May All Forms of Discrimination Be Eliminated!

လူအခ်င္းခ်င္း ႏွိမ့္ခ်ျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ

Discrimination  ကို ျမန္မာလို ခြဲျခားဆက္ဆံမႈလို႔ ဘာသာျပန္ၾကပါတယ္။ ွႇားတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ေပမယ့္ မျပည့္စံုပါဘူး။ အမွန္ေတာ့ လူမ်ဳိး၊ ဇာတိ၊ အသားအေရာင္၊ ဘာသာေရး ယံုၾကည္မႈ၊ က်န္းမာေရး အေျခအေနစတာမ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး လူအခ်င္းခ်င္း မတူသလို မတန္သလို ႏိွမ္ခ်ဆက္ဆံတာကို Discrimination  လို႔ေခၚပါတယ္။ မိန္းမေတြ ဘာမွ နားမလည္ပါဘူးကြာဆိုတာမ်ဳိးဟာ ခြဲျခားဆက္ဆံတာပါ။ ဘာသာေရး ယံုၾကည္မႈ၊ ႐ိုးရာ အစြဲအလမ္း၊ ေဗဒင္ယံုတာမ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီးလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ လူလူခ်င္းတစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေလွာင္ခ်င္ေျပာင္ခ်င္၊ ကလိခ်င္ ရိခ်င္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာလည္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈပါပဲ။
အမွန္ေတာ့ လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အႀကိဳက္ေတြ စ႐ိုက္ေတြ မတူၾကပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာေလ့ရိႇသလို ကြၽန္ေတာ္က ငါးပိရည္ဆို အနံ႔ေတာင္ ခံလို႔မရေပမယ့္ ႀကိဳက္တဲ့သူေတြကေတာ့ အလြန္ကို ႀကိဳက္ၾကပါတယ္။ ပုရစ္ဆိုရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္အလြန္စားေပမယ့္ မစားတဲ့သူကလည္း လံုးလံုးကို မစားပါဘူး။ ဒါဟာ လူခ်င္းတူေပမယ့္ အႀကိဳက္ခ်င္းမတူတဲ့ အထင္ရႇားဆံုး ဥပမာပါပဲ။


တခ်ဳိ႕က ႐ိုးရာယံုၾကည္မႈ အစြဲအလန္းေၾကာင့္ အမဲသား ၀က္သား ေရွာင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က သတ္သတ္လြတ္စားတယ္။ တခ်ဳိ႕က အဲဒီ့႐ိုးရာ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ ငါးရံ႕ေတာင္ မစားပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ လူေတြမွာ မိမိတို႔ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပားေနၾကတယ္။ ဇာတိအေျခခံေတြလည္း ကြဲျပားၾကတယ္။ အဲဒါေတြက ဆင့္ပြားလာတဲ့ သက္၀င္ ယံုၾကည္မႈေတြ၊ အစြဲအလန္းေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ ႐ႈျမင္ပံုေတြလည္း ကြဲျပားေနတာဟာလည္း တကယ္ေတာ့ သဘာ၀က်ပါတယ္။ ကိုယ္သက္၀င္ယံုၾကည္တာ၊ ကိုယ္စြဲလန္းတာ၊ ကိုယ္ျမင္တာနဲ႔ မတူတိုင္း တစ္ဖက္သားကို မႇားေနတယ္၊ လြဲေနတယ္လို႔ ထင္မိတတ္ၾကတာလည္း အင္း … တကယ္ေတာ့ လူ႔သဘာ၀ပါပဲ။ စိတ္ထဲ ထင္႐ံုထင္တာကေတာ့ ဘာမွအေၾကာင္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္စိတ္ထဲ ဘယ္သူမႇ ၀င္ၾကည့္လို႔ မရတာမို႔ ျပႆနာလည္း မရိွပါဘူး။ အဲ… အဲဒါကိုမွ ႏႈတ္က ထုတ္ဟၿပီး ကဲ့ရဲ႕တာ၊ ေလႇာင္တာ၊ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ပုတ္ခတ္ ေျပာဆိုတာမ်ားကက်ေတာ့ တစ္ဖက္သားအေပၚ မေလးစားရာ ေရာက္သြားပါၿပီ။


