For Those Who Are In Love

ခ်စ္သူေတြ ဖတ္ၾကဖို႔ပါ

အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဖတ္မိတာေလးေတြကို ျပန္ေျပာျပခ်င္တယ္။

ပထမဆံုးကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္လို႔ ၾကံတဲ့အခါ ရတာယူမယ့္အစား လိုခ်င္တာကို မရရေအာင္ ေစာင့္တာ အေကာင္းဆံုးဆိုတာပါပဲ။

ဟုတ္ကဲ့လား…

ယထာဘူတက်က် ျပန္စဥ္းစားရေအာင္ေနာ္…။ ရတာယူတဲ့အခါက်ေတာ့ တစ္ဖက္သားရဲ႕ အနာအဆာေတြဟာ ကိုယ့္အတြက္ သိပ္သိသာ ေနတတ္တယ္။ သူ႔ကို ခြင့္လႊတ္ဖို႔လည္း ခက္ေနတတ္တယ္။ လိုခ်င္တာကို ရတဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒီ့အနာအဆာေတြ၊ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြကို ေမတၱာနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ခြင့္လႊတ္ ေက်ာ္လႊားသြားႏိုင္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရတာယူမယ့္အစား လိုခ်င္တာကို ရတဲ့အထိ ေစာင့္တာ အေကာင္းဆံုး ဆိုတဲ့စကားဟာ မမွားတန္ေကာင္းပါဘူး၊ ေနာ့…။

ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္အနားမွာ ဝဲေနသူအစား ကိုယ္ေမတၱာရွိတဲ့ သူကို ရေအာင္ ေစာင့္ယူတာလည္း အေကာင္းဆံုးပဲတဲ့။

ဒါလည္း မမွားတန္ဘူး။ ကိုယ္က ေမတၱာ ရွိေနရင္ သဒၶါတာေတြ၊ ၾကည္ျဖဴတာေတြက အလိုလို ပါလာမွာမို႔ သည္အပိုင္းကို အထူး ေျပာစရာ မလိုဘူး ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္အနားမွာ ရွိတဲ့သူဆိုတာကေတာ့ မေရွာင္သာလို႔သာ ေပါင္းခ်င္ ေပါင္းလိုက္ရမယ္၊ ၾကည္ျဖဴဖို႔က်ေတာ့ ခက္ခဲေနတတ္ပါတယ္။

တတိယအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးလူကို ေစာင့္ဆိုင္းသင့္ပါသတဲ့။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ တစ္ေယာက္တည္းအေပၚမွာ အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္မယ္ဆို ဘဝဟာ ႏွေမ်ာစရာေတြ ျဖစ္ကုန္မွာမို႔ပါတဲ့။

ဟုတ္ပါရဲ႕…။ ျမန္မာစကားမွာလည္း အရွိသားပဲ၊ ရည္းစား တစ္ေထာင္၊ လင္ေကာင္ တစ္ေယာက္တဲ့။ ဆို႐ိုးစကားဆိုတာ အလကားမွ မဟုတ္တာ။ တစ္ေယာက္တည္းကို ေတြ႕၊ သည္တစ္ေယာက္ကိုပဲ ခ်စ္၊ သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ပဲ ေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ လူေတြမွာ ရွိတဲ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ပိုင္းျဖတ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ အလိုလို ဆံုး႐ံႈးကုန္တာေပါ့။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားအရာေတြနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္မွ အေကာင္း အဆိုး ေဝဖန္ ပိုင္းျခားႏိုင္တာပါ။ အိမ္ေထာင္ေရးမွာလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ။ မ်ားမ်ား ျမင္ဖူး ေတြ႕ဖူးထားေလ၊ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ ပိုမ်ားလာေလ၊ ဘဝအတြက္လည္း ပိုေရရာေလပါပဲ။

