Is “sorry” really enough?

ေဆာရီးပါ ခင္ဗ်ား


တစ္ခါက ကြ်န္ေတာ္ ေရးခဲ့ဖူးပါသည္။ မဖတ္ျဖစ္လိုက္သူမ်ားအတြက္ တစ္ခါ ျပန္ေရးျပပါရေစ။


၁၉၉၁ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၃ရက္ေန႔တြင္ ကြ်န္ေတာ့္သားငယ္ကို ဖြားျမင္ခဲ့ပါသည္။ သမီးႀကီးကို ေမြးဖြားစဥ္ကတည္းက ဗိုက္ခြဲၿပီး ေမြးခဲ့ေသာ အစဥ္အလာ ရွိသျဖင့္ သားငယ္ကို ေမြးေသာအခါတြင္လည္း မေအ့ဝမ္းၾကာ တိုက္ကို ခြဲစိတ္ကာ ေမြးယူခဲ့ပါသည္။

ထိုသို႔ ခြဲစိတ္ရာတြင္ ခြဲစိတ္မႈကို ေဆာင္ရြက္သူ တာဝန္က်ဆရာဝန္က လက္လြန္ၿပီး ဇနီးသည္၏ ဝမ္းၾကာတိုက္ကိုတင္မကဘဲ ဆီးအိမ္ကိုပါ ခြဲမိသြားသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ေနာက္ထပ္ သားသမီး ယူလို႔ မရေတာ့ေသာ အေျခအေနကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို တာဝန္က် ဆရာဝန္က ေဆာရီးတစ္လံုး ခံၿပီး ေျပာခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။

ထိုအျဖစ္ကို ကြ်န္ေတာ္ေရးျပခဲ့ဖူးပါသည္။

တစ္ေလာက မန္းေရႊၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ မိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ ဇနီးသည္ကို ကိုယ္ဝန္ အရင့္အမာႏွင့္ ေတြ႕လိုက္ရပါသည္။ မိတ္ေဆြႀကီးမွာလည္း ၄၀ေက်ာ္၊ သူ႔ဇနီးမွာလည္း ၄၀ ေက်ာ္၊ သားႀကီး သမီးႀကီးေတြပင္ လူပ်ိဳေပါက္၊ အပ်ိဳေပါက္ခ်ိန္ေရာက္မွ “ကံေပၚ”ေနေသာ မိတ္ေဆြႀကီးကို ကြ်န္ေတာ္က စလိုက္ ေနာက္လိုက္မိသြားပါသည္။

မိတ္ေဆြႀကီးက မ်က္ႏွာပ်က္ပ်က္ျဖင့္ ျပန္ေျပာျပေသာ အျဖစ္အပ်က္မွာ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္သူ႔အျဖစ္ထက္ ဆိုးေနပါေတာ့သည္။

သူ႔ဇနီးသည္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ လြန္ခဲ့ေသာဆယ္ႏွစ္ခန္႔ကတည္းက သက္ဆိုင္ရာ ဆရာဝန္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာအား ေလွ်ာက္လႊာ တင္သြင္းလ်က္ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူကာ သူ႔ဇနီးအား တရားဝင္ သားေၾကာျဖတ္ခဲ့ပါသတဲ့။

ယခုကဲ့သို႔ ၄၀ ေက်ာ္မွ ကိုယ္ဝန္ေပၚလာေသာအခါ မ်က္ကလဲ ဆန္ျပာႏွင့္ ေနာက္ေၾကာင္းကို ျပန္လိုက္ၾကည့္ေသာအခါ ထိုစဥ္က သားေၾကာျဖတ္ျခင္းကို တာဝန္ယူခဲ့ေသာ ဆရာဝန္မ်ားကို သိလာရပါသည္။ ထိုဆရာဝန္မ်ားကို အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေသာအခါ ဆရာဝန္မ်ားက ယခုလို ျပန္ေျပာပါသတဲ့။

“ဟာ… ဟုတ္တယ္၊ မွတ္မိၿပီ။ အဲတုန္းကရွင္၊ ရွင့္မိန္းမ ဗိုက္ကို ဖြင့္ၿပီးခါစမွာ အေရးေပၚ အသက္လုရမယ့္ လူနာတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတာနဲ႔ အဲဒီ့လူနာဘက္ကို ကူးၿပီး အားလံုး ဝိုင္းဝန္းခဲ့ၾကရတယ္ရွင့္။ အဲလို ဝိုင္းဝန္းႏိုင္ဖို႔အတြက္ ရွင့္မိန္းမဗိုက္ကို သည္တိုင္းပဲ ျပန္ပိတ္ခဲ့ရတာ၊ ကြ်န္မ မွတ္မိၿပီ၊ မွတ္မိၿပီ…၊ ေဆာရီးပါပဲရွင္…”တဲ့။

သက္ဆိုင္သူပုဂၢိဳလ္မ်ား မန္းေရႊၿမိဳ႕တြင္ သက္ရွိ ထင္ရွား ရွိေနပါသည္။ မေျပာေကာင္းေသာေၾကာင့္သာ အမည္နာမ ထုတ္ေဖာ္မေျပာျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။ လိုအပ္လွ်င္မူ လမ္းၫႊန္ေပးႏိုင္ပါသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္က လီဆယ္ လုပ္ၾကံၿပီး ေရးျပျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ ခိုင္မာေၾကာင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုတေလာ ေရပန္းစားစျပဳလာေသာ ေမာ္ဒယ္လ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ လူငယ္ေလးတစ္ဦး၏ မိဘႏွစ္ပါးစလံုးႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ခင္မင္ သိကြ်မ္းခဲ့သည္မွာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။

ထိုသူငယ္ေလး၏ ဖခင္ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြမွာလည္း အလြန္တရာမွ ေရာဂါ ထူေျပာသူဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ သူႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္မွာ ေမ့ေလာက္မွ တစ္ခါ၊ ဟိုနား သည္နား ဆံုျဖစ္ၾကသူမ်ားျဖစ္သျဖင့္ သူ႔ကို ေတြ႕လိုက္တိုင္း လန္းလန္းလန္းလန္းႏွင့္ ရႊင္ရႊင္ျပျပခ်ည္းျဖစ္ေသာ္လည္း ေတြ႕တိုင္း သူ ေျပာတတ္ေသာ စကားမွာ သူ ေဆး႐ံု တက္ခဲ့ရေသာ အေၾကာင္းမ်ားခ်ည္းသာ ျဖစ္ေနတတ္ပါသည္။

သူႏွင့္ေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ပါ သိကြ်မ္းသူမ်ားထံမွ တစ္ဆင့္ၾကား စကားျဖင့္လည္း သူေဆး႐ံု မၾကာခဏ တက္ရတတ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိေနခဲ့ပါသည္။
တစ္ေလာက သူႏွင့္ေတြ႕ေသာအခါ သူ ေျပာျပေသာ အျဖစ္အပ်က္မွာလည္း အလြန္တရာ ရင္သပ္ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းလွသျဖင့္ ျပန္လည္တင္ျပလိုပါသည္။

သူ႔ဝမ္းထဲမွ အူ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုက သူ႔ကို ေကာင္းစြာ ဒုကၡေပးေနသျဖင့္ ျဖတ္ထုတ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကကာ အၿငိမ္းစားယူၿပီး ခြဲစိတ္ ပါရဂူႀကီးတစ္ဦးက ခြဲစိတ္ ျဖတ္ေတာက္ေပးခဲ့သည္မွာ ၃ႏွစ္ခန္႔ ၾကာပါၿပီ။

မၾကာေသးမီက သူ႔မွာ ဗိုက္နာေရာဂါ ျပန္ေပၚလာသျဖင့္ ေဆးခန္း အမ်ားအျပား၊ ပါရဂူ အေထြေထြႏွင့္ စမ္းသပ္ စစ္ေဆးမိျပန္ရာ သူ ျဖတ္ေတာက္ၿပီးခဲ့ေသာ အူ အစိတ္အပိုင္းေၾကာင့္ဟု အားလံုးက တစ္ညီတစ္ညာတည္း ေျပာၾကျပန္ပါသည္။ သူ႔ဝမ္းထဲတြင္ ထိုအစိတ္အပိုင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ လြန္ခဲ့သည့္ ၃ ႏွစ္ကပင္ ခြဲစိတ္ဆရာႀကီး ဦးဘယ္သူႏွင့္ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအခ်က္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သူက ေျခကန္ ျငင္းပါေသးသည္။

အာလ္ထရာေဆာင္း ႐ိုက္ၾကည့္ေသာအခါတြင္မူ လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္က ခြဲစိတ္ပါရဂူႀကီး ကိုယ္တိုင္ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့သည္ဟူေသာ အူအစိတ္အပိုင္းမွာ သူ႔ဝမ္းထဲတြင္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အေသအခ်ာ သိလိုက္ရပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခါ ေဆး႐ံု ထပ္တက္ၿပီး အျခား ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ႀကီးျဖင့္ ျဖတ္ၿပီးသားဟု အဆိုရွိေသာအပိုင္းကို တကယ္ သြားျဖတ္လိုက္ရပါသည္။

ထိုသို႔ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို အမွန္အတိုင္း သိရၿပီး ေဆး႐ံုမွ ဆင္းခြင့္ရေသာအခါ ယေန႔တိုင္ သက္ရွိ ထင္ရွားရွိဆဲ မူလ ခြဲစိတ္ပါရဂူႀကီးအား  အက်ိဳးအေၾကာင္း သြားေမးေသာအခါ “ေအးဗ်ာ…၊ အဲတုန္းက ဘာကိစၥမွန္းေတာ့ မမွတ္မိဘူး၊ အေရးေပၚ ကိစၥတစ္ခု ေပၚလာတာနဲ႔၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း မျဖတ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး ကိုဟဝွာေရ႕၊ ဗိုက္ဖြင့္ၿပီး သည္တိုင္း ျပန္ပိတ္ေပးလိုက္ရတာ… ေဆာရီး…”ဆိုပဲ။

ဒါလည္း မေျပာေကာင္းေသာေၾကာင့္သာ အမည္နာမ မထုတ္ေဖာ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ လိုအပ္လွ်င္ လမ္းၫႊန္ေပးႏိုင္ပါသည္။ သက္ဆိုင္သူအားလံုး သက္ရွိထင္ရွားႏွင့္ ေျခေျချမစ္ျမစ္ ရွိပါေသးသည္။

ယခု ကြ်န္ေတာ္ တင္ျပလိုက္ေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္ သံုးရပ္စလံုးတြင္ ေဆာရီးႏွင့္ ၿပီးခဲ့ရသည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါသည္။ အသက္ပါ ေပးခဲ့ရေသာ လူနာမ်ားအတြက္လည္း ထိုသို႔ေသာ ေဆာရီးေပါင္း မည္မွ် ရွိေနေလာက္သည္ကို အားလံုး ေတြးဆဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာဟု ေအာက္ေမ့ၿပီး ကံအေပၚ ပံုခ်လွ်င္ျဖင့္ ရတန္ေကာင္းသည့္တိုင္ အသက္ကို ဉာဏ္ေစာင့္သည္ဟူေသာ ဆို႐ိုးကလည္း ထိုအေတြးကို ေမွာင့္ေနျပန္ပါသည္။

ထိုဉာဏ္ထဲသို႔ ေဆာရီးေလးတစ္လံုး ေရာက္မလာေအာင္ လုပ္လို႔ မရဘူးလားဟု ေတြးမိရျပန္ေလေသာအခါတြင္မူ…

 

(ဝ၃၊ ဝ၇၊ ဝ၁ ေန႔ထုတ္ သတင္းစံုဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၄ အမွတ္ ၄၀)


Author: lettwebaw

A prolific Burmese writer whose main work is non-fiction with many articles and books on psycho-social and health issues including sex education for teenagers, proper etiquette, child rearing practices and marriage counselling tips. Another nom de plume is "Pseudonym."

48 thoughts on “Is “sorry” really enough?”

  1. သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာလို တရားျပန္စြဲတဲ့ အေလ့အထ ရွိၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ …. လုပ္တဲ့သူကလည္း ေပါ့ေပါ့ဆဆ မလုပ္ၾကေတာ့ဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ “ဆရာ၀န္” ဆိုတဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္က လူနာေတြကို သူတို႕ “ထမင္းရွင္” လို႕ မေအာက္ေမ့ပဲ “သူတို႕” ကသာ လူနာေတြရဲ႕ “အသက္သခင္ေက်းဇူးရွင္” အျဖစ္ တဖက္သတ္ “ေက်းဇူးၾကီး” ေနၾကရလို႕ ေလးေလးစားစားကို မရွိဘူး။

  2. လူတိုင္း လူတိုင္း တာ၀န္ယူတတ္တဲ႔ တာ၀န္သိစိတ္ေလး တခု ထားၾကဖို႔ကိုေတာင္ တိုက္တြန္းရမလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ေဆာရီး ေျပာေပမဲ႔ ပိုက္ဆံေတာ႔ ယူလိုက္တယ္ မဟုတ္လား။

  3. I feel most specialist physicians in Burma are working just for money. They check you less than 5 min to diagnose. They have a way to get more money from you by unnecessary ultrasound, blood tests, lab works now a day.

    1. Sint,
      I just want you to try to think in the doctors’ way. Here in Myanmar, yes you are right, most of the specialist physician give very short time to each patient. Yet there are still so many patients waiting to be seen by them everyday. Have you ever think of why is this happening?
      This is because shortage of specialists in Myanmar. The specialists have to work in government hospitals in office hours, so they have very little time to see all the patients waiting to be seen. So they have to be quick. If not, who’s gonna see all these patients?

      Another thing that you said (probably because of not knowing about medicine) is the word “unnecessary”. If you ever have some disease or a relative with some disease, you can check online about the routine (routine means the guidelines set by standard health organizations) tests that have to be done about that disease. You will probably find out that the tests are much more than the doctors here asked you to do.

  4. ဆရာရယ္..ဒီစာကိုဖတ္ရတာ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့ လူတန္းစားေတြကိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္လာတယ္။
    ေစတနာမပါရင္လဲ အသက္တေခ်ာင္းကို ကယ္မေနၾကပါနဲ႔လို႔ ဆရာ၀န္ေတြကို ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ.

  5. ဆရာေရ …
    ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ေဆာရီတစ္လံုးအေၾကာင္းကေတာ့ ေျပာမဆံုးႏိုင္ပါဘူးရွင္ …
    လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္မအေမရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကားအက္ဆီးဒင့္ျဖစ္လို႔ လက္ေမာင္း႐ိုးတစ္ေခ်ာင္း သြင္သြင္က်ိဳးသြားခဲ့ပါတယ္။ က်ိဳးသြားတဲ့အ႐ိုးကို စတီး႐ိုးနဲ႔ ျပန္အဆက္မွာ ေျမာက္ဥကၠလာပေဆး႐ံုက အ႐ိုးအထူးကုဆိုတဲ့ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ေကာင္းမႈနဲ႔ က်ိဳးတဲ့အ႐ိုးျပန္ဆက္လို႔ ေကာင္းတဲ့အေၾကာျပတ္ကာ ယေန႔အထိ လက္တစ္ဘက္ မစြမ္းမသန္ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ေဆာရီးေပါ့ေနာ္။ (ခြဲစိတ္အဖြဲ႕ထဲမွာပါ၀င္တဲ့ အျခား ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဆာရီးျဖစ္ပါသည္။ ကာယကံရွင္ဆရာ၀န္ကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသည္မွာ ယေန႔အထိပါ။) အားကိုးစရာ ေယာက္်ားသားမရွိရွာတဲ့ မုဆိုးမ သားတစ္ေယာက္အေမဘ၀မွာ သန္စြမ္းေနေသးတဲ့ လက္တစ္ဖက္ကို အားကိုးလို႔ လိုင္းကားတိုးစီးရင္း ၀န္ထမ္းဘ၀နဲ႔ အနာဂတ္ကို ႐ုန္းကန္ရင္ဆိုင္ေနရဆဲပါ ….

  6. ဘာေျပာရမယ္မွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူးးးး
    ဆရာဝန္…. ဆရာဝန္…… ဆရာဝန္???????????

