ဆိတ္ကြယ္ရာမရိွ

သင္ခန္းစာေနာ္

တေယာက္ေယာက္ မွားသြားရင္၊ လြဲသြားရင္၊ ခ်ာသြားရင္ အျပစ္ေျပာရတာ၊ ကဲ့ရဲ႕ရတာ လြယ္ပါတယ္။ ခက္တာက သူမ်ားအမွားကေန ကိုယ့္အတြက္ အျမတ္ထုတ္တတ္ဖို႔ပါ။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ လစ္လပ္ေနရာမွာ ဘယ္သူျဖစ္လာမလဲဆိုတဲ့ စိတ္ဝင္းစားမႈကိုေတာင္ ေက်ာ္လႊားသြားႏိုင္ခဲ့ေလတဲ့ ဗမာေက်ာ္ အုပ္စုဖြဲ႕ က်ိတ္ေျပာစကားေတြ လူမႈမီဒီယာတခြင္ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ကုန္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ကို ေျပာခ်င္တာပါ။

သည္ကိစၥမွာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္မိတာကေတာ့ အားလံုး ယူထိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

သူတို႔က ဗမာေက်ာ္ေတြမို႔၊ ကိုယ္က ပါခ်ီပါခ်က္မို႔ မဆိုင္ဘူး မမွတ္ပါနဲ႔။

အင္ထနက္ကို သံုးေနသမွ် ဘယ္လိုမွ တိုးတိုးတိတ္တိတ္မဟုတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကို သင္ခန္းစာ ယူၾကဖို႔က အင္မတန္ အေရးအႀကီးပါတယ္။

ျဖစ္ဖူးခဲ့ပါ၏

ေရွ႕မွာလည္း ျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြပါ။ သူတို႔က သူတို႔ပံုေလးေတြ လွတပတလို႔ ထင္ၿပီး တင္တယ္။ မသမာသူက ယူသြားတယ္။ မဟုတ္တ႐ုတ္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျဖန္႔ေတာ့မွ မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္ျဖစ္ရသူေတြလည္း ျမင္ဖူးပါတယ္။

pexels-photo-230554.jpegဟိုတရက္က ေျပာလိုက္တဲ့ ခံစားတဲ့ဦးေႏွာက္ကို ေရွ႕တန္းတင္တယ္၊ ဆင္ျခင္တဲ့ ဦးေႏွာက္နဲ႔ မစဥ္းစားဘဲ ထင္ရာ ျမင္ရာ ေျပာခ်လိုက္တယ္၊ ၿပီးေတာ့မွ စကားမွားသြားမွန္း သိၿပီး မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ျပန္ဖ်က္တယ္။ မမီေတာ့ဘူး။ ကိုယ္တင္တာကို ဓာတ္ပံု႐ုိက္ယူလိုက္တဲ့သူက ယူၿပီးေနၿပီ။ ျဖန္႔ၿပီးေနၿပီ။ ျငင္းမရေတာ့ဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ လုပ္ဖူးေသးတယ္။ မူးလို႔ပါဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္းၾကားမွာ (အုပ္စု မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ႏွစ္ေယာက္ထဲ) သူ႔ကို ေစတနာထားသူ၊ ခ်စ္ခင္သူေတြကို ေစာ္ကားေမာ္ကား ေျပာထားတဲ့ စကား။ ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း ဓာတ္ပံု႐ုိက္ယူထားလိုက္ပါတယ္။ သူေျပာသူေတြကိုေတာ့ ျပန္မျပပါဘူး။ သို႔ေသာ္ သူ႔ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ သတိေပးဖို႔အတြက္ အဲဒီ့ ဓာတ္ပံုကို သံုးတာပါ။ ေမာင္မင္းရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္၊ မရပ္ရင္ ေဟာဒီ့မွာ အေထာက္အထားနဲ႔ ေမာင္မင္း လူေတာထဲ တိုးမရေအာင္ လုပ္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ သတိေပးရေတာ့တာပါ။ တခါတည္းကို မိတ္ပ်က္သြားေပမယ့္ သူအေတာ္ ဆင္ျခင္သြားတာကေတာ့ အျမတ္ပါပဲ။