စတုတၳအခ်က္ကေတာ့ အာဖရိက စကားပံုေလးတစ္ခုပါ။ လက္မထပ္ခင္မွာ မ်က္စိႏွစ္လံုးစလံုးကို ဖြင့္ထားပါ၊ လက္ထပ္ၿပီးသြားရင္ တစ္ဖက္ကို မွိတ္လိုက္ပါတဲ့။
စာေရးဆရာမႀကီး ေဒၚခင္ႏွင္းယုကေတာ့ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔ ခ်စ္သူကို လေရာင္ေအာက္မွာ ရွာႏိုင္တယ္၊ လက္ထပ္ရမယ့္သူကိုက်ေတာ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာပဲ ရွာသင့္တယ္လို႔ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ က်ား၊ မ မခြဲျခားဘဲ အၾကံေပးခ်င္တယ္။ ခ်စ္သူကို လေရာင္ေအာက္မွာ ရွာလို႔ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။ လက္ထပ္ရမယ့္သူကိုက်ေတာ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ မ်က္စိႏွစ္လံုး စလံုးဖြင့္၊ ျပဴးျဖဲၿပီး အညာသား ႏြားဝယ္သလို ခ်ိဳၾကည့္၊ ခြာၾကည့္၊ သားေရၾကည့္၊ စ႐ိုက္ၾကည့္၊ အလံုးစံုကို ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး ရွာ။ အဲ… ေတြ႕ၿပီ၊ ေသခ်ာၿပီ လက္ထပ္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ မ်က္စိတစ္ဖက္ကို ျပန္မွိတ္ထားလိုက္ပါေတာ့လို႔…။

ေယာက္်ားေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျဖစ္သြားတတ္တာက ကမူး႐ႉးထိုးနဲ႔ လက္ထပ္ျဖစ္တာပဲ။ ရမၼက္ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ တစ္ကိုယ္တည္း အထီးက်န္ ဆန္ေနတဲ့ဘဝမွာ အေနၾကာလာလို႔ ေဆာက္တည္ရာ မရေတာ့တာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ မရင့္က်က္ေသးလို႔ျဖစ္ေစ၊ ေပါ့ဆလို႔ျဖစ္ေစ၊ တျခားသူေတြက ဖိအားေပးလို႔ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က စိတ္ဓာတ္က်ေနလို႔ျဖစ္ေစ မႊန္ထူၿပီး သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ေပါင္းစပ္ရင္ အဆင္မေျပႏိုင္ဘူးဆိုတာကို ျပဆိုေနတဲ့ သတိေပး လကၡဏာေတြကို မျမင္ေလာက္ေအာင္ ကန္းေနတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ မ်က္စိ ႏွစ္လံုးစလံုးကို စံုဖြင့္ထားဖို႔ အၾကံေပးတာပါ။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ကိုယ္နဲ႔အတူေနတဲ့အခါက် တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပဳျပင္ယူသြားမယ္၊ ကိုယ္ေတြ႕ေနရတဲ့ သူ႔အနာအဆာေတြကလည္း သိပ္ေတာ့ အေရးမႀကီးလွပါဘူးဆိုတဲ့ ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မလွည့္စားသင့္ဘူး။
ျဖစ္တတ္တယ္ေနာ္…။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြ…။ ကိုယ့္လက္ထဲေရာက္လာတဲ့အခါက်၊ ကိုယ္နဲ႔ညားတဲ့အခါက်ေတာ့မွ ကိုယ္လိုခ်င္သလို ပံုသြင္းယူလို႔ ရမယ္လို႔ ထင္မွတ္မွားတတ္တာ၊ အင္မတန္ ျဖစ္တတ္တယ္။

ေယာက္်ားေလးေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဆိုၾကပါစို႔…၊ ကိုယ္နဲ႔ လက္ထပ္မယ့္သူက အေနအထိုင္ သိပ္ဣေႁႏၵမရဘူး၊ ကလက္လြန္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္က သူ႔အလွအပကို သိပ္မက္ေမာေနတယ္၊ သူ႔အညဳအတာမွာ မႊန္ေနတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ညားၿပီးတဲ့အခါက်ရင္ေတာ့ သူ႔အက်င့္ကို ျပင္မွာပါလို႔ ေတြးၿပီး သူနဲ႔ပဲ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္တယ္။ အိမ္ေထာင္သက္ သိပ္မရခင္မွာ တင္ အထင္နဲ႔အျမင္ ပါစင္ေအာင္လြဲေနၿပီဆိုတာ သိလာရခ်ိန္မွာ အားလံုးက လက္လြန္ကုန္ၿပီ။

