ရႊံ႕သခၤါရ

😢😢😢

ေရးမိသြားတာ

သခၤါရသေဘာနဲ႔သာ ဆင္ျခင္ပါေတာ့။ သံသခၤါရနဲ႔ သစ္သား သခၤါရေတာ့ ကြာသေပါ့။ က်ေနာ္တို႔အျဖစ္ကေတာ့ ရႊံ႕သခၤါရေပါ့ေလ…

ေစာေစာက မိတ္ေဆြတေယာက္ကို ျပန္ၾကားေရးသားလိုက္ျဖစ္သြားတဲ့ က်ေနာ့္စကားပါ။

မိတ္ေဆြက “ခင္ေမာင္ရင္”ရဲ႕ “ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့…”ဇာတ္ကားကို ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ အခုေလာက္ဆို ပ်က္စီးေလာက္ၿပီေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားကားေဟာင္းေတြက်ေတာ့ မပ်က္စီးဘူးေပါ့။

အဲဒီ့မိတ္ေဆြကို ျပန္ၾကားေရးသားျဖစ္ခဲ့တဲ့ စကားက အဖြင့္က စကား။

ရွင္းလင္းခ်က္

တကယ္ေတာ့ “ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း”နဲ႔ စီးပြားေရးက တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်ပါတယ္။

No photo description available.အလြယ္ဆံုး ဥပမာ ေပးရရင္ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္တခုခု ဆိုပါစို႔။ အစဥ္အဆက္ ခ်မ္းသာတဲ့ မိသားစုက ထိန္းသိမ္းႏိုင္တယ္။ တအားကို ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ တန္ဖိုးရိွတဲ့ အေမြအႏွစ္ ျဖစ္ေနပါေစ၊ ေစ်းေကာင္းရရင္ ခ်ေရာင္းလိုက္မွာပါပဲ။ မန္းေရႊၿမိဳ႕လယ္က ေနရာေကာင္းေတြ မန္းသူ မန္းသားေတြ မပိုင္ေတာ့တာ။ ရန္ကုန္ အင္းယားၿမိဳင္၊ ေရႊေတာင္ၾကား၊ သံလြင္လမ္း၊ အင္းလ်ားလမ္း၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းမွာ တခ်ိန္တုန္းက ျခံက်ယ္ႀကီးေတြ၊ အိမ္ႀကီး အိမ္ေကာင္းေတြကေရာ အခု ဘယ္သူေတြ ပိုင္ေနၾကၿပီလဲ။ သီလေစာင့္ဖို႔ အသာထား၊ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ဆိုတာေတာင္ အူမက ေတာင့္ေပဦးမွ။

ေရာင္းမည္

ေစ်းေကာင္းရလို႔ ေရာင္းတာက အထည္ႀကီးပ်က္ေတြေပါ့။ လူဆင္းရဲေတြက်ေတာ့ ရိွတာ ထုတ္ေရာင္း။ သတင္းစာေဟာင္း၊ ပုလင္းခြံ၊ ဘူးခြံ၊ ပလတ္စတစ္အိပ္၊ သံတိုမယ္နေတာင္ အမိႈက္ ျဖစ္မသြားဘဲ ေငြျဖစ္တဲ့ ေခတ္တေခတ္ကို က်ေနာ္တို႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဘီစကြတ္ အက်ိဳးအပဲ့ေတြကို တန္းစီဝယ္ရ၊ တဆင့္ခံ ျပန္ေရာင္းသူေတြ လက္က ျပန္ဝယ္ရတဲ့ ေခတ္လည္း ရိွခဲ့တယ္။

ဖုန္းကတ္တကတ္ကို ပင္ရင္းကေန ေစ်းႀကီးေပးဝယ္ရၿပီး ဘိုင္က်ေတာ့ ျပန္ေရာင္းတဲ့အခါ ၃၄ သိန္းေတာင္ ကိုယ္တိုင္ ျမတ္ဖူးတယ္။ ေရာင္းလိုက္ရတုန္းက မ်က္ရည္စက္လက္။ ပထမဆံုးအသုတ္ ဂ်ီအက္(စ္)အယ္(မ္)ဖုန္း။ နံပါတ္ေလးက လွမွလွ။ က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ ဖုန္း။ ဘယ္လက္လႊတ္ခ်င္ပါ့မလဲ။ ကိုင္ထားခ်င္တာေပါ့။ က်ေနာ့္ဇနီးနာမည္နဲ႔ ဝယ္ခြင့္ရတဲ့ ဖုန္းေလးဆို ျမင္ေတာင္ မျမင္ဖူးလိုက္ဘူး။ ဝယ္ခြင့္လက္မွတ္ကို ၁၅ သိန္းအျမတ္နဲ႔ ေရာင္းလိုက္ရတာ။ ဘဝေတြက အဲသလို။ ဒါေတာင္ က်ေနာ္ဆို လူလတ္တန္းစားထဲ နည္းနည္း ပါမယ္ ထင္ပါတယ္။

လူမတန္ ကံခ် သခၤါရ

ကိုယ့္မရိွလို႔ ရိွတာ ထုတ္ေရာင္းလိုက္ရတဲ့အခါ သခၤါရ သေဘာကို ႏွလံုးသြင္းရတယ္။

က်ေနာ့္ဆီမွာ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္ဆိုလို႔ ဒကၡိဏသာခါ ဘုရားဆင္းတုေလး ႏွစ္ဆူကလြဲလို႔ ဘာမွ မရိွေတာ့ဘူး။ (ယုတ္စြအဆံုး… ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ စကားစပ္ခိုက္ ေျပာျပရရင္ က်ေနာ္ ကေလးတုန္းက ဓာတ္ပံုေတာင္ မရိွေတာ့ဘူး။ ကေလးတုန္းက ဓာတ္ပံုတင္ ဘယ္ကမလဲ က်ေနာ့္အသက္ ၂၈ ႏွစ္ မတိုင္ခင္က ဓာတ္ပံုေတာင္ မရိွေတာ့တာ။ အေဖ၊ အေမနဲ႔ မိသားစု ဓာတ္ပံုလည္း မရိွဘူး။ အေမက စိတ္ေပါက္တိုင္း ဓာတ္ပံုေတြကို လွီးပစ္တယ္။ အေဖ့ကို စိတ္ေပါက္ရင္ အေဖနဲ႔ တြဲ႐ိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုထဲက အေဖ့ ပံုေတြ လွီးထုတ္ ဖ်က္ဆီးတယ္။ က်ေနာ့္ကို စိတ္ေပါက္ရင္ က်ေနာ့္ဓာတ္ပံုေတြ ဖ်က္ဆီးတယ္။ သူ႔ခမ်ာ ႏိုင္လို႔ရတာ ဆိုလို႔ ဓာတ္ပံုပဲ ရိွေတာ့တာကိုးဗ်ာ။ အဲေတာ့ကာ ေမေမ ကြယ္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္ထဲ ဘာဓာတ္ပံုမွ မက်န္။)

