ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေသေၾကာင္း မၾကံျဖစ္ၾကရေလေအာင္

က်န္းမာေရး ျပႆနာ

မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံျခင္း၊ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံတတ္တဲ့ အမူအက်င့္တို႔ဟာ အဓိက က်လွတဲ့ က်န္းမာေရးျပႆနာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တကမၻာလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ေျပာရင္ ႏွစ္စဥ္ လူေပါင္း တသန္းေလာက္ဟာ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံရာက ေသဆံုးေနပါတယ္။Image result for suicidal behavior

လူငယ္ေတြနဲ႔ ဆိုင္သလား

လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြမို႔ မၾကံစည္ေလာက္ဘူးလို႔ မေတြးေစခ်င္ပါဘူး။ သုေတသနေကာင္းတဲ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ေျပာရင္ အသက္ ၁၀ ႏွစ္က ၂၄ ႏွစ္အတြင္း လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြ ေသဆံုးမႈရဲ႕ ၂၀ % ဟာ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံရာက ေပၚေပါက္လာတာပါ။
သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ကိန္းဂဏန္းေတြအရ အထက္တန္းေက်ာင္းသား
  • ၁၅.၈ % ဟာ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံဖို႔ အသည္းအသန္ စဥ္းစားဖူးပါတယ္။
  • ၁၂.၈ % က မိမိကိုယ္ကို ဘယ္နည္းဘယ္ပံုနဲ႔ ေသေၾကာင္းၾကံမယ္ဆိုတာကို အစီအစဥ္ခ်ဖူးပါတယ္။
  • ၇.၈ % ကေတာ့ တႀကိမ္ျဖစ္ေစ၊ တႀကိမ္ကျဖစ္ေစ အမွန္တကယ္ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံဖူးပါတယ္။
  • ၂.၄ % ကေတာ့ အဲလို မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံရာကေန အနာတရျဖစ္တာ၊ ေဆးလြန္တာေတြေၾကာင္း ေဆး႐ံုေရာက္ဖူးပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာ ေဝးစြ၊ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးေလာက္အတြက္ေတာင္ စစ္တမ္းေတြ၊ သုေတသနေတြ မရိွတာ အလြန္ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းလွပါတယ္။ (သုေတသနေတြ တိမ္ေကာသြားခဲ့တာ ျမန္မာ့ေစာက္ရွက္လက္(စ္) လမ္းစဥ္ ပညာေရးမဟာႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ပါပဲေလ။)
သို႔ေသာ္… က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ၾကားဖူးတာကိုက ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ အေတာအတြင္းမွာ ဆယ္ဂဏန္းနဲ႔ ရိွပါတယ္။ အကုန္လံုး လူငယ္ေလးေတြခ်ည္းပါ။

