား လက္ထပ္ျခင္းဟာ ဘဝအျမင္ကို မေျပာင္းေစပါဘူး” (Marriage Does Not Change Outlook on Life: Study) တဲ့။

ကိုင္းပါဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာ မေျပာခင္ အဲသည့္ သတင္းေဆာင္းပါးကိုပဲ အရင္ဆံုး ဘာသာျပန္ျပခ်င္ပါတယ္။

ဝါရွင္တန္ (႐ိုက္တာ) – တနဂၤေႏြေန႔က ထုတ္ျပန္ေသာ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ေလ့လာခ်က္တစ္ရပ္အရ လက္ထပ္ၿပီးစ ေမာင္မယ္မ်ားသည္ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးစ ပူပူေႏြးေႏြးကာလမ်ားတြင္ ခံစားခ်က္အရ ခဏတျဖဳတ္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္လာေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္မက်ခင္က ရွိေနေသာ ခံစားခ်က္၊ အျမင္မ်ားအတိုင္း တျဖည္းျဖည္း ျပန္ျဖစ္သြားတတ္ၾကပါသည္။

“အိမ္ေထာင္ မျပဳခင္ကထက္ တစ္စက္မွ ပိုၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတဲ့ ဘဝကို ရမသြားၾကပါဘူးေလ”ဟု သုေတသီမ်ားက ဆိုပါသည္။ ထိုေလ့လာခ်က္ကို အေမရိကန္ စိတ္ပညာအသင္းမွ ထုတ္ေဝသည့္ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးႏွင့္ လူမႈေရးစိတ္ပညာ ဂ်ာနယ္၊ မတ္လထုတ္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

သုေတသီမ်ားသည္ ၁၉၈၄ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၅ခုႏွစ္အတြင္း လူေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေက်ာ္ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ေလ့လာစူးစမ္းခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုသူမ်ားအား လံုးလံုး မေက်နပ္လွ်င္ သုညေပးခိုင္းကာ၊ အျပည့္အဝ ေက်နပ္မႈရရွိလွ်င္ အမွတ္၁၀အထိ ေပးေစလ်က္ သူတို႔၏ ဘဝအေပၚ ေက်နပ္အားရမႈကို ႏွစ္စဥ္ ေမးျမန္းၿပီး ေက်နပ္မႈအဆင့္မ်ားကို သတ္မွတ္ေစခဲ့ၾကေလသည္။

ထိုေလ့လာခ်က္အရ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေက်နပ္အားရမႈ တိုးတက္ျခင္း ပမာဏကား လြန္စြာ ေသးငယ္လွေၾကာင္း ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကရေလသည္။ ကိန္းဂဏန္းအတိအက်ေျပာလွ်င္ ထိုတစ္မွ တစ္ဆယ္အထိရွိေသာ စေကး၌ လက္ထပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေက်နပ္အားရမႈ တိုးတက္ျခင္းမွာ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ အစိတ္တစ္စိတ္ (တစ္မွတ္)၏ ဆယ္ပံုတစ္ပံုပမာဏ (ဝါ) သတ္မွတ္ခ်က္စံႏႈန္းအရ အပံုတစ္ရာပံုတစ္ပံုသာ တိုးတက္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္ဟု သုေတသီမ်ားက ဆိုပါသည္။

၁၅ႏွစ္ၾကာလုပ္ယူခဲ့ရေသာ ေလ့လာစူးစမ္းခ်က္အရ အိမ္ေထာင္မက်မီကတည္းက မိမိဘဝ မိမိေက်နပ္ေနသူမ်ားသည္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္တြင္လည္း စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာႏွင့္ ေက်ေက်နပ္နပ္သာ ရွိေနေၾကာင္းကို ေတြ႕ရွိရေပသည္။

“အိမ္ေထာင္မက်ခင္ ပေဝသဏီကတည္းက စိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့သူေတြ၊ ေက်နပ္မႈ ရေနတဲ့သူေတြဟာ အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့လည္း စိတ္ခ်မ္းသာေနၾက၊ ေက်နပ္ ေနၾကတာကိုေတြ႕ရပါတယ္”ဟု ေလ့လာခ်က္တြင္ ေဖာျ္ပထားသည္။