အဲေတာ့လည္း တခ်ိဳ႕ပံုေတြ သတိရမိတဲ့အခါ “သခၤါရ”သေဘာကို ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ရတယ္။

ေၾသာ္… သခၤါရ၊ သခၤါရ

လူ႔အသက္ကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းကေရာ… လူျဖစ္တာခ်င္းအတူတူ ခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လူျဖစ္သူက အသက္ရွည္ရွည္ ေနရတယ္။ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အသက္တိုၾကတယ္။ ဒါ အရွင္းႀကီးပဲ။

အဲေတာ့ ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း မရိွေတာ့တဲ့အခါ သခၤါရကို ဆင္ျခင္ရတယ္။

ဟိုေန႔က ေမာင္သစ္မင္း၊ စာေရးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္ဝဏၰ၊ စာေရးဆရာ မင္းလူ၊ အဆိုေတာ္ မင္းမင္းလတ္၊ စာေရးဆရာ မင္းသား အဆိုေက်ာ္ ဒါ႐ိုက္တာ ဝင္းဦး၊ ဂီတစာဆို စႏၵယား ခ်စ္ေဆြ၊ စႏၵယားခ်စ္ေမာင္၊ စႏၵယားလွထြတ္၊ ေရႊျပည္ေအး၊ ခ်ိဳေတးဆက္ ကိုေအာင္ကိုး၊ ပုသိမ္ေမာင္စိမ္းသူ၊ ေမာင္စစ္ၿငိမ္း၊ အဥၨလီေမာင္ေမာင္စတဲ့ သူေတြကို လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း ေရးလိုက္မိတဲ့ ေအာက္မွာ တေယာက္က လာေရးပါတယ္။ သည္လူေတြကို သူ႔အိမ္က သားေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ မသိၾကေတာ့ဘူးတဲ့။

ဆင္းရဲေတာ့ ေသသူေတြကို နာမည္သက္ ဆက္ရွင္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းလည္း က်ေနာ္တို႔မွာက မရိွေတာ့ဘူး။ မာတင္ လူသာကင္း၊ အဆိုေတာ္ ေရးခ်ား(လ္)(ဇ္)၊ ဖရက္ဒီ မာခယူရီ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု စံုစမ္းေထာက္လွမ္းေရး ဗ်ဴ႐ို (FBI) ကို တည္ေထာင္ခဲ့သူ အက္ဒဂါ ဟူးဗွား စတဲ့ နာမည္ႀကီးေတြကို နာမည္မေသေအာင္ ေဟာလီးဝု(ဒ္) ဓာတ္ရွင္သမားေတြက လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။ နာမည္မရိွလွတဲ့ အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႕ အိမ္ေတာ္ဝန္ကိုေတာင္မွ လူသိေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ၾကတယ္။ ခ်မ္းသာလို႔ေပါ့ဗ်ာ။

က်ေနာ္တို႔မွာေတာ့… … …

မေျပာေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

အဲေတာ့လည္း ျမသန္းတင့္ဆိုတာ မိန္းမလားတို႔၊ ခင္လင္က်ာတို႔ ျဖစ္ကုန္ေပေတာ့တာ မဆန္းပါဘူး။

အိမ္း… ဒါလည္း သခၤါရ။

သို႔ေသာ္ သခၤါရခ်င္းအတူတူ သံသခၤါရနဲ႔ သစ္သား သခၤါရေတာ့ ကြာသေပါ့။ က်ေနာ္တို႔အျဖစ္ကေတာ့ ရႊံ႕သခၤါရေပါ့ေလ…

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…
အတၱေက်ာ္
(၂၆၀၈၁၉)

(ပံုက https://zenstudiespodcast.com/impermanence/ မွ စီးပြားျဖစ္ သံုးတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ စိတ္ရွင္းရွင္းနဲ႔ မိတၱဴယူထားတဲ့ ပံုျဖစ္ပါတယ္။)

ရလိုမႈ တခုတည္း မၾကည့္ၾကပါနဲ႔…

💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰

တဖက္က ေတာ္ေတာ့္ကို လပ္ေနရွာၾကတာကလား

(တိုင္းရင္းသားအကုန္လံုး ပါဝင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားေသာ) ျမန္မာမဟုတ္တဲ့ ဗမာအားလံုး မဟုတ္ေတာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တဖက္လပ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီလို႔ ေျပာရင္မလြန္ဘူး ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ ဖြဘုတ္ ကလ်ာဏမိတၱေတြထဲမွာ အခြန္ဦးစီးက ႀကီးႀကီးမာစတာေတြ ရိွတယ္။ သူတို႔ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ အခြန္ေဆာင္ရမွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တာဝန္ဆိုတဲ့ ဘုတ္အုပ္ႀကီးထဲက စာေတြကို ဇာခ်ဲ႕ၿပီး ဖြဘုတ္မွာ တင္တယ္။ အခြန္ေပးေရးအတြက္ ဖြဘုတ္ကတဆင့္ စည္း႐ံုး လံႈ႔ေဆာ္တယ္ေပါ့။ သူတို႔ တရားပါတယ္။ အခြန္ လ်ာထားခ်က္အတိုင္း အျပည့္အဝ ေကာက္ခံႏိုင္မွ သူတို႔ ဖင္ထိုင္ခံုေလး ျမဲေနမွာကိုး။ ေျပာေပါ့။ ေရးေပါ့။