“ေကာင္မႀကီး”နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္

ဟိုးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဖြဘုတ္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ “ေကာင္မႀကီး”ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေၾကာင့္ ပြက္ေလာ အေတာ္႐ိုက္သြားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ အဆက္ေဟာင္းတေယာက္ကို ရည္ညႊန္းလိုက္တာပါ။ “ေကာင္မေလး”လို႔ ေျပာတာက် ဘယ္သူမွ မနာေပမယ့္ “ေကာင္မႀကီး”လို႔ ေျပာလိုက္တာက်ေတာ့ နာလိုက္ၾကတဲ့ မိန္းမေတြဗ်ာ၊ နည္းမွတ္လို႔။ သြားေလသူ ဆရာမႀကီးတေယာက္ေတာင္ ပါေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီ့ပို႔(စ္)ကို ယေန႔ထက္တိုင္ ဖ်က္မပစ္ခဲ့ပါဘူး။ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ေနာင္တ မရမိတာလည္း ပါပါတယ္။ တဖက္သားကို ေစာ္ကားလိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ သံုးလိုက္တာ မဟုတ္မွန္း ကၽြန္ေတာ့္လိပ္ျပာ ကၽြန္ေတာ္ အသိဆံုးပဲေလ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီ့ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ မွတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဖြဘုတ္မွာ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္းကို အလြန္ဂ႐ုစိုက္ရတယ္ဆိုတဲ့ နီတိကိုလည္း အသည္းစြဲေအာင္ မွတ္သြားပါေတာ့တယ္။

လူနည္းတာ မ်ားတာ ပဓာနမဟုတ္

ရိွေသးတယ္။ သည္စာရင္းမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ရင္းနဲ႔ လူနည္းနည္းေလးပဲ ရိွတဲ့စာရင္းမွာပါ။ အဲတုန္းက လူ ၂၀၀ ေက်ာ္ပဲ ရိွပါေသးတယ္။ (ခုေတာ့ ၄၀၀ နည္းနည္းစြန္းလာလို႔ စိတ္ပိန္ေနပါတယ္။ မၾကာခင္ ေလွ်ာ့ခ်မွာပါ။) အဲဒီ့မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၄၀ ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တြဲခဲ့ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပထမဆံုး ရည္းစားနဲ႔ အတူတြဲ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေလးကို တင္မိခဲ့တာပါပဲ။

မိတ္ရင္းေဆြခ်ာ ေဒၚတိက်တေယာက္က ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အသည္းအသန္ ကန္႔ကြက္ပါတယ္။ ႏွစ္ေတြ ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္ျငား တဖက္သားရဲ႕ မိသားစုကို ငဲ့ကြက္သင့္တဲ့အေၾကာင္းက အဓိကပါ။ ေဒၚတိက်က ငယ္ေတာ့ ဟို တေယာက္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ပါဘူး။ သူက မူကို ေျပာေနတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ့ပံုကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္က်သြားေလာက္ၿပီဆိုတာလည္း ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ ရိွေနတဲ့ မိတ္ေဆြ ၂၀၀ ေက်ာ္ထဲက မည္သူမဆို ကူးယူထားလိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ေတြးမိလို႔ပါ။

သင္ခန္းစာေတြပါပဲ။

ေနာက္တခ်က္က အရက္ ဘီယာမူးေနရင္ ဖြဘုတ္ေပၚ ေယာင္လို႔ေတာင္ မတက္မိေအာင္၊ တက္မိရင္လည္း ဘာမွ မေရးမိေအာင္ ဆင္ျခင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ ဆင္ျခင္တဲ့ ဦးေႏွာက္က ထိုင္းမိႈင္းၿပီး အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ခံစားတဲ့ ဦးေႏွာက္က တက္တက္ လႊမ္းမိုးတတ္တာကိုး။

အခုလည္းပဲ အုပ္စုဖြဲ႕ က်ိတ္ေျပာစကားေတြက ဆိုခဲ့တဲ့အတိုင္း ဒုသမၼတ သတင္းထက္ေတာင္ လႈပ္ခတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ လႈပ္ခတ္ေနဆဲပါပဲ။

သင္ခန္းစာ သံုးရပ္

ပါဝင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို မေဝဖန္လိုပါဘူး။ အားလံုးက သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ေနၾကတာပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာ အႀကီးႀကီးကေတာ့ ရိွပါတယ္။

ပထမဆံုးကေတာ့ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အင္ထနက္ရဲ႕ မလံုျခံဳမႈ သေဘာပါ။

ဒုတိယက ပိုအေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါက အဲဒါမ်ိဳးျဖစ္သြားခဲ့သည္ရိွေသာ္ ဘယ္လို တံု႔ျပန္မလဲဆိုတာပါ။

