Aung San and Dworkin: Well-lived lives

လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုျခင္း

ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဒြာခင္တို႔ရဲ႕ ေကာင္းေကာင္း လူလုပ္သြားၾကတဲ့ ဘ၀ေတြ

(ျမင့္ဇံ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ေရးထားတာကို အတၱေက်ာ္ ျမန္မာျပန္ပါတယ္)

SZ200_zanေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ရက္ဟာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ဦးေအာင္ဆန္း (၁၉၁၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ – ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၁၉)ရဲ႕ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္၀ွန္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွစ္တစ္ရာျပည့္ အခမ္းအနားေတြကို ၀ွဲခ်ီး ဆင္ယင္က်င္းပေနေလေတာ့ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသား (ေက်ာင္းသူ)တိုင္းနီးပါး သိထားသင့္တဲ့ ေန႔ပါပဲ။

ႏိုင္ငံတိုင္းလိုလိုမွာ ႏိုင္ငံ့“သူရဲေကာင္းေတြ”၊ ႏိုင္ငံေရး “သူရဲေကာင္းေတြ” ရိွၾကပါတယ္။ အဲဒီ့ ႏိုင္ငံ့သူရဲေကာင္းေတြထဲက တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေမြးေန႔အခမ္းအနားေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ အခမ္းအနားေတြကိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံမွာသာ မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံတကာမွာပါ က်င္းပေလ့ ရိွၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ က်င္းပတဲ့ မဟတၱမဂႏၶီ (၁၈၆၉ ေအာက္တိုဘာ ၂ – ၁၉၄၈ ဇႏၷ၀ါရီ ၃၀) ရဲ႕ ေမြးေန႔ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ အခမ္းအနားရယ္၊ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂ ရက္ေန႔က မႏၲေလး ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမမွာ ကၽြန္ေတာ္ တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ မဟတၱမ ဂႏၶီ ေမြးေန႔ ရာျပည့္အခမ္းအနားရယ္ကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။

အဲဒီ့က ေျခာက္လအၾကာ ၁၉၇၀ ျပည့္ႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ ခန္းမမွာ က်င္းပတဲ့ (ျမန္မာလို ဗလာဒီမီ လီနင္လို႔ အေရးမ်ားတဲ့) ဗွလာ့ဒီးမီးရဲ(ရ္) လ်ဲ႕နယင္ရဲ႕ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ ေမြးေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ့အခမ္းအနားမွာ ေဟာေျပာသူ တစ္ဦးက ျမန္မာ စာေရးဆရာ (ဦး) သိန္းေဖျမင့္ (၁၉၁၄ ဇူလိုင္ ၁၀ – ၁၉၇၈ ဇႏၷ၀ါရီ ၁၅) ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ “လူသားဆန္”ရမယ္၊ အဲသလို ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ျပဳမိခဲ့ၾကတဲ့ အမူအက်င့္ဆိုးေလးေတြ၊ စ႐ိုက္ဆိုးေလးေတြကလည္း သူတို႔ေတြရဲ႕ လူသားဆန္မႈကိုသာမက သူတို႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ အရည္အေသြးေတြကိုေတာင္ ေတာက္ေျပာင္လာေစတယ္လို႔ ဦးသိန္းေဖျမင့္က ေျပာခဲ့တာကိုလည္း မွတ္မိလို႔ ေနပါေသးတယ္။

ႏိုင္ငံတကာမွာ(ေရာ၊ ကမၻာတစ္လႊားက သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ားၾကားမွာပါ) ပိုႀကီးျမတ္တဲ့ “သူရဲေကာင္းေတြ” ျဖစ္ၾကေလေသာ မဟတၱမဂႏၶီတို႔၊ လ်ဲ႕နယင္တို႔ရဲ႕ ရာျပည့္အခမ္းအနားေတြလိုေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ အလြန္အမင္း လူႀကိဳက္မ်ားသလို အႀကီးအက်ယ္လည္း ၾကည္ညိဳၾကေလတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ရာျပည့္ အခမ္းအနားကို ႏိုင္ငံတကာမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ဆင္ႏႊဲၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္တစ္ႏွစ္လံုးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္အခမ္းအနားေတြကို “ထံု႔ပိုင္း ထံု႔ပိုင္း” က်င္းပသြားဖို႔ စီစဥ္ထားေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။