သို႔ေသာ္… သည္ေမာင္ေတြ တဖက္လပ္ပံုက အခြန္ထမ္း လူထုဘက္ကေတာ့ တစက္ကမွ ေတြးေဖာ္မရတာပဲ။

တန္ေအာင္ အရင္လုပ္

တရက္ကေတာ့ မေနႏိုင္လို႔ ေျပာမိသြားတယ္။ စခယ္(န္)ဒီ ေနးဗွီးယန္းႏိုင္ငံေတြမွာ အခြန္ကို ဝင္ေငြရဲ႕ ၄၀ % ဝန္းက်င္၊ တခ်ိဳ႕ဆို အဲ့ထက္ေတာင္ မ်ားေသး၊ ေပးရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ အခြန္ထမ္း လူထုအတြက္ အိမ္ရာ မပူရ၊ အိုနာစာ ရံပံုေငြ မပူရ၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ သြားလာေရး မပူရေအာင္ အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ေပးထားတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးသာ ျဖစ္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း သိပ္ေပးခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။

ေရႊနံနံႀကီးမွာက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေပးလိုက္တဲ့ အခြန္အမ်ားစုက ႏွစ္စဥ္ ရသံုးခန္႔မွန္းေျခ ေငြစာရင္း ထြက္လာတဲ့အခါ ဘယ္ဌာနကို အမ်ားဆံုး ေရာက္သြားသလဲ။ လူထုနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈဖူလံုေရးအတြက္ ဘယ္ႏွရာခိုင္ႏႈန္းစီ ေရာက္သလဲ။ ဒါေတြကို အမ်ားသိမို႔ မီးေမာင္းထိုးမျပခ်င္ပါဘူး။ သို႔ေပတည့္ အဲဒီ့တခ်က္နဲ႔တင္ အခြန္က ေပးခ်င္စရာ သိပ္မေကာင္းတာကို ထိုင္ခံုျမဲခ်င္သူေတြ မျမင္ရွာၾကတာ သိပ္သနားစရာ ေကာင္းတာပဲ။

သေဘာပါလား ပရိသတ္

သည့္ထက္ပိုတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ဘယ္ဌာနဆိုင္ရာသြားသြား၊ ဘာကိစၥအတြက္သြားသြား၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေသးငယ္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါေစ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ေပးထားတဲ့ အခြန္က ျဖစ္လာတဲ့ ေငြေတြကို လစာအျဖစ္ စားသံုးေနသူ ဂိတ္ေစာင့္မွသည္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အထိက လူထုကို ကူညီေပးမယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ သေဟာက္သဟ လုပ္ခ်င္တဲ့ ဉာဥ္အျပည့္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာႀကီးဟာ အင္မတန္ ခါးသီးလွပါတယ္။

လူထုဝန္ထမ္းလို႔ ေျပာင္းေခၚသင့္တာ ၾကာ

အမွန္က သူတို႔ေတြဟာ လူထုဝန္ထမ္း (Public Servants) ေတြပါ။ လူထုကို အလုပ္အေကၽြးျပဳရမွာပါ။

ဒါေပသည့္ ဗမာလိုက်ေတာ့ လူထုဝန္ထမ္းလို႔ မေခၚဘဲ အစိုးရဝန္ထမ္း (Government Servants) လို႔ ေခၚလိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီ့မွာတင္ သူတို႔ဟာ လူထုကို အလုပ္အေကၽြးမျပဳေတာ့ဘဲ အစိုးရကိုသာ အလုပ္အေကၽြးျပဳေနၾကတဲ့၊ တနည္းေျပာရရင္ အစိုးရ အလုိက် မွန္မွန္ မွားမွား၊ မ်က္စိမိွတ္ ကျပအသံုးေတာ္ခံေနၾကတဲ့ မ်က္ကန္းဝန္ထမ္းေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ စံုလံုး မကန္းဘူးဆိုေတာင္ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အခြန္ေပးေရး လံႈ႔ေဆာ္ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူေတြလို တဖက္လပ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါေတာ့တယ္။

လူလို စဥ္းစားရင္

အဲသလို ဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ မလႊဲသာတိုင္း ရင္ဆိုင္ေနၾကရတဲ့ လူထုက အခြန္ကို ၾကည္ၾကည္သာသာ ေပးခ်င္ၾကပါ့မလား။ ငါတို႔ ပိုက္ဆံလည္း စားေနေသး၊ ငါတို႔အေပၚလဲ ေမာက္မာေသးလို႔ပဲ ေတြးၾကမွာပါ။ အဲဒါကို အခြန္က တာဝန္ရိွသူေတြ ျမင္သင့္တယ္။ အခြန္ေပးေစခ်င္ရင္ ေပးေပ်ာ္မယ့္ အခင္းအက်င္းကို အရင္ဆံုး ဖန္တီးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲလိုမဟုတ္ဘဲ ပုဒ္ထီး ပုဒ္မေတြနဲ႔ ကိုင္ကိုင္ေပါက္ေနရင္ေတာ့ လက္နက္ျပ ေငြေတာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္နဲ႔ မနီး႐ိုးစြဲသာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

အခုလည္း လာျပန္ပါၿပီ။ လွ်ပ္စစ္ခြန္… အလြယ္ေျပာရင္ မီတာခေပါ့ဗ်ာ။

ေစ်းတက္တာ ျပႆနာ မဟုတ္၊ တက္ပံု လြဲခဲ့တာ

မီတာခေတြ ေစ်းတက္တုန္းက က်ေနာ္ တလံုးတပါဒမွ် မေျပာခဲ့ဘူး။ ေစ်းတက္တာကို ဘယ္သူ သေဘာတူတူ မတူတူ၊ က်ေနာ္ သေဘာတူတယ္။

အမွန္က အခုလို ျဗဳန္းခနဲ တက္ရမွာ မဟုတ္ဘဲ ဟိုး ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ကတည္းက ငါးျပားတိုး၊ ဆယ္ျပားတိုးနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တိုးတိုးသြားရမွာ။ ျပားေခတ္ ကုန္သြားတဲ့အခါ တက်ပ္တိုး၊ ႏွစ္က်ပ္တိုးေပါ့။ က်ပ္ေခတ္ ကုန္ေတာ့လည္း တဆယ္တိုး၊ ႏွစ္ဆယ္တိုးနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေလာက္အတြင္းမွာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မသိမသာသာ တိုးခဲ့ရင္ ခုေလာက္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္စရာမလိုဘဲ လူထုလည္း အခုႏႈန္းထားကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးေနၾကမယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။