ဘာမွ မလုပ္တတ္ေသးရင္ ၿငိမ္ၿပီး အသာေလးၾကည့္ေနတာက အေကာင္းဆံုးပဲလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ ဟိုက္… ေရႊက်ိဳးေတာ့ နည္းၿပီ၊ တခုခုေတာ့ လုပ္မွဆိုၿပီး ေသြး႐ူးေသြးတမ္း ထလုပ္ျခင္းဟာ ဖြပ္သထက္ ညစ္သြားေစတတ္တယ္ဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲ။

တတိယက မွားသြားရင္း မွားသြားေၾကာင္း ဝန္ခံေတာင္းပန္တာပါ။ အဲဒါဟာ လိမ္ညာ ဖံုးဖိဖို႔ အားထုတ္တာထက္ ေျခာက္သြားတဲ့လက္ ျပန္စိုမလာေတာင္ ေသြ႕ေသြ႕ေလးျဖစ္လာေအာင္ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္ပါတယ္။ သည္သင္ခန္းစာကိုလည္း သည္ျဖစ္ရပ္က ေပးသြားျပန္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ပင္ကိုစ႐ိုက္နဲ႔ အဖြဲ႕တို႔ရဲ႕ သဘာဝ

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလို အုပ္စုဖြဲ႕ က်ိတ္ေျပာတာေတြထဲမွာ ထင္းေခြမၾကံဳ၊ ေရခပ္ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာ အဲဒီ့လို အဖြဲ႕ေတြထဲက ထြက္ခ်လိုက္တာပါပဲ။ အဓိကကေတာ့ တေယာက္ေျပာလိုက္တိုင္း ကိုယ့္ဆီမွာ အသိေပးစာေတြ တတိန္တိန္နဲ႔ တက္လာတာကို သည္းမခံႏိုင္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေႏွာင့္ယွက္သံကို သည္းမခံႏိုင္တဲ့ ေရာဂါ အရင့္အမာ ရိွပါတယ္။ ဖုန္း ထျမည္ရင္ေတာင္ အလိုလို စိတ္တိုတတ္တဲ့ ေရာဂါမ်ိဳးနဲ႔ကိုး။

အင္ထနက္ေပၚက အဖြဲ႕ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ပါတယ္။ မလည္မဝယ္တုန္းက သီခ်င္းအဖြဲ႕တဖြဲ႕ထဲ စိတ္ဝင္စားလြန္းလို႔ ဝင္မိဖူးတယ္။ သီခ်င္းဆိုသူ ဘယ္သူမွန္း မသိလို႔ မသိဘူးလို႔ ေရးတင္မိတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို အသားလြတ္ နင္ပဲငဆ အေျပာခံလိုက္ရပါတယ္။ ေျပာသူက ဘယ္သူမွန္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ ယေန႔ထက္တိုင္ မသိပါဘူး။

နာမည္ရင္းနဲ႔ စာရင္းဖြင့္ထားသူ ျဖစ္ေပမယ့္ သြားလည္း ၾကည့္မေနေတာ့ပါဘူး။ အေတာ့္ကို ႐ိုင္း႐ိုင္းျပျပ ေျပာလို႔ပါ။ ေျပာသူကို အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သာ အျပစ္တင္မိပါတယ္။ အဖြဲ႕ေတြထဲ ဝင္ခ်င္ဦးဟဲ့ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆံုးမ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ့အဖြဲ႕ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မသြားေတာ့ပါဘူး။ သီခ်င္း နားမေထာင္ရလို႔ ေသသြားမွာမွ မဟုတ္တာေလ။

မေန႔တေန႔က ထပ္ၾကံဳလိုက္ရျပန္တယ္။ အဲဒီ့အဖြဲ႕ထဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုပါ သြားမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ စီမံေရးရာ အဖြဲ႕ဝင္ေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီ့မွာ တေယာက္က လာေရးတဲ့ အခ်က္တခုကို ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ အမွတ္မရိွေသာ သတၱဝါက ျပန္ေဆြးေႏြးမိတယ္။