ကြပ္မ်က္ခံလိုက္ရတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံသား အာဇာနည္ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲ၀င္ (ျမန္မာေတြက ရီေဇာ္လို႔ ေရးေလ့ရိွတဲ့) ဟိုေဇး ရီသား(လ္)ရဲ႕ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ေမြးေန႔အခမ္းအနားကို ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံမွာ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္က က်င္းပခဲ့ၾကရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေမြးေန႔ကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ တစ္ႏွစ္လံုး က်င္းပၾကမွာလိုပဲ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသလား၊ မဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကဘူးလား ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး။ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္မွာ စပိန္လူမ်ိဳး အာဏာပိုင္ေတြက ႐ံုးတင္၊ စီရင္၊ ကြပ္မ်က္ခံခဲ့ရတဲ့ ဟိုေဇး ရီသား(လ္)ဟာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ေအာင္ဆန္းနဲ႔ အရြယ္ခ်င္း မတိမ္းမယိမ္းပါပဲ။ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္မွာ ရီသား(လ္)လို ကြပ္မ်က္ခံခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ၾကံခံခဲ့ရတာပါ။)

၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ေခတ္မီ ထာခီ (ဗမာအေခၚ တူရကီ) ႏိုင္ငံ (တည္ေထာင္သူ) ဖခင္ႀကီး ဆီမား(လ္) အတၱားထာ့(စ္)ရဲ႕ ေမြးေန႔ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္အခမ္းအနားဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေမြးေန႔ ရာျပည့္အခမ္းအနားထက္ ႏိုင္ငံတကာမွာ ပိုၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ဆင္ႏႊဲခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ကုလသမဂၢကိုယ္၌က အဲဒီ့ႏွစ္ကို ဆီမား(လ္) အတၱားထာ့(စ္)ႏွစ္အျဖစ္ ေၾကညာခဲ့သလို ကုလသမဂၢ ပညာေရး၊ သိပၸံပညာ၊ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႕ (ယူနက္စကို)ကလည္း အတၱားထာ့(စ္) ရာျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ရပ္ကို ခ်မွတ္ခဲ့ေပတာကိုး။

ျမန္မာပညာရွင္ (ရိွမယ္ဆိုေတာင္) မဆိုစေလာက္ အနည္းငယ္မွ်ေလာက္ကသာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔ဟာ ပါေမာကၡ ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ဒြာခင္ (၁၉၃၁ ဒီဇင္ဘာ ၁၁ – ၂၀၁၃ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃) ကြယ္လြန္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေျမာက္တဲ့ ေန႔ဆိုတာ သတိရၾကမွာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ကမွေတာ့ အဲဒါကို သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပါေမာကၡ ဒြာခင္ဟာ ၂၀ ရာစု ေႏွာင္းပိုင္းနဲ႔ ၂၁ ရာစု အေစာပိုင္းတုိ႔မွာ အထင္ရွားဆံုး ဥပေဒေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ကိုယ္က်င့္တရားပိုင္း  ဒႆသန ဆရာတစ္ဦးျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆမိပါတယ္။

စာေရးသူဟာ ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ဒြာခင္ရဲ႕ စာေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ စာေတြထက္ ပိုဖတ္ဖူးတယ္လို႔ဆိုရင္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ႏိုင္ခ်င္လည္း ႏိုင္ေနလိမ့္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ နည္းနည္းမ်ား ထူးဆန္းေနမလား မသိဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ စာတိုေပစေတြ စုစည္းေဖာ္ျပထားတဲ့ ဗမာ့စိန္ေခၚမႈ ေခါင္းစဥ္ပါ စာအုပ္ထဲက စာတခ်ိဳ႕ကို အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ သူ႔ မိန္႔ခြန္း တခ်ိဳ႕ကိုလည္း မူရင္း ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ဖတ္ဖူးပါတယ္။

ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ဒြာခင္ရဲ႕ စာအုပ္ သံုးအုပ္စလံုးကိုေတာ့ အျပည့္အ၀ ဖတ္ဖူးတယ္။ (၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ပထမအႀကိမ္ထုတ္) ဘ၀ရဲ႕ စိုးမိုးမႈ၊ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ျခင္း၊ သနားေသာအားျဖင့္ ဇီ၀ိန္ေျခြေပးျခင္း၊ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္မႈတို႔နဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ျငင္းခ်က္  ဆိုတာရယ္၊ (၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ပထမအႀကိမ္ထုတ္) ျဖဴေကာင္ေတြအတြက္ တရားမွ်တမႈ ဆိုတာရယ္၊ သူေသၿပီးမွ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင္မဲ့ ဘာသာေရး (၂၀၁၃ ခုႏွစ္)တို႔ရယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒြာခင့္ ျဖဴေကာင္ေတြအတြက္ တရားမွ်တမႈ ဟာဆိုရင္ျဖင့္ အစဥ္အလာအရ လက္ခံထားခဲ့ၾကၿပီး လူ႔က်င့္၀တ္၊ ႏိုင္ငံေရး ဒႆသနေတြကို ေခတ္ၿပိဳင္ လူ႔က်င့္၀တ္၊ ႏိုင္ငံေရးဒႆသနေတြနဲ႔ ေစ့ေစ့စပ္စပ္၊ အေျမာ္အျမင္ႀကီးႀကီး၊ မွ်မွ်တတ ဆန္းစစ္ထားသလို ဆင္ျခင္စရာေကာင္းလွတဲ့ ထိုးထြင္းအျမင္မ်ား ပါ၀င္ေသာ ၾသဇာႀကီးလွတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖဴေကာင္ေတြအတြက္ တရားမွ်တမႈထဲမွာ “ဘ၀ အက်ိဳးေပး ေကာင္းတာ”န႔ဲ ေကာင္းေကာင္းႀကီး လူလုပ္သြားတာတို႔ဟာ မတူဘူးလို႔ ဒြာခင္က ဆိုထားပါတယ္။

“ဆိုးယုတ္မႈအရာမွာ ႏွစ္ျပန္စြာ”တဲ့ (ဒြာခြင့္ စကားလံုးေတြအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖဴေကာင္ေတြစာအုပ္ စာ ၂၃၇) စတာလင္ဟာ ဘ၀အက်ိဳးေပး ေကာင္းပင္ ေကာင္းခဲ့လင့္ကစား ေကာင္းေကာင္းႀကီးေတာ့ လူလုပ္မသြားခဲ့ဘူး၊ မာသာ ထရီဇာရဲ႕ ဘ၀နဲ႔မ်ား တျခားစီ (စာ ၂၃၆-၂၄၂)ပဲဆိုတဲ့ အာေဘာ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း တိတိက်က် ေရးမထားေပမယ့္ ဒြာခင္က အဲသလိုပဲ ဆိုလိုပံုရတယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ဒြာခင္ေရးခဲ့တာနဲ႔ ဆင္ျခင္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေမြးေန႔ရာျပည့္အခမ္းအနားေတြကို ဆိုင္ရာ နယ္သားေတြ၊ ကမၻာေပၚက တျခား ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕ေတြမွာ က်င္းပခံခဲ့ရသူတိုင္းလိုလိုဟာ “ေကာင္းေကာင္းႀကီး လူလုပ္သြားၾက”တဲ့အတြက္သာ အဲသလို အခမ္းအနားေတြ က်င္းပခဲ့ၾကတာပဲလို႔ ဒြာခင္က ဆင္ျခင္ျဖစ္ခဲ့ေလာက္မယ္ဆိုတာကို အရဲစြန္႔ ေျပာၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရိွျပန္တာကေတာ့ လ်ဲ႕နယင္ (လီနင္)လည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး လူလုပ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ အဆိုျပဳခ်က္ကို ဒြာခင္ေရာ၊ ေ၀ဖန္သူ အေတာ္မ်ားမ်ား မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ တခ်ိဳ႕က ကန္႔ကြက္ၾကမယ့္ အလားအလာရိွပါတယ္။ (“ဆိုးယုတ္မႈမွာ ႏွစ္ျပန္စြာ”တယ္လို႔ ဒြာခင္က ေရးခဲ့တာဟာ စတာလင့္ကို ေျပာခဲ့တာသာျဖစ္ၿပီး လ်ဲ႕နယင္ကို ေျပာခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကေတာ့ အထင္အရွားပါပဲ။)

အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ နာမည္ေတြထဲမွာ တစ္ကမၻာလံုးအတုိင္းအတာနဲ႔ ၾကည္ညိဳေလးစားၾကသလို ထင္ရွားတဲ့သူရယ္လို႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေသအခ်ာ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့သူက မဟတၱမ ဂႏၶီပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂႏၶီပင္လွ်င္ (ဒါမွ မဟုတ္လည္း ဂႏၶီဆိုလို႔ ေ၀ဖန္တဲ့သူက ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ရိွေနဦးမယ္) သူ႔ကို သြားပုပ္ေလလြင့္ေျပာတဲ့သူေတြ ရိွေနသလို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္႐ႈတ္ခ်သူ အနည္းအပါးလည္း ရိွေနတာပါပဲ။