ထားပါေတာ့… အခုက်ေတာ့လည္း အမ်ား သေဘာတူတူ မတူတူ၊ ႏႈန္းထားသစ္နဲ႔ မီတာခ စာရြက္က ေရာက္လာပါၿပီ။ ေစ်းတက္တာကို အေစာႀကီးကတည္းက သေဘာမွ်သူ က်ေနာ္တို႔ မိသားစုအတြက္က ျပႆနာ မရိွပါဘူး။ မီတာစာရြက္ေလးေတြ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ျပၿပီး နတ္သံေႏွာစရာလည္း အေၾကာင္း မရိွပါဘူး။

လွ်ပ္စစ္ဌာနရဲ႕ လုပ္ေပါက္အသစ္

ေျပာစရာ ျဖစ္လာတာက အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာပါပဲ။ လွ်ပ္စစ္ဌာနက လူထုဆီက ပိုက္ဆံလည္း လိုခ်င္ေသးတယ္၊ လူထုက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးခ်င္စရာေကာင္းေနေအာင္ ဖန္တီးမထားဘဲ လူထုကို ဒုကၡေပးတဲ့ စနစ္ႀကီးနဲ႔ စခန္းသြားပံုပါ။

သည္လ မီတာခက အမ်ားနည္းတူ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ႏွစ္ဆ တက္သြားပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့… ၂ သိန္း ၆ ေသာင္းေက်ာ္ က်သင့္ပါတယ္။

အဟဲ… သြားေဆာင္ေတာ့ ဘာျဖစ္တယ္ မွတ္တံုး။

ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ေနလို႔ ဘဏ္မွာ သြားေဆာင္ပါတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့… သည္အထိက လက္ခံႏိုင္ပါတယ္။

သို႔ေသာ္ ဘဏ္မွာေဆာင္ၿပီးရင္ ဘဏ္ခ်လံကို သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္႐ံုးဆီ ျပန္လာျပပါတဲ့။

ဟား… တယ္ဟုတ္ပါလား။ အေတာ္ အဆင္ေျပေအာင္ စီမံထားတာပဲ။

အကုန္လံုး အထက္စီးကခ်ည္းပဲ။ သည္လိုလုပ္ရင္ လုပ္၊ မလုပ္ရင္ မီးျဖတ္မယ္ေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ… သူတို႔ ေျပာတဲ့အတိုင္း ဘဏ္မွာ မေဆာင္ရင္ မီတာခ မေပးဘူး၊ မီးျဖတ္လို႔ ရတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ၿမိဳ႕နယ္႐ံုးဆီ ဘဏ္ခ်လံ ျပန္လာမျပဘူးဆိုရင္လည္း သူတို႔စာရင္းမွာ မီတာခ မေဆာင္ထားဘူး၊ ဒါဆိုလည္း မီးျဖတ္လို႔ ရတယ္။ အဲလို မဟုတ္ဘူးလား။

လူထုကို ေကာင္းေကာင္း ဒုကၡေပးထားတဲ့ က်င့္စဥ္ေကာင္း က်င့္စဥ္ျမတ္ကို အခုလမွာ စတင္ ရင္ဆိုင္ရပါေတာ့တယ္။

အေျခခံနီတိေလးေတာ့ သတိထားသင့္

မီးခြန္၊ ေရခြန္၊ ဘာခြန္၊ ညာခြန္ ေကာက္ခ်င္သူေတြအေနနဲ႔ အေျခခံ နီတိေလးတခ်က္ေတာ့ သိထားသင့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

“သူတပါး အိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံကို လိုခ်င္ရင္ အဲဒီ့လူက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးခ်င္လာေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က အရင္ ျပင္ဆင္ လုပ္ကိုင္ရတယ္”ဆိုတဲ့ နီတိပါပဲ။

မေၾကာက္ရင္ေတာ့ လုပ္ၾကေပါ့ေလ

မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ မသထာေရစာ အပင္းအဆိပ္ေတြကို မ်ိဳေနၾကသူေတြ ျဖစ္ေနၾကမွာပဲ။ သည္ဘဝမွာေရာ၊ ဘဝဆက္တိုင္းမွာပါ ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ ဝဋ္နဲ႔ ငရဲက အျမဲ ကပ္လိုက္ေနမွာေလးလည္း သတိရၾကေစခ်င္ပါတယ္။ သည္ဘဝကို ထည့္ေျပာရတာက ခင္ဗ်ားတို႔သည္လည္း မင္းခစားေတြမို႔ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြဆိုတာ မေမ့ေစခ်င္လို႔ ထည့္ေျပာလိုက္တာေနာ္။

လူထုအိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံကို လိုခ်င္ရင္ တျခားဟာ အသာထားဦး၊ ေပးေခ်ရတဲ့အခါ လူထုမွာ ဝန္မပို ဝန္မပိဘဲ လြယ္ကူ အဆင္ေျပသက္သာမယ့္ နည္းေလာက္ေတာ့ အရင္ဦးဆံုး ဖန္တီးသင့္တဲ့အေၾကာင္း…

ဟုတ္ကဲ့…

သိစိတ္နဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ မသိစိတ္နဲ႔ျဖစ္ေစ လူထုကို ဒုကၡေပးသူ ေမာင္မင္းႀကီးသားအေပါင္း သက္ရွည္က်န္းမာ ေဘးဘယာ ေဝးကြာၾကပါေစသား…

အားလံုး ေတြးဆဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…

အတၱေက်ာ္

(၁၆၀၈၁၉)

လုပ္သူ တရား၊ ခံသူ မွားဆိုတဲ့ ေရႊတလြဲ အေတြးအေခၚ

🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔

မိန္းမေတြ မေပၚ့တေပၚဝတ္လို႔၊ ဟိုေဖာ္သည္ေဖာ္ဝတ္လို႔ မုဒိန္းမႈ ျဖစ္ရတာဆိုတဲ့ အူေၾကာင္က်ား အေတြးအျမင္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာသာမက တကမၻာလံုးမွာ အပမီွ စြဲကပ္ေနတဲ့ “ခံရသူသာ အျပစ္ရွိေၾကာင္း” တနည္းေျပာရင္ “က်ဴးလြန္သူေတြ မလြန္ေၾကာင္း” ဆင္ေျခသက္သက္မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ့အျမင္က မိန္းမေတြမွာလည္း ရိွတယ္။ ေယာက္်ားေတြမွာေတာ့ အဲသလို အဝတ္အစား ေလာ္လီတဲ့ မိန္းမေတြကိုသာ အျပစ္ဖို႔ခ်င္စိတ္က ပိုေတာင္မ်ားေလသေပါ့။