ဟား… ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ရိသဲ့သဲ့ ျပန္အေျပာခံရတဲ့အျပင္ မဆီမဆိုင္ ေနာက္တေယာက္က သံျပတ္နဲ႔ သည္အဖြဲ႕မွာ သည္လို မျဖစ္သင့္ဘူး၊ ဟိုလိုမျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အာဏာသံျပင္းျပင္းနဲ႔ ေျပာထည့္လာျပန္ပါတယ္။ သူက သာမန္အဖြဲ႕ဝင္ပါ။ စီမံေရးရာ တာဝန္ယူထားသူဆိုလည္း ထားေတာ့။ သူ႔ေလသံက ထန္လြန္းေတာ့ အေၾကာင္းအရာ မွန္ေနဦးေတာင္ လက္ခံဖို႔ ခက္ခဲေနတာကို သူကိုယ္တိုင္ ရိပ္စားမိပံုမေပၚဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ တာ့တာ ျပလိုက္ပါတယ္။ ပထမအဖြဲ႕ကိုလည္း အမွတ္ရသြားတယ္။ ဘယ္အဖြဲ႕နဲ႔မွ မပတ္သက္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဉာဥ္ကိုလည္း ထပ္ေလာင္း အားျဖည့္လိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေလာက္ၿပီေလ။ လက္ေတြ႕ေလာကထဲက အဖြဲ႕ေတြထဲမွာ ဘယ္အဖြဲ႕မွာမွ မပါခဲ့ဖူးေပမယ့္၊ ယုတ္စြအဆံုး လမ္းစဥ္လူငယ္တို႔၊ လမ္းစဥ္ပါတီတို႔လို ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္က လူတိုင္းလိုလို မလႊဲမေရွာင္သာ ပါရတဲ့ အဖြဲ႕ေတြထဲေတာင္ ေယာင္လို႔ ေျခဦးမလွည့္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ အင္ထနက္ဆိုတဲ့ အတုအေယာင္ေလာကက အဖြဲ႕ေတြထဲမွာ အေၾကာင္းအရာကို စိတ္ဝင္စားလို႔ ဝင္ပါမိထားတာေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္ပါေတာ့မယ္။

တခ်ိဳ႕က ကၽြန္ေတာ့္ကို အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ ထည့္ထားတာေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အဖြဲ႕ကိုမွ မသြားပါဘူး။ မၾကည့္ပါဘူး။ အားနာလို႔ ၿငိမ္ေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အုပ္စုဖြဲ႕ က်ိတ္ေျပာတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရိွပါတယ္။ သားေတြ သမီးေတြနဲ႔ ေျပာတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ တဖက္က လင္မယားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေျပာတဲ့အခါ ျဖစ္ျဖစ္၊ အုပ္စုအေနနဲ႔ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ဆံုးမွ ၃-၄-၅ ေယာက္ေပါ့။

ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပင္ကိုစ႐ိုက္နဲ႔ သက္ဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ သေဘာပါ။

သို႔ေသာ္… အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တခုေတာ့ သတိထားသင့္ပါတယ္။

ကိုယ္ကက်ဴးရင္ ကိုယ့္ဒူးေတာင္ စိတ္မခ်ရ

ဒါလည္း ကၽြနေ္တာ့္အေတြ႕အၾကံဳပါပဲ။ မိန္းမေတြခ်ည္းပဲ စုထားတဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ရိွဖူးပါတယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ေတြခ်ည္းပဲလား ဘာလားေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ သူတို႔ မိန္းမခ်င္း ေျပာၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လားလားမွ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။

အဟဲ… သို႔ေသာ္… အဲဒီ့အဖြဲ႕ထဲမွာ အျပင္မွာ ဟန္တလံုး ပန္တလံုးနဲ႔ မဟာ့မဟာ အိန္ဒေလ့ရွင္ မမ တေယာက္ ကာမကိစၥေတြကို ဘယ္လို ေျပာဒယ္ဆိုတာ သိခြင့္ရခဲ့ဖူးသဗ်။ အဲ့ထဲက အဖြဲ႕ဝင္တေယာက္ကပဲ ျပန္ေဖာက္သည္ခ်တာပါ။ သူေရးထားတာေတြကို က်က်နန ႐ိုက္ကူးထားတဲ့ ဖန္သားျပင္ဓာတ္ပံုနဲ႔တကြေပါ့ေနာ္။

ဘယ္အဖြဲ႕မွာျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးအတြက္ ဆင္ျခင္စရာ ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

အစက ေျပာခဲ့တာကို ျပန္ေကာက္ၿပီး နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။

သူမ်ားကို အျပစ္ေျပာရတာ၊ ကဲ့ရဲ႕ရတာ လြယ္ပါတယ္။ ခက္တာက သူမ်ားအမွားကေန ကိုယ့္အတြက္ အျမတ္ထုတ္တတ္ဖို႔ပါပဲခင္ဗ်ား။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
(ရန္ကုန္ – ၂၆၀၃၁၈)

(ပံုကို အင္ထနက္က ယူထားပါတယ္။)

Advertisements

Author: lettwebaw

A prolific Burmese writer whose main work is non-fiction with many articles and books on psycho-social and health issues including sex education for teenagers, proper etiquette, child rearing practices and marriage counselling tips. Another nom de plume is "Pseudonym."

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s