ေလ့လာခ်က္မွ ရရွိေသာ ရလာဒ္မ်ားမွာ ပ်မ္းမွ် ေကာက္ယူခ်က္သာျဖစ္ၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ဟူသည္မွာလည္း တစ္ဦးခ်င္းစီ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႕ရေသာ အေတြ႕အၾကံဳမ်ိဳးျဖစ္ေၾကာင္း သုေတသီမ်ားက ဆိုၾကပါသည္။ သို႔ရာတြင္ “အိမ္ေထာင္ျပKျခင္းသည္ အလြန္ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ဘြယ္ရာ ျဖစ္ေနႏိုင္လင့္ကစား အလြန္လည္း စိတ္ပင္ပန္းစရာေကာင္းေနတတ္သည္မွာလည္း အမွန္ပင္ျဖစ္သည္”ဟု ေလ့လာခ်က္က ဆိုေလသည္။

ထိမ္းျမား လက္ထပ္ျခင္းသည္ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ရတက္ေအးမည့္ ေဆးစြမ္းေကာင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ေလ့လာခ်က္က ခိုင္မာစြာ ေဖာ္ျပထားသည္ဟု “လက္ထပ္ျခင္းမွတစ္ပါး အျခားစီမံကိန္း”ကို ထူေထာင္သူမ်ားအနက္တြင္ ပါဝင္သည့္ “ဒိုရီယံ ဆိုေလာ့(ထ္)”က ဆိုပါသည္။
“စိတ္ခ်မ္းသာမႈအတြက္ ျဖတ္လမ္းမရွိဘူးဆိုတာ သည္ေလ့လာခ်က္က ကြ်န္မတို႔ကို သတိေပးေနတာပဲ။ တခ်ိဳ႕တေလအတြက္ေတာ့ လက္ထပ္ျခင္းက စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းခ်င္ ေကာင္းေနမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈအစစ္က ကိုယ့္ကိုယ္တြင္းမွာသာ ရွိတာ၊ ကိုယ့္ဘဝအျမင္နဲ႔ ကိုယ္သာ ရွိတာပါ။ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ၊ မျပဳတာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး”ဟု ဆိုေလာ့(ထ္)က ေျပာပါေသးသည္။

အိမ္ေထာင္သက္ အေတာ္ ရသြားေသာ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ားမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းေသာ္လည္း ထိုသို႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို မရ ရေအာင္ စိုက္လိုက္မတ္တတ္ အားထုတ္မႈေၾကာင့္ ဘဝေတြ ပ်က္သုဥ္းသြားႏိုင္သည္ဟု ရပ္ဂ်ားစ္ တကၠသိုလ္ အေျခစိုက္ အိမ္ေထာင္ေရး ကိစၥမ်ားအတြက္ ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္ ရွိသူမ်ား အၾကံေပးအဖြဲ႕၏ တြဲဘက္ၫႊန္ၾကားေရးမႉး “ေဒးဗွစ္(ဒ္) ပုပ္(ပ္)ႏိုး”က ဆိုပါသည္။

“အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ စိတ္အခ်မ္းသာဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္း မြမ္းမံၾကရင္းကေန မျဖစ္ႏိုင္မွန္း သိကုန္တဲ့အခါ ကြဲၾက၊ ကြာၾကတာဟာလည္း သည္အေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ေလာက္တယ္”ဟု သူက ျဖည့္စြက္ေျပာၾကားခဲ့ေလသည္။

စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းေသာ အိမ္ေထာင္ေရးဘဝကို ရရွိခဲ့သူ မုဆိုးဖို၊ မုဆိုးမမ်ားအေနျဖင့္ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝတြင္ ရရွိခဲ့ေသာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမ်ိဳးကို ျပန္လည္ရရွိႏိုင္ရန္ အလြန္ခဲယဥ္းသြားတတ္ေၾကာင္းလည္း ေလ့လာခ်က္က ေတြ႕ရွိခဲ့ျပန္ေသးသည္။

မိမိ၏အိမ္ေထာင္ဖက္ႏွင့္ ေသကြဲ ကြဲရသူမ်ားအဖို႔ ေနာက္အိမ္ေထာင္ ထပ္မျပဳျဖစ္ပါက ခံစားမႈပိုင္းအရ ပံုမွန္ျပန္ေရာက္ဖို႔ အနည္းဆံုး ရွစ္ႏွစ္ခန္႔ ၾကာသည္ဟုလည္း ေလ့လာခ်က္က ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္ ဘာေျပာခ်င္ေနသလဲဆိုတာ စာဖတ္သူမ်ား ရိပ္စားမိၾကပါၿပီလား?