ေမးခြန္းေတြ

အဝတ္အစားေလာ္လီတဲ့ မိန္းမေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာလို႔ ေျပာခ်င္သူတိုင္း ေအာက္ပါ ေမးခြန္းေတြကို ေျဖၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

(၁) မုဒိန္းမႈ က်ဴးလြန္သူ ဘယ္ႏွဦးနဲ႔ ေတြ႕ဆံု ေမးျမန္း ေျပာဆိုဖူးပါသလဲ။Image result for sexual abuse

(၂) မုဒိန္းမႈ စုစုေပါင္း ဘယ္ႏွမႈမွာ အဝတ္အစားေလာ္လီတဲ့ မိန္းမေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ အမႈက ဘယ္ႏွမႈ ရိွပါတယ္လို႔ ခိုင္လံုတဲ့ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထား ထင္ထင္ရွားရွား ရိွပါသလား။

(၃) တကိုယ္လံုး လံုေနေအာင္ အမည္းေရာင္နဲ႔ အထပ္ထပ္ ဝတ္ထားတဲ့အျပင္ မ်က္စိႏွစ္လံုးသာ ေဖာ္ၿပီး ေခါင္းၿမီးျခံဳထားတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသမီးေတြ မုဒိန္းလံုးဝ အက်င့္မခံရတာမ်ိဳး ဘယ္နားမွာ ဖတ္ဖူးပါသလဲ။ ဘာအေထာက္အထား ရိွပါသလဲ။

(၄) ေမြးကင္းစ ကေလးေတြ၊ ငါးႏွစ္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးေတြ၊ အရြယ္မေရာက္ေသးသူေတြ၊ အမယ္ႀကီးေတြေရာ မုဒိန္း အက်င့္မခံၾကရဘူးလား။ အဲဒီ့ ကေလးေတြ၊ အမယ္ႀကီးေတြ ဝတ္ပံုစားပံုက ဘယ္ေနရာမွာမ်ား ေလာ္လီေနလို႔ပါလဲ။ ဘာေတြ ေပၚၿပီး ဘယ္အစိတ္အပိုင္းေတြက ရာဂကို ႏိုးၾကြေစလို႔ပါလဲ။

(၅) စိတ္ကေယာက္ကယက္ျဖစ္ေနသူ၊ စိတ္မႏွံ႔သူ မိန္းမေတြလည္း အက်ဴးလြန္ခံရတာ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ အဲသလို အမ်ိဳးသမီးေတြကေရာ ဘယ္လို ဝတ္စားေနထိုင္တာ ေတြ႕ဖူးပါသလဲ။

ထူးျခားခ်က္

အင္မတိ အင္မတန္ ထူးျခားတဲ့ အခ်က္တခ်က္ကို ေထာက္ျပပါမယ္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ပင္တဂြန္စစ္ဌာနခ်ဳပ္ရဲ႕ စစ္တမ္းအရ အေမရိကန္ စစ္တပ္မွာ (စက္တင္ဘာလမွာ ကုန္ဆံုးတဲ့) ၂၀၁၂ ဘ႑ာေရး ႏွစ္တႏွစ္တာအတြင္းမွာ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ ၂ ေသာင္း ၆ ေထာင္တိတိဟာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မဖြယ္မရာျပဳခံရတဲ့ သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

No photo description available.ဟုတ္ကဲ့… အေမရိကန္ စစ္တပ္မွာ စစ္သားေတြသာမက စစ္သမီးေတြလည္း ရိွပါတယ္။ အမ်ားစု အလြယ္ ေကာက္ခ်က္ခ်မွာကေတာ့ သည္အေရအတြက္မွာ ခံရသူ စစ္သမီးက ပိုမ်ားမယ္လို႔ပါပဲ။

တကယ္တမ္းမွာ ခံရသူ တေသာင္း ေလးေထာင္ေလာက္ဟာ စစ္သား ေယာက္်ားႀကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီး က်န္တဲ့ တေသာင္း ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ကသာ စစ္သမီး အမ်ိဳးသမီးေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ကဲ… အေဖာ္အခၽြတ္ရယ္၊ စစ္ဝတ္စံုရယ္၊ မုဒိန္းမႈ၊ ဒါမွမဟုတ္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မဖြယ္မရာျပဳမႈရယ္က သည္ကိစၥမွာ ဘယ္လို ဆက္စပ္ေနမလဲဆိုတာ ဉာဏ္ေလး အနည္းအပါး ရိွရင္ကို တန္းခနဲ ျမင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

သည္အစီရင္ခံစာမွာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေနာက္တခ်က္က ေယာက္်ားခ်င္း က်ဴးလြန္သူ မဆိုစေလာက္ အနည္းငယ္မွ်သာ လိင္တူခ်င္းတပ္မက္သူ ျဖစ္ေနၿပီး အမ်ားစုကေတာ့ “ေထာင္ထဲမွာ ေယာက္်ားခ်င္း မုဒိန္းက်င့္တာနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ေတြခ်ည္းသာ”ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ (ရည္ညႊန္း https://bit.ly/2KGN6nV)

ဒါက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမို႔လို႔ သူတို႔ စစ္တပ္ထဲက ကိစၥကို တရားဝင္ေဖာ္ခ် ဖြင့္ထုတ္ထားတာပါ။

ၿဗိတိန္စစ္ထပ္ထဲမွာ

ၿဗိတိန္စစ္တပ္မွာလည္း အလားတူ ဖြင့္ထုတ္ထားတာ ရိွပါတယ္။ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္မွာ လိင္ပိုင္း မဖြယ္မရာ ျပဳမႈေပါင္း ၁၅၃ မႈ စစ္ေဆးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္နဲ႔စာရင္ အမႈ ၃၅ % တိုးလာတယ္လို႔ ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