ပထမဆံုးအႀကိမ္ စိတ္ထဲမွာ စြဲသြားခဲ့တာ

ပထမဆံုးအႀကိမ္ကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ကို ေကာင္းေကာင္း ေက်ာ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကပါ။ အမွတ္မမွားရင္ ၁၉၇၄ ေလာက္မွာ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေတာင္မွ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ကို ျဖတ္သန္းဆဲပါ။ က်ေနာ့္ထက္ ၂ ႏွစ္ေလာက္ ငယ္ရြယ္တဲ့ လူငယ္ေလး တိမ္းပါးသြားတဲ့ သတင္းပါပဲ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေရာက္ခါစ၊ လူပ်ိဳေဖာ္ဝင္ခါစ အရြယ္ေလးေပါ့။Image result for suicidal behavior
အဲဒီ့လူငယ္ေလးကို က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္း သိတယ္။ ၂ ႀကိမ္၊ ၃ ႀကိမ္ ဆံုဖူး၊ စကားေျပာဖူးခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္စရာ လူရည္သန္႔ေလးပါ။ မိေကာင္းဖခင္က ေပါက္ဖြားတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနတာကလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ လူကုန္ထံရပ္ကြက္မွာပါ။ အဲဒီ့ေခတ္ကတည္းကိုက သူတို႔ေနတဲ့ တိုက္ႀကီးက ဟီးလို႔ပါ။ သူတို႔ စီးေနတဲ့ကားေတြကလည္း အပ်ံစားပါ။ ခမ်ာမယ္ ဘာမ်ား စိတ္ညစ္စရာမ်ား ရိွရွာပါလိမ့္မယ္လို႔ ေတြးလို႔ ေကာင္းေနခိုက္မယ္ ထပ္သိလိုက္ရပါတယ္။ ၄ ႀကိမ္ေျမာက္ ၾကံစည္တဲ့အခါမွာမွ သူ တိမ္းပါးသြားခဲ့တာတဲ့။
အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က ဆရာတကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕စာအုပ္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ဖတ္ထားႏွင့္ၿပီး ျဖစ္တာမို႔ ဒါဟာ စိတ္ေရာဂါပဲလို႔ အတတ္စြဲမိေနခဲ့ပါတယ္။
တကယ့္တကယ္မွာေတာ့ ပညာရွင္ေတြကိုယ္တိုင္ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံစည္တတ္တဲ့အမူအက်င့္ရဲ႕ အဓိက ရင္းျမစ္အေၾကာင္းခံေတြကို ေကာင္းေကာင္း နားမလည္ႏိုင္ေသးဘူးလို႔ ဆိုရင္မွားမယ္ မထင္ပါဘူး။ အခု က်ေနာ္ဆက္လက္တင္ျပသြားမွာက ပညာရပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ မဟုတ္ဘဲ အမ်ားနားလည္ႏိုင္ဖို႔ကို ပိုရည္ရြယ္ပါတယ္။

ေယဘုယ်အေၾကာင္းခံမ်ား

ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္ နပန္းလံုးေနရတဲ့ အေၾကာင္းခံေတြ

  • မၾကာေသးခင္ကျဖစ္ေစ၊ အသည္းအသန္ျဖစ္ေစ ဆံုး႐ံႈးမႈတစံုတရာ
  • စိတ္က်န္းမာေရး ယိုယြင္းမႈ (အထူးသျဖင့္ စိတ္ၾကြ၊ စိတ္က် အေျပာင္းအလဲျမန္ေနသလို စိတ္ပိုင္း ယိုယြင္းမႈတစံုတရာ)
  • ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေနတာ၊ ကူရာကယ္ရာမဲ့ေနတာ၊ အျပစ္မကင္းသလို ခံစားရတာ၊ ေလာကမွာ ကိုယ္ဟာ ဘာမွ အသံုးမဝင္ပါဘူးလို႔ ခံစားရတာ
  • အရင္က မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံဖူးတာ
  • အရက္ေသစာနဲ႔ တျခား မူးယစ္ထံုထိုင္းေဘးျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ေဆးဝါးေတြ သံုးစြဲလို႔ ေပၚလာတဲ့ စိတ္က်န္းမာေရး ယိုယြင္းမႈတစံုတရာ
  • စည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရး ျပႆနာေတြ
  • ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဘာလိင္စိတ္ရိွလို႔ ရိွေနမွန္း မသိေတာ့ဘဲ စိတ္႐ႈပ္ေနတာ။ ဆိုလိုတာက ကုိယ္ဟာ လိင္တူခ်င္း တပ္မက္သူလိုလို၊ လိင္ကြဲကိုမွ တပ္မက္သူလိုလို၊ ဘာလိုလို ညာလိုလို ေဝဝါးေနတာ