ဆိုၾကပါစို႔ဗ်ာ… ငါးပိရည္ မႀကိဳက္တဲ့ ကြၽန္ေတာ္က ငါးပိရည္နဲ႔ ၿမိန္ရည္ယွက္ရည္ ေလြးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္သူကို ”မင့္ႏႇယ္ကြာ၊ အပုပ္အစပ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္”လို႔ ေျပာလိုက္တာမ်ဳိးဟာ သူ႕ကို ထိပါးလိုက္တာ၊ ေစာ္ကားလိုက္တာ ျဖစ္သလို သူ မက္မက္စက္စက္စားေနတဲ့ အစာကိုလည္း ”အပုပ္အစပ္ေတြ”ပဲ ရယ္လို႔ တံဆိပ္ကပ္လိုက္တာပါ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူဟာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္၊ သည္အတြက္ သူ႔မႇာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ အႀကိဳက္ေတြ ရိွတယ္ဆိုတာကို မေလးစားတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေျပာခ်လိုက္တဲ့ စကားမ်ိဳးပါပဲ။

ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းခ်င္းေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္က ပုရစ္ေၾကာ္ေတြ အားရပါးရတုပ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း စားေစခ်င္တယ္။ ေဟ့ေကာင္… စားကြာလို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းက ”ငါ ဒါမ်ဳိးေတြ မစားဘူးကြ၊ လူစားတဲ့ အစာပဲ စားတာ”လို႔ ေျပာလိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒါသူ ကြၽန္ေတာ့္ကို ထိပါးေစာ္ကားတာျဖစ္သလို ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ႀကိဳက္လိုရာ ႀကိဳက္ပိုင္ခြင့္ကို မေလးစားျပန္တာပါပဲ။


အဓိကကေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ပါ။ ကိုယ္ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ စားေနတဲ့ အစာတစ္ခုခုကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ႐ႈတ္ခ်ၿပီး ေျပာတဲ့အခါ ကိုယ္ႀကိဳက္ႏိုင္မလား။ ဘယ္လိုမႇ ႀကိဳက္ႏိုင္မႇာ မဟုတ္ပါဘူး။ သည္အခါ သူမ်ား စားေနတာကိုလည္း ဘာမွ သြားၿပီး ကဲ့ရဲ႕ပုတ္ခတ္ေနစရာ အေၾကာင္းမရိွေတာ့ပါဘူး။ သည္ကမွ တစ္ဆင္ ့တက္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ယံုၾကည္သက္၀င္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ဘာသာျခားတစ္ေယာက္က ပုတ္ခတ္တာ၊ ကဲ့ရဲ႕တာ၊ သေရာ္တာမ်ဳိးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က မႀကိဳက္ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔အယူမတူ ဇာတ္ျခားေလတဲ့ တျခားဘာသာ၀င္ေတြကိုလည္း ပုတ္ခတ္ကဲ့ရဲ႕ သေရာ္ ေလွာင္ေျပာင္တာမ်ဳိးကို ေရႇာင္ၾကဥ္အပ္ပါတယ္။


သည္ေလာက္ဆိုရင္ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈဆိုတာကို စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းအေပါင္း ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ႏိုင္ေလာက္ၾကၿပီျဖစ္သလုိ လူခ်င္းအတူတူ အသက္ရွဴခ်င္း ကြဲတယ္ဆိုသလိုပဲ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျမင္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ အႀကိဳက္ေတြ၊ စ႐ိုက္ေတြ ကြဲျပားေနၾကတာဟာ သဘာ၀ပဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုလည္း သေဘာေပါက္ လက္ခံႏိုင္ေလာက္ၾကၿပီလို႔ ယူဆ ထင္ျမင္မိပါတယ္။