ဟုတ္ကဲ့… အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္ကို ေျပာခ်င္တာပါပဲ ခင္ဗ်ား။ အထူးသျဖင့္ စိတ္ကူးယဥ္လြန္းၾကသူ အပ်ိဳေလး၊ အပ်ိဳလတ္၊ အပ်ိဳႀကီး၊ တစ္ခုလပ္၊ တစ္လင္ကြာ မက်န္ အထီးက်န္ မမမ်ားကို ေျပာခ်င္ေနတာပါ။

ေျပာမလို႔ စိတ္ကူးေနတုန္း အထက္က သတင္းေလး ဖတ္လိုက္ရေတာ့ အတိုင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာအတြက္ အက်ိဳးအေၾကာင္းက ပိုခိုင္လံုသြားေတာ့တာေပါ့။

ကဲ… ကြ်န္ေတာ္ ေဆြးေႏြးၾကည့္မယ္ေနာ္…

လူေတြ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကသလဲ?
“ခ်စ္လို႔”လို႔ ေျဖမယ့္သူေတြလည္း ရွိမွာပါ။ “တစ္ေယာက္တည္း မေနခ်င္လို႔”လို႔ ေျဖတဲ့သူလည္း ရွိမွာပဲ။ “အသက္ႀကီးတဲ့အခါ အထီးက်န္မွာ စိုးလို႔”ဆိုတာလည္း ၾကားရႏိုင္တယ္။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး မ႐ိုးေအာင္ေျဖၾကမွာေပမယ့္ ဘယ္လိုပဲ ေျဖၾက ေျဖၾက၊ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဘယ္သူမွ “စိတ္ဆင္းရဲမယ္ထင္လို႔” အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ထင္လို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။

တစ္ေခတ္တစ္ခါတုန္းကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာဟာ “အားကိုးရာ”ရွာၾကတဲ့သေဘာ အမ်ားႀကီးေဆာင္တယ္။ “အိမ္ေထာင္ဦးစီး”၊ “အိမ္ဦးနတ္”စတဲ့ ေဝါဟာရေတြ ေပၚေပါက္လာတာဟာ သည္အခ်က္ကို အထင္အရွား ျပဆိုေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ အိမ္ဦးနတ္ႀကီးက ဘာအလုပ္မွ မလုပ္၊ ဘာတာဝန္မွ မယူတာမို႔လို႔ အရာရာမွာ ကိုယ္ကခ်ည္း ဦးေဆာင္ေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီး စြမ္းေဆာင္ရွင္ေတြလည္း သူ႔ေခတ္နဲ႔သူ ရွိခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ေခတ္၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အစိတ္ေက်ာ္အထိေတာင္ အဲဒီ့ အားကိုးရာ ရွာတဲ့ အစဥ္အလာႀကီးက တယ္မေပ်ာက္ခ်င္ေသးပါဘူး။ ဒါျဖင့္ အခုေရာ လံုးလံုး အကင္းေသၿပီလားလို႔ ေမးရင္ ေခါင္းရမ္းျပရမယ့္ အဆင့္မွာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရွးကထက္ စာရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ လုပ္ငန္းခြင္ေတြဆီ ပိုေရာက္လာေနၾကၿပီ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ထက္ျမက္တဲ့ အစြမ္းအစကို အမ်ားႀကီး ပိုျမင္ေနၾကရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မိ႐ိုးဖလာအစြဲဆိုတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေပ်ာက္ခဲေလေတာ့ အဲသလို မမေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳရင္လည္း အျပည့္အဝ အားကိုးတာ မဟုတ္ေပမယ့္ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ မွီခ်င္၊ ခိုခ်င္၊ ႏြဲ႕ခ်င္တဲ့သေဘာထားေလးေတြက ဆက္လက္ ခိုင္ျမဲေနဆဲပါပဲ။
ထားပါေတာ့…

ေယာက္်ားေတြကက်ေတာ့ေရာ ဘာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာလဲဆိုတာကို ဆန္းစစ္ျပန္ရင္ အဟဲ… ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း မိန္းမေတြကို အားကိုးလို႔ပါပဲ ခင္ဗ်။ စီးပြားေရးအရ အားကိုးတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ အပ်င္းထူတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက်္ားသားမ်ားကို ေနမႈ ထိုင္မႈ အစုစုမွာ လုပ္ေပး၊ ကိုင္ေပး၊ ခ်က္ေပး၊ ျပဳတ္ေပး၊ ေလွ်ာ္ေပး၊ ဖြပ္ေပးခ်ည္ေသးရဲ႕ ဆိုတာရယ္၊ ဟိုဟာေလးရယ္အတြက္ အဓိကထားလို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတာပါပဲခင္ဗ်ား။