အဲဒီ့ စစ္ေဆးမႈ ၁၅၃ မႈမွာ မသကၤာသူ (စြပ္စြဲခံရသူ) ၁၆၀ ပါပါတယ္။ စြပ္စြဲခံရသူ ၁၅၀ က ေယာက္်ား၊ မိန္းမက ၂ ေယာက္၊ မည္သူမည္ဝါဆိုတာ မေဖာ္ထုတ္ထားသူက ၈ ဦး ပါဝင္ပါတယ္။ ခံရသူက ၁၄၀၊ အဲဒီ့ထဲမွာ မိန္းမက ၁၀၈ ေယာက္၊ ေယာက္်ားက ၂၅ ေယာက္၊ က်န္ ၇ ေယာက္က မသိသူ၊ ဒါမွမဟုတ္ က်ား-မ ခြဲျခားသတ္မွတ္ေဖာ္ျပထားျခင္း မရိွသူပါတဲ့။

အဲဒီ့အမႈေတြထဲက ၇၁ မႈဟာ သြင္းဝင္မႈ မပါဝင္တဲ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မဖြယ္ရာမႈျဖစ္ၿပီး မုဒိန္းမႈကေတာ့ အမႈ ၃၀ ရိွပါသတဲ့။

(ရည္ညႊန္း https://bit.ly/2ZW0bAj)

သည္ႏွစ္ ၂၀၁၉ မတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ ၿဗိတိန္ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနက တရားဝင္ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ တပ္တြင္း လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်ဴးလြန္မႈမ်ား အစီရင္ခံစာကို https://bit.ly/2GZLRiC ကေန ရယူၾကည့္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

ကိုင္း… ဒါလည္း စစ္တပ္မွာ ျဖစ္တာပဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ သြားၿပီး မေပၚ့တေပၚေတြ မလံု႔တလံုေတြ ဝတ္ႏိုင္ၾကမွာတဲ့လဲ။

ေယာက္်ားခံရရင္ မုဒိန္းမႈ မေျမာက္တာကလည္း တျပႆနာ

ေထာင္ေတြထဲမွာ၊ ေယာက္်ားမ်ား ႀကီးစိုးရာ တပ္၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၊ ေယာက္်ားေလးေဆာင္ေတြမွာ လိင္ပိုင္းမဖြယ္မရာမႈေတြ၊ မုဒိန္းမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ က်ေနာ္တုိ႔ မသိပါဘူး။ သတင္းပို႔တာ၊ တိုင္တန္းတာ မရိွလို႔ အဲဒါမ်ိဳးေတြ က်ဳပ္တု႔ိဆီမယ္ လံုးလံုး မရိွဘူးလို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္တာလဲ အေသအခ်ာပါပဲ။

ထားပါေတာ့ေလ…

မိန္းမေတြကိုက လြန္လို႔ပါလို႔ ေျပာရတာ တယ္လြယ္သကိုး

မုဒိန္းမႈ က်ဴးလြန္ေနသူေတြထဲမွာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ အုပ္ထိန္းသူေတြ၊ ဖခင္ေတြ၊ အကိုေတြ၊ ေဆြမ်ိဳးဉာတိေတြ၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြ၊ အသိအကၽြမ္းေတြ ပါပါတယ္။ အနည္းစုကသာ သူစိမ္းျပင္ျပင္ေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

ေယာက္်ားေတြပဲ အစဥ္အဆက္ ထိပ္ကေနခဲ့တဲ့ ေလာက၊ က်ား-မခြဲျခားမႈ တြင္က်ယ္လြန္းတဲ့ေလာကမွာေတာ့ က်ဴးလြန္သူကိုထက္ ခံရသူကို ပိုအပုပ္ခ်ၾကတဲ့ ရာဇဝတ္မႈဟာ မုဒိန္းမႈလို႔ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ မုဒိန္းအက်င့္ခံလိုက္ရဦးေတာင္ အက်င့္ခံရသူ မိန္းမက ေရငံုေနမယ္ဆို သူ႔ဂုဏ္သိကၡာ သူထိန္းထားႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ အစြဲႀကီးကလည္း ျမဲေနေပတာကိုး။

ေယာက္်ားေတြရဲ႕ သရဲမရဲစီးေနတဲ့ တဏွာရမၼက္စိတ္၊ ဘီလူးသဘက္စိတ္ကို ေဖာ္ထုတ္လိုက္တဲ့ မိန္းမကို အျပစ္တင္တာက သိပ္လြယ္တယ္ေလ။

ဒါနဲ႔ပဲ သူ႔ရာဂကို ႏႈိးဆြေနတဲ့ မိန္းမကိုသာ အျပစ္ေပးသင့္တယ္ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခႀကီးက ေခတ္စားေနၿပီး မိန္းမေတြ မေပၚ့တေပၚ ဝတ္လို႔သာ ျဖစ္ရတာဆိုတဲ့ ေရႊတလြဲ အျမင္ႀကီးကို ကိုင္စြဲသူေတြ ကိုင္စြဲလို႔ ေကာင္းေနၾကေတာ့တာပါပဲ။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

(၁၂၀၈၁၉)

ခ်စ္နည္းေလးေတြ မွန္ေစ့ခ်င္မိ…

💊💊💊💊💊💊💊💊💊

မေန႔က စကားစုသစ္တစု မ်က္လံုးထဲကို တိုးဝင္လာတယ္။ Patriotic Journalism တဲ့။ မ်ိဳးခ်စ္ စာနယ္ဇင္း (ပညာ) လို႔ ဘာသာျပန္ရမလား မသိ။

ျမတ္စြာဘုရား…

ဘာႀကီးတံုး…

ဒါနဲ႔ အိမ္စာ နည္းနည္း လုပ္ၾကည့္မိရပါတယ္။

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ သမၼတ ေဂ်းခါ့(ဘ္) ဇူးမား စတဲ့ ဇာတ္လမ္းလို႔ တေနရာမွာ ေတြ႕တာနဲ႔ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး သေဘာက်လို႔ အဲဒီ့ေဆာင္းပါးေလးထဲက နည္းနည္း ဘာသာျပန္ေပးပါရေစ။ ေခါင္းစဥ္ခြဲေတြက မူရင္းမွာ မပါပါဘူး။ စာဖတ္ရတာ သြက္ေအာင္ က်ေနာ္ထည့္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြပါ။

တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာ၊ ဥပမာ၊ ေဒါက္တာ ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္) ဖြင့္ဆိုခ်က္ ေျပာခဲ့တဲ့ ရက္စြဲ၊ လန္ဒန္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမွာ အဆိုေတာ္ ေျပာခဲ့တဲ့စကားစတာတို႔ဟာ မူရင္းမွာ မပါပါဘူး။ က်ေနာ့္ဘာသာ အိမ္စာလုပ္ရင္း ေတြ႕တာေလးေတြကို ျဖည့္ထည့္ထားတာလည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(ဘာသာျပန္အစ)

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ သမၼတ အယူတိမ္းသြားပံု

သူက မကၠဆီကို စာနယ္ဇင္းဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရိွတယ္။ မကၠဆီကိုမွာ ရာဇဝတ္မႈ ထူေျပာေပမယ့္ သူေရာက္ခဲ့တုန္းကဆို မကၠဆီကို စာနယ္ဇင္းက ဒါေတြကို မေဖာ္ျပဘူး။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အေၾကာင္း မေကာင္းတဲ့ သတင္းေတြ ေပးမိရင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြ၊ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြကို မလာေအာင္ တားသလို ျဖစ္မွာစိုးလို႔ မထည့္ၾကတာပဲလို႔ သူက သံုးသပ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေတာင္အာဖရိက စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားသည္လည္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ရိွသင့္တယ္။ ရာဇဝတ္မႈခင္းသတင္းကိုသာ အသားေပး မေဖာ္ျပထိုက္ဘူး ဘာညာ၊ သူက လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

ဇူးမားက စာတအုပ္တည္းသမား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူဖတ္ခ်င္တဲ့ သတင္းစာ တေစာင္တည္းသာ ကြက္ဖတ္ၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်တာပါ။

သူမသိတာက မကၠဆီကို ပရင္းဆား ႐ိုခဟား (prensa roja) လို႔ ေခၚတဲ့ အနီေရာင္စာနယ္ဇင္း (ဝါ) အႏၲရာယ္ မ်ားတဲ့ စာနယ္ဇင္းအတြက္ ရာဇဝတ္မႈ သတင္းေတြကသာ အသက္ေသြးေၾကာပမာ ျဖစ္ေနတာ၊ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ မူးယစ္ရာဇာေတြပင္လွ်င္ ၾသဇာအရိွန္အဝါႀကီးေနတဲ့ မူးယစ္ေဆး စစ္ပြဲေတြအေၾကာင္းကို လူၿပိန္းႀကိဳက္ သတင္းစာတခ်ိဳ႕ကေတာင္ အားပါးတရ ေဖာ္ျပေနတာကိုပါပဲ။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး အနက္အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္

သည္ေနရာမွာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာကို ဘယ္လို အနက္ဖြင့္မလဲ။

သေဘာက်မိတဲ့ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ ၁၈ ရာစု အဂၤလိပ္ စာေရးဆရာ ေဒါက္တာ ဆယ္ျမဴယယ္(လ္) ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္)ရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္ပါပဲ။

Patriotism is the last refuge of a scoundrel. တဲ့။Image result for last refuge of a scoundrel

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ (မ်ိဳးခ်စ္ဝါဒ)ဟူသည္ကား ကလိမ္ကက်စ္တို႔၏ ၾကံရာမရသည့္အဆံုး ခိုလံႈရာထြက္ေပါက္သာ ျဖစ္ေတာ့သတည္းလို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

သည္စကားကို ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္) (၁၇၀၉-၁၇၈၄) က ၁၇၇၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၇ ရက္ေန႔ ညေနခင္းမွာ ေျပာခဲ့တာပါတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့… သူ သည္စကားေျပာခဲ့တာ ၂၄၄ ႏွစ္ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ဆင္ျခင္ဉာဏ္သာ အမွန္ရိွမယ္ဆိုရင္ အဲဒီ့စကားဟာ သည္ေလာက္ၾကာတဲ့တိုင္ မွန္ေနဆဲဆိုတာေတာ့ ျမင္ႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

အေကာင္းအဆိုး နမူနာ

က်င့္ဝတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အကန္႔အသတ္ေတြနဲ႔သာဆိုရင္ေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုဟာ လူထုအတြက္ တကိုယ္ေရ သ႐ုပ္လကၡဏာ၊ ေနရာတေနရာကို ရလာေစႏိုင္ၿပီး ဘံုေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ထြန္းလာေစႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပသည့္ က်င့္ဝတ္မထိန္းဘူးဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံထဲက လူတခ်ိဳ႕ကို ဖိႏွိပ္ဖို႔၊ ပထုတ္ဖို႔အတြက္ေရာ၊ ေဝဖန္တာေတြကို ပါးစပ္ပိတ္သြားေစဖို႔အတြက္ပါ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အခြင့္ထူးခံေတြက အဲဒီ့မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို အလြဲသံုးစား လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ျပင္းထန္သူမ်ားရဲ႕ႏိုင္ငံအျဖစ္ အလြန္ထင္ရွားတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မိန္းကေလး တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ Dixie Chicks ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္က မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ အဆိပ္ျပင္းပံုအတြက္ နမူနာေကာင္းတခုပါပဲ။Image result for dixie chicks

အဲဒီ့ ေက်းလက္ဂီတ တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ထဲက မိန္းကေလးေတြဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ထကၡဆက္(စ္) ျပည္နယ္သူေတြပါ။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ညခင္းမယ္ အဖြဲ႕က လန္ဒန္က ဇာတ္႐ံု တ႐ံုမွာ သီဆို ေဖ်ာ္ေျဖပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ အီရတ္ႏိုင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ တကယ္ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ သမၼတ ေဂ်ာ့(ခ်္)ဘြတ္(ရွ္)ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။