ခြဲျခား ႏိွမ္ခ်လိုမႈမႇာ အဓိကက်တဲ့ အေၾကာင္းရင္းခံတစ္ရပ္ ရိွပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အမ်ားစု လက္ခံ က်င့္သံုးေနတာကို စံသတ္မႇတ္ခ်က္တစ္ခုလို႔ ယူဆလိုက္ၾကၿပီးသကာလ အဲဒီ့အမ်ားစုလုပ္ေနတဲ့ ပံုစံက ေသြဖီေနသူမ်ားကို မူမမႇန္သူမ်ား၊ စံလြဲေနသူမ်ားလို႔ ယူဆကာ ခြဲျခားခ်င္၊ ႏိွမ့္ခ်ခ်င္၊ သေရာ္ကေမာ္ စကားတင္းဆိုခ်င္၊ ႏွိပ္ကြပ္ခ်င္တတ္ၾကတဲ့ စ႐ိုက္ဆိုးေတြဟာ ရႇက္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လူ႕ေဘာင္ႀကီးမွာ တြင္က်ယ္ျပန္႔ႏွံ႔လို႔ ေနပါတယ္။


နမူနာေျပာရမယ္ဆိုရင္ အမ်ားစုက အိမ္ရာထူေထာင္ၾကတယ္၊ လင္ယူသားေမြးၾကတယ္။ သည္အခါမႇာ အပူမရွာခ်င္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ အေဖာ္မရွာဘဲ တစ္ကိုယ္တည္း ေအးေအး ေနခ်င္ၾကသူ လူပ်ဳိႀကီး၊ အပ်ဳိႀကီးမ်ားကို အလကားေနရင္း ေတာင္ေျပာေျမာက္ေျပာ ေျပာခ်င္တတ္တာမ်ဳိးေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ အဲဒီ့ထဲမွာ အေတာ္ႀကီး ပါခဲ့ဖူးပါတယ္။


ရိွပါေသးတယ္။ ၀လြန္းသူေတြ၊ ပိန္လြန္းသူေတြကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ သေရာ္တဲ့စကား၊ ကဲ့ရဲ႕တဲ့စကားေတြ အမႇတ္တမဲ့ ေျပာျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ေတြ ေနရာမႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနမၾကည့္တတ္ၾကတာ၊ တစ္နည္းေျပာရင္ ကိုယ္ခ်င္းမစာတတ္ၾကတာပါပဲ။ အိမ္ေထာင္မျပဳဘဲေနတဲ့ လူပ်ဳိႀကီး၊ အပ်ဳိႀကီးေနရာမႇာျဖစ္ေစ၊ ၀လြန္းသူ၊ ပိန္လြန္းသူရဲ႕ ေနရာမႇာျဖစ္ေစ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္သာ ေနၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကို အဲလိုစကားနဲ႔ ရိ၊ မထိတထိ ကလိလာတာမ်ိဳးကို ခံခ်င္ပါ့မလား။သို႔ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္အပါအ၀င္ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အဲဒီ့အခ်က္ကို သတိလစ္ၿပီး အဲဒီ့ တစ္ဖက္သားေတြကို အမ်ားနဲ႔ မညီတဲ့အတြက္ ပက္ပက္စက္စက္ႀကီး မဟုတ္ေတာင္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ထိုးႏႇက္ရာေရာက္တဲ့ စကားမ်ားကို ေျပာျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။