အဲဒီ့အခ်က္ေတြေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ေျဖာင့္ကြယ္ ကြယ္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ႀကီးႀကီးေတြ ေလွ်ာက္ေျပာရရင္ေတာ့လား၊ ဟား… မ်ိဳးဆက္ ခ်န္ခဲ့ခ်င္လို႔၊ လူ႔တာဝန္ေက်ခ်င္လို႔၊ ဘာလို႔ ညာလို႔ေတြ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ေျပာလည္း ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ အတြင္းပိုင္းမွာေတာ့ ဝန္မခံရင္သာ ရွိရမယ္၊ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္က အေမေတြ၊ အစ္မေတြ ကိုယ့္ကို ယုယခဲ့သလို ျပဳစုယုယေပးမယ့္သူကို ရွာတာနဲ႔ လူတို႔ဘာဝ ထိုကိစၥအတြက္ တစ္ဦးတည္း မူပိုင္ လက္ကားဒိုင္ႀကီး ဖြင့္လိုက္တာပါပဲ။

အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္သလား?
အဲသလိုမ်ား ေမးလာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေယာက္်ားဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ တိုက္တြန္းမိမွာ ျဖစ္သလို မိန္းမဆိုရင္ အိမ္ေထာင္မျပဳဖို႔ အားေပးမိမွာပါပဲ။

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ထူေထာင္လိုက္တဲ့အခါမွာ အျမတ္ထြက္တဲ့သူက ေယာက်္ားေတြသာျဖစ္ၿပီး အ႐ံႈးေပၚသူက မိန္းမသားေတြ ျဖစ္ေနတတ္လို႔ပါပဲ။ ေလွ်ာ့ေလွ်ာေပါ့ေပါ့ ေျပာရင္ သည္အခ်က္ဟာ အိမ္ေထာင္ တစ္ရာမွာ ၆၀-၇၀ေလာက္အတြက္ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ေနပါလိမ့္မယ္။ သာသာထိုးထိုး အေလးခိုးၿပီး ေျပာရရင္ေတာ့ တစ္ရာမွာ ၉၀-၉၅ေလာက္ေတာင္လို႔ ေျပာရမယ္။

မိန္းမေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တဲ့အခါ အပ်ိဳဘဝကို ဆံုး႐ံႈးပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြကေရာ လူပ်ိဳဘဝကို မဆံုးလို႔လားလို႔ ေမးစရာ ရွိေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ရွင္တန္မဲ့နဲ႔ လူပ်ိဳေလးလို ကိုးကြ်င္းကိုးကြ်င္း လုပ္ေနသူေတြ၊ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေနခ်င္သလို ေနေနသူေတြ၊ လူပ်ိဳေယာင္ေဆာင္ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္မွတစ္ပါး အျခားမိန္းမသားေတြကို ထိကပါးရိကပါး လုပ္ေနသူေတြ က်ားတို႔ နယ္ပယ္မွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ရွိေနပါတယ္။ မိန္းမသားေတြ အိမ္ေထာင္က်တဲ့အခါမွာေတာ့ ကိုယ့္အိုးကိုယ့္အိမ္နဲ႔ ေနခြင့္ရလာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ မိဘအိမ္မွာ ေနရစဥ္ကထက္ ပိုမိုလြတ္လပ္လာ၊ အပ်ိဳဘဝတုန္းကထက္ က်ယ္ေျပာတဲ့ လူ႔ေလာကနဲ႔ ပိုမို ထိေတြ႕ခြင့္ရလာႏိုင္တာမွန္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ အိမ္ေထာင့္ဝန္ေတြ ဖိစီးလာတဲ့အခါ၊ သားသမီးတာဝန္ ယူလာရတဲ့အခါေတြမွာ အရာရာမွာ ကိုယ္ဟာ အလိုလိုေနရင္း ဒုတိယ ေနရာ၊ တတိယ ေနရာကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ လင္က ပထမ၊ သားက ဒုတိယ၊ သမီးက တတိယမ်ားျဖစ္ေနရင္ ကိုယ္က စတုတၳဘဝကို ေရာက္သြားတယ္။

သည္ေတာ့ကာ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္ကလည္း ေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္း ေယာက္်ားေတြဟာ ပထမ ေနရာမွာပဲ အစဥ္အလာအရ ဆက္လက္ ခိုင္ျမဲေနတာမို႔ ေယာက္်ားေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ တစ္စက္ကမွ မ႐ံႈးပါဘူး။ မိန္းမသားေတြအတြက္က်ေတာ့ မိဘ လက္ထဲမွာတုန္းက အေဖ့ကို ပထမေနရာမွာ ေပးခဲ့ရလို႔၊ အစ္ကို႔ကို ဒုတိယေနရာမွာ ထားခဲ့ရလို႔၊ ကိုယ္က တတိယေနရာမွာ ရွိခဲ့တယ္ဆိုဦး၊ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့မွ စတုတၳေနရာ ေရာက္သြားရၿပီဆိုရင္ အဖ်ဥ္းဆံုး တစ္ဆင့္ေတာ့ က်သြားတာပါပဲ၊ ႐ံႈးသြားတာပါပဲ။ တကယ္လို႔မ်ား ကိုယ္က သမီးဦးမို႔လို႔ ဖူးဖူးမႈတ္ခံဆိုရင္ ဒုတိယေနရာက စတုတၳေနရာကို ဆင္းရတာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီ၊ အ႐ံႈးက ႀကီးသြားၿပီ။