သူတို႔ရဲ႕ သီခ်င္းသစ္ျဖစ္တဲ့ ‘ခရီးသြားေနတဲ့ စစ္သား’ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို မသီဆိုခင္မွာ အဆိုေတာ္ထဲက Natalie Maines က သီခ်င္းကို မိတ္ဆက္ရင္း ေျပာလိုက္တဲ့ စကားကေတာ့ “အားလံုး သိေတာ္မူတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ က်မတို႔သည္ သည္က ပရိသတ္ႀကီးအားလံုးနဲ႔အတူ ေကာင္းတဲ့ဘက္မွာပဲ ရပ္ေနပါတယ္။ သည္စစ္ပြဲ၊ သည္ အၾကမ္းဖက္မႈကို က်မတို႔ မလိုလားပါဘူး။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ သမၼတဟာ တကၡဆက္(စ္) ျပည္နယ္က ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ က်မတို႔ ရွက္မိပါတယ္”တဲ့။

သူတို႔စိတ္ထဲရိွတဲ့အတိုင္း အဲသလို ေျပာခ်လိုက္တာက ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပႆနာက တျခားႏိုင္ငံကို ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ေျပာခ်လိုက္တာမို႔ပါပဲ။

ႏိုင္ငံေရးသမားက ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ႏိုင္ငံေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္

သူတို႔ ေဝဖန္လိုက္တာက ႏိုင္ငံ(ေတာ္)ကို မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံ(ေတာ္)ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ဆန္႔က်င္ၿပီး မလိုအပ္တဲ့ စစ္ပြဲကို ဖန္တီးလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို သစၥာေဖာက္ရာေရာက္တယ္လို႔ သူတို႔ ခံစားရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား တေယာက္ကို ေဝဖန္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ျပည္ပမွာ သည္စကား ေျပာတာမို႔ သည္အဆိုေတာ္ေတြဟာ ျဖင့္ရင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကင္းမဲ့တယ္လို႔ ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။

ဘူ(လ္)ဒိုဇာနဲ႔ေတာင္ ထိုးတာေနာ္… ဒါေပမယ့္…

သည္မွာတင္ သူတို႔ကို အေရးယူၾကပါေတာ့တယ္။ အစိုးရကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔နဲ႔ တျပည္နယ္တည္းသားေတြက အေရးယူတာပါ။ “သစၥာေဖာက္”ေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾကေတာ့တာေပါ့။

သူတို႔ ပရိသတ္ေတြက သူတို႔ သီခ်င္းေတြကို မဝယ္ေတာ့ဘူး။ အသံလႊင့္႐ံုေတြကလည္း သူတို႔သီခ်င္းေတြကို မလႊင့္ေတာ့ဘူး။ ဒါတင္ ဘယ္ကဦးမလဲ။ လူထု ပန္းျခံထဲမယ္ အဲဒီ့ တီးဝိုင္းရဲ႕ သီခ်င္း ဓာတ္ျပား (စီဒီ) ေတြကို ဘူ(လ္)ဒိုဇာနဲ႔ ထိုးၿပီး ဖ်က္ဆီးတာေတြအထိ လုပ္ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ဆြလိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္အထိ ပါသြားႏိုင္လဲဆိုတာကို သည္ျဖစ္ရပ္က သက္ေသထူေနပါတယ္။

ကေန႔အခါမွာေတာ့ အီရတ္စစ္ပြဲဟာ မလိုအပ္သလို အမွားႀကီး မွားသြားခဲ့ၿပီဆိုတာ အေမရိကန္အမ်ားစုက လက္ခံႏိုင္ေနၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဟို တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ကေတာ့ အီေနေအာင္ ခံခဲ့ရဖူးတာလည္း အမွန္ပါပဲ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ေဖာ္၊ တျခားသူေတြကို ေဆာ္တဲ့ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)

ႏိုင္ငံေတာ္ သစၥာ ေစာင့္သိ႐ိုေသျခင္းကေန တျခားႏိုင္ငံက လူေတြအေပၚ ရန္လိုတာ၊ အျပင္းအထန္ ဆန္႔က်င္တာေတြလည္း ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ မ်ိဳးခ်စ္တေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ျမႇင့္တင္ရင္း တျခားႏိုင္ငံေတြကို ႏွိမ္ျဖစ္ေနပါေတာ့မယ္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ သုခခ်မ္းသာကို လူသားေတြရဲ႕ သုခခ်မ္းသာထက္ ပိုၿပီး ဦးစားေပးျဖစ္ပါေတာ့မယ္။

ဒါဟာ က်င့္ဝတ္ပိုင္း အကန္႔အသတ္ကင္းမဲ့တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ သဘာဝပါပဲ။ အဲဒီ့မွာတင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ patriotism နံရံပါးပါးေလးတခ်ပ္သာ ျခားတဲ့ jingoism ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။ ျမန္မာစာအဖြဲ႕ထုတ္ ျမန္မာအဘိဓာန္မွာေတာ့ jingoism ကို တက္ၾကြ႐ိုင္းစိုင္းေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ စစ္ေသြးၾကြ ဇာတိမာန္လို႔ ဖြင့္ဆိုေပးထားပါတယ္။

အဲဒီ့ စစ္ေသြးၾကြဇာတိမာန္ဟာ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးႏိုင္လွတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ပါပဲ။ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ၊ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒတို႔ရဲ႕ မူလဘူတလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

သူစိမ္းေၾကာက္ေရာဂါ၊ တျခားႏိုင္ငံသားေတြကို ေၾကာက္တဲ့ ေရာဂါကို အရိွန္ပိုတက္ေစတတ္သလို စစ္မီးလွ်ံေတြကို ယပ္ခတ္ေပးတာလည္း အဲဒီ့ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ဆိုတဲ့ စစ္ေသြးၾကြဇာတိမာန္ပါပဲ။

အေမရိကန္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ အေမရိကန္ စစ္ေသြးၾကြ

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္က စစ္နဲ႔ အနီးကပ္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ကေတာ့ ပိုေတာင္ဆိုးပါတယ္။ စစ္ေသြးၾကြ ဇာတိမာန္ တက္ၾကြေနသူရဲ႕ အျမင္မွာ ကိုယ့္အလိုလည္းမပါဘဲ မေတာ္တဆ ေမြးလာတဲ့ နယ္ေျမခ်င္းမတူ ျဖစ္ေနတဲ့ တျခားသူေတြကို ရန္သူ၊ ကိုယ္နဲ႔ ဘဝတူ လူသားမဟုတ္ဘူးအထိ ျမင္ေနၾကစျမဲပါ။