အဆိုးဆံုးကေတာ့ မိန္းမလ်ာ၊ ေယာက္်ားလ်ာမ်ားအေပၚမႇာ ထားတဲ့ သေဘာထားနဲ႔ ဆက္ဆံပံုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို ဆိုးတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းမစာမႈပဲခင္ဗ်။ လိင္တူခ်င္း ႀကိဳက္တာ၊ လိင္ကြဲကိုမွ စံုမက္တာမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ sexual orientation  လို႔ေခၚပါ တယ္။ ျမန္မာလိုဆိုရင္ေတာ့ လိင္စိတ္ကိုင္းညႊတ္မႈေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ဒါဟာ မူမမႇန္တာလည္း မဟုတ္၊ စံလြဲတာလည္ းမဟုတ္ေၾကာင္း တစ္ကမၻာလံုးက ေဆးပညာရႇင္ေတြေရာ၊ စိတ္ပညာရွင္ေတြကပါ ခိုင္ခိုင္မာမာ လက္ခံထားၾကပါၿပီ။ သိပၸံနည္းအရ ေျပာရင္ေတာ့ ခ႐ိုမိုဆုမ္းလို႔ ေခၚတဲ့ ဗီဇေဆာင္မွ်င္ေတြထဲမႇာ ပါရိႇတဲ့ ဖိုဗီဇ၊ မဗီဇအခ်ဳိးအစားမ်ားအရ အဲဒီ့ လိင္စိတ္ ကိုင္းညႊတ္မႈ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ အဲဒီ့အခ်ဳိးအစားကို ဘယ္သူကမွ ျခယ္လွယ္လို႔ မရပါဘူး။ သဘာ၀က လူတစ္ဦးခ်င္းစီအတြက္ ျပ႒ာန္းလိုက္တာပါ။ ဗုဒၶဘာသာတရားနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ဘ၀ကံ အက်ဳိးေပးသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။


လူေယာက္်ားခ်င္းတူေပမယ့္ ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာ၊ ေတာင့္ေတာင့္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ အမ်ဳိးသမီးကိုမွ တပ္မက္စြဲလန္းတတ္သူမ်ဳိး ရိွသလို ညိဳညိဳ သြယ္သြယ္၊ ေမာ္ဒယ္လို ကိုယ္လံုး လွပ္လွပ္ကိုမႇ ႀကိဳက္တတ္သူ ဖိုသတၱ၀ါမ်ားလည္း ရိွေနတာ အထင္အရွားပါပဲ။


ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရႇ႕မႇာ ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာမႇေတာ့ ကိုယ္သန္ရာ ကိုယ္ႀကိဳက္ပိုင္ခြင့္ ရိွသူခ်ည္းပါပဲ။ အဲဒါကိုပဲ အမ်ားစုက ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ကိုမႇ တပ္မက္ စြဲလန္း႐ိုး ရိွတာကို စံတစ္ခုအေနနဲ႔ သတ္မွတ္လိုက္ၿပီး လိင္တူခ်င္း တပ္မက္ စြဲလန္းသူမ်ားကိုပဲ မူပဲ မမႇန္သလို၊ စံပဲ လြဲေနသလို၊ စိတ္ေ၀ဒနာပဲ ခံစားေနရသူမ်ားလို အထင္အျမင္ေသးတဲ့ အၾကည့္ေတြ၊ အေျပာေတြနဲ႔ ဆက္ဆံျခင္း၊ ႏွိပ္ကြပ္ျခင္းဟာ ဆင္ျခင္တံုတရား ႏံု႔နဲ႔လြန္းရာက်လွပါတယ္။


ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ပုထုဇေနာ ဥမၼတၲေကာတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ၊ ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ လူသားမႇန္သမွ်ဟာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ႐ူးေနၾကသူခ်ည္းပါပဲလို႔ အလံုးစံုကို ထိုးထြင္း သိျမင္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားရွင္က မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့တာပါ။။ ပညာကိုမွ အ႐ူးအမူး ကိုးကြယ္တဲ့သူ၊ ပိုက္ဆံကို အ႐ူးအမူး တပ္မက္တဲ့သူ၊ ၾသဇာအာဏာကို အ႐ူးအမူး ေတာင့္တသူမ်ားကေတာ့ အနည္းအပါး ျမင္သာ င္သာ ရိွပါတယ္။ သည္အထဲကမွ မယားတ႐ူးတို႔၊ လင္တ႐ူးတို႔ဆိုတာေတြလည္း ရိႇေသးတယ္။ သူမ်ားကို ေျပာဖို႔ေတာ့ သိပ္လြယ္ပါတယ္။ ေျပာသူကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကို တရားလြန္ စြဲလမ္းယံုၾကည္ေနတာလည္း ႐ူးသြပ္မႈတစ္မ်ဳိးပဲ ဆိုတာကိုက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ေမ့ေလ်ာ့ေနမိတတ္ၾကပါတယ္။