ဒါလည္း လင္က ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိေနဦးမွ။ သူက သစၥာမရွိဘဲနဲ႔ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ လုပ္၊ ေနာက္ထပ္ တစ္အိုးတစ္အိမ္မ်ား ထူမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အဆင့္က ပထမဇနီးလို႔ နာမည္သာ ခံတယ္၊ တကယ္ ေနရာရေတာ့ ဟိုးေအာက္ေျခအထိ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးဆိုရင္ မျမတ္တဲ့အျပင္ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ အ႐ံႈးက ေပၚၿပီ။

တျခားဟာေတြ ခဏထားဦး။ ကိုယ္ကလည္း အလုပ္လုပ္၊ သူကလည္း အလုပ္လုပ္၊ ဒိုးတူေဘာင္ဖက္ တက္ညီလက္ညီ ရွိေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြမွာေတာင္ အေရးရယ္၊ အေၾကာင္းရယ္၊ သားေတြ၊ သမီးေတြ ေနမေကာင္း ထိုင္မသာ ျဖစ္လို႔မ်ား ခြင့္ယူရ၊ အလုပ္ ဖ်က္ရစတမ္းဆိုရင္ မယားကသာ ခြင့္ယူရ၊ အလုပ္ဖ်က္ရတာ။ လင္သားေတြကေတာ့ အလုပ္ဖ်က္ဖို႔ ေနေနသာသာ၊ အိပ္ေရးေလး အပ်က္ခံဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ရယ္။

ကိုင္း… အဲေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ဘယ္သူျမတ္ၿပီး ဘယ္သူ႐ံႈးသလဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပေရာ့…

ေျပာမယ္ဆိုရင္ နံပါတ္စဥ္ထိုးၿပီးေတာင္ အမ်ားႀကီး ေျပာလို႔ရပါတယ္။ လိုတိုရွင္း ေျပာရရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ၾကတဲ့အခါ ဘယ္ဖက္က တြက္တြက္၊ အျမတ္ထြက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုေရႊေယာက်္ားသားေတြ၊ ခြက္ခြက္လန္တာက မမတို႔ စိန္စိန္မိန္းမသားေတြသာျဖစ္ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။

အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ၾကံရင္…
သည္ေလာက္ေျပာေနတဲ့ၾကားက အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္မ်ား ၾကံရင္ ေအာက္ပါ အမွန္တရားမ်ားကို လက္ကိုင္ထားၾကေစခ်င္ပါတယ္။

(၁) အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္လို႔ တစ္ကိုယ္ေရ ေနရတဲ့ဘဝထက္ ထူးၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာလာရမွာ မဟုတ္ဘူး။ သည္အခ်က္ဟာ နိဒါန္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးပါ သိပၸံနည္းက် သုေတသနအရ ထင္ရွားေနပါတယ္။

(၂) ေယာက်ာ္းေတြဟာ မရခင္ ဖ်ာလိုလိပ္၊ ထိပ္ေပၚတင္တတ္၊ ရၿပီးရင္ ဖ်ာလိုခင္းၿပီး တက္နင္းတတ္တယ္။ သည္အခ်က္ကို မယံုရင္ ကိုယ့္အေမ၊ ကိုယ့္အေဒၚအပါအဝင္ အိမ္ေထာင္သက္ ၾကာရွည္ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားဆီက သက္ေသခံထြက္ခ်က္ေတြ ေတာင္းၾကည့္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