  7. ဆရာကုိ မသိလုိ႔ေမးခ်င္တယ္ …။
    အဲလုိျဖစ္ခဲ့တာေတြမွာ တရားစြဲလုိ႔မရဘူးလားဟင္?????
    တစ္ျခားတုိငး္ျပည္ေတြမွာ ဆုိရင္ အဲလုိျဖစ္ရင္ တရားျပန္စြဲလုိ႔ရတယ္လုိ႔ ၾကားဖူး ဖတ္ဖူးျမင္ဖူးလုိ႔ပါ။

    ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ့ဆရာဝန္ဆုိတဲ့သူေတြ အလုပ္ကုိေလးေလးးစားစားလုပ္ေအာင္လုိ႔ တရားျပန္စြဲလုိ႔မရေတာင္ သူတုိ႔ေတြရဲ႕ အဲလုိလုပ္ရပ္ေတြကုိ နာမည္နဲ႔တကြကုိ ဂ်ာနယ္ေတြ စာေစာင္ေတြေပၚမွာတင္ျပီး အားလံုးကုိ အသိေပးသင့္တယ္လုိ႔ေတာ့ ထင္တာပဲ။

    ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိတာက အဲလုိျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ ျဖစ္ေနတာေတြက တစ္ဦးတစ္ေယာက္တညး္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ဆုိိ ေငြပါအကုန္ခံျပီးကုိယ္အသက္ပါရင္းလုိက္ရတာေတြပါ။

    1. မရဘူးဗ်လို႔ပဲ ေျဖရေတာ့မွာပါ။ နာမည္နဲ႔တကြလည္း ဂ်ာနယ္ေတြ စာေစာင္ေတြမွာလည္း တင္လို႔ မရဘူးခင္ဗ်။

      1. ဆရာ အတၱေက်ာ္ ဆရာ၀န္ဘယ္နွစ္ေယာက္နဲ့ ရင္းနွီးပါသလဲ။သိခ်င္တာပါ

    2. ဆရာ၀န္ လူတန္းစားကို အဲလိုျမင္ေနတာလား။၀မ္းနည္းစရာပဲ။

  8. အဲဒီလို တဘက္သက္ၾကီးလည္း မေျပာၾကနဲ့ေလ၊ ဘယ္ေလာကမွာ မဆို စိတ္ထားေကာင္းတဲ့လူနဲ့ မေကာင္းတဲ့သူဆိုျပီးရွိၾကတာပဲေလ ။ဆရာ၀န္ေတြ မေကာင္းဘူး လို့ေတာ့ ေျပာလို့မရပါဘူး။ေနာက္ျပီး specialist ေတြ အားလံုးလည္းဒီလို မဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာ၀န္ ေတြ ဆိုတာ အသက္နဲ့ရင္း ျပီး အလုပ္လုပ္ေနတာပါ။
    ဆရာ အတၱေက်ာ္ ကို က်ြန္မ ေလးစားပါတယ္။က်ြန္မ ေျပာခ်င္တာက အားလံုးမဟုတ္ပါဘူး။

    1. မွန္ပါတယ္ ဆရာမ ေဒၚမုိးခင္ဗ်ား။ အားလံုး သည္လို မဟုတ္တာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သည္လို ဟုတ္ေနသူ (လူနည္းစုပဲ ျဖစ္ေစဦးေတာ့… တကယ္ေတာ့ လူနည္းစု မကေတာ့ပါခင္ဗ်ား။) ေတြရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံလို အီစိမ့္ေနေအာင္ ခံလိုက္ရသူေတြ၊ ကၽြန္ေတာ့္စာထဲက အသက္ႀကီးမွ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ရသူလို ခံစားရသူေတြ၊ ႏွစ္ခါျပန္ခြဲရသူေတြ အျပင္ အသက္ပါ ေပးလိုက္ၾကရသူမ်ားလည္း ရိွေနတာလည္း အမွန္ပါခင္ဗ်ာ။ ဒါေလးေလာက္ေတာ့ လက္ခံေပးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

      ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ၀န္ ဘယ္ႏွေယာက္နဲ႔ ရင္းႏွီးသလဲဆိုရင္ေတာ့ ေရလို႔ မရတဲ့ အေရအတြက္နဲ႔ ရင္းႏွီးပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ပါရဂူေတြထဲမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ခင္ေလးစားသူေတြ၊ ရင္းႏွီးသူေတြ ရိွပါတယ္။ နာမည္နဲ႔ ထုတ္ေျပာဖို႔ မသင့္လို႔သာ မေျပာတာပါ။

      ကၽြန္ေတာ္ နားလည္တာေလး တစ္ခု ေျပာၾကည့္ပါရေစ။ စာေရးဆရာေတြ အားလံုး အရက္သမားခ်ည္းပဲလို႔ ေျပာလာမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘာမွ ျပန္ေျပာျဖစ္မယ္ မထင္ဘူးခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ အရက္သမား မဟုတ္တာ ကၽြန္ေတာ္ အသိဆံုးပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ့္လိပ္ျပာလည္း သန္႔ေနပါတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ဘာမွ ခုခံေခ်ပေနမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာတဲ့သူက ၀ါးလံုးရွည္နဲ႔ သိမ္းၾကံဳးရမ္းတယ္ဆိုရင္ ေျပာသူရဲ႕ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႕လိုက္ဖို႔ မလိုအပ္ဘူး ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ အဲလို ေျပာလာသူကို ခင္ဗ်ား စာေရးဆရာ ဘယ္ႏွေယာက္နဲ႔ သိလဲလို႔ ေမးစရာလဲ လိုမယ္ မထင္ပါဘူးခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ့္ ေတြးေပါက္ မွားေနရင္ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်ား။

  9. ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ စည္သူႏိုင္ပါ…
    မေကြးေဆးေက်ာင္းကျပီးတာပါ…
    ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ဆိုေပမဲ႔ ဆရာ၀န္ေတြဘက္မွာပဲ တရားေသရပ္တည္ျပီးေျပာခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး…
    သူတို႔ေတြ မေကာင္းရင္ မေကာင္းသလို ကၽြန္ေတာ္ post ေတြလည္းေရး..comment ေတြလည္းေပးဖူးပါတယ္…
    ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့တစ္ခုတည္းပါပဲ…
    ဆရာ၀န္ေတြကို ေစာ္ကားခ်င္စိတ္ေပၚလာျပီဆိုရင္ မေကြးမွာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က specialist ဆရာ၀န္ေတြ ဘယ္လို အနစ္နာခံေနၾကတယ္… ျမိဳ႔ခံေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္အားထားေနရတယ္ဆိုတာကို တစ္ခါေလာက္ပဲေလ့လာၾကည့္ရင္ ဆရာအတၱေက်ာ္လို ထက္ျမက္တဲ့လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအျပစ္တင္သြားမိပါလိမ့္မယ္..တကယ္ေျပာတာပါ..

    1. ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာ ေကာင္းေကာင္း မေရးတတ္ဘူးဆိုတာ ေထာက္ျပလိုက္တဲ့အတြက္ ဆရာစည္သူႏိုင့္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စာက “ဆရာ၀န္ေတြ”ကို “ေစာ္ကား”တဲ့ စာလို႔ ဆရာက သတ္မွတ္လိုက္တာကိုး။ ေအးဗ်ာ… ကၽြန္ေတာ္ ညံ့တာပါ။

      ျဖစ္ရပ္မွန္ သံုးခုကို ေဖာ္ျပလိုက္တာနဲ႔ “ဆရာ၀န္ထုတစ္ရပ္လံုး”ကို သိမ္းၾကံဳး ေစာ္ကားလိုက္တယ္လို႔ ဆရာက သတ္မွတ္လိုက္ပံု ရပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ဆရာရယ္… ေကာင္းတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ၊ အနစ္နာခံေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြကို ေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ မွားယြင္းလြဲေခ်ာ္မႈေတြ အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေရငံု ႏႈတ္ပိတ္ေနရမွာပါလားခင္ဗ်ာ။

      ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးတစ္ေယာက္လံုးလည္း ခံထားရတယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်န္တဲ့သူေတြနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် သြားေတြ႕ေမးခ်င္တယ္ဆိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ သံုးခုကို ဆရာ့ဘက္က နားလည္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာ့လို ထက္ျမက္သူတစ္ေယာက္လည္း သည္ကြန္မန္႔ကို ေရးမိတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္တင္မိသြားပါလိမ့္မယ္ ဆရာေရ။ တကယ္ ေျပာတာပါခင္ဗ်ာ…

  10. ဆရာကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ ဆရာ့စာေတြထဲကလို ထမင္းမနပ္တာကို ေျပာလိုက္တာ… ထမင္းခ်က္တဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္ကလူေတြက သူတို႔ကို ေစာ္ကားတယ္လို႔ ျမင္ကုန္ၾကၿပီ။ ျဖည္းျဖည္း ေျပာပါ ဆရာရယ္.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္က လိုက္ခ်င္လို႔ပါ… ဟိုေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ဖုန္းေျပာျဖစ္ေတာ့ သူတို႔ မအားတဲ့အေၾကာင္း အလုပ္မ်ားေနတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာတယ္… သူတို႔နဲ႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို မိသားစုလို ေနတဲ့တစ္ေယာက္ ရုတ္တရက္ ကြယ္လြန္သြားလို႔တဲ့။ သူတို႔နဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ရက္ကပဲ အလုပ္အတူ လုပ္ေနေသးတာတဲ့… အဲဒီလူက သူတို႔ဆီက အျပန္ ေမာေမာ ေနလို႔ ညေနဖက္ကို ေဆးခန္းႀကီး တစ္ခုမွာ ဆရာ၀န္ႀကီးနဲ႔ သြားၿပီး စစ္ေဆးလိုက္ေသးတယ္တဲ့… ျပန္လာၿပီး ေနာက္တစ္ရက္ ေနေတာ့ ဆုံးသြားလို႔ ဆိုၿပီး ဖုန္း၀င္လာတယ္တဲ့… ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ ႏွလုံးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျဖစ္သြားတာလို႔ ေျပာတယ္။ ဆရာ၀န္က ေဆးေပးလိုက္တယ္… ေရာဂါ အေျခအေနကို ေသခ်ာ မေျပာသလို ေပးလိုက္တဲ့ ေဆးေသာက္ၿပီး ဘယ္လို ေနရမယ္ဆိုတာပါ မညႊန္ၾကားလိုက္ဘူးတဲ့… ဒါက သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို အၾကမ္းျဖင္းေျပာျပတာပါ။ ေဆးသြားစစ္ရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလို သည္လို လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ႀကီး ျဖစ္သြားရတာတုန္းလို႔ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္က ေမးေသးတယ္… ေပးလိုက္တဲ့ေဆးက ေသာက္ၿပီး နာရီနဲ႔ခ်ီ ၿငိမ္ေနရမယ္ဆိုလား ဘာလား မသိဘူးဆရာရယ္… ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ပ်က္တာနဲ႔ သိပ္လုံးေစ့ပတ္ေစ့ မေမးလိုက္မိေတာ့ဘူး။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ အထက္က ဆရာ၀န္ေလး ေျပာသလို လူနာေတြအတြက္ တကယ္ အနစ္နာခံေနတယ္ဆိုတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ အခ်ိန္ေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ လိုေနၿပီ ထင္ပါရဲ႕… ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာလည္း ရွိမွာပါ ဆရာရယ္… ဒါေပမယ့္ လူနာေတြနဲ႔ ထိစပ္ေနတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ အရမ္းကို မရွိသေလာက္ ရွားေနသလိုပါပဲ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဘယ္ေဆးခန္းႀကီးေတြရဲ႕ ထိုင္တဲ့ ဆရာ၀န္စာရင္းကို ၾကည့္လိုက္ ၾကည့္လိုက္ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဒီဆရာ၀န္ ဒီဆရာ၀န္ေတြခ်ည္းပဲဆိုေတာ့ ေစတနာ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား ရွိရင္ လက္ညိွဳးေထာင္ပါလို႔ ေျပာရမလိုပါပဲ ဆရာရယ္။ နယ္က ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား စုၿပီး ရန္ကုန္မွာ ေစတနာဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား ေဆးခန္းဆိုၿပီး လာထိုင္ေပးရင္ တစ္ေယာက္လက္ တစ္ေယာက္တို႔ ေျပာၿပီး ေျပးသြားလိုက္ၾကမယ့္ျဖစ္ခ်င္း။ အခုေတာ့ လူေလးငါးေယာက္ဆုံလို႔ စကားလမ္းေၾကာင္း အဲဒီ မေရာက္သြားနဲ႔ ေလးေယာက္မွာ ကိုယ္ေတြ႔ေရာ ပတ္၀န္းက်င္ေတြ႕ပါ ေျပာမကုန္ေပါင္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါေရာလား။ ဟိုတစ္ေလာက အလင္းတန္း ဂ်ာနယ္ထဲမွာပါတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ဆိုလည္း အဲဒါဖတ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ စိတ္ကုန္သြားတယ္။ ဆရာေကာ ဖတ္မိလိုက္ေသးလား။ ဆက္ေျပာရရင္ေတာ့ နယ္ကေနေရာ ၿမိဳ႕ေပၚကေရာ ေစတနာ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ နာမည္ႀကီးသြားၿပီဆိုရင္ေရာ… ေဆးခန္းႀကီးမ်ားရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ အေပးအယူ လုပ္မႈေတြကို ဘယ္ေလာက္ ေတာင့္ခံႏိုင္မလဲေတာ့ မသိဘူး၊ လူေတြမွာလည္း စိတ္ခံစားခ်က္ေတြ အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံး မေက်နပ္သလို ျဖစ္ေနမိၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခုေနအခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသလို လူနာအေပၚ ေစတနာထား အခ်ိန္ေပးၿပီး ကုေပးတဲ့ ေဆးခန္းတစ္ခုတေလေလာက္ ေပၚလာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းတယ္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္အလွည့္ ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေနၿပီး ဆယ္မိနစ္ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေတာင္ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ေတြ႕ရတဲ့ ဆရာ၀န္မ်ား။ အဲလိုမ်ိဳးေတြ တျဖည္းျဖည္း ကင္းေ၀း ပေပ်ာက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနရုံမွတစ္ပါး အျခားမရွိပါလို႔… ဆရာနဲ႔ မေတြ႕ျဖစ္တာ ၾကာလို႔ ၀င္လွ်ာရွည္သြားၿပီဆရာေရ…

  11. ဒီလိုမ်ိဳးကိစၥေတြပတ္ဝန္းက်င္မွာအၿမဲၾကားေနရတာပါ။ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့အၾကီးစားခြဲစိတ္မွူမလုပ္ဖူးေသးတဲ့အတြက္ မၾကံဳရေသးဘူး။ ဗိုက္ထဲမွာပတ္တီးက်န္ခဲ့တာတို ့ ဓားက်န္ခဲ့တာတို ့ကိုေရာၾကားခ်င္ေသးလား ကိုကို မမ ဆရာဝန္တို ့ေရ။ ၿမန္မာၿပည္မွာ တကယ္တတ္တဲ့ ဆရာဝန္က်ေတာ့ေမာက္မာတယ္။ ေစတနာထားတဲ့ဆရာဝန္က်ေတာ့ ဟုတ္တိပတ္တိမတတ္။ ဒီလိုပဲနွစ္ပါးသြားေနခဲ့တာၾကာေပါ့။

  12. “မမွားေသာ ေရွ႕ေန… မေသေသာ ေဆးသမား မရွိဘူး” ဆိုတာကုိေတာ႔ ၾကားဘူတယ္….။ ဒီပိုစ္မွာေတာ႔ မမွားေသာ မေသေသာ ေဆးသမား မရွိဘူးေပါ႔…။ လူဆုိတာ အမွား အယြင္းကင္းတယ္ရယ္လို႔ေတာ႔ မရွိၾကပါဘူး..။ ဒါေပမယ္႔ မွားခဲ႔တဲ႔ အမွားကို သင္ခန္းစာ ယူတတ္မယ္ ဆုိရင္ေတာ႔ အတုိင္းထက္ အလြန္ေပါ႔..။ ပုိစ္ထဲမွာ ပါတဲ႔ ဆရာဝန္ေတြလည္း ေနာက္ ဆက္ခါ ဆက္ခါ ထပ္မွားေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ႔ မေကာင္းတဲ႔ လကၡဏာေတြေပါ႔..။

    “ေဆာရီးေလးတစ္လံုး ေရာက္မလာေအာင္ လုပ္လို႔ မရဘူးလားဟု ေတြးမိရျပန္ေလေသာအခါတြင္မူ…” ဆရာေတာ့ ဘာေတြ ေတြးမိလည္း မသိဘူး…. ကြ်န္ေတာ္ သိသေလာက္ကေတာ႔…ျမန္မာျပည္မွာ Medical Profession ကလူေတြက ေတာ္ေတာ္ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္မ်ားၾကတယ္ ထင္တယ္…။ တခ်ဳိ႕ နာမည္ႀကီး ဆရာဝန္ႀကီးေတြဆို ေန႔မအား ညမနားပဲ…။ Private ေဆးခန္းမွာ ဆရာဝန္ႀကီး လူနာလာၾကည္႔ခ်ိန္က ည 12 ေက်ာ္ 1 နာရီေလာက္ ျဖစ္ေနတတ္တယ္..။ ကြ်န္ေတာ္ သိမိတာက လူတစ္ေယာက္က အလုပ္ေတြမ်ားတဲ့ အခါ၊ Over ျဖစ္တဲ့အခါ.. Stress ေတြ မ်ားတဲ့အခါမွာ ဆုိ မွားတတ္ၾကတယ္လို႔ သိမိတယ္…. အဲဒါ႔ေၾကာင့္မ်ားလား……

  13. လြန္ခဲ့တဲ့ ကိုးႏွစ္က ေရးခဲ့တဲ့စာေလးက ယေန႔အခ်ိန္အထိ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနပါတယ္။ သည္မွာ ေရးတဲ့ comment သိပ္မမ်ားေပမယ့္ Facebook ေပၚမွာေတာ့ အေတာ့္ကို မ်ားျပားတယ္။ မွတ္တမ္း မွတ္ရာေလးနဲ႔ က်န္ရစ္ေအာင္ Facebook ေပၚက ဟာေတြကို ျပန္ကူးၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

    #
    Dathana Nyeinchanyar, Thura Maung Aye, Khing Soe Aung ကိုရင္သာဂိေလး and 5 others like this.
    #

    နွင္း ဦး ပြင့္ – ဆိုးလိုက္တာဆရာရယ္… ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး.. တရားေတာ့ လြန္ပါတယ္…
    Saturday at 23:04 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: အဲဒါ လြန္ခဲ့တဲ့ ကိုးႏွစ္ေက်ာ္က ေရးခဲ့တာေနာ္… အခုအေျခအေနနဲ႔ တြက္ဆၾကည့္ရင္… အင္း…
    Saturday at 23:11 · LikeUnlike ·
    *
    Aung Soe: အယ္ဟယ္ဟယ္ …ေလာကမွာဒါမ်ိဳးေတြ တကယ္ရွိလားလို႔ တရုတ္ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက ဘုရင္လို ေမးရမလိုၿဖစ္ေနၿပီ …ဆိုးလိုက္တာဗ်ာ …
    Saturday at 23:12 · LikeUnlike ·
    *
    နွင္း ဦး ပြင့္ – သူတို ့ကေသခ်ာေတာ ့ဘာမွ ေစတနာ မထားေပးဘူး… ယူလိုက္တဲ ့ပိုက္ဆံက်ေတာ့လဲ… ၿပီးေတာ့လဲ မ်ားေသာအားျဖင့္က ေမာက္မာေသး… ဘာေတြမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး… လူတိုင္း မဟုတ္ၾကေပမယ့္ လူမ်ားစု ျဖစ္ေနၾကၿပီ..
    Saturday at 23:13 · LikeUnlike · 2 peopleLoading… ·
    *
    Aung Soe: ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေနရင္ အမွန္ေတြ သိပ္မေျပာပါနဲ႔လား …
    Saturday at 23:14 · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Atta Kyaw: “မွန္တာ ေျပာလို႔ အမုန္းခံရရင္ အဲဒါ သာဓုအဖို႔ အရသာပဲ” (စာေရးဆရာ သာဓုရဲ႕ “သာဓု လူ၀ါး၀တယ္”စာအုပ္ ေက်ာဖံုးမွ…)
    Saturday at 23:38 · LikeUnlike · 6 peopleLoading… ·
    *
    Aye Win: “အမွန္ကို ဆိုတဲ့ ငါ့ပါးစပ္ကို ခ်ဳပ္စဥ္အခါမွာ.. အမွန္ကို ျမင္တဲ့ ငါ့မ်က္လံုးကို ေဖာက္ပါေတာ့ကြာ.. လူအမည္ခံတဲ့ စာေျခာက္႐ုပ္ငယ္ဘ၀မို႔ သူငယ္ခ်င္းေရ… ကိုယ္သာရွင္ေန.. ငါ့ႏွလံုးသားဟာေသ…”။ ထီးဆိုင္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး သတိရတယ္။
    Sunday at 00:58 · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Aye Win: ဆရာေက်ာ္.. သာဓုက သူ႔ကို “ပူတူတူးေလး သခင္ေဖသန္း..” လို႔ ေမာင္စြမ္းရည္က ေခါင္းစဥ္ တပ္လိုက္တာ ဆတ္ဆတ္ခါ နာသြားၿပီး၊ ကက္လန္ ရန္ေတြ႔တယ္ဗ်။ သူ အရသာ ေတြ႔သြားပံုရတယ္။ သူ ေပါင္ဒါလုပ္ေရာင္းစဥ္အခါက ပူတူးတူးေလး ေပါင္ဒါ ဆိုလား….
    Sunday at 01:01 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဆရာ ဦးေအး၀င္းက အေမႊပဲ။ 😀 ပူတူးတူးေလး ေပါင္ဒါကေတာ့ မွန္တယ္။ ဆတ္ဆတ္ခါတယ္ ဆိုတာလည္း ၾကားဖူးတယ္။ သူ႔သားေတြ ေတြ႕မွ ေမးၾကည့္ရဦးမယ္။ အေၾကာင္းခံေတာ့ ရိွမယ္ ထင္သဗ်ိဳ႕…
    Sunday at 01:17 · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: အေၾကာင္းရွိလို႔ တုန္တက္သြားတာေပါ့ ဆရာရယ္။ အညာမန္းက ဆရာစြမ္း အေၾကာင္းလည္း ဆရာ အသိသားနဲ႔။ ပူတူတူးေလး အေၾကာင္းေတာ့ ဥာဏ္ေပၚ ကို ေမးၾကည့္ ၾကည့္။ ဆရာစြမ္းေလ…. ေမာင္ေဇာ္ကို ေရးတာ..မျဖဴ ဘယ္ေပတံနဲ႔ တိုင္းမလဲတဲ့..။ ေကာင္းလိုက္တာ။ အႏွစ္ပဲ….။
    မႏၲေလးၿမိဳ႕ မနက္ခင္းထဲမွာေတာ့… ကဗ်ာဆရာ လမ္းမေပၚ ထြက္လာ ေနာက္က ေခြးတစီစီနဲ႔ ဆိုလား…။ စာသား အတိအက် မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ျပန္ရွာရမယ္။
    Sunday at 01:49 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ကၽြန္ေတာ့္ ျပင္ပစာနယ္ဇင္း ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္စာမူက ဆရာ ဦးလွေအာင္ ကိုင္ခဲ့တဲ့ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာထဲမွာ။ “စိန္ေမာင္စြမ္းရည္ ဖတ္ဖို႔”ဆိုတဲ့ စာမူဗ်။ သူက ကိုလိုနီ ပုလိပ္ ဆားပုလင္း ႏွင္းေမာင္ ဂမၻီရ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ၀တၳဳကို ေပတံအနီႀကီးနဲ႔ မဆီမဆိုင္ မေထာ္မ…နန္း စြတ္တိုင္းထားတာ အူယားလို႔ ေရးထည့္လိုက္တာ။ ဘ၀ရဲ႕ ပထမဆံုး စာမူခ က်ပ္ ၃၀ ရတယ္။ ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒါေရးလိုက္တဲ့ လက္ကို ဆရာစိန္ခင္ေမာင္ရီက မ်က္စိက်သြားၿပီး စာေပနယ္ထဲ ဂုတ္ဆြဲေခၚခဲ့လို႔ ကၽြန္ေတာ္ သည္ေန႔ သည္အေျခ ေရာက္လာတာပဲ ဆရာဦးေအး၀င္းေရ။ အဲ… အဲဒီ့ ဆရာေမာင္စြန္းေရက မန္းသား မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က… 😀
    Sunday at 02:09 · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Aye Win: ဟုတ္၊ ဟုတ္ ကာရန္ လိုက္ လိုက္တာ အညာမန္းက ဆရာစြမ္းျဖစ္သြားတာ။ စိန္ခင္ေမာင္ရီေကာ မင္းသိခၤေကာ RF ေတြ မဟုတ္လား။ ဘာေတြ ေရးလိုက္တာလဲ။ က်ေနာ္ မဖတ္လိုက္ရဘူးလား၊ မမွတ္မိေတာ့တာလား မသိဘူး။ အခ်ိန္ရရင္ တင္ေပးပါ ဆရာေရ။ ဆရာရတဲ့ စာမူခ ၃၀ ဆိုတာလည္း ဟိုတုန္းက… ေငြေလ။ လက္ရည္တခြက္ တက်ပ္ မျဖစ္ေသးဘူး ထင္တယ္။
    Sunday at 02:16 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ကၽြန္ေတာ္က ငတံုး… RF ေတြ ဘာေတြ သိပ္သိတာ မဟုတ္ဘူး။ စာေရးဆရာေတြ အေနနဲ႔ပဲ သိထားတာ။ ေမာင္ျမင့္ျမတ္ေတာင္ ပါေသးတယ္။ ေနာက္အေတာ္ႀကီးၾကာမွ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္သူလဲ မမွတ္မိေတာ့သူ တစ္ေယာက္က ခင္ဗ်ား RF ေတြနဲ႔ ေပါင္းေနတယ္ေနာ္လို႔ လာေျပာေတာ့မွ သိတာဗ်။ အဲေလာက္ အူတာ။ စာမူကေတာ့ အေတာ္ ျပန္ရွာမွ ရမယ္ထင္တယ္ ဆရာေရ။ အိမ္ေတြ ခဏခဏ ေျပာင္းခဲ့ရတာမို႔ ဘယ္နား ထားမိမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ ေတြ႕ရင္ေတာ့ တင္လိုက္ပါ့မယ္ဗ်ာ။ ေရွးျဖစ္ေဟာင္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္ေပါ့။ ႏွစ္ ၃၀ တင္းတင္းေတာင္ ရိွမွကိုး။
    Sunday at 02:29 · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: က်ေနာ့္ ေဘာ္ဒါေတြထဲလည္း RF ေတြ႐ွိပါတယ္း ေကာင္းၾကပါတယ္။ ကိုေအာင္ျပည့္။ အညာတမာ၊ … ။ ကိုစိန္လွေအာင္ဆိုတာ က်ေနာ့ ေဘာ္ဒါေပါ့ဗ်ာ။ ခုေတာ့ ဆံုးသြားပါၿပီ။ တြံေတးေတာႀကီးတန္း အထူးခ႐ိုင္မွာ စိုးႀကီးရဲ႔ တပ္နီလူငယ္ေပါ့။ ကြမ္းျခံကုန္းက။
    Sunday at 03:26 · LikeUnlike ·
    *
    Kyaw Thu Yein Lwin: ဆရာတို ့ခင္ဗ်ာ.. RF ဆိုတာ ဘာကို ေျပာတာလဲ ရွင္းျပေပးပါခင္ဗ်.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
    Sunday at 14:34 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: RF ဆိုတာ Red Flag အလံနီကို ေျပာတာ။ သခင္စိုးရဲ႕ အလံနီ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို ေထာက္ခံအားေပးသူေတြေပါ့။ သူတို႔နဲ႔ ၿပိဳင္ဖက္က BCP (ဗကပ)။ ျမန္မာ စာေပနယ္မွာ အဲဒီ့ေခတ္က အဲဒီ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြက ႀကီးစိုးထားၾကတယ္။ “စာေပသည္ ျပည္သူ႔အတြက္”ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေသာေသာညံၿပီး ကြန္ျမဴနစ္မွ မဟုတ္ရင္ စာပဲ မေရးရမယ့္ အေပါက္မ်ိဳး အေတာ္ခ်ိဳးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စာေပနယ္ ေရာက္စမွာ အထက္မွာ ေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္က ခပ္တံုးတံုးရယ္၊ ဘာမွန္း ညာမွန္း မသိဘူး။ စာေပသည္ ျပည္သူ႔အတြက္ ဆိုတာကိုလည္း ဘယ္တုန္းကမွ အယံုအၾကည္ မရိွဘူး။ စာေရးခ်င္တဲ့သူဟာ လက္ယားလို႔ စာေရးတာပဲဗ်ာ။ အူယားလို႔ ေရးတာပဲဗ်ာ။ ဒါပဲ သိတယ္။ ဘာမွ ျပည္သူ႔အတြက္ေတြ ဘာေတြ နားမလည္ဘူး။ ေရးခ်င္လို႔ ေရးတာပဲ။ ႀကိဳက္တဲ့သူက ဖတ္မွာပဲ။ မႀကိဳက္တဲ့သူက မဖတ္ဘူး။ ႐ိုး႐ိုးေလးပဲ ေတြးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက စာေပကို အေရာင္ဆိုးဖို႔ တအားႀကိဳးစားတယ္။ သူတို႔လို နီမွ လူထင္တယ္။ မနီရင္ ေတာင္ေျပာေျမာက္ေျပာ ေျပာတယ္။ နီတာခ်င္း တူရင္ေတာင္ သူတို႔နဲ႔ မတူတဲ့ အနီေတြကို ဖဲ့တယ္။ အဲဒီ့ ေရာဂါႀကီးက စာေပနယ္မွာ အေတာ္လိႈက္စားခဲ့တယ္။ ရယ္ရတာက အဲဒီ့ၾဆာဂ်ီးေတြက အခု ဒီမိုကေရစီက ႏွစ္ျပားမွ မေလွ်ာ့တဲ့သူေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီ။ အခု တစ္မိုးလံုး ေဖ်ာက္ဆိပ္လုပ္ေနတဲ့ ဘိုးေတာ္ႀကီးတစ္ပါးဆိုလည္း တစ္ခ်ိန္က Carl Marx ရဲ႕ အရင္းက်မ္းကိုမွ ထိုင္ရိွခိုးခဲ့တဲ့သူ။ အခုက်ေတာ့ သူက Adam Smith ရဲ႕ The Wealth of Nations စာအုပ္ကိုမွ ကိုးကြယ္ပါသတဲ့။ မသိတဲ့ သူေတြကေတာ့ အဲဒီ့ ေၾကာင္သူေတာ္ႀကီးကို အဟုတ္ မွတ္ေနၾကတယ္။ ေျပာရတာ မေကာင္းဘူးဗ်။ ေသတဲ့သူေတြက ေသကုန္ၾကၿပီ။ တိုက္ႀကီးနဲ႔ တခမ္းတနားေန၊ စီးပြားေရး ေကာင္းလို႔ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖံုးလည္း လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူခ်မ္းသာ စာေရးသူေတြလည္း ပစၥည္းမဲ့ ၀ါဒသာ ကိုးကြယ္ရာ၊ စာေပသည္ ျပည္သူ႔အတြက္ ေအာ္ရင္း ေသသြားၾကတာဗ်ိဳ႕။ အခုအခ်ိန္အထိ အဲဒီ့ ကြန္ျမဴနစ္ ႏို႔နံ႔ မစင္သူေတြက နယ္ပယ္အသီးသီးမွာ ဒီမိုကေရစီ စကားလံုး တြင္တြင္သံုးၿပီး ေကာ့ေကာ္ကန္ကား လုပ္ျပခ်င္ၾကတံုး။
    Sunday at 17:03 · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Kyaw Thu Yein Lwin: အခုလို ရွင္းျပေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာ.. ႏိုင္ငံေရးကေတာ့ စာေပကို အနည္းနဲ ့အမ်ားဂယက္ေတာ့ ႐ိုက္ႏိုင္တယ္ ထင္ပါတယ္ဆရာ.. အဲဒီလိုႀကီးေတြ ျဖစ္ခဲ့မွန္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး..ဆရာ.. ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီေခတ္ စာေတြ အားလံုးကို ကြန္ျမဴနစ္အေရာင္ လႊမ္းတယ္လို႔ပဲ ထင္ထားတာ..ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မရွင္းတာေလး တစ္ခုေလာက္ထပ္ေမးပါရေစ..ဆရာ.. ဒါဆို ဆရာၾကီး ျမသန္းတင္ ့တို ့.. ဆရာၾကီး ဒဂုန္တာရာ တို ့ေရာ RF ေတြပဲလားဆရာ..
    Sunday at 17:19 · LikeUnlike ·
    *
    Arkar Sai Yin: လူတစ္ေယာက္ကုိ အေကာင္းဘက္က ၾကည္.ျပီး ခ်ီးမြမ္းေပးတာကေကာင္းသလား ဒါမွမဟုတ္ အဆုိးဘက္ကၾကည္.ျပီး ေ၀ဖန္ေပးတာက ေကာင္းသလား ဘယ္တစ္ခုကမ်ား ကာယကံရွင္ကုိ တုိးတက္ေစႏုိင္မလဲ မသိဘူးေနာ္။
    Sunday at 17:56 · LikeUnlike · 1 person Esther Win likes this. ·
    *
    Kyaw Thu Yein Lwin: ဆရာေရ.. ကြ်န္ေတာ္ေမးတာ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ ဆရာ.. သိခ်င္တာနဲ႔ပဲ ေမးလိုက္တာပါ.. ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီေန ့အဖို ့ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အသိဥာဏ္တစ္ခု ေတာ့ တိုးပါတယ္ ဆရာ.. ဆရာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပလို႔လည္း ကြ်န္ေတာ္ ေမးလိုက္တာပါဆရာ.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာ..
    Sunday at 20:54 · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: KTYL: အေသအခ်ာေတာ့ မသိဘူးဗ်။ ဆရာျမတို႔ ဆရာတာရာတို႔ ဘာလဲ ဆိုတာကို ေျပာပါတယ္။ နီတာေတာ့ နီခဲ့ၾကတာပဲဗ်။ အဲဒီ့ေခတ္က နီတဲ့ ဖက္ရွင္ရိွခဲ့တာကိုး။ အမွားမပါပါဘူးဗ်ာ။
    ASY: ဘယ္ဘက္ကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျပဳသေဘာနဲ႔ ေျပာတာ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ အဆိုးဘက္ကဆိုလည္း အဆိုး.ကို ေထာက္ျပတာထက္ ပိုေကာင္းေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ေျပာတာမ်ိဳးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အတြက္က အဲလိုမ်ိဳး ေျပာတတ္ဖို႔ေတာ့ နည္းနည္း ခက္ခ်င္တတ္သဗ်။
    Yesterday at 09:59 · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: ဆရာျမတို႔ ဆရာတာရာတို႔ ဘာလဲဆိုတာ တကယ္ပဲ မသိတာလားဗ်ာ……။ အဲဒီေခတ္က နီတဲ့ ဖက္ရွင္ ရွိသတဲ့လား…..။ ေၾသာ္…….။ ျမန္မာစာေပနယ္ကို ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ႀကီးစိုးတာ ဘယ္ေခတ္လဲဗ်။ (၁၉– – ၁၉–) ေပါ့ဗ်ာ။ အမ်ားသိရေအာင္ ေဖာ္ျပေပးပါ။ စာေပစိစစ္ေရး မျဖတ္ပါဘူး… ခုေခတ္ ဘယ္သူေတြ ႀကီးစိုးေနပါသလဲ…….။ ကြန္ျမဴနစ္မွ မဟုတ္ရင္ စာပဲ မေရးရတဲ့ အေပါက္မ်ိဳးက ဘယ္မွာ ခ်ိဳးၾကတာလဲ။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ ဒါမွမဟုတ္ အရက္ျဖဴဆိုင္မွာ တိုက္တဲ့ မုန္တိုင္းေတြကို ၾကည့္ၿပီးမ်ား ေျပာလိုက္တာလား။ စာေရးဆရာတေယာက္ နံမည္ႀကီးလာဖို႔ဟာ ပရိသတ္ တနည္းေျပာရရင္ ျပည္သူက လက္ခံမွပါ။
    Yesterday at 12:38 · LikeUnlike · 2 peopleLoading… ·
    *
    Atta Kyaw: ကၽြန္ေတာ့္ စာေၾကာင့္ ဆရာေအး စိတ္တိုသြားတယ္ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၀န္ခံၿပီးသားပါ ဆရာေအးရယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ခပ္တံုးတံုးပါလို႔။ ဆရာျမတို႔ ဆရာတာရာတို႔လည္း တကယ္ မသိတာခင္ဗ်။ နီမွန္းေတာ့ သိတယ္။ သို႔ေသာ္ ဘာရယ္လို႔ အတိအက် မသိဘူး။ ေခတ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထင္… ၁၉၃၀-၁၉၉၀ ေလာက္အထိ ျဖစ္မလားပဲ။ ဆရာေအးစကားနဲ႔ဆိုရင္ ဟုတ္တယ္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ အရက္ျဖဴဆိုင္မွာ တိုက္တဲ့ မုန္တိုင္းမ်ားလည္းပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ စာမ်က္ႏွာေပၚက တိုက္ပြဲေတြ အရလည္း အဲသလို မနီရင္ စာမေရးရတဲ့ အေပါက္မ်ိဳးေတြ ေတြ႕ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဆရာေအး ေျပာတာ ျငင္းစရာ မရိွပါဘူး။ ျပည္သူက လက္ခံမွ စာေရးဆရာ နာမည္ႀကီးတာပါ။ အႏုပညာ အားလံုးမွာ အဲဒီ့အတိုင္းပါပဲ။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူ႔အတြက္ဆိုတာႀကီးကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မခံစားတတ္တာခင္ဗ်။ အဲလိုဆိုရင္ အဲဒီ့အႏုပညာပစၥည္းကို ဖန္တီးကတည္းက ႐ိုးသားမႈ မပါေတာ့ဘူးေလ။ အႏုပညာသည္ဟာ သူ႔ဟာသူ စိတ္ရွင္းရွင္းနဲ႔ စိတ္ဆာလို႔ကို ဖန္တီးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မိလို႔ပါ။ စိတ္မတိုပါနဲ႔ ဆရာေအး။ ခံယူခ်က္ခ်င္း ဖလွယ္တယ္လို႔ပဲ သေဘာထားေပးေစခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
    Yesterday at 12:48 · LikeUnlike · 1 person Kyaw Thu Yein Lwin likes this. ·
    *
    Arkar Sai Yin: နာေရး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း သတင္းစာထဲထည့္ ေၾကျငာတဲ့ထဲမွာ စာေရးဆရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မပါၾကပါဘူးပဲေနာ္။ ကုိယ့္ငါးခ်ဥ္ ကုိယ္ခ်ဥ္ေနရတဲ့ ကျပားေတြရဲ႕ စာကုိဖတ္မွပဲ ဆရာ၀န္ ေကာင္းေၾကာင္းေလးေတြ ေတြ႕ရေတာ့တယ္ဗ်ာ အဲဒါၾကီးကုိေတာ့ သိပ္ဘ၀မက်ဘူးဗ် ဆရာ၀န္ေတြကုိ အဆုိးနဲ႔အေကာင္း မွ်ၾကည့္ေပးၾကရင္ေတာ့ ပုိေကာင္းမွာေပါ့
    Yesterday at 15:15 · LikeUnlike · 2 people Loading… ·
    *
    Aye Win: စိတ္မတိုပါဘူးဆရာရယ္။ ခင္မင္မႈကို အရင္းျပဳၿပီး ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ၾကည့္တာပါ။ က်ေနာ္ မခင္မင္ရင္ ဒါမ်ိဳးကို ရွိပါေစဆိုၿပီး အဖက္မလုပ္တတ္ပါ။ လိုက္ပိုက္ၾကည့္ေနတတ္ပါတယ္။ စာဖတ္ပရိသတ္ဟာ ျပည္သူပဲေလ။ သူတို႔ ဖတ္ဖို႔ စာေရးဆရာေတြက ေရးၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ဒါကို ျပည္သူအတြက္လို႔ ေျပာတာ မလြန္ပါဘူး။ ကိုယ့္ခံစားမႈ ကိုယ္ေရးၿပီး၊ ကိုယ္ဖတ္ဖို႔ ကိုယ္ေရးမွေတာ့ ဒိုင္ယာရီပဲ ေရးၾကတာေပါ့… ေနာ္။ ဒါမွမဟုတ္လဲ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္း လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္တာေပါ့။ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀စရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ ဆရာေျပာတဲ့ ၁၉၃၀- ၁၉၉၀ ေခတ္ဆိုေတာ့ နီမွ စာေရးျဖစ္မယ္ မနီရင္ စာေရးလို႔ မရဘူးဆိုရင္… ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းတို႔၊ မဟာေဆြတို႔၊ ျမမ်ိဳးလြင္တို႔၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ဦးခ်စ္ေမာင္တို႔၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးတို႔၊ ဒဂုန္ခင္ခင္ေလးတို႔၊ ခင္ႏွင္းယုတို႔၊ ၾကည္ေအးတို႔၊ တက္တိုးတို႔၊ သာဓုတို႔၊ ေသာ္တာေဆြတို႔၊ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္တို႔။ ခင္ေဆြဦးတို႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ နီလဲမနီ၊ ျပာလဲမျပာ၊ စိမ္းလဲမစိမ္း… ကလ်ာ၀ိဇၨာသိပၸံ။ ေဆြလိႈင္ဦး၊ ဂ်ဴး၊ နီကိုရဲတို႔၊ ပရိသတ္ေတြ ရွိလိုက္တာမွ ခိုင္ခိုင္မာမာ။See more
    18 hours ago · LikeUnlike · 1 person Loading… ·
    *
    Atta Kyaw: ေက်းဇူးပါ ဆရာေအး။ ဆရာေအး ေျပာတာလည္း မွန္တာပဲ။ ဆရာမိႈင္းမွသည္ ဂ်ဴး၊ နီကိုရဲအထိ အေရာင္မဲ့ခဲ့ၾကတာ အမွန္ပါပဲ။ သို႔ေသာ္ ဆရာဘုန္းႏိုင္နဲ႔ ဆရာ၀င္းဦးတို႔ကိုေတာ့ အနီေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ပုတ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ဖူးတာ ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိေနေသးတယ္။ ၀င္းဦးရဲ႕ “မိန္းမလွ အမုန္း” ထဲမွာ ဇာတ္လိုက္က “စာအုပ္ႀကီးသမားေတြကို မမုန္းပါဘူး၊ စာတစ္အုပ္တည္း သမားေတြကိုသာ မုန္းတာပါ”ဆိုၿပီး အမွတ္မထင္ ျပန္ေရးထားတာေလး မွတ္မိေနတယ္။ အလားတူပဲ ဆရာဘုန္းႏိုင္လည္းပဲ သူ႔၀တၳဳေတြထဲကေန အနီေတြကို ျပန္ေျပာခဲ့ရတာေတြ ရိွဖူးတာ ဆရာေအးလည္း မွတ္မိပါလိမ့္မယ္။ အနီီဆရာေတြက မနီဘဲ ေရးရင္ မွားေနသေယာင္ ေျပာခဲ့တာေတြ နားနဲ႔ မဆံ့ေအာင္ ၾကားးခဲ့ဖူးတာမို႔ “မနီရင္ စာပဲ ေရးလို႔ မရမယ့္ အေပါက္မ်ိဳး ခ်ိဳးၾကတယ္” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရးလိုက္တာပါ ဆရာေအးရယ္။ သို႔ေပမယ့္ ဆရာေအး ေျပာသလိုပဲ မနီတဲ့ဆရာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ အခု ေရးရင္းနဲ႔မွ သေဘာေပါက္လာတယ္။ ဟိုဆရာက မင္းသိခၤကို ဖဲ့လိုက္တာလည္း တကယ္ေတာ့ RF ဆိုတဲ့ အခံနဲ႔ ဖဲ့လိုက္တာ ျဖစ္မွာ။ ကၽြန္ေတာ္က ၾကားေခ်ာင္က ဘုမသိ ဘမသိ (ကေလး အေတြးနဲ႔) ၀င္ေရးမိသြားခဲ့တာ ျဖစ္မွာဗ်။
    18 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ကလည္း ညီမေလးရယ္စိုးရိမ္မိတယ္စာအုပ္မွာ “မာ့က္စ္၀ါဆိုတာ ေပါက္ပင္ဘာလို႔ကိုင္းရတယ္၊ ဗ်ိဳင္းနားလို႔ ကိုင္းရတယ္..” တဲ့ေလ။ ေသာ္တာေဆြဆိုရင္ ရိသလိုလို ေျပာင္သလိုနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ဆန္႔က်င္ေရးေတြ အျမဲ လုပ္တတ္ပါတယ္။ သာဓုရဲ႕ တပ္ထဲက ျမတ္ကိုိကို စာအုပ္ေကာ။ ဖဆပလက ေက်ာင္းသံုးေတာင္ လုပ္လိုက္ေသးတယ္ ထင္တယ္။ သာဓု သားေတြ ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔လည္း ၀တၳဳေတြထဲ ကြန္ျမဴနစ္ဆန္႔က်င္ေရးေတြ ေရးေလ့ေရးထ ႐ွိပါတယ္။ ပန္းတိုင္းပြင့္ပါေစလား….. ဆရာရယ္။
    ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမဆို စာေပဂိုဏ္းေတြဟာ တဂိုဏ္းနဲ႔တဂိုဏ္း ပုတ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ၾကစျမဲပါ။ လက္၀ဲဂိုဏ္း၊ လက္ယာဂိုဏ္း ဘာဂိုဏ္း ညာဂိုဏ္း….
    17 hours ago · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Atta Kyaw: ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာေအး။ ပန္းတိုင္းပြင့္ပါေစကို ကၽြန္ေတာ္ ျခြင္းခ်က္ မရိွ သေဘာတူပါတယ္ ဆရာေအးရယ္။ ပြင့္လည္း ပြင့္ေစခ်င္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ပုဂၢလိက ခံစားခ်က္ေတြ ရိွေနတယ္ဗ်ိဳ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ပြင့္မယ္ လုပ္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အတင္းလိုက္ၿပီး ခ်ိဳးဖဲ့ဖ်က္ဆီးဖို႔ ၾကံတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ခံခဲ့ရဖူးတယ္။ အဲသလို ခ်ိဳးဖဲ့သူေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲဒီ့အေရာင္ေတြနဲ႔ ျဖစ္ေနခဲ့ဖူးတာမို႔ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ က်န္ေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွ အဲဒါေတြကို မတံု႔ျပန္ခဲ့ဖူးသလို သည္စကားေတြကိုလည္း အရင္က တစ္ခါမွ မေျပာဖူးဘူး။ ဆရာေအး စလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေျပာျဖစ္ၾကရင္းက မသိတဲ့ လူငယ္ေလးက ၀င္ေမး၊ သူေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရင္ပြင့္ေလေသာအခါ ျဖစ္သြားေတာ့တာပါပဲ ဆရာေအးေရ။S
    17 hours ago · LikeUnlike · 1 personLoading… ·
    *
    Kalay Lu: ဆရာ ေတာ္ေတာ္ကေလးဆန္ပါလား..
    16 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်ာ။ လူတစ္ေယာက္ကို တံဆိပ္ကပ္ရတာ သိပ္လြယ္ပါတယ္ ဆရာ “ကေလးလူ”။ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္နဲ႔ ဘာက ဘယ္လိုျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရတာက နည္းနည္း ပိုခက္ပါလိမ့္မယ္။ ခက္တာေလးကို ႀကိဳးစားၿပီး ေျပာျပရင္ ပိုေက်းဇူးတင္မွာပါဗ်ာ။
    16 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Kalay Lu: ဆရာစိတ္ဆိုးသြားရင္ ေဆာရီးပါ..ဆရာ့ကို က်ေနာ္ ဘာတံဆိပ္မွ မခတ္ပါဘူး။ ဆရာက က်ေနာ္ ေလးစားတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ပါ။ ဆရာ့စာေတြလဲ က်ေနာ္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ အခု ပို႔စ္မွာေတာ့ ဆရာ ကေလးဆန္တယ္လို႔ ခံစားမိလို႔ပါ.. :]
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: မစြမ္းရင္းက ရွိလို႔ ကန္စြန္းခင္းက ညိတာလား ဆရာ ဆူဒိုနင္ေရ။ ေခြး႐ူး ကိုက္ခံရေအာင္ ကိုယ္ကလည္း ေစာင္းငန္း ေစာင္းငန္းမ်ား သြားလုပ္မိလို႔မ်ားလား ဆရာ။ ဆရာ့ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ၾကတာ က်ေနာ္လည္း စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ မင္းျဖစ္မယ့္လူက ေရာင္ကေလးနဲ႔။ ေခြး႐ူး အကိုက္ခံရမယ့္သူကလည္း ေစာင္းငန္း ေစာင္းငန္းနဲ႔တဲ့။ ေၾသာ္… ေလာကႀကီးႏွယ္ ဂြက်လိုက္တာေနာ္။See more
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: စိတ္မဆိုးပါဘူးဗ်ာ။ ဆရာတို႔ မေကြးေဆးက တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို FB ေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ နံရံေပၚမွာ တစ္တစ္ခြခြ ဆဲသြားတုန္းကေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာခဲ့သလို တုန္လည္း မတုန္လႈပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကေလးဆန္တယ္လို႔ သတ္မွတ္တာဟာ တံဆိပ္ကပ္တာ (labelling or judgment) မဟုတ္ဘူးလား ဆရာ။ ဘာ့ေၾကာင့္ သည္ပို႔(စ္)က ကေလးဆန္တယ္လို႔ ေျပာရတာလဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္တာ အမွန္ပဲခင္ဗ်။ ဘယ္စာေၾကာင္း၊ ဘယ္၀ါက်မွာ ဘယ္လို ေရးလိုက္တာကျဖင့္ ကေလးဆန္တယ္လို႔ ခံစားရေစတယ္ဆိုတာမ်ိဳး အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ေျပာလာတာမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳဆိုခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ေထာင္ေရး ဘ၀မွာပါ အႀကီးအက်ယ္ထိခိုက္ခဲ့ရတာ အပါအ၀င္ ျဖစ္ရပ္ဆိုး သံုးခုကို ေရးျပတဲ့အတြက္ ကေလးဆန္တယ္လို႔ တံဆိပ္ ကပ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဘာအျဖစ္ဆိုးေတြပဲ ျဖစ္လာလာ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ၿပီး ေခါင္းငံု႔ခံေနမွ လူႀကီးဆန္မယ္ဆိုရင္လည္း လူႀကီးမဆန္ပါရေစနဲ႔ေတာ့ ဆရာေရ… ကေလးပဲ ဆက္ဆန္ေနပါရေစေတာ့…
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Aye Win: မေကြးေဆး ဆိုတာ ဘာမ်ားလဲ ကိုယ့္လူ။ ေ၀ါဟာရ အထူးအဆန္းပါလား။ မေကြး ဆိုတဲ့ မိန္းမႀကီးရဲ႕ ေဆးက ဘာမ်ားပါလိမ့္။ ႐ွမ္းပ်ိုဳမယ္လား၊ ပြဲကေတာ္ အုပ္ေဆးလား။
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Kalay Lu: ဟဟ ဆရာေတာ္ေတာ္ေနာက္တာပဲ..လူရႊင္ေတာ္လုပ္ပါလား..
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဆရာေအးက ျမန္မာနဲ႔ ေ၀းတာ ၾကာသြားေတာ့ မသိဘူးကိုး။ မေကြးမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ တတိယေျမာက္ အရပ္သား ေဆးတကၠသိုလ္တစ္ခု ထပ္ဖြင့္ထားတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒါကို မေကြးေဆးလို႔ ေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကေလးဆန္တယ္ ေျပာတဲ့ ဆရာေလးက အသက္ ၂၃ ႏွစ္ မျပည့္ေသးတဲ့ မေကြးေဆး ေက်ာင္းဆင္းေလးပါခင္ဗ်ာ။
    15 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Kyaw Thu Yein Lwin: ေက်းဇူးပါပဲ ဆရာေရ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို သေဘာေပါက္သြားပါၿပီ ဆရာ.. ဆရာတို ့ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာကလည္း စိတ္၀င္စားဖို ့တကယ္ေကာင္းပါတယ္ ဆရာ.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ဆရာ..
    14 hours ago · LikeUnlike ·
    *
    Master-minded Antagonist: ဆရာ ေရးတာ မွန္ပါတယ္ဗ်… မဟုတ္တာကေတာ့ အဲဒီစာေတြရဲ႔ ေအာက္က comment ေရးတဲ့ လူအခ်ိဳUပါ… ေနရာတိုင္းမွာေတာ့ negligence ဆိုတာ ရွိစျမဲပါ.. ႏိုင္ငံျခားမွာလည္း ရွိတာပါပဲ… ႏိုင္ငံျခားလို တရားစြဲခ်င္ရင္ ႏိုင္ငံျခားမွာလို ေဆးကုသစရိတ္ ေပးဖို႔လိုမယ္ဗ်…… ဒါမွတရားစြဲရင္ ေလ်ာ္စရာရွိမွာေပါ့။ အခွ ျပည္သူ႔ေဆးရုံၾကီးမွာ လုပ္ေနတဲ့ ဆရာၾကီးေတြကို လာၾကည့္ၾကစမ္းပါ။ လခေလး တစ္ပဲေျခာက္ျပားနဲ႔ မတန္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။ ရွိတဲ့ facilities ကလည္း ႏိုင္ငံျခားနဲ႔ အကြာၾကီးပါ။ အဲလို အေျခအေနမွာ လူနာေတြရဲ႔ ေငြေရးေၾကးေရးအေနအထားကိုလည္း ၾကည့္ရပါေသးတယ္။ ေစတနာရွိတဲ့ doctorက မတတ္၊ တတ္တဲ့သူက ေမာက္မာတယ္လို႔လည္း ပါပါေသးတယ္။ အဲဒီလူကို ေမးခ်င္တာက သူ survey ေကာက္ထားသလား၊ သူေျပာသလိုျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိလဲ။ စာရင္း ဇယားေလးနဲ႔ ေျခေျချမစ္ျမစ္ေျပာရင္ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ ဆရာ၀န္ေတြ ဆရာ၀န္ေတြဆိုၿပီး ၀ါးလံုးသိမ္းမရုိက္ပါနဲ႔။ ေဆးေလာကမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အျခားနယ္ပယ္ေတြမွာလည္း negligence ေတြ… ethic နဲ႔ မညီတာေတြ ရွိဦးမွာပါ။ အဲဒါေတြကိုလည္း ေဖာ္ထုတ္ေပးၾကပါဦးေလ…။
    about an hour ago · LikeUnlike ·
    *
    Arkar Sai Yin: ဆရာ၀န္ေတြ အတင္းအုပ္ေနရင္းကေန ဘယ္လုိျဖစ္ျပီး အလံနီေတြ အလံျဖဴေတြ ျဖစ္သြားမွန္းကုိ မသိပါဘူး လုိက္လုိ႔ကုိ မမွီေတာ့ပါဘူး
    about an hour ago · LikeUnlike ·
    *
    Nyein Chan: not need to read man , ေရးခ်င္တိုင္းလက္လြတ္စပယ္ေရးပီးမွ ေထာက္ခံမွုေရာ မေထာက္ခံမွုေရာ လိုလားနိုင္လက္ခံနုိင္မွ ရဲရင့္ေသာႏွလံုးသား ပီသပါတယ္။ လက္ခုပ္ၾသဘာ တီးတဲ့ပို ့စ္ေတြပဲ ဦးေလးwall ေပၚရွိေနခ်င္တဲ့ စိတ္ကို သတိျပဳပါ။ သိျပီးသားပဲ။ ဦးေလး ကၽြန္ေတာ့္ပို ့စ္ကို detag လုပ္လိမ့္မယ္ ဆိုတာ။ မထားရဲဘူးဆိုတာ။ ခြဲစိတ္မွုတခုမွာ uterus လို ဟာမ်ိဳးမေျပာနဲ ့။ အသက္ေတာငf ေသခ်င္ေသသြားမွာပါ။ surgeon ေတြဆိုတာ နုိင္ငံေတာ္ကေရာ ခိုင္မာျဖိဳဖ်က္မရေတာ့တဲ့ ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းကပါ အသိအမွတ္ ျပဳျပီးသား။ bladder ကိုထိုးမိလို ့ TAH လုပ္ရတယ္ဆိုတဲ့စကားကို ထြက္ကတည္းက ဆရာ၀န္ေတြ အားလံုးရယ္ခ်င္မိမွာပါ။ bleeding ေတြတအား pump ျဖစ္ေနရင္ ေတာ့ ခင္ဗ်ားမိန္းမမွမဟုတ္ဘူး president မိန္းမသားအိမ္လည္း ထုတ္ပစ္မွာပဲ။
    54 minutes ago · LikeUnlike ·
    *
    Nyein Chan: ဦးေလးတို ့သိထားေစခ်င္တာက စကားၾကီးစကားက်ယ္ေျပာရရင္ဗ်ာ။ သံသရာဆိုတာ ရွိေနသေရြ ့ ့အနာေရာဂါဆိုတာရွိေနသေရြ ႕ ဆရာ၀န္ဆိုတာရွိေန မွာပဲ။မီဒီယာေတြေဖ်ာက္ဖ်က္လုိ ့ေပ်ာက္ပ်က္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့လည္း ဟာသျဖစ္သြားမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ဒီထဲဘာလို ့ပါလာတာလဲ မသိဘူးေနာ္ ။ သူ ့ကိုေျပာထားတာလညး္ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။ နည္းနည္း။ သူကဆရာ၀န္ တေယာက္ ။ သူ ့အေဖက MS ေဆးရံုအုပ္။ သူ ့အမ်ိဳးအႏြယ္ထဲမွာ အညၾတ တေယာက္မွမရွိဘူး။ ျပီးေတာ့ သူတို က ယုတ္ယုတ္ကမ္းကမ္း ေျပာဖို ့ေနေနသာသာ …ီးးးးးးးး ဆိုတဲ့ စကားေတာင္ ဆဲတတ္တာ မဟုတ္ဘူး။
    39 minutes ago · LikeUnlike ·
    *
    Nyein Chan: သူ ့ကို ေခြး႐ူး ေျပာတာ သူ တုန္႔ျပန္ထားတာ ကိုၾကည့္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ယဥ္ေက်းလဲ။ ဆရာလား…. နည္းနည္းျပန္ဆန္းစစ္ပါ။ ဒါပါပဲ။ ေတာ္ျပီ။ တန္ဖိုးရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြ ကုန္တယ္။ အားလံုးပဲ။ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ျခင္းဟာ မဂၤလာတပါးပဲ မဟုတ္လား။ မွတ္ထားပါ ကၽြန္ေတာ့္ကို မၾကာခင္ စာေပနယ္ထဲ ၀င္လာေတာ့မွာပါ။ ေနာ္မာန္စ်ာန္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို က အျငိဳးမထားပါဘူး။ ဦးေလးေ၀ါေပၚလည္း ေရးဖို ့စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းပါလာလို႔သာ ေရးရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ ေ၀ါေပၚ ေခၚလုိက္တာ။ လာဖတ္ၾကည့္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြဆရာေတြ ဘာရုန္ ့ရင္း ၾကမ္းတမ္းတာ ေရးလဲလို ့။ ခုလို အတိုင္အေဖာက္ညီညီ ေလွာ္ဖို ့ေနေနသာသာ။
    38 minutes ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဆရာေလး ကိုၿငိမ္းခ်မ္း… ဆရာေလးရဲ႕ တစ္ဖက္သတ္အျမင္နဲ႔ စြပ္စြဲလြယ္တဲ့ ၀ါသနာက ကၽြန္ေတာ္ ဆရာေလးရဲ႕ post ကို detag လုပ္တာအေပၚမွာ သံုးသပ္ပံုေလးနဲ႔ ထင္ရွားေနေစပါတယ္။ ဘယ္သူပဲ tag လုပ္လုပ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတေစ detag လုပ္ပါတယ္ဗ်ာ။ အဓိကက ကၽြန္ေတာ့္ ေမး(လ္)မွာ အဲဒီ့ ပို႔(စ္)မွာ ေရးသမွ် comment ေတြမ်ားရင္ မ်ားသေလာက္ စာ၀င္ေၾကာင္း ျပတာေတြ မ်ားတတ္လြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ဘာကိုမဆို detag အျမဲလုပ္သဗ်။

    ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတာ တစ္ခုေတာ့ ရိွတယ္ ဆရာၿငိမ္းခ်မ္းေရ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ ႏွစ္က ဂ်ာနယ္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ အထင္ကရ ပါတဲ့ စာမူဟာ အခုအခ်ိန္အထိ လႈပ္ခတ္ႏိုင္စြမ္း ရိွေနေသးတဲ့အတြက္ ၾကည္ႏူးတာပါ။See more
    38 minutes ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဆရာေလး ကိုၿငိမ္းခ်မ္းက အထင္နဲ႔ ထပ္မံၿပီး စြပ္စြဲျပလိုက္ျပန္ၿပီ။ ဆရာေလး အပါအ၀င္ ကၽြန္တာ့္ wall မွာ ေရးသမွ် လူအားလံုး ကၽြန္ေတာ့္ FB မိတ္ေဆြေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ အမ်ားစုက လူခ်င္း မသိပါဘူး။ FB ေပၚမွာမွ သိတာပါဗ်ာ။ အဲဒါကိုပဲ အတိုင္ အေဖာက္ညီညီ ဆိုၿပီး တစ္ဖက္သတ္ စြဲခ်က္ ထပ္တင္လိုက္ျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သည္မွာ ျပန္ေရးခဲ့သမွ်ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ရုန္႔ရင္းတဲ့ အသံုးအႏႈန္း ေ၀းစြ၊ ကိုယ့္သားအရြယ္ေလးေတြကို သူတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ “ဆရာ”ဆိုတဲ့ အသံုးပံ ေတာက္ေလွ်ာက္ သံုးေနတာကို သတိထားမိမယ္ထင္ပါတယ္။
    27 minutes ago · LikeUnlike ·
    *
    Atta Kyaw: ဆရာ၀န္ေတြ ေပ်ာက္ပ်က္ေစခ်င္လို႔ ေရးတဲ့စာလား၊ အပုပ္နံ႔ လိႈင္လိႈင္ထေနတဲ့ ေဆးေလာကႀကီး ပိုေကာင္းလာေစခ်င္လို႔ ေရးတာလားေလာက္ေတာင္ လူငယ္ေလးေတြ တန္မဲ့နဲ႔ ခြဲျခား မသိတာေတာ့ အနာဂတ္အတြက္ စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ။ တကယ္ကို ရင္ဆို႔ေအာင္ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္။ လူ႔ေလာကထဲကို အခုမွ တိုး၀င္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးေတြ နက္နက္ေတြးတတ္လာၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပး႐ံုမွတစ္ပါး ကၽြန္ေတာ္ကေရာ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ပါဦးမည္နည္း…
    7 minutes ago · LikeUnlike ·

    အထက္က ဟာေတြကို ျပန္ကူးၿပီး အဆင္ေျပေအာင္ ေနရာ အစိပ္အက်ဲလုပ္ၿပီးခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး မွတ္ခ်က္ ေရးခဲ့တာ နာရီနဲ႔ ခ်ီသြားပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ဘာမွတ္ခ်က္မွ ထပ္တက္မလာေသးပါ။

    1. အဲသလို မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ေစာင့္ေနတယ္ဆိုကတည္းက
      စကားႏိုင္လုၿပီး အႏိုင္ယူခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကေလးက ေပၚလြင္ေနတယ္ဗ်ာ။

      မဆိုးပါဘူး၊ ဆရာ့စိတ္ဓာတ္က အားက်၊ အတုယူစရာပါပဲေနာ္။

      ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးကလည္း ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။

      ေလာက ၾကီးကို လွေနေရာပဲ။

      စာေတြ ဆက္ေရးဗ်ာ၊ ေလာကၾကီးအေၾကာင္းကို အရမ္းကို ထဲထဲ၀င္၀င္သိထားတဲ့
      ဆရာ့လိုသူတစ္ေယာက္က
      အခုလို စာေတြေရးၿပီး အသိပညာေတြ မွ်ေ၀ေနတာ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။

      ဆရာ ေအာင္ၿမင္ဦးမွာပါ။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ အင္မတန္ေအာင္ၿမင္ဦးမွာ။
      ဒီလို နည္းလမ္းေလးေတြ သာဆက္သံုးေနဗ်ာ။

      မဆိုးပါဘူး။

      ( ရိုင္းရိုင္းမေၿပာဘဲ ယဥ္ယဥ္ေလးေၿပာရရင္ေတာ့ ” ၀မ္းနည္းပါတယ္ဗ်ာ ” )

    2. အခုလို တစ္ဖက္က ၿပန္လာမယ့္ မွတ္ခ်က္ေတြကို ေစာင့္ေနတယ္ဆိုကတည္းက
      ဆရာ့ရဲ႕ အင္မတန္ မြန္ၿမတ္လွတဲ့ စကားႏိုင္လုကာ အႏိုင္ယူလိုၿခင္းဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က
      ထင္းကနဲ ေပၚလာတယ္ဗ်ာ။

      ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ဆက္သာေရးပါဦး။

      ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးေရာ၊ ေဖာ္ေဆာင္ခ်က္ေလးေရာ၊ အားၾကီးေကာင္း။

      ေလာကၾကီးကို လွေနေရာပဲ။

      ဆက္သာ ၾကိဳးစားေနပါ ဆရာ၊ ေအာင္ၿမင္ဦးမွာပါ။ ဒီလိုနည္းလမ္းေတြေတာ့ မ်ားမ်ားေလး သံုးေပးေပါ့။
      လူတိုင္းလိုလို ၾကိဳက္ၾကတယ္ေလ၊ သူမ်ားအေၾကာင္း ဘက္လိုက္မႈကင္းကင္းနဲ႕ ေ၀ဖန္ခ်က္ေလးေတြ မ်ားမ်ားေရးေပးေပါ့။ ေအာင္ၿမင္သမွ် ကမာၻေတာင္ ေက်ာ္သြားဦးမွာ။

      ကြ်န္ေတာ္ရြဲ႕ေစာင္းၿပီး ေရးထားတာ ရိုင္းသြားရင္လည္း … … ၀မ္းနည္းပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ။

  14. အပုပ္နံ႔ လိႈင္လိႈင္ထေနတဲ့ ေဆးေလာကႀကီး ပိုေကာင္းလာေစခ်င္လို႔ ေရးတာလား Is it sure?? I want to know it’s ur true intention of this post .If it is true ,I apologize for my comment.Thanks for intention sayar.

    1. ဆရာမ ေဒၚခင္မိုးဦး ခင္ဗ်ား

      ဟိုဆရာေလး ၿငိမ္းခ်မ္းဆိုသူ ေျပာတဲ့အတိုင္းပါပဲ၊ လူရိွေနသမွ် ေဆးဆရာ၊ ဆရာ၀န္ေတြ ရိွေနမွာပါပဲ။ ေဆးဆရာေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြဟာလည္း လူေတြ ျဖစ္တာနဲ႔ အညီ အမွားေတြ လုပ္မိတတ္ၾကမယ္ဆိုတာ ဆရာမလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လက္ခံႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္၊ ႏွစ္စံုႏွစ္ေယာက္၊ သံုးစံု သံုးေယာက္ေလာက္ရဲ႕ အမွားကို အရင္းအတိုင္း ျပန္လည္ ေရးသားျခင္းဟာျဖင့္ ေဆးဆရာေလာက၊ ဆရာ၀န္ေလာက၊ သမားေတာ္ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးကို သိမ္းၾကံဳးေျပာတာ မဟုတ္တန္မွန္း ျမန္မာစာ ေကာင္းေကာင္း ေရးတတ္ ဖတ္တတ္သူတိုင္း နားလည္လိမ့္မယ္လို႔ (လြဲမွားစြာ) ယူဆမိတဲ့အတြက္ ဘာမွ ရွည္ရွည္ ေ၀းေ၀း ရွင္းမျပခဲ့တာပါ။ ေနာက္ဆိုရင္ ထိပ္ဆံုးကေန စာလံုးမည္းႀကီးနဲ႔ “ေဆးဆရာမ်ား အားလံုးကို ရည္ရြယ္တာ မဟုတ္ပါခင္ဗ်ား”လို႔ ေရးရေတာ့မလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

      ဆရာမလည္း သတိထားမိမွာပါ။ ေဆးေလာကက သိပ္ကို အပုပ္န႔ံလိႈင္ေနပါတယ္။ ဒါေလးေတြ ဒါေလးေတြကို ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ မလစ္ဟင္းေအာင္ ႀကိဳးစားသြားၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ၁၉၈၀ မတိုင္ခင္ ႏွစ္မ်ားဆီကလို ေလးစား ၾကည္ညိဳထိုက္တဲ့၊ အားကိုးထိုက္တဲ့ ေဆးေလာကမ်ိဳး ျပန္လည္ ေပၚေပါက္လာေအာင္ ေတာင့္တမိတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေရးလိုက္တာပါခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ဒါေတြ ေရးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္က သမားေတာ္ အတြက္မွားလို႔ ထိုင္းမွာ ေဆးသြားကုေနရသူ ေရႊအျမဳေတ စာတည္းခ်ဳပ္ ဆရာ ၀င္းၿငိမ္းလည္း မၾကာမၾကာ ေရးဖူးပါတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားေရး ဒုတိယ၀န္ႀကီး လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာေရးဆရာ ေမာင္ေဆြသက္လည္း ေရးဖူးပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ ႏွစ္လေလာက္အတြင္းကပဲ အလင္းတန္း ဂ်ာနယ္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ အမည္ မမွတ္မိေတာ့တဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္လည္း ေရးဖူးပါတယ္ ဆရာမရယ္။

      ႐ိုးသားစြာ ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့၊ အနစ္နာခံေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ ရိွတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မျငင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္လို မႏၲေလးလို ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာ့ အဲလို ဆရာမ်ိဳးေတြ အေတာ္ရွားလွတာမို႔ ျမင္ေတာင္ မျမင္ဖူးဘူးလို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာတိုင္း(မ္)မွာေတာ့ အၿငိမ္းစား ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ဦး ေၾကာ္ျငာထားတာ ေတြ႕ဖူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖုန္းနံပါတ္အတိုင္း ဆက္သြယ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြထဲက ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္သူေတြ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို အခမဲ့ ကုသေပးေနပါတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္းပဲ အဲလို ပုဂၢိဳလ္ေတြ အခက္ေတြ႕ေနရင္ သူ႔ဆီ လႊတ္ေပးပါလို႔ မွာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္သက္မွာ အဲလို ဆရာ၀န္္ႀကီးမ်ိဳး အဲဒီ့တစ္ေယာက္ပဲ ေတြ႕ဖူးပါေသးတယ္ ဆရာမရယ္။

      အဲလို ေရးလိုက္လို႔ အခမဲ့ ကုေပးရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ယူတာလည္း ယူၾကပါ။ တတ္ႏိုင္တဲ့သူက တတ္ႏုိင္သလို အကုန္ခံၾကလိမ့္မေပါ့။ လူနာကို သူတို႔နည္းတူ လူသား တစ္ေယာက္လိုေလးပဲ ႐ိုင္းပင္းစိတ္ကေလး ေမြးေပးဖို႔ လိုေနတာပါ။ အခုဟာက လူနာေတြကို ပိုက္ဆံထြက္တဲ့ ကိရိယာေတြလို သေဘာထားေနသလား ေအာက္ေမ့ရေလာက္ေအာင္ “လာ… လွန္… ျပ… ေရာ့… သြား… ေနာက္တစ္ေယာက္လာ”ဆိုတဲ့ ႏႈန္းနဲ႔ ငါးမိနစ္အတြင္းမွာ လူနာ သံုးေယာက္ေလာက္ကို စစ္ေဆးေနသူေတြနဲ႔ hypermedicalisation သန္လြန္းေနသူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္ကုန္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ နည္းနည္း မ်ားျပားေနပါတယ္။ သည္ၾကားထဲ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေတြကလည္း သည္ဘက္ေခတ္မွာ သိပ္အျဖစ္မ်ားလာသလားလို႔ ေတြးမိရေလာက္ေအာင္ ၾကားရဖန္မ်ားလာလို႔ သည္စာေတြကို ေရးေနတာပါ။

      ဖတ္မိတဲ့သူေတြက မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ ျပဳျပင္သြားၾကမယ္ဆိုရင္ ေဆးေလာကႀကီးဟာ တစ္ခ်ိန္ကလို ေရႊေရာင္ ျပန္လည္ေတာက္ပလာမလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပါးပါးေလးနဲ႔ ေရးတာပါ ဆရာမ။

      ဆရာမရဲ႕ မွတ္ခ်က္အတြက္ ေတာင္းပန္စရာ မလိုပါဘူးခင္ဗ်ား။ ဆရာမ အခုလိုေတြ ေရးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က က်က်နန ျပန္လည္ ရွင္းလင္းခြင့္ရတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာင္ ေက်းဇူးအထူးတင္ရမွာပါခင္ဗ်ား။

      ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ပါေစ ခင္ဗ်ား
      အတၱေက်ာ္

      1. ဆရာ
        ေရွြျပည္ဟိန္း ကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္း ကိုသိပါသလားရွင့္။က်ိဳကၠဆံ စူပါ၀မ္းနားမွာပါ။
        ဆရာ၀န္ အားလံုး လုပ္အားေပးေတြပါ။ေဆး ပါလွဴပါတယ္။

  15. ေမးပါရေစ ဆရာ….,

    ကင္ဆာေရာဂါ ( ေရာဂါေတာ့ကြ်မ္းေနၿပီ ) ၿဖစ္ေနတဲ့ လူနာတစ္ေယာက္နဲ့သူ့ရဲ့ဇနီးကို ကုေနတဲ့ဆရာ၀န္က ေခၚေၿပာသတဲ့၊ စားခ်င္ရာ စားလို့ရၿပီ၊ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္လို့ရၿပီ၊ ေနာက္ဆုံးခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီ
    ကုလို့မရေတာ့ဘူးဆိုၿပီး….။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္အေနနဲ့ေရာဂါခံစားေနတဲ့ လူနာကို အဲဒီလိုေၿပာသင့္သလား၊
    ေၿပာခြင့္ေကာ အဲလိုသမားက်င့္၀တ္မွာ ရိွသလားသိပါရေစ။
    လူနာက ေနာက္သုံးရက္ေလာက္မွာဘဲ ဆုံးသြားရွာတယ္၊ သူကတၿဖည္းၿဖည္း သက္သာလာမယ္ထင္ၿပီး
    ရႊင္ရႊင္လန္းလန္း ၿပဳံးၿပဳံးရႊင္ရႊင္ရိွေနတုန္း….အဲဒီစကားၾကီးၾကားလိုက္ေတာ့..ေခါက္ခနဲ ဆုံးသြားတာဆရာေရ…။

    မိုးေကာင္း

    1. သမားက်င့္၀တ္ ဘယ္လို ရိွတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ သိသူမ်ား ေျဖၾကားေပးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။

  16. ဒါေလးလည္း ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ ဆရာ ေမွာ္၀န္း ၾကည္ျမတ္ ေရးတဲ့ “ႏွစ္ေသာင္းတန္ စကားတဲ့လား” ေဆာင္းပါးပါ။ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲပါ “အလင္းတန္းဂ်ာနယ္” အမွတ္စဥ္ ၆၁၅ မွာ ေဖာ္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။

  17. ဆရာ အတၱေက်ာ္ ေၿပာသြားတာေလးေတြ၊ အၿခားေသာ သူေတြရဲ႕ ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြကို
    ဖတ္ၿပီးသြားေတာ့ ရင္ထဲကို ထိသြားတယ္ဗ်။ လႈပ္ခတ္သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
    ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဆရာအတၱေက်ာ္ဟာ ၿမန္မာစာအေရးအသားကြ်မ္းက်င္တယ္ဆိုတာအၿပင္
    အင္မတန္ ပညာၿပည့္၀ၿပီးေတာ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားကို ထဲထဲ၀င္၀င္ သံုးသပ္ႏိုင္ပံုပဲဗ်။
    မဆိုးဘူးဗ်၊ ( စကားခ်ပ္။ ။ ဆရာလိုလို သမားလိုလို ေလသံနဲ႕ ေၿပာၿခင္းမဟုတ္ပါ။ )
    ဆရာ အတၱေက်ာ္လို လူတစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ ရွိေနတာ တစ္အားပါပဲဗ်ာ။
    အၿဖစ္အပ်က္ေတြကို သံုးသပ္တဲ့ေနရာမွာ ဘက္လိုက္မႈကင္းကင္းရွင္းရွင္းနဲ႕ သံုးသပ္ၿပႏိုင္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ခံစားမိတယ္ဗ်။
    ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေပါ့ေလ။ အဲဒီ ခံစားခ်က္က အမွန္တရား၊ အရွိတရားနဲ႕ ထပ္တူက်၊ မက်ဆိုတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဥာဏ္မမီဘူးဗ်ာ။
    အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ လူသားေတြရဲ႕ ရင္ထဲက အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေစတနာ၊ ေစတသိတ္ေတြကိုလည္း ဆရာက ၀င္ေရာက္ခံစားေပးၿပီး ေရးထားေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ၿမင္ရ၊ ခံစားရတယ္ဗ်။
    ေလာကၾကီးဟာ မတူညီမႈေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္း စုဖြဲ႕ေနၿပီး၊
    အနိမ့္အၿမင့္မတူညီမႈေတြ၊
    အ၀န္းအ၀ိုင္းမတူညီမႈေတြ၊
    ရႈေထာင့္မတူညီမႈေတြ၊
    အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုေသာ မတူညီမႈေတြရဲ႕ ေရာသမေမြ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ အလွတရားေတြကိုလည္း
    စာရႈသူေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို လင္းခနဲ ၿမင္ႏိုင္ေအာင္ ေခၚသြားႏိုင္တယ္ဗ်။

    ” အၿပစ္အားလံုးရဲ႕ အေၿခခံဟာ စကားေတြပါ ” ဆိုတဲ့ အယူအဆေလး ( အယူအဆမွ်သာ ) အတိုင္းပဲ ဆရာဟာ မလိုအပ္တဲ့ စကားလံုးေတြကိုပယ္၊ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ကို ခဏတၿဖဳတ္ေမ့ထားၿပီး၊
    လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းငယ္ေလး ( ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုလံုး ) ကို စကားလံုးေတြနဲ႕ ထိထိမိမိ ေ၀ဖန္သြားလိုက္ႏိုင္တယ္။

    အခုလို အမွန္တရားကို ကုိယ္စားၿပဳႏိုင္တဲ့ စာေတြ၊ ဘယ္လိုမ်ိဳးရႈေထာင့္ကေနပဲၾကည့္ၾကည့္ ေၿပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္တဲ့၊ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကို တစ္ဖက္သူေတြနဲ႕ အၿပိဳင္ စကား ၾကြယ္ၾကြယ္၊ အလွေတြမၿခယ္ပဲနဲ႕ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို အေရာက္ ပို႕ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ ၾကည္ႏူးမိတယ္ဗ်။

    ဆရာ့ကို အားလည္း က်မိပါတယ္။

    ဘာပဲေၿပာေၿပာ ခုလို ရွည္လ်ားေထြၿပားၿပီး၊ ေ၀၀ုစ္ပရိယာယ္ေတြ၊ ေရာင္စံု အတၱေတြေပါင္းစံုေနတဲ့ လူ႕ၿပည္ေလာက၊ ဘံုဘ၀ၾကီးမွာ၊ ဆရာ အတၱေက်ာ္ကေနၿပီး၊ အနတၱရဲ႕ သေဘာတရားေတြကို ရွင္းခနဲ၊ ထင္းခနဲ
    ေဖာ္ၿပေပးေနတဲ့အတြက္ ရင္ေအးစရာတစ္ခုပါပဲ။

    ေနာက္တစ္ခုကေတာ့
    အခုကိစၥမွာ ဆရာ အတၱေက်ာ္ မွားတယ္မွန္တယ္ဆိုတာထက္၊
    ဆရာကို ဆန္႕က်င္ၿပီး ေၿပာဆိုေရးသားေနၾကတဲ့သူအခ်ိဳ႕ မွန္တယ္မွားတယ္ဆိုတာေတြထက္၊
    အားလံုးေသာသူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ လူ႕ေလာကၾကီးကို လွပေနေအာင္ ကိုယ္တတ္စြမ္းသမွ်နဲ႕ အင္အားနဲ႕ အေရာင္ၿခယ္သခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြ ကေတာ့ တူညီေနတယ္ဆိုတာ မွန္ေနမွာပါ။
    ( ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခံစားမႈနဲ႕ ေၿပာတာပါေလ )

    အခု ဒီ ေ၀ဖန္ခ်က္ကို ေရးသားသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေတာင္းပန္ခ်င္တာကေတာ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ေရးထားတာေတြထဲမွာ၊ အမွားေတြပါေနရင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စာဖတ္သူတစ္ဦးဦးရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ကို ထိခိုက္ေစမယ့္ စကားလံုးေတြ ပါသြားရင္ေသာ္လည္းေကာင္း
    ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ၿမန္မာလိုပဲ
    ” စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ ” လို႕၊ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေၿပာလိုက္ပါရေစ။

    ဘာလို႕အဲဒီလိုမ်ိဳး ေၿပာရဲရသလဲဆိုရင္ေတာ့၊ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ( ကြ်န္ေတာ့အေနနဲ႕ေတာ့ )
    ရင္ထဲက ေစတနာ ( လံႈ႕ေဆာ္မႈ ) ခံစားခ်က္ အမွန္တစ္ခုကို သစၥာဆိုရဲတဲ့ သတၱိရွိလိုပါဗ်ာ။

    အဲဒါကေတာ့

    ” အထက္မွာ ကြ်န္ေတာ္ေရးသားခဲ့တဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္စာသားေတြဟာ ဆရာ အတၱေက်ာ္ရဲ႕ ေရးသားထားခ်က္ကို
    ေခ်ပၿပီးေတာ့၊ လူၾကီးလူေကာင္းမဆန္စြာသေရာ္လိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္အၿပည့္နဲ႕ ေရးသားခဲ့ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ ”
    ဆိုတဲ့ သစၥာစကားပါပဲ။

    အရာရာအားလံုးဟာ ခဏတာပါ။

    ( မွတ္ခ်က္။ ။ ဤ ေ၀ဖန္ခ်က္တြင္ပါ၀င္ေသာ၊ စကားလံုးမ်ား၊ အသံုးအႏႈန္းမ်ားအား
    မွားယြင္းသည္ဟုခံစားမိပါက၊
    သို႕တည္းမဟုတ္၊ ယင္းတို႕သည္ မွားယြင္းေနပါက

    ” ၀မ္းနည္းပါတယ္ခင္ဗ်ား ” ။ )

    1. မၾကိဳက္ဘူးလဲေျပာ… အျမဲ အားေပးေနက် ပရိတ္သတ္ၾကီးပဲ….။ မၾကာခင္ ရူးေတာ ့မယ္…။ကိုယ္စိတ္ကိုယ္ မသိဘူး..။

  18. တိန္တိန္ ………….. ေသစမ္း
    ရွက္တတ္လား ရွက္တတ္လား။ ရွက္တတ္ရင္ ဂဂၤါျမစ္ေသာင္တကမ္းစာ သဲေျမနဲ ့အမွ်………. လဲေသ………

  19. i dont want to say anything …but i think u can know everything if u r a doctor…
    Think urself ,…all the statements r true or not if u have intelligence.

  20. ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တစ္ေန႔ ဘယ္ႏွစ္နာရီ အလုပ္လုပ္ရပါသလဲ? တာ၀န္ခ်ိန္ ၈နာရီ ျပီးလွ်င္ ျပင္ပေဆးရံု ေဆးခန္းမ်ားတြင္ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အလုပ္ဆက္လုပ္ရတယ္။ ခ်မ္းသာခ်င္ျပီး ေဆးရံု ေဆးခန္းဆက္ထိုင္ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ ဆရာ၀န္္မရွိပါ။ လူတစ္ေယာက္ပံုမွန္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ခ်ိန္ထက္ ေက်ာ္လြန္ျပီး မည္သူမွ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ပါ။ ဆရာ၀န္၊ ေက်ာင္းဆရာမ တို႔သည္ အစိုးရမွေပးေသာ လစာျဖင့္ မလံုေလာက္ခဲ့လွ်င္ အျခား၀န္ထမ္းမ်ားကဲ့သို႔ တာ၀န္ခ်ိန္တြင္ လဒ္ေပးလဒ္ယူ လုပ္ရံုျဖင့္ အပို၀င္ေငြရွာလို႔မရ ႏိုင္ပါ။ ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္ေပးျပီး အပို၀င္ေငြ ထပ္မံရွာၾကရသည္။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္သည္ ပံုမွန္အလုပ္လုပ္ခ်ိန္တြင္ ၀င္ေငြလံုေလာက္စြာ ရရွိၾကသည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္ၾကသည္။ မွားယြင္းဆံုးျဖတ္ပါက ဆရာ၀န္တြင္ အျပစ္ရွိသည္။ တရားစြဲ သည္မွာ မွ်တသည္။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံျခားမွာပဲ အလုပ္လုပ္ၾကပါလားဟုဆိုလွ်င္ မည္သူေတြအမ်ားဆံုးနစ္နာႏုိင္သလဲ။ ျဖစ္သင့္သည္မွာ အစိုးရေဆးရံုမ်ားတြင္ ထိုက္သင့္သည့္အခေၾကးေငြယူျပီး ဆရာ၀န္တို႔ကို ထိုက္သင့္သည့္လစာေပးသင့္သည္။ လူနာမ်ားသည္လည္း အစိုးရေဆးရံုမ်ားတြင္ပင္ ဆရာ၀န္မ်ားဧ။္ ဂရုစိုက္မွုကို ရရွိႏိုင္မည္။ ႏိုင္ငံျခားတြင္လည္း ထိုသို႔ပင္လုပ္ေဆာင္ၾကသည္။

  21. ၁။ေဆာင္းပါးအေရးအသားကို ေျပာစရာမရွိေပမယ့္ comment ေတြအေပၚ သေဘာထားကိုေတာ့ ေျပာစရာၾကီး ျဖစ္ေနပါလား ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္းျပပါရေစဦး။

    “ဆရာရယ္..ဒီစာကိုဖတ္ရတာ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့ လူတန္းစားေတြကိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္လာတယ္။” “ဘာေျပာရမယ္မွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူးးးး
    ဆရာဝန္…. ဆရာဝန္…… ဆရာဝန္???????????” ဆိုတဲ့ သေဘာထားမ်ဳိးကိုေတာ့ စာေရး ဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အေရးတယူ အမွန္ျပင္ေပးဖုိ႔ မၾကိဳးစားခဲ့ဘဲ အျမင္မတူတဲ့ comment ေတြေရာက္လာမွ
    “တစ္စံုတစ္ေယာက္၊ ႏွစ္စံုႏွစ္ေယာက္၊ သံုးစံု သံုးေယာက္ေလာက္ရဲ႕ အမွားကို အရင္းအတိုင္း ျပန္လည္ ေရးသားျခင္းဟာျဖင့္ ေဆးဆရာေလာက၊ ဆရာ၀န္ေလာက၊ သမားေတာ္ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးကို သိမ္းၾကံဳးေျပာတာ မဟုတ္တန္မွန္း ျမန္မာစာ ေကာင္းေကာင္း ေရးတတ္ ဖတ္တတ္သူတိုင္း နားလည္လိမ့္မယ္လို႔ (လြဲမွားစြာ) ယူဆမိတဲ့အတြက္ ဘာမွ ရွည္ရွည္ ေ၀းေ၀း ရွင္းမျပခဲ့တာပါ။” လုိ႔ ထြက္လာပါသလဲ ခင္ဗ်ာ။

    ထပ္ပီး ေမးရရင္ ဆရာ တကယ္ေရာ “အတၱ” ေက်ာ္ပါရဲ႕လားခင္ဗ်ာ။

    ၂။ ရန္ကုန္ မႏၱေလးဘက္မွာ ေစတနာဆရာ၀န္ေတြ နည္း/မရွိတာကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ကပ္ပါးရပ္ပါး အသျပာဆရာ၀န္ေတြသာ ဒီလုိေနရာမ်ဳိးမွာ ၾကာၾကာျမဲျမဲ ေနႏုိင္ေၾကာင္းပါ။ ဟိုးနယ္စြန္နယ္ဖ်ားမွာ ေတာသားလံုးလံုး ျဖစ္ပီး ကိုယ္ျမိဳ႕ကိုယ္ေတာင္ မျပန္ျဖစ္ေတာ့တဲ့၊ ဆရာ့လို ရန္ကုန္မွာ ၀ဘ္ေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆးထုိင္မေရးႏုိင္ၾကတဲ့၊ နာမယ္မရွိ အသျပာခန္းတဲ့ဆရာ၀န္ေလးေတြအေၾကာင္းေကာ ခင္ဗ်ား။ သူတုိ႔က ဆရာ၀န္ျဖစ္ေၾကာင္းေတာင္ ေမ့ထားၾကပီး ထည္႔မတြက္ေတာ့ဘဲ “လူနည္းစုမကေတာ့တဲ့ ဆရာ၀န္မ်ား” လုိ႔ မွတ္ခ်က္ခ်ထားတာပါလား ခင္ဗ်ား။

    ၃။ ေနာက္ထပ္၊ ေနာက္ထပ္ နယ္ပယ္မ်ား (စာေပ/ကုန္စည္/ေဆာက္လုပ္ေရး) အေၾကာင္းမ်ားေကာ လာဦးမွာလား ဆရာ။ ဆရာ၀န္အေၾကာင္းက လည္ပီးရင္း လည္ေနတာ “အခန္းဆက္” ဘယ္ေတာ့ ပီးမလဲလုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါရဲ႕။

  22. ဆက္ပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးပါ ၀င္ကလိရရင္ေတာ့ ဆရာဟာ မွားရင္ ၀န္ခံတတ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လုိဟာမ်ဳိး ပါလိမ့္။ မျမင္ဖူးလုိ႔ပါ။
    “ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာ ေကာင္းေကာင္း မေရးတတ္ဘူးဆိုတာ ေထာက္ျပလိုက္တဲ့အတြက္ ဆရာစည္သူႏိုင့္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စာက “ဆရာ၀န္ေတြ”ကို “ေစာ္ကား”တဲ့ စာလို႔ ဆရာက သတ္မွတ္လိုက္တာကိုး။ ေအးဗ်ာ… ကၽြန္ေတာ္ ညံ့တာပါ။” ဆိုတာမ်ဳိးေတာ့ ဟုတ္မထင္ဘူးေနာ့္။

    1. ကိုစည္သူ (ေယာက်္ားေလးျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္)ေရ… သည္ေပၚက စာေတြဖတ္ရုံ၊ fb ေပၚက စာေတြဖတ္ရုံ ေလာက္နဲ႔ ေတာ့ ဆရာ အတၱေက်ာ္ သြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို ျမင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ သည္ဆရာ၀န္ေလာကအတြက္ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ဆရာမွားခ်င္မွားခ်င္မွားပါလိမ့္မယ္ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ခံစားခ်က္ရွိတဲ့အတြက္ မွားတယ္လို႔ မျမင္မိပါ) တစ္ခုေျပာရရင္ေတာ့ ဆရာက လူအမ်ားအတြက္ေတာ့ တစ္ခုခုအက်ိဳးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးေနတာပါ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အခက္အခဲေတြကို သူတတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ကူညီေပးၿပီး သူႏိုင္သေလာက္လုပ္ေန တာေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ လူဆိုတာ အမွားေတာ့မကင္းၾကေပမယ့္ လူအမ်ားအတြက္ ဘာေတြလုပ္ေပးေနသလဲ ဆိုတာက ပိုအေရးႀကီးပါတယ္။ ခင္ဗ်ားေရာ လူသိရွင္ၾကားအမ်ားအတြက္အက်ိဳးဘာလုပ္ၿပီးၿပီလဲလို႔ ကိုယ္ကိုကိုျပန္ေမးၾကည့္လိုက္ပါဦး။ တစ္ေထာင့္ထဲ တစ္ေနရာထဲကေနေတြးတာထက္ အျမင္ေတြကို ျဖန္႔ထုတ္ၿပီးေတြးတတ္ေအာင္ အရင္ႀကိဳးစား ေစခ်င္ပါတယ္။ မွားတာလုပ္တဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ဆီမွာေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတာ့ရွိမွာပါပဲ၊ ဥပမာ- အရက္သမား တစ္ေယာက္၊ ဘိန္းစားတစ္ေယာက္ေပမယ့္ သူတို႔ဆီမွာ ေကာင္းတာတစ္ခ်က္ေတာ့ရွိၾကမွာပါပဲ။ အျဖစ္ထက္ လုပ္ရပ္က ပိုအေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ စာေတြဖတ္ၿပီး သိတဲ့အေတြး ရွိတဲ့လူေတြသာ နားလည္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ Fbေပၚကစာေလာက္၊ chat ေပၚက စာေတြေလာက္ဖတ္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကို အခ်ိန္ကုန္ခံ မေနပါနဲ႔ စိတ္ဓာတ္အေတြးမ်ားျမင့္လာေအာင္ စကၠဴနဲ႔ထုတ္ေ၀ထားတဲ့စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ပါ၊ ဘာစာပဲဖတ္ဖတ္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ အသိေတြ၊ အျမင္ေတြေျပာင္းလာပါလိမ့္မယ္ခင္ဗ်ာ။ အခုလို ေဘးထိုင္ ဘုေျပာခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြလည္း အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ေပ်ာက္ကုန္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘက္လုိက္ၿပီး ဆရာ့ဘက္က ေျပာတယ္လို႔ထင္ပါလိမ့္မယ္၊ ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား၊ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကို နစ္ေနတဲ့ေရထဲက ဆြဲကယ္ထားၿပီး လမ္းေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့အထိ ကယ္တင္ခဲ့တဲ့ဆရာတစ္ဆူျဖစ္ေနတာမို႔ပါခင္ဗ်ာ။

      1. စကၠဴနဲ႔ စာအုပ္ဆရာေလးသို႔
        ၁. ေစတနာကို မယံုမၾကည္လုိ႔ ေျပာေနတာ မဟုတ္ရေၾကာင္းပါ။ ေရးသားခဲ့တဲ့ အေရးအသားကို ဘာမွ်ေျပာစရာ မရွိပါေၾကာင္း အတိအလင္း ေရးခ့ဲျပီးသားပါ။ ဆရာ့စာအုပ္ေတြကိုလည္း အျပင္မွာ ဖတ္ခဲ့ ဖတ္ေနဆဲပါ။ ၀င္ေရးရတာကလည္း စာေပအရ ေလးစားထားတဲ့ အထုိက္အေလ်ာက္ ေလးစားခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ဆက္လက္ ေလးစားေနခ်င္လုိ႔ပါ ခင္ဗ်ား။ စာေရးဆရာ တစ္ဦးရဲ႕ စကားလံုးတစ္လံုး ဒါမွမဟုတ္ လ်စ္လွ်ဴရွဳမႈတစ္ခုဟာ သူ႔စာဖတ္ပရိသတ္ရဲ႕စိတ္ကို ညႊတ္က်သြားေစပီး တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ ေဆာင္ပုဒ္ ျဖစ္သြားရင္ မခက္ေပဘူးလား။ (အင္း နားလည္မယ္ထင္ရဲ႕ နားလည္မယ္ထင္ပါရဲ႕။)
        ၂.အျပင္စာဖတ္ပါဦး ဆုိတဲ့ ေလာကြတ္ေခ်ာ္ တာေလးကေတာ့ သေဘာက်ပါရဲ႕။ လူၾကီးမင္း ညႊန္းတဲ့ အျပင္စကၠဴနဲ႔ ထုတ္တဲ့ စာေပေလာကကို အရင္ ေလ့လာပါဦး။ အနည္းဆံုး ပန္းဆုိးတန္းေထာင့္က စာေပေလာကကို သြားေငး ၾကည့္ပါေလဦးဗ်ာ။ အဘယ္ အဘယ္ေသာစာအုပ္က မက္ဖြယ္ ဖတ္ဖြယ္ မွတ္ဖြယ္ ရွိသလဲ ဆုိတာ။ ရွိပါတယ္ဗ် ဆုိပီး ျပလာခဲ့ရင္ ပထမအၾကိမ္ထုတ္ေကာ ဟုတ္ရဲ႕လား ၾကည့္ေခ်ဦး။ ပီးမွ လာေျပာလကြယ္။ အြန္လုိင္းမွာက်ေတာ့ ဘာရလုိ႔တုန္း လာမေမးနဲ႔။ ဆရာ့ကိုဘဲ ေမးၾကည့္ေခ်။
        ၃.အမ်ားအက်ဳိး “လူသိရွင္ၾကား” (ထပ္ထည့္ေပးလုိက္မယ္) ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ဘာလုပ္ပီးျပီတုန္း ေမးလာတာကေတာ့ တယ္ေၾကာင္တာပဲ။ အုိ အေမာင္”ယုယ” ဂ်ဴး တယ္ၾကိဳက္သေလာ။ အမ်ားအက်ဳိး ေဆာင္တယ္နဲ႔ ကိုယ္က်ဳိးၾကည့္တယ္ဆိုတာ အဘယ္အရာကိုင္ပီး ခြဲသလဲ ေလ့လာေခ်ဦးဗ်ာ။ အင္း ခင္ဗ်ား နားလည္လာတဲ့ အထိ “ေစာင့္ေနမယ္လုိ႔ မေျပာလုိက္ဘူး” ေနာ္ ကိုယ့္လူ။
        ၄.ေယာက်္ားေလးထင္ပါတယ္ အေငါ့ေလးက ရုိးလြန္းဘူးလားကြယ္ ဒီထက္ေကာင္းတာေလးေတြ စကၠဴနဲ႔ စာအုပ္ေတြထဲ ရွာၾကည့္ပါဦးလား။

        ps. စကၠဴနဲ႔ စာအုပ္ေတြဖတ္ပါ ဆိုေတာ့ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိ ျဖစ္သြားပီး ေရးလုိက္တာ။ အေမာင္ေျပာသလုိ ေရနစ္ခဲ့တဲ့ သူဆုိေတာ့ နည္းနည္း မြန္းေန မႊန္ေနရွာမွာေပါ့။ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္မေရးေတာ့ပါဘူး အေမာင္ယုယေရ။ ပ်င္းသကြဲ႔။

      2. ကိုစည္သူခင္ဗ်ား…
        ၁။ အမ်ားဖတ္တဲ့စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ အက်ိဳးမရွိတာေတြ အျပန္အလွန္ေရးေနရတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္..
        ၂။ ကၽြန္ေတာ္ေမးလိုက္တာက အြန္လိုင္းေပၚမွာမို႔ ရုိးသားစြာေမးလိုက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္အခုေတာ့ ထပ္ေမးလိုက္ခ်င္သြားရပါတယ္။
        ၃။ ပန္းဆိုးတန္းေထာင့္က စာေပေလာကမွာတင္ စကၠဴနဲ႔ရိုက္တဲ့စာအုပ္ ရွိတာပါလား၊ ခင္ဗ်ား အြန္လုိင္းေပၚမွာ ရႊတ္ရွက္ ဒြတ္ဒက္တတ္လို႔ ဖတ္တဲ့ စာေတြေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ပညာသိပ္မတတ္လို႔ မမီပါဘူးခင္ဗ်ာ။
        ၄။ လူသိရွင္ၾကားဆိုတာ အမ်ားသိေအာင္ အရပ္လွည့္ေအာ္တဲ့ လူသိရွင္ၾကားလို႔ ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးတာ ေလာသြားလို႔ ဆိုလိုရင္း ေပ်ာက္သြားတာပါ။
        ၅။ ခင္ဗ်ားက ဦးေႏွာက္တစ္ျခမ္း၊ မ်က္လုံးတစ္ဖက္ပဲပါၿပီး သူမ်ား တစ္ဖက္သားကို လြယ္လြယ္စြပ္စြဲတတ္တဲ့သူပဲ။(ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ဴးစာအုပ္ကို ေနာက္ပိုင္းမဖတ္ဖူးပါ။) လူတစ္ဖက္သားရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ ရင္းထားတဲ့ျဖစ္ရပ္ကို လည္း ဘာမွန္းညာမွန္းမသိဘဲ ခင္ဗ်ား ေယာက်္ားတန္မဲ့ ထပ္ရိလိုက္ေသး တယ္။ ခင္ဗ်ားစိတ္ဓာတ္ ေတာ္ေတာ္ ျမင့္ျမတ္တာပဲ။
        ၆။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပ်င္းတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ စိတ္ပ်က္တာ၊ လူ႔အဆင့္အတန္းခ်င္း မတူရင္ ခြာၿပီးေပါင္းလို႔ရေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္ အဆင့္အတန္းခ်င္းမတူရင္ ခြာၿပီးေပါင္းေသာ္မရပါ။

        မွတ္ခ်က္.. ကိုယ့္ေပတံနဲ႔ ကိုယ့္စံနဲ႔ပဲ ကိုယ္ခြဲပါတယ္။ ဘိုင္ဘိုင္..။

      3. သို႔ကိုစည္သူ

        ေဘးက ျမင္ရတာ ၀ိတ္တန္းမတူဘူး ခင္ဗ် ျမင္မေကာင္းဘူး။ ဟိုက စာေပေလာက(၅)ကို ဘာလုိ႔ ဥပမာ ေပးမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ခင္မ်ားဟာ ခင္မ်ား စာေရးဆရာကို ရိ အဲ ေရးပါလား။ သူ႕ fanboyism ေလးကို သူကိုင္ေျပာတာ လႊတ္ေပးထားလုိက္ပါ။ ၀ိတ္တန္းမတူတဲ့သူကို ကစားေနတာ ၾကည့္မေကာင္းပါ။

  23. ငယ္ငယ္တုန္းက လူငယ္ေတြ စေနာက္ၾကရင္ လူၾကီးမွားရင္ ေဆာရီး ၊ကေလးမွားရင္ ေဗ်ာတီး ၊တဲ့
    အဟဲ….ခုေတာ့ ဆရာ၀န္ေတြ မွားရင္ ေတာ့…ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးး

    အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ကိုယ္တာ၀န္ယူ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္တစ္ခုအေပၚမွာ
    အာရံုစူးစိုက္မႈ ရွိရင္ အေကာင္းဆံုးေပါ့
    ေဆာရီးဆိုတာ ေျပာလုိက္တာ လြယ္သေလာက္ တစ္ဖက္မွာ
    နစ္နာဆံုးရံႈးမႈေတြ မေရမတြက္ ႏုိင္ေအာင္ ခံရႏုိင္ပါတယ္။

    PS း ဆရာ၀န္ကိစၥတစ္ခုထဲ မဟုတ္ပါဘူး။ အရာအားလံုးကို ဆုိလိုတာပါ။

  24. ကြ်န္မမွာ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးခ်ိဳျဖစ္ေနတဲ့ အေဒၚတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ တစ္ေန႕က် သူ႕ ေျခေထာက္မွာ အနာေပါက္ေတာ့ အေဒၚက ဆီးခ်ိဳေၾကာင့္ အနာမက်က္မွာကိုု အရမ္းစိုုးရိမ္ျပီး ေဒါက္တာ တင့္ေဆြလတ္ဆီကိုု အေျပးအလႊားသြားျပတယ္။ အဲဒီ့ ေဆးခန္းက လူနာေတြဆီက ရတဲ့ေငြကိုု လွဴေပးတဲ့ charity organization တစ္ခုု။ ေဒါက္တာကလည္း သူ႕လုုပ္အားနဲ႕ တတပ္တအား ပါ၀င္တယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီ့ေဆးခန္းမွာထိုုင္တယ္။ အေဒၚသြားျပေတာ့ ေျခေထာက္က အနာကိုုေတာင္ေသခ်ာမၾကည္႕ဘူး၊ ဘာေဆးေသာက္ ဘာေဆးေသာက္ဆိုုျပီး ေရးေပးလိုုက္တာ ႏွစ္မိနစ္နဲ႕ သံုုးမိနစ္ၾကားမွာ ျပီးသြားတယ္။

    ကြ်န္မအေဒၚကလည္း ေတာ္ေတာ္စိုုးရိမ္တတ္တယ္။ သူ႕ စိတ္ထဲမွာ သိပ္ဘ၀င္မက်တာနဲ႕ ေနာက္တစ္ခါ ေဒါက္တာတင့္ေဆြလတ္ထုုိင္တဲ့ ပန္းလႈိင္ေဆးရုုံရဲ႕ ျပင္ပလူနာဌာနမွာ သြားျပျပန္တယ္။ အဲ … ပန္းလႈိင္ေဆးရုုံမွာက်ေတာ့တဲ့ .. သူ႕ ေျခေထာက္က အနာကိုု တယုုတယ ကိုုင္ျပီး ဂရုုတစိုုက္ၾကည္႕ေနလိုုက္တာမ်ား ရည္းစားမ်က္ႏွာအတိုုင္းပဲတဲ့။

    အဲဒါ တစ္ပတ္အတြင္းမွာ လူနာတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ အနာတစ္ခုုတည္းကိုု ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္တည္းက ေဆးခန္းႏွစ္ခုုမွာ အလြန္သိသာတဲ့ ကြာျခားလြန္းလွတဲ့ ဆက္ဆံမႈနဲ႕ ဆက္ဆံလိုုက္တာပါပဲ။

    ကြ်န္မအေဒၚလိုုမ်ိဳးပဲ “အစိုုးရေဆးရုုံ” မွာက်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး၊ “ပုုဂၢလိကေဆးခန္း” က်ေတာ့ တသြယ္ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္တည္းက ဆက္ဆံမႈေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ဆက္ဆံတာကိုု လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခံစားသိနဲ႕ သိဖူးမယ္လိုု႕ထင္ပါတယ္။

    အဓိကကေတာ့ ျခေသၤ့က စကားေျပာတာေပါ့ေလ။

  25. အခုလိုမ်ိဳး အေျခအတင္ေတြ ဖတ္ရေတာ့ ရင္ထဲ တစ္မ်ိဳးေတာ့ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို စကားမတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ပါ ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ အထင္မၾကီးသလို ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ လည္း အထင္ေသးတဲ့အထဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မပါတတ္ပါဖူး ကိုယ့္လက္ရွိအတိုင္းပဲေနတယ္ေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မွန္ကန္တယ္လို႕မထင္မိေပမယ့္ ယံုၾကည္ခ်က္ေတာ့ရွိလွည့္ပါတယ္။ ေဆးေလာကရဲ႕အေၾကာင္းကို ေဆးေလာကထဲက ဂရုမစိုက္နုိင္မႈေတြကို ေဆးေလာကသားေတြေလာက္ ပိုသိတဲ့လူရယ္လို႕ ရွိမယ္မထင္ပါဖူး Sorry ဆိုတဲ့ စကားႏွင့္ ေက်ာ္သြားနိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္ သူတို႕ဖက္က ေကာ ဘယ္လိုခက္ခဲတဲ့ အရာဆိုတာ ရွိခဲ့မယ္ဆိုတာေကာ ဆရာတြက္မိပါသလား။ ရွိခ်င္မွလည္းရွိပါမယ္ ဒါေပမယ့္ရွိခဲ့မယ္လို႕ေကာ ဆရာတြက္မိေသးလားဗ်။ တစ္ခုေျပာၾကည့္ခ်င္လို႕ပါ။ မမွားဖူးတဲ့လူရယ္လို႕ မရွိပါဖူး။ နာရီေတာင္ တစ္ေန႕မွာ ၂ ခါမွားေသးတာပဲ (ဆရာတာရာမင္းေဝ)ေဖာ္ျပခဲ့တာပါ။ ဆရာ့မိန္းမကို ခြဲစိပ္ တဲ့အခ်ိန္မွာ မွားယြင္းမႈျဖစ္ျပီး ဆီးအိမ္ထိုးမိတယ္။ အကယ္လို႕သာ အဲဒီ ေသြးထြက္ႏႈန္းကို မကယ္နိုင္ခဲ့ရင္ ဆရာေနာက္ထပ္ ကေလးမရမွာထက္ ဆရာ့မိန္းမကိုပါ ဆံုးရွံဳးမႈရရွိမွာပါ။ Sorry တစ္ခြန္းေျပာခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ အဲစကားမေျပာခင္မွာလည္း ၾကည့္ရွဳေစာင့္ေရွာက္ခဲ့မႈဆိုတာရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေဆးေလာကသားျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဝင္ေရးမိတာပါ။ တခုေပါ့ ဆရာ့ကိုတိုက္ခုိက္တာေတာ့မဟုတ္ဖူး ဒါေပမယ့္ ဆရာကထင္ခဲ့ရင္လည္း ဝမ္းမနည္းဖူး။ ဆရာဒီေဆာင္းပါးကိုေရးခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျမင္တဲ့လူတိုင္းရဲ႕ အျမင္ခ်င္းမတူပဲ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ခံစားခ်က္လည္း မတူပါဖူး။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဆရာျဖစ္သလို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေအာင္ရည္ရြယ္ျပီးေရးတယ္မျမင္ပဲ အားလံုးကိုတစ္သတ္မွတ္တည္း သတ္မွတ္မယ့္ခံစားခ်က္မ်ိဳးရွိမယ့္လူလည္းရွိပါတယ္ ဆရာ။ အဲလိုလူမ်ိဳးေတြအတြက္ေကာ ဆရာ ဘယ္လိုမ်ိဳးျပန္လည္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဆရာျပဳျပင္မလဲ။ အခုေရးထားသလို ဆရာေရးလိုက္တ့ဲအတြက္ေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕က ဆရာဝန္မုန္းတီးေရးျဖစ္သြားမယ္ ဆရာဝန္ေတြကလည္း ပိုမိုဂရုစိုက္လာမယ္ ( ဘာလို႕ဆို ဆရာက ဆရာဝန္ေတြကို ေကာင္းသြားေအာင္လို႕ေရးတာကို ) အဲမွာ တယူသန္သတ္မွတ္သြားတဲ့လူေတြ အလကားေနရင္း ဆရာဝန္ဆိုတာေတြကို မုန္းသြားမယ့္လူေတြအတြက္ ဆရာဘယ္လိုအပိုင္းက တာဝန္ယူမႈဆိုတာမ်ိဳး ရွိမလဲ သိခ်င္ပါတယ္။ ေစတနာမထားလြန္းတဲ့ဆရာဝန္ရယ္လို႕ေတာ့မရွိပါဖူး အားလံုးလူအခ်င္းခ်င္းပါပဲ ။ (အကယ္လို႕သာ ေအာက္က ဆရာျပထားတဲ့ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ရပ္မွန္ ၂ ခုအတိုင္းသာ တကယ္ကိုမွန္ရင္ေပါ့၊ ဆရာ့မိတ္ေဆြက အစိတ္အပိုင္းတခုကိုခြဲထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေသလုေမ်ာပါး အေရးၾကီးတဲ့လူနာက ဆရာ့ မိန္းမသာျဖစ္ခဲ့ျပီ ဆိုပါစို႕။ ဆရာဒီ ေဆာင္းပါးကို ေရးျဖစ္ပါ့မလား ?? ဥပမာ ႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္ ျပင္းထန္သြားရင္ ခြင့္လြတ္ပါ ပိုမိုေတြးမိေအာင္ ေရးခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အရိုးသားဆံုးဝန္ခံတာပါ)

    1. ကို မ်ိဳးျမတ္မင္း ရဲ့ စကားလံုးေတြ ကို ေထာက္ခံပါတယ္။ လူထုေတြ ဆရာ ၀န္ေတြကို မုန္းတီးေစတဲ့ အေရးအသားေတြ ။comment ေတြပါေနတယ္ေလ။ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ေစတနာလား၊၊

  26. လူနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ မတစ္ရာသားေတြနဲ႔ဆက္ဆံရတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ကိုယ္တိုင္ေတာင္ Customer ဆိုတဲ့လူတန္းစားနဲ႔ ဆက္ဆံေနရေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္တိုစိတ္ညစ္ျပီး အမွားပါတတ္ပါတယ္ (ေမာက္မာေသာ ဆရာ၀န္မ်ားကိုရည္ရြယ္ပါတယ္)။မႏိႈင္းေကာင္း ႏႈိင္းေကာင္း ဘတ္စ္ကား စပါယ္ရာေတြလိုပဲ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ထိေတြ႕လာရေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ အမွားအယြင္းေလးေတာ့ ရွိလာတာေပါ့။ စိတ္တိုမိမယ္ ဆဲဆိုမိမယ္ အမွားလုပ္မိမယ္ေပါ့ ပိုက္ဆံက်ေတာ့ ျပန္မအမ္းခ်င္ဘူး ဟဲဟဲ(အေၾကြမရွိလို႔ေနမွာပါ)။ က်ေနာ္တို႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးမွာေတာ့ အေပၚကြန္မန္႕မ်ားေျပာသလို အျပစ္ျမင္စရာျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ မ်ားေနတယ္ဗ်ာ။ ဆရာ၀န္မေကာင္းေၾကာင္း ဇာတ္လမ္းေတြက တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္ျဖစ္လာတယ္။ လူနာဖက္က မသိနားမလည္တာေတြေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရႈံးမႈေတြလည္း ပါတာေပါ့ေလ။ အရိုးက်ိဳးလို႔ေဆးရံုတက္တာ အသက္ပါသြားတဲ့လူ၊ ေဆးခန္းသြားရင္ ေရႊဆြဲၾကိဳး၀တ္သြားမွ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေလး အေျပာခံရတာ လြတ္ကင္းတဲ့သူ၊ လူနာေျပာတာ လက္ခံပဲ မတည့္တာအတင္းထိုးျပီး ျပီးမွေျဖေဆးထိုးတတ္သူ အစရွိသျဖင့္ေပါ့ နားမဆန္႕ပါဘူး။ ဘယ္ဆရာ၀န္ၾကီးကေတာ့ ေကာင္းလိုက္တာဆိုတာေတြ ၾကားရနည္းလာပါတယ္။ အျပင္အထူးကုမွာျပတယ္ဆိုတာ ေငြကုန္ရတာနဲ႔တန္ေအာင္ လူနာသက္သာေစခ်င္လို႔ပါ။
    ေငြကုန္ျပီး ဘာမွမဟုတ္တာနဲ႔လူေသတယ္ဆိုေတာ့ ဆရာ၀န္မေကာင္းတာျဖစ္လာပါတယ္။ လူပိန္းေတြးေနာ္။
    ဒီေတာ့ လူပိန္းေတြကို ဆရာ၀န္ဘယ္ေလာက္ၾကိဳးစားခဲ့တယ္ဆိုတာ ေျပာျပဖို႔ေတာ့လိုမယ္။ sorry နဲ႔ေတာ့မလံုေလာက္ဘူး။ ကိုင္တြယ္ရတဲ့ ပစၥည္းက သက္မဲ့မဟုတ္ဘူး။ သက္ရွိပစၥည္းေတြ၊ ျပီးစလြယ္လုပ္လို႔မရဘူး။ ျပီးစလြယ္လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ရွိရင္ ျမင့္ျမတ္ပါတယ္ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ဆရာ၀န္မလုပ္နဲ႔။
    က်ေနာ္သိတဲ့ ၾကံဳဖူးခဲ့တဲ့ သေဘာက်ခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြဆိုတာ ျပီးစလြယ္မလုပ္ၾကဘူး။ အခုျပီးစလြယ္ဆရာ၀န္ေတြမ်ားေနတယ္။ ဒါကိုေထာက္ျပတာ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ တစ္ျခားေလာကကိုမေထာက္ျပဘူး၊ လူ႕အသက္မဟုတ္လို႔။လူ႕အသက္က အဖိုးအတန္ဆံုးပဲ။ ဒါဆို လူနာမေသသင့္ပဲေသတဲ့ကိစၥ ဘယ္သူ႔ အျပစ္ဖို႔ရမလဲ။ ေထာက္ျပတာ မေၾကနပ္ဘူးဆိုရင္ ဆရာ၀န္လည္း မေျပာရဘူးဆိုရင္ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနရမယ့္သေဘာျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္ျဖစ္တဲ့အလွည့္ေရာက္လာရင္ဘယ္လိုအသံထြက္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္တယ္။ ကိုယ္ခံရမွ အခုေျပာတဲ့လူေတြထက္ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ျဖစ္လာရင္ ေအာ္ရယ္မွာေနာ္ အားမနာဘူး။

    ေျပာတာရိုင္းသြားရင္ခြင့္လႊတ္ပါ

  27. ဆရာေရ၊ က်ေနာ္လဲ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ပါပဲ။ က်ေနာ္က်ေတာ့ အေပၚက ဆရာ၀န္ေတြလို ဆရာ့ေဆာင္းပါးကို အဆိုးမၿမင္ဘူးဗ်။ ဆတ္ဆတ္ခါလဲ မနာဘူး။သိမ္းႀကံဳးရမ္းတာမွ မဟုတ္တာ။ တကယ္လဲ ဟုတ္ေနတာပဲ။
    (က်ေနာ္က သူတို့ေတြထက္ အသက္ ၁၀ နွစ္မက ႀကီးတာလဲ ပါမွာေပါ့) အဲ..ဒါေပမယ့္..ဒီေလာက အေႀကာင္း သူတို့္လို ေနာက္ေပၚေလးေတြထက္.. အမ်ားႀကီးထဲထဲ၀င္၀င္ သိတာ၊ လုပ္ခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်။

    က်ေနာ္ အေဖ့သူငယ္ခ်င္း အရက္အၿမဲေသာက္ေလ့ ရွိသူ၊ ငွက္ဖ်ားၿဖစ္ေတာ့..ဆရာ၀န္က သူ အရက္ေသာက္သလား တစ္ခြန္းမေမးဘူး၊ သူ အသဲ ေကာင္းေနရဲ့လား လံုး၀မစစ္ေဆးဘူး။ (အသဲ ပံုမွန္ရွိမရွိ အာထရာေဆာင္း နဲ့ သို့မဟုတ္ အသဲအင္ဇိုင္းေတြ စစ္လို့ရတယ္) ငွက္ဖ်ားေဆးေတြ တန္းေပးလိုက္တာ…သူ႔အသဲက မေကာင္းေနေတာ့ ေသပါေရာလား။

    က်ေနာ့္ ဘႀကီးအရင္း ေသြးတိုးသမား ကို၊ မ်က္စိဆရာ၀န္က ေဆးေပးလိုက္တာ၊ ေသြးတိုးရွိလား တစ္ခြန္းမေမးဘူး။ ေဆးရဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးက ေသြးေပါင္တအားတက္ေတာ့၊ ေသြးတက္ၿပီး ေသေရာ။
    အမွန္က သူတို့ေတြ competent မၿဖစ္တာ။ ေက်ာင္းမွာ လူနာကို History ေမးရင္ ဘာေတြ ေမးရမယ္ ဆိုတာ
    သင္ေပးလိုက္တာပဲ။ အခ်ိန္မေပးနိုင္တာ၊ ဘာညာေတြ လာမေၿပာနဲ့ေလ။ ကိုယ့္ Profession က လူ ဆိုတာကို ကုသေနရတာ၊ လူနာ အသက္က ကိုယ့္လက္ထဲမွာ။ အခ်ိန္ေပး ကို ေပးရမယ္။ လူနာကို ေၿပာသင့္၊ ေမးသင့္တဲ့ စကားကို ေၿပာကို ေၿပာရမယ္၊ ေမးကို ေမးရမယ္။

    သိမ္မႀကာတင္ေလးက..အေရွ့ပိုင္းေဆးရံုမွာ မီးပ်က္ည မွာ ေမြးခန္းထဲ မွာ ေဟာက္ဆာဂ်င္က ခ်က္ႀကိဳးၿဖတ္တာ၊ ကေလး ေၿခေထာက္ေလး ထိၿပီး၊ ေၿခသန္းေလး ပ်က္သြားပါေရာတဲ့။သူ.သားသမီး၊ ကိုယ့္သားသမီးဗ်ာ၊ မိဘ လုပ္သူ ဘယ္လို ခံစားရမလဲ။

    တကယ္ေတာ္တဲ့၊ အနစ္နာခံတဲ့ ဆရာေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါ။ နူနာ ေရာဂါသည္ေတြကို ဘာလက္အိတ္မွ မပါဘဲ၊
    ႀကင္ႀကင္နာနာနဲ့ ဂရုတစိုက္ကိုင္တြယ္ ကုသေပးတဲ့၊ သူ႔ကိုယ္သူေတာင္ နူနာ ေရာဂါပိုး မစစ္ေတာ့တဲ့ အေရၿပားအထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ေယာက္လဲ ရွိပါတယ္။

    ေကာင္းတဲ့သူေတြ အေႀကာင္းေၿပာတာထက္၊ မေကာင္းတဲ့သူေတြ၊ အမွားလုပ္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြအေႀကာင္း မ်ားမ်ား
    ေထာက္ၿပဖို့ လိုပါတယ္။ ဒီ Profession သည္ အမွားခံတဲ့ profession မဟုတ္လို့ပါ။
    Do No Harm ဆိုတာ Hippocratic oaths ရဲ့ အေၿခခံပါ။

  28. တခုေလာက္ေတာ႔၀င္ေၿပာလိုက္ဦးမယ္ေနာ္ဇင္႔အမအၾကီးဆံုးက ကေလးေမြးတာေဆးရုံမွာေလစေနေန႕မို႔တဲ႔
    ကေလးဆရာ၀န္မရွိလို႔ဗိုက္ခြဲရတာပဲအဖတ္တင္တယ္ေလကေလးလဲေသတယ္လူၾကီးကလဲဗိုက္ကိုေသခ်ာ
    ၿပန္မခ်ဳပ္ေပးလိုက္လို႔ခ်ဳပ္ရိုးၾကီးကမေကာင္းေတာ႔နာေနတယ္ေလ၅ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ရွိၿပီ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s