လူမႈေရးအေၾကာင္းခံေတြ

  • ခ်စ္ခင္သူတဦးဦး ကြယ္လြန္သြားတာ၊ မိဘႏွစ္ပါး ကြာရွင္းလိုက္တာ၊ မိဘႏွစ္ပါး အတူမေနေတာ့တာ၊ ရည္းစားနဲ႔ ကြဲတာ၊ မိမိကိုယ္ကို တန္ဖိုးမထားေတာ့တာ၊ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြ၊ ဝါသနာေတြ၊ အရင္က သေဘာက်ခဲ့တဲ့ အားကစား၊ အႏုပညာစတာေတြမွာ စိတ္မဝင္စားေတာ့တာမ်ိဳးေတြလို မၾကာေသးခင္ကျဖစ္ေစ၊ အသည္းအသန္ျဖစ္ေစ ဆံုး႐ံႈးမႈ တစံုတရာ။
  • မိသားစုထဲမယ္ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံဖူးတဲ့ ရာဇဝင္ ရိွေနတာ
  • မိသားစုတြင္း အၾကမ္းဖက္မႈကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ၾကံဳေတြ႕ဖူးရတာေတြ
  • ကေလးသူငယ္ဘဝမွာ မေတာ္တေရာ္အလုပ္ခံရဖူးတာ၊ အႏိွပ္စက္ခံရဖူးတာ၊ ေပယ်ာလကံအထားခံရဖူးတာ တခုခု
  • လူမႈေရးအရ ေဖးေဖးမမ မရိွတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ထဲမွာ ေရာက္ေနတာ
  • အထီးက်န္သလို ခံစားေနရတာ
  • ဗိုလ္က်အႏိုင္က်င့္ခံရသူ ျဖစ္ေနတာ၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း ကိုယ္တိုင္က ဗိုလ္က်အႏိုင္က်င့္တတ္သူ ျဖစ္ေနတာ

ယဥ္ေက်းမႈ / ပတ္ဝန္းက်င္ အေၾကာင္းခံေတြ

  • ဓား၊ မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဓား၊ ပိုးသတ္ေဆး၊ အိပ္ေဆးစတဲ့ ေသေစတတ္တဲ့အရာေတြ အနားမွာ လြယ္လြယ္ ရႏိုင္ေနတာ
  • အကူအညီ မရႏိုင္တာ (ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ လံုးလံုးကို မရိွသေလာက္ပဲလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ကုခန္း စိတ္ပညာရွင္နဲ႔ အခ်ိန္ယူ ေျပာဆို အေျဖရွာတဲ့ အကူအညီကို ဆိုလိုပါတယ္။)
  • ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ဆိုလိုတာက က်ဥ္းထဲက်ပ္ထဲေရာက္သြားတဲ့အခါ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံလိုက္ျခင္းနည္းနဲ႔ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းတာ ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ေပၚေပါက္လာေစတဲ့ အေျခအေနပါ။ ခုေခတ္မွာ ပိုဆိုးပါတယ္။ အင္ထနက္ထဲမွာေတာင္ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံတာကို အားေပးတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ ရိွေနပါတယ္။

ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္နည္းေတြ

  • ျပႆနာေျဖရွင္းတတ္၊ ပဋိပကၡေျဖရွင္းတတ္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြ၊ အၾကမ္းပတမ္းမဟုတ္တဲ့နည္းနဲ႔ ျပႆနာေတြကို ကိုင္တြယ္ႏိုင္စြမ္းေတြ ရိွလာေအာင္ ကူညီေပးတာ
  • မိသားစု၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အရပ္ထဲက နီးစပ္ရာေတြနဲ႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈ (ခုကာလမွ အဲဒါ ပိုအေရးႀကီးလာပါတယ္။ အတုအေယာင္ ဆက္ဆံေရးျဖစ္တဲ့ အင္ထနက္က တဆင့္ ဆက္ဆံေရးေတြက လူနဲ႔လူခ်င္း ရင္းႏွီးမႈအတြက္ အေထာက္အကူ မျဖစ္လွတာကို အားလံုး သတိခ်ပ္သင့္မယ္ ထင္ပါတယ္။)
  • ေသေစႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို လက္လွမ္းမမီႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ထားတာ
  • အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးလို မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံတာ မလုပ္ျဖစ္ေစဘဲ ကိုယ့္အသက္ကို တန္ဖိုးထားမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာေရး အေတြးအေခၚေတြ ရလာေစတာ
  • ျမန္မာျပည္မွာ ရႏိုင္ခက္ခဲတဲ့ ကုခန္းစိတ္ပညာရွင္မ်ားရဲ႕ အကူအညီ ရယူတာ