(၃) ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးသစၥာကို ဘယ္၊ ဘယ္ေသာအခါမွ မယံုစားထိုက္ဘူး။ ခႏၶာေဗဒသေဘာ၊ စိတ္ပညာအရ လူသတၱဝါေတြမွာ ျဖစ္ေပၚျမဲ တပ္မက္စိတ္နဲ႔ ရမၼက္ေဇာ သေဘာေတြမွာ က်ားနဲ႔ မတို႔ဟာ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ ျခားနားလွတာမို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမွ နားလည္လို႔ မရႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေပြလီမႈအစံုဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြကို ထံုမႊမ္းထားပါတယ္။ ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ လိင္တူခ်င္း စံုမက္သူမ်ားသာ ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္ၾကည္တာလို႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ျမင္ျမင္ကရာကို အထင္ေတာ္ မႀကီးလိုက္ၾကပါနဲ႔ဦး။ တည့္တည့္ေျပာပါရေစ။ နားရြက္နဲ႔မနာ၊ ေျခေထာက္နဲ႔သာ နာေတာ္မူၾကပါ။ ဟုတ္ကဲ့… အခေၾကးေငြ ေပးရတဲ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီသြားတယ္ဆိုတာ အျမန္ဆံုး ၁၅မိနစ္၊ အၾကာဆံုးမွ ႏွစ္နာရီပါ။ တခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ့လည္း ညီအစ္ကိုရင္းခ်င္းေတာင္ လူလံုး မကြဲေလာက္တဲ့ အကာလ ညအခါမ်ားမွာ တစ္ခါတေလ ၾကတာပါ။ အဲဒါကိုပဲ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ “အေမႀကီးေရ… အေဖႀကီးေတာ့ အေပ်ာ္အေဖာ္ဆီက ျပန္လာတယ္ေဟ့”လို႔ ဘယ္သူမွ ထုတ္မေျပာပါဘူးခင္ဗ်ား။ သူ အဲသလို သြားလာ ေနတာကို ဘယ္သူကမွလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္၊ ရိပ္မိလိုက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူကျဖင့္ ဘယ္လို တည္တံ့တာဆိုတဲ့စကားမ်ိဳးနဲ႔ ဟုတ္ႏိုးႏိုး မေအာက္ေမ့ၾကပါနဲ႔။ စာတစ္အုပ္ ေကာင္းမေကာင္းကို စာအုပ္အဖံုးနဲ႔ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရဘူးဆိုတဲ့ သိုးေဆာင္းဆို႐ိုးကို မေမ့ၾကေစခ်င္ဘူး။

(၄) အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တာနဲ႔ မိန္းမသားေတြဟာ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးစံုကို လြယ္ရပါေတာ့မယ္။ လင့္တာဝန္၊ သားသမီးတာဝန္ေတြ ထမ္းရေတာ့မွာကို ဆိုလိုတာပါ။ ေယာက္်ားေတြလည္း ထမ္းရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဝင္ေငြေကာင္းေကာင္း ရွာေပးႏိုင္ၿပီဆိုရင္ က်န္တာေတြ ေပယ်ာလကန္ ထားလို႔ ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမွာေတာ့ ကိုယ္ဝန္စတင္ေဆာင္ကတည္းက ကာယိကဒုကၡ စတင္ ခံစားရၿပီ။ သည္ကမွ ဆက္တိုက္ထမ္းရမယ့္ဝန္ဟာ အမယ္မင္း… အစံု ခင္ဗ်၊ အစံု၊ အစံု။

(၅) ေယာက္်ားသားမ်ားရဲ႕ ဝင္စားမႈဟာ အိမ္ထဲမွာ အလြန္ရွိခဲတယ္။ ေဘာလံုးပြဲ၊ ေဂါက္ကြင္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဘီယာဆိုင္၊ က်ားဝိုင္း၊ ဘိလိယက္ဝိုင္း စတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဘယ္သူေတြ ေနရာ အယူဆံုးလဲဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔တင္ သည္အခ်က္ကလည္း ဒက္ထိျဖစ္ေနပါၿပီ။ အားအား ရွိ၊ အိမ္က မိန္းမနား ကပ္ေနတဲ့ ေယာက်ာ္းဆိုတာ မပဋာ ရွာမေတြ႕ခဲ့တဲ့ မံုညင္းဆီေလာက ္နီးနီး ရွားလွပါတယ္။ အဲ… ျခြင္းခ်က္ေတာ့ ရွိသေပါ့။ အိုလာတဲ့အခါ၊ နာလာတဲ့အခါ၊ မစြမ္းေတာ့တဲ့အခါက်ရင္ေတာ့ အိမ္က ၾကက္နာမႀကီးနားမွာ တဖဝါး မခြာ ရွိတတ္တယ္။ မအို မနာေသးဘဲ စြမ္းေနသမွ်ေတာ့လား၊ အိမ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ ရန္ျဖစ္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ၊ ယမယ္မ်ိဳးစံု ရွာၿပီး အိမ္ကခြာဖို႔ စဥ္းစားေနတတ္ၾကတာ တစ္ရာမွာ ၉၅ေယာက္ အထက္ပါပဲ။ ဒါ အေလးခိုးၿပီး ေျပာတာ။ ေလွ်ာ့ေျပာရင္ေတာ့ ၆၀%ရဲ႕အထက္မွာ ရွိေနတာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။

ဘယ္လိုအမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္သလဲ?
ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးစာရင္းမွာ ထိပ္ဆံုးက ပါပါတယ္။ မိမိဘဝရပ္တည္မႈအတြက္၊ ေနသာဖို႔အတြက္ အိမ္ေထာင္ျပဳတာပဲေပါ့။

ဒုတိယအမ်ိဳးအစားကေတာ့ လူရည္ အင္မတန္လည္တဲ့၊ ပါးနပ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေယာက္်ားက်မ္း ေက်ညက္သူေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ဩဘာေပးထိုက္ပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေတြကို သိသလို ညံ့ကြက္ေတြကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနၿပီး ေကာင္းကြက္ေတြကို အသံုးခ်၊ ညံ့ကြက္ေတြနဲ႔ အညႇာကိုင္တတ္မယ္ဆိုရင္ ေအာက္သြားမပါတဲ့ ႏြားျပာႀကီးမ်ား ေမြးႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသလို အရည္အခ်င္းမ်ိဳးရွိဖို႔ကလည္း ေတာ္ေတာ္တန္တန္ ပါရမီမ်ိဳးနဲ႔ မလြယ္ပါဘူး။ သူ႐ို႕ မေအေတြ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္လင္သားကို အပိုင္ကိုင္ထားျပမွရင္လည္းျဖစ္မယ္၊ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က ေယာက်္ား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ရင္းႏွီး ကြ်မ္းဝင္စြာ ေနတတ္ၿပီး လွစ္လွစ္ လွစ္လွစ္ေနေအာင္ ပါးနပ္မွရင္လည္း ျဖစ္ပါမယ္။

သည္ႏွစ္မ်ိဳးကလြဲရင္ က်န္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ဆယ္ႀကိမ္ဆယ္ခါ ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။

အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ဆံုး အမ်ိဳးသမီးေတြ
ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ အျပည့္ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ လံုးလံုး အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဝမ္းကိုယ္ ေကာင္းေကာင္း ေက်ာင္းႏိုင္ေနတဲ့အျပင္ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံ သံုးသံုးစြဲစြဲေနႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳတာကို ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အားကို မေပးခ်င္ဘူး။ အဲသလို အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ဒုကၡရွာတာလို႔ခ်ည္း ျမင္ေနလို႔ပါပဲ။ မယံုမရွိပါနဲ႔၊ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အတန္အသင့္ ရင့္မာလာတဲ့ လူမႈေရးအတိုင္ပင္ခံ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာေရာ၊ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာပါ အိုးဒယ္နစ္၊ နစ္ေနရွာၾကတဲ့ စြမ္းေဆာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးေတြ မၾကာခဏ ေတြ႕ေတြ႕ေနရပါတယ္။
ဒုတိယကေတာ့ ဘဝမွာ ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မေနဖူးသူေတြပါ။ ရွိတာ၊ မရွိတာနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဟာေလးနဲ႔ကိုယ္ စိတ္လက္ ခ်မ္းသာေအာင္ ေနက်င့္ရွိျခင္း/မရွိျခင္းနဲ႔ပဲဆိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား စာဖတ္သူဟာ အခုအခ်ိန္အထိ ျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္မွာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ သိပ္မေနဖူးခဲ့ရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္မွ စိတ္ခ်မ္းသာလာမယ္ဆိုတဲ့အေတြးဟာ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲေတာ့မယ့္ စိတ္ကူးဆိုတာ ျမင္ေစခ်င္ပါတယ္။

အခ်စ္ရဲ႕ အခန္းက႑
ကြ်န္ေတာ္ ေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ အခ်စ္ရဲ႕အခန္းက႑ကို တစ္လံုးမွ ထည့္ေဆြးေႏြးမသြားပါဘူး။ ဘာလို႔ဆို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ဖိုမခ်စ္ကို သိပ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ မယံုၾကည္လွလို႔ပါပဲ။ မျမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာတရားထဲမွာ အဲဒီ့ ေရႊအခ်စ္လည္း အတိအက် ပါပါတယ္။ ဘာဝနာနဲ႔ ပြားမ်ား ယူရတဲ့ ေမတၱာကို မဆိုလိုဘူးေနာ္။ ေလာကီလူ႔ေဘာင္က အဖိုနဲ႔အမၾကားမွာ ေပၚေပါက္ ေပ်ာက္ကြယ္တတ္ျမဲ အခ်စ္ဆိုတဲ့ “အစြဲ”ကို ေျပာတာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား၊ စာဖတ္သူ မမဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္ေနတယ္၊ တစ္သက္လံုး ဆက္ခ်စ္ခ်င္ေနခ်င္တယ္၊ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ေလးအထိ ခ်စ္သြားခ်င္တယ္ဆိုပါရင္ေလ… ကြ်န္ေတာ္ ေပးခ်င္တဲ့အၾကံကေတာ့ အဲဒီ့လူကို ယူကို မယူဘဲနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းကပဲ အသာေလး၊ တိတ္တိတ္ေလး ခ်စ္ေနလိုက္စမ္းပါ။ အဲဒါက သူ႔ကို ေသတစ္ပန္ သက္တစ္ဆံုး ခ်စ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲ… ခ်စ္သူကို လက္ထပ္လိုက္မိလို႔ကေတာ့ အင္း… ေႏွးတာနဲ႔ ျမန္တာပဲ ကြာပါလိမ့္မယ္၊ ခ်စ္သူဘဝကေန မုန္းသူ၊ ရြံရွာသူ၊ စက္ဆုပ္သူအျဖစ္ ေျပာင္းသြားႏိုင္တဲ့ကိန္းက ၅၀%ဝန္းက်င္မွာ ရွိေၾကာင္းပါ။ ဒါ အေလးခိုးထားတဲ့ ကိန္းဂဏန္း မဟုတ္ပါဘူး။ အပိုင္ေျပာႏိုင္တဲ့ ပမာဏပါ။

ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီ့အခ်စ္ဆိုတဲ့ (ဘာမွန္းမသိလွတဲ့) ခံစားမႈနဲ႔ပဲ စံုလံုး ကန္းကန္း ကုန္ျပန္တဲ့အခါမွာေတာ့ အေမလည္း မေနရ၊ အေဖလည္း မေနရ၊ ေမာင္ႏွမသားခ်င္းေတြလည္း မေနရ၊ ေဘးလူေတြလည္း မေနရနဲ႔ အရပ္ကူပါ လူဝိုင္းပါေတြျဖစ္ရတဲ့ သာဓကေတြလည္း မနည္းဘူး။ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဖက္က စံုလံုးကန္းခဲ့မိတာကို ျပန္မျမင္ေတာ့ဘဲ သင္းကိုက ဘယ္ကဲ့သို႔ ဘယ္ခ်မ္းသာေတြျဖစ္ကုန္တာလည္း အဲဒီ့မမေတြပဲ။

သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ… ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ၊ ကြ်န္ေတာ္မကလို႔ သိၾကားမင္းႀကီးကိုယ္တိုင္ပဲ ဆင္းလာၿပီး တားဦးတားဦး၊ ကာမဘံုသား ဆံုလည္ႏြားဆိုတဲ့ စာရင္းထဲမွာ ပါေနၾကတဲ့ သူသူကိုယ္ကိုယ္ဟာ အရြယ္ေလး ေရာက္လာ၊ ေက်ာ္လာ၊ လြန္လာတဲ့အခါ အိမ္ေထာင္မွ မရွိရင္ မူမမွန္တဲ့သူလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျမင္မိၾကရင္းကေန မရအရ အိမ္ရာထူေထာင္ ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပါပဲ။

အခု ကြ်န္ေတာ္ ေရးလိုက္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အိမ္ေထာင္ မျပဳေရးဆိုတဲ့ အဆိုျပဳေဆြးေႏြးခ်က္ဟာ မျဖစ္မေန အိမ္ေထာင္ျပဳကို ျပဳေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားသူမ်ားအတြက္ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ျပဳရ ေကာင္းႏိုး၊ မျပဳရ ေကာင္းႏိုးျဖစ္ေနသူေတြ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က အိမ္ေထာင္ မျပဳခ်င္လွေပမယ့္ လူေျပာသူေျပာနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရင္မ်ား ေကာင္းမလားလို႔ ေတြးေနသူေတြအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက စဥ္းစားစရာရေအာင္ အၾကံျပဳ ေဆြးေႏြးလိုက္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ကြ်န္ေတာ္ေျပာတိုင္း လက္ခံရမယ္လို႔လည္း ယတိျပတ္ မဆိုရဲပါဘူး။ စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းမ်ား၊ မမမ်ားမွာလည္း မိမိကိုယ္ပိုင္ ဆင္ျခင္ဉာဏ္မ်ား အသက အသက ရွိေလတာမို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စဥ္းစားတဲ့အခါ တစ္နည္းတစ္လမ္းက အေထာက္အကူ ရေအာင္ အခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕ စုစည္းေပးလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္

———————————-

(၂၀၀၃ခုႏွစ္ ဇြန္လထုတ္ သရဖူမဂၢဇင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တာေလးကို ျပန္လည္တင္ဆက္လိုက္တာပါ။)