ေနာက္တစ္ခုက ဒါေတြက သိပ္အေရးမႀကီးပါဘူးဆိုၿပီး စံုလံုးကန္းလိုက္မိတာ။ ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘဝ အတူတည္ေဆာက္ၿပီး မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္ ျမင္ေတြ႕ ဆက္ဆံေနရတဲ့ ကာလေတာင္တာ ရွည္ၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္ဖက္သားရဲ႕ အနာအဆာေတြ၊ အကဲဆတ္တာေတြ၊ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔ မတိုက္ဆိုင္တာေတြဟာ ပိုလို႔ ပိုလို႔ ထင္ရွားလာတတ္စျမဲပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မယ္ၾကံတာနဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္မွာ မ်က္စိႏွစ္လံုးစလံုး စံုဖြင့္ၿပီး စူးစမ္းဖို႔ အၾကံေပးရတာပါ။

ဆက္ရေအာင္…

သူနဲ႔ပဲ တစ္သက္တာထာဝရ လက္တြဲေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လို႔လည္း ၿပီးၿပီ၊ သူ႔ကိုလည္း ကိုယ္က ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေမတၲာရွိတယ္၊ သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးကိုလည္း အဆင္ေျပေစခ်င္၊ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္မက်ခင္တုန္းက စံုဖြင့္ထားတဲ့ မ်က္စိကို တစ္ဖက္ မွိတ္ထားတတ္ဖို႔ အေရးတႀကီး လိုအပ္လာပါၿပီ။ ဘာမဟုတ္တဲ့ အေသးအမႊားေလးေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ကို အေႏွာင့္အယွက္ အျဖစ္မခံဖို႔လည္း လိုပါၿပီ။

ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ၾကားမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြ၊ လိုအင္ေတြ၊ တန္ဖိုးထားပံုေတြ၊ အိပ္မက္ေတြ၊ အားနည္းခ်က္ေတြနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ မတူၾကပါဘူး။

သူက ကိုယ့္ဆီက ၾကင္နာမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ထားမယ္၊ ကိုယ္က သူ႔ဆီက သာယာမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ထားမယ္ဆိုရင္ ဒါ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ခ်င္း ျခားနားေနတာေပါ့။ သူက ထိခိုက္ခံစားလြယ္တယ္၊ ကိုယ္က အရာရာကို လိုက္ခံစားမေနဘူး၊ ဘာသိဘာသာ ေနတတ္တယ္။ အဲဒါ ခံစားခ်က္ခ်င္း မတူတာေပါ့။ သူက တာဝန္ေက်ခ်င္တယ္၊ ကိုယ္က အယုယခံခ်င္တယ္၊ ခြ်ဲခ်င္၊ ႏြဲ႕ခ်င္တယ္။ ဒါ လိုအင္ေတြ မတူတာေပါ့။

သူ႔အတြက္ ေငြသည္ ပထမ၊ ဂုဏ္သိကၡာသည္ ဒုတိယ၊ အလုပ္သည္ တတိယ၊ မိသားစုသည္ စတုတၳနဲ႔ အခ်စ္က ေနာက္ဆံုး။ ကိုယ့္အဖို႔မွာကေတာ့ အခ်စ္က ပထမ၊ မိသားစုက ဒုတိယျဖစ္ၿပီး ေငြက ေနာက္ဆံုး ျဖစ္ေနရင္ အဲဒါ တန္ဖိုးထားပံုခ်င္း မတူတာေပါ့။ သူက ျခံဝင္းျမက္ခင္းနဲ႔၊ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားသစ္ႀကီးနဲ႔ ေနခ်င္တယ္။ ကိုယ့္အတြက္က အဲဒါေတြ အေရးမႀကီးဘူး။ တဲအိုပ်က္မွာပဲ ေနရေနရ၊ ခ်မ္းေျမ႕သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေလး တစ္ခုကို တည္ခ်င္တယ္။ အဲဒါ အိပ္မက္ေတြ ျခားနားေနတာေပါ့။ သူက ေဒါသႀကီးတယ္၊ ကိုယ္က မ်က္ရည္လြယ္တယ္၊ ဒါဆိုရင္ အားနည္းခ်က္ေတြ ကြဲေနတာေပါ့။ သူက ေစ့စပ္ေသခ်ာတယ္၊ ကိုယ္က ထက္ျမက္တယ္။ အရည္အခ်င္းခ်င္း ျခားနားတဲ့ သေဘာ။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္နဲ႔ သူနဲ႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပခ်င္ရင္၊ ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ေတာ့ သူေရာ ကိုယ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို မေမ့သင့္ဘူး။ တစ္ခု ရွိတာပါပဲ၊ သူ႔အတြက္ ကိုယ္က ေျခာက္ျပစ္ကင္း၊ ကိုယ့္အတြက္ သူဟာ သဲလဲစင္ေနဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အားထုတ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။

အဲသလိုျဖစ္ဖို႔အတြက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အေကာင္းဆံုးေတြ လုပ္ေပးႏိုင္ေအာင္ အျပန္အလွန္ ႀကိဳးစားရေတာ့မယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေလးေတြကို တစ္ေယာက္က အသိအမွတ္ျုပေပး၊ ခ်ီးက်ဴးေပးရမယ္၊ ၿပီးရင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ညႇိႏိႈင္းႏိုင္ရမယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ေနမယ္၊ က်ဳပ္တုန္းကေတာ့ ဘယ္ကဲ့သို႔၊ ခင္ဗ်ာ့က်ေတာ့မွ ဘယ္ခ်မ္းသာဆိုၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပခံုးခ်င္း ယွဥ္ေနမယ္၊ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေအာင္ အားထုတ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ့အိမ္ေထာင္ေရးဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူး။

အိမ္ေထာင္ေရးဘဝထဲကို ဘာေတြ သယ္လာသလဲဆိုတာကလည္း အိမ္ေထာင္သာယာမႈအတြက္ အေရးႀကီးျပန္တယ္။

အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေတြ၊ မညားခင္တုန္းက သူနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ တျခား သူနဲ႔ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကို သယ္လာတာမ်ိဳး၊ အတိတ္က သူနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားသူတစ္ဦးဦးအတြက္ျဖစ္ျဖစ္ နာက်င္ခံစားမႈေတြ သယ္လာတာမ်ိဳး၊ အတိတ္က မယံုၾကည္မႈေတြ၊ သံသယေတြကို သယ္လာတာမ်ိဳးေတြဟာ အိမ္ေထာင္ေရးရဲ႕ အႏၲရာယ္ေတြပါ။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ကိုယ့္ကို ခ်စ္လာေအာင္ ဇြတ္လုပ္ယူလို႔ မရသလို ကိုယ့္နားမွာ အျမဲရွိေနေအာင္လည္း အတင္းလုပ္လို႔ မရဘူးဆိုတာကို သတိထားမိဖို႔ပါပဲ။
ျခယ္လွယ္တာ၊ ထိန္းခ်ဳပ္တာ၊ မနာလိုဝန္တိုတာ၊ ေလာဘႀကီးတာ၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာမ်ားဟာ တာရွည္ခံမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ရပ္၊ ခိုင္ခံ့ျမဲျမံတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ရပ္ကို မထူေထာင္ႏိုင္ပါဘူး။

ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ၊ ဂုဏ္အတြက္၊ သာယာမႈအတြက္၊ ဘဝလံုျခံဳမႈအတြက္ ရည္ရြယ္ လက္ထပ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒါဟာ ခိုင္ခံ့တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ရပ္ ျဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။ ခိုင္မာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး ျဖစ္ဖို႔ အတြက္…

  • ဆက္သြယ္ေရးေကာင္းေနရမယ္၊
  • ရင္းႏွီးမႈရွိရမယ္၊
  • ဟာသဓာတ္ခံေလးေတြ ရွိရမယ္၊ (ဆိုလိုတာက က်ဥ္းထဲက်ပ္ထဲမွာ ရယ္ပြဲ မဖြဲ႕ႏိုင္ဦးေတာင္ ႏွစ္ေယာက္အတူ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ရပါမယ္။)
  • အိမ္အလုပ္ေတြကို ကူညီ လုပ္ကိုင္ေပးတတ္ရမယ္၊
  • (ကေလးေတြ၊ အလုပ္ေတြ မပါဘဲ) ႏွစ္ေယာက္တည္း သီးျခား အတူေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ ရွိေနတာ၊ ထမင္းလက္ဆံုစားတာလို၊ ကာယ ေလ့က်င့္ခန္း အတူလုပ္တာလို၊ ေပြ႕ေပြ႕ပိုက္ပိုက္ေနတာလို၊ လက္ခ်င္းဆုပ္ထားတာလို၊ စာတိုေလးေတြ အျပန္အလွန္ ေရးတာလို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေန႔စဥ္ ထိေတြ႕ေနတတ္ရမယ္၊
  • ႏွစ္ဦးသေဘာမွ်တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ၊ စိတ္ဝင္စားမႈေတြကို မွ်ေဝတတ္ရမယ္၊
  • မလံုျခံဳတဲ့ စိတ္ခံစားမႈကို မျဖစ္ေစဘဲ သူ႔ဘာသာ သီးျခား ရပ္တည္ခြင့္ေပးတတ္ရမယ္၊
  • သူ႔ရဲ႕ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ေတြနဲ႔ တာဝန္ေတြကို သီးျခားေပးထားတတ္ရပါလိမ့္မယ္။


သည္အခ်က္ေတြ မပါဘူးဆိုရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ နာက်ည္းစရာေကာင္းလာမယ္၊ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလာမယ္၊ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းလာမယ္၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတာေတြ မ်ားလာမယ္၊ သစၥာမဲ့တာေတြ ေပၚလာမယ္၊ ခ်စ္ခင္ စံုမက္မႈ ေနရာမွာ နာက်င္မႈက အစားထိုး ဝင္ေရာက္လာပါေတာ့မယ္။

“ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ အမွတ္ရစရာေလးေတြ ရွိေနသမွ် မေန႔က ဆိုတာလည္း တင္က်န္ရစ္ေနဦးမွာပါ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိေနသမွ် နက္ျဖန္ေတြကလည္း ေစာင့္ႀကိဳေနဦးမွာ။ အဲ… ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈေတြ ရွိေနသမွ် ကေန႔ဟာလည္း လွပေနဦးမွာပါပဲ…”

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာဟာ ခံစားခ်က္ေတြ၊ စံုမက္မႈေတြ၊ စြဲလန္းမႈေတြကို ဖယ္ထုတ္လိုက္ဦးေတာင္မွ တစ္ဖက္သားအေပၚဂ႐ုတစိုက္ရွိေနေသးတဲ့ အေနအထားကို ေခၚတာပါ။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မ်က္လံုးခ်င္း မဆံုမိသည့္တိုင္ အခ်င္းခ်င္း လက္တြဲၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ေသးတဲ့ အေနအထားကို ေခၚတာပါ။
ႀကိဳးစားခ်င္တဲ့ စိတ္ရွိေနေသးလ်က္ကနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္စကားကို မဆိုျဖစ္ပါေစနဲ႔။ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္ေနမွန္း သိလ်က္နဲ႔လည္း အလြယ္တကူ အေလွ်ာ့မေပး၊ အ႐ံႈးမေပးပါနဲ႔။ တကယ္လည္း ခြဲႏိုင္တာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ မခ်စ္ေတာ့ဘူးလို႔ တစ္ဖက္သားကို လြယ္လြယ္ မေျပာျဖစ္ပါေစနဲ႔။

တကယ္လို႔မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဖြင့္ေျပာလိုက္စမ္းပါဗ်ာ။ မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ စကားေတြေၾကာင့္ ေၾက မြကုန္ရတဲ့ အသည္းေတြလည္း သည္ေလာကႀကီးမွာ မနည္းဘူးေနာ…

(၃၁-ဝ၇-ဝ၁ ေန႔ထုတ္ အေတြးသစ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၄၇ မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး စာမူခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ ၁၇၅/ ၂၀၀၃ (၂)နဲ႔ လက္တြဲေဖာ္စာအုပ္တိုက္က ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လမွာ ထုတ္ေ၀ထားတဲ့ “ထိမ္းျမားေပါင္းဖက္ ရန္ျဖစ္လ်က္ပင္ ခ်စ္ၾကင္ေနနည္း” စာအုပ္ထဲက အဖြင့္ တစ္ပုဒ္ကို တင္ဆက္လိုက္တာပါ။)