စိတ္ပူစရာေကာင္းတဲ့ လကၡဏာေတြ

အဲဒီ့လကၡဏာေတြ ေတြ႕တာနဲ႔ေတာ့ အဲဒီ့ ကေလး/လူႀကီးဟာ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံေတာ့မယ္လို႔ အလိုလို သတ္မွတ္လို႔ မရတာလည္း အေသအခ်ာပါ။ သို႔ေသာ္ အဲဒီ့လကၡဏာေတြ ျမင္လာရင္ အသည္းအသန္ ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္ၿပီး ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။
အေရးႀကီးတာက ကာယကံရွင္ဟာ သူ႔ကို အေလးထားလာ၊ ဂ႐ုစိုက္လာေအာင္ တမင္လုပ္ေနတာႀကီးပဲဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ လကၡဏာေတြ ျပလာတာကို မသိက်ိဳးကၽြံ မလုပ္ဖို႔ပါပဲ။

အေရးႀကီးတဲ့ လကၡဏာေတြ

  • ေသစကား ေျပာတာ – ေသဖို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မေနခ်င္ေတာ့ဘူးလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကႀကီးက ထြက္သြားခ်င္တယ္လို႔ျဖစ္ျဖစ္၊ တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်မယ္၊ ႀကိဳးဆြဲခ်မယ္စသျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အနာတရျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ့္ စကားမ်ိဳးေတြ ေျပာလာတာ
  • ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ေျပာင္းလာတာ – ဝမ္းနည္းတာ၊ ေရွာင္ဖယ္ေရွာင္ဖယ္လုပ္တာ၊ ဆတ္ဆတ္ထိ မခံႏိုင္ ျဖစ္ေနတတ္တာ၊ စိတ္ေစာေနတာ၊ ႏြမ္းနယ္ေနတာ၊ မျပတ္သားတာ၊ ဘာကိုမွ စိတ္မပါလက္မပါ ျဖစ္ေနတာ တခုခု
  • အမူအက်င့္ ေျပာင္းလာတာ – ေက်ာင္းစာ၊ အလုပ္၊ ပံုမွန္လုပ္ေနက်ေတြကို အာ႐ံုစိုက္ဖို႔ ခက္ေနတာ
  • အိပ္ပံု ေျပာင္းလာတာ – အိပ္မေပ်ာ္တာ၊ အေစာႀကီးႏိုးေနတာ၊ တရားလြန္အိပ္တာ၊ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္တာ
  • စားပံုေျပာင္းလာတာ – အစားအေသာက္ပ်က္ၿပီး ပိန္လာတာ၊ ဒါမွမဟုတ္ တရားလြန္စားလာတာ
  • မထိန္းႏိုင္မွာ ေၾကာက္တာ – အလြဲေတြ လုပ္ေနတာ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ျဖစ္ေစ၊ တျခားသူေတြကိုျဖစ္ေစ အနာတရျဖစ္ေအာင္ လုပ္လာတာ

ကိုယ့္ကေလးမွာ အဲဒီ့လကၡဏာေတြ ျပလာရင္

  • တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးေဆးေဆးလည္း ရိွ၊ အျပစ္တင္တဲ့ ေလသံ၊ စြပ္စြဲတဲ့ ေလသံေတြလည္း မပါေစဘဲ ေျပာႏိုင္ဆိုႏိုင္ရပါမယ္။
  • ကိုယ္သူ႔ကို ခ်စ္ေၾကာင္း၊ ဂ႐ုစိုက္ေၾကာင္း သိလာေအာင္ လုပ္ေပးရပါမယ္။
  • ကိုယ့္အတြက္ သူက ဘယ္ေလာက္ အေရးပါေၾကာင္း၊ တန္ဖိုးရိွေၾကာင္း သိလာေအာင္ လုပ္ေပးရပါမယ္။
  • သူ႔ဘဝ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးေရးအတြက္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္တဲ့အေပၚမွာ အေလးထားသင့္ပါတယ္။
  • သူ႔မွာ ခံစားေနရတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကို ကိုယ္နားလည္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာေပးရပါမယ္။
  • (ျမန္မာျပည္မွာ ခက္ျပန္ပါတယ္။) ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ကုခန္းစိတ္ပညာရွင္ (စိတ္က်န္းမာေရး ဆရာဝန္လို႔ တေလွ်ာက္လံုး မသံုးခဲ့တာကို သတိခ်ပ္ေစခ်င္လွပါတယ္။)ရဲ႕ အကူအညီကို ရယူခိုင္းသင့္ပါတယ္။ (ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာေတာ့ အေနာက္တိုင္းက ကုခန္းစိတ္ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ကုခန္းတခန္း ရိွေပမယ့္ ေစ်းက အေတာ္ႀကီးလွပါတယ္။ တႀကိမ္တည္းနဲ႔လည္း ၿပီးမွာ မဟုတ္သလို တခါတရံ ႏွစ္ေပါက္ေအာင္ အပတ္စဥ္ ေတြ႕ဆံု စကားေျပာရတာမ်ိဳးမို႔ ေစ်းႀကီးတဲ့အခါ ျပႆနာ ရိွေနႏိုင္ပါတယ္။)
  • အဲလို အကူအညီရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ့ခံစားခ်က္ေတြ တခ်ိန္မွာ ေပ်ာက္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကေလးကို အားေပးႏိုင္ပါတယ္။ (ကေလးဆိုရာမွာ အထက္ကဆိုတဲ့အတိုင္း ၁၀ ႏွစ္မွ ၂၄ ႏွစ္ပါေနာ္။)

ကေလးေတြ မိမိကိုယ္ မိမိ ေသေၾကာင္းၾကံခ်င္စိတ္မေပါက္ေအာင္ ကာကြယ္နည္းေတြ

  • ကိုယ့္သားသမီးေတြ၊ တပည့္ေတြနဲ႔ စကားေျပာတဲ့အခါ ေကာင္းေကာင္းေျပာသင့္ပါတယ္။ ဆူပူေမာင္းမဲတာ၊ အျပစ္တင္တာ၊ (ေခြးျဖစ္မယ့္ေကာင္၊ လူေတာမတိုးတဲ့ဟာမ စတာမ်ိဳး) တံဆိပ္ကပ္တာမ်ိဳးေတြ မပါဘဲ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့နည္းနဲ႔ အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္ေရးကို ဦးစားေပးသင့္ပါတယ္။
  • သူတို႔ေလးေတြ ေဘးကင္းေစေရးကို ဦးတည္ၿပီး သူတို႔ ဘယ္ေတြ ေရာက္ေနတယ္၊ (ဖုန္းက စာ႐ိုက္ၿပီးျဖစ္ျဖစ္၊ Facebook/Twitter ကျဖစ္ျဖစ္) ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ ေျပာဆိုေနတယ္ဆိုတာက သင့္တင့္ ေလ်ာ္ကန္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ၾကပ္မတ္သင့္ပါတယ္။
  • သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေရာေႏွာဆက္ဆံေနရမွာ ျဖစ္သလို သူတို႔ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ေပါင္းေနတယ္ဆိုတာလည္း သိထားရပါမယ္။
  • အရပ္ထဲ၊ ကိုယ့္အသိုင္းအဝိုင္းထဲက တျခား မိဘေတြနဲ႔လည္း မွန္မွန္ႀကီး ေတြ႕ျဖစ္၊ ေျပာျဖစ္ေနဖို႔ လိုပါတယ္။
  • ဓားေတြ၊ အရက္ေသစာ၊ ေသာက္ေဆး၊ ပိုးသတ္ေဆး၊ တရားမဝင္မူးယစ္ေဆးေတြကို သူတို႔ေလးေတြ လက္လွမ္းမမီႏိုင္ေအာင္ ကန္႔သတ္ရပါမယ္။
  • (ျမန္မာျပည္အတြက္ ခက္ျပန္ပါၿပီ။) သူတို႔ေနတဲ့ ေက်ာင္း၊ ဆရာ၊ ဆရာမေတြနဲ႔ ေတြ႕ၿပီး ေက်ာင္းမွာ ကိုယ့္ကေလးေတြ ေဘးအကင္းဆံုးျဖစ္ေနေအာင္ ေျပာဆို ညိႇႏိႈင္းသင့္ၾကပါတယ္။
ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သည္ေခတ္က စာရွည္ရင္ မဖတ္ၾကေတာ့တာမို႔ သည္ေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္ထားလိုက္ပါတယ္။
အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
Advertisements

Author: lettwebaw

A prolific Burmese writer whose main work is non-fiction with many articles and books on psycho-social and health issues including sex education for teenagers, proper etiquette, child rearing practices and marriage counselling tips. Another nom de plume is "Pseudonym."

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s