အဓိက ေဆြးေႏြးခ်င္တာကေတာ့ လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အႀကိဳက္ေတြ စ႐ိုက္ေတြ၊ ခံယူခ်က္ေတြ၊ သက္၀င္ယံုၾကည္မႈေတြ၊ ေတြးပံု ျမင္ပံုေတြ မတူၾကဘူး၊ အျမဲတေစ ကြဲလြဲေနတယ္ဆိုတာဟာ သဘာ၀ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႔ မတူတိုင္း တစ္ဖက္သားကို လက္လြတ္စပယ္ ကဲ့ရဲ႕ပိုမို စကားတင္း ဆိုျခင္းဟာ အဲဒီ့တစ္ဖက္သား အေပၚမွာ ေလးစားရာ ေရာက္ မေရာက္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ရိွရာ ေရာက္ မေရာက္ မိမိတို႔ကိုယ္မိမိ ျပန္လည္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ၾကဖို႔ လူတိုင္းမွာ တာ၀န္ရိႇတယ္လို႔ ယူဆမိရလို႔ပါပဲ။


ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတာေတြကို မ်က္စိစံုမိွတ္ၿပီး လက္ခံၾကဖို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မတိုက္တြန္းႏိုင္သလို တိုက္လည္း မတိုက္တြန္း၀ံ့ပါဘူး။ စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းမ်ားမႇာလည္း ကိုယ္ပိုင္ ဆင္ျခင္ဉာဏ္မ်ား အသက အသက ရိွၾကသူခ်ည္းမို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတာ သင့္မသင့္၊ ေလ်ာ္မေလ်ာ္ကို ခ်င့္ခ်ိန္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မယ့္သူခ်ည္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ေဆြးေႏြးခ်က္ေလးကို တစ္ဆိတ္ေလး အခ်ိန္ယူ စဥ္းစားေပးၾကမယ္ဆိုရင္ပဲ ကြၽန္ေတာ္ကျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ေနေတာ့မႇာပါ။ အဲသလို စဥ္းစားၿပီးတဲ့ေနာက္ ဘယ္လမ္းကိုပဲ ေရြးေရြး၊ လူႀကီးမင္းကို ကြၽန္ေတာ္ ေလးစားပါတယ္။ ကိုယ္ႀကိဳက္ရာ ကိုယ္ေရြးခြင့္က ကြၽန္ေတာ့္မွာသာ ရိွေနတာ မဟုတ္ဘဲ လူႀကီးမင္းမွာလည္း ရိွေနတာပဲ မဟုတ္ပါလား ခင္ဗ်ာ။ အလားတူပဲ၊ ေတြးပံုျမင္ပံု သက္၀င္ ယံုၾကည္ပံုေတြ ကြဲလြဲေနတတ္တာကိုက ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ လူ႔ေဘာင္ေလာကႀကီးရဲ႕ သဘာ၀ေပပဲလို႔ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေလးေလးနက္နက္ ယံုၾကည္မိတဲ့အတြက္လည္း သည္စကားကို ေျပာလိုက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ။

အတၱေက်ာ္
(၂၂၀၁၁၀)

၀န္ခံခ်က္  ၁၇-၀၁-၁၀ ေန႔ ညေန ၆း၃၀တြင္ ”မႏၲေလး FM ”ေရဒီယို အသံလြင့္ဌာနမႇ ထုတ္လႊင့္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အသံလႊင့္ ေဆြးေႏြးခ်က္ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျပန္လည္တင္ဆက္ လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ မတ္လ ၄ ရက္ေန႔ထုတ္ Bi Weekly Eleven Journal မွာ ေဖာ္ျပထားတာေလးကို http://www.first-11.com/index.php?option=com_content&view=article&id=2151:2010-03-04-07-49-34&catid=78:2009-11-13-06-25-17&Itemid=135 ကေန ကူးယူၿပီး ျပန္လည္တင္ဆက္လိုက္တာပါ။