၁၉၃၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ဒြာခင့္ကို ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ ကိုေအာင္ဆန္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ေမာင္ေအာင္ဆန္းဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက သူ႔ဇာတိၿမိဳ႕ နတ္ေမာက္မွာ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသား အျဖစ္ ရိွေနခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ၾကံသူေတြရဲ႕ က်ည္ဆံေတြေၾကာင့္ မကြယ္လြန္ခင္ ၄-၅-၆ လေလာက္တံုးက ႏိုင္ငံေရးက အနားယူ၊ ျခံေလးဘာေလးစိုက္၊ စာေလးေပေလးဖတ္၊ စာေလးဘာေလး ေရးသြားခ်င္တယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက စိတ္ကူးေပါက္သလို ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲသလိုေတာ့ ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။

ဒြာခင္ကေတာ့ အသက္ ၈၁ ႏွစ္အထိ ေနသြားခဲ့ၿပီး စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေရးသြားခဲ့တယ္၊ ၂၀ ရာစု ဥပေဒေရးရာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားေရးရာ၊ ဒသနေရးရာ၊ ႏိုင္ငံေရးရာ အေတြးအျမင္ေတြကို အႀကီးအက်ယ္ အက်ိဳးျပဳခဲ့တယ္၊ ပညာကိုလည္း က်က်နန ေလ့လာဆည္းပူးသြားခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဘ၀တိုတိုကေလးကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး လူလုပ္သြားခဲ့တဲ့ ဘ၀လို႔ ဒြာခင္က သတ္မွတ္ေလာက္ပါတယ္။ ဘ၀မွာ ေကာင္းေကာင္းေနသြားခဲ့တယ္လို႔ သတ္မွတ္ဖို႔ စာအုပ္ေတြ ေရးဖို႔လည္း မလို၊ ေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္မႈႀကီးေတြလည္း ရိွစရာ မလိုပါဘူးလို႔ ဒြာခင္က ေရးခဲ့ပါတယ္။

 

ေအာင္ဆန္းေရာ ဒြာခင္ႏွစ္ေယာက္စလံုးပါ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မွာေတာ့ ဘ၀မွာ ေကာင္းေကာင္း လူလုပ္သြားခဲ့ၾကသလို သူတို႔ရဲ႕ လူ႔ေဘာင္အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြကိုလည္း အႀကီးအက်ယ္ အက်ိဳးျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒြာခင္က “အေမရိကန္ သူရဲေကာင္း”မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ [အင္မတန္ႏႈတ္ေရးၾကြယ္လွတဲ့ ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ရီဂယ္(န္)ကလည္း သူ႔ကိုယ္ေရး အတၳဳပၸတၱိကို အေမရိကန္ ဘ၀တစ္ခု လို႔ နာမည္ေပးခဲ့တယ္။ အဟဲ… သူ႔ကိုယ္သူေတာ့ သူရဲေကာင္းေပါ့။ အေမရိကန္ ဓာတ္ရွင္႐ံုေတြမွာ ျပခဲ့တဲ့၊ ရီဂယ့္(န္)စာအုပ္ထက္ ပိုၿပီးေတာင္ ကေလးကလားဆန္တဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကလည္း ထင္တိုင္းစြတ္က်ဲၿပီး အသားလြတ္ ရမ္းကားတာကိုပဲ သူရဲေကာင္းႀကီးအျဖစ္ ခ်ီးပထားျပန္တယ္။ ေခ်ာင္းပစ္ေသနတ္သမား ဇာတ္ကားကို ေျပာပါတယ္။] ေအာင္ဆန္းကေတာ့  ျမန္မာႏိုင္ငံသား လူအမ်ားအျပားအတြက္“ဗမာ့သူရဲေကာင္း”ျဖစ္ခဲ့သလို ယေန႔ထက္တိုင္လည္း ျဖစ္ေနဆဲပါပဲ။

သည္ေဆာင္းပါးနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေရာ္နယ္(လ္)(ဒ္) ဒြာခင္တို႔ကို သတိတရ ဂုဏ္ျပဳ လိုက္ပါတယ္။

ေဒါက္တာျမင့္ဇံဟာ မေလးရွားႏိုင္ငံ၊ မလကၠာၿမိဳ႕၊ မာလထီမီဒီယာတကၠသိုလ္၊ ဥပေဒဌာနက ပါေမာကၡျဖစ္ပါတယ္။

မူရင္းကို သည္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

http://www.atimes.com/atimes/Southeast_Asia/SEA-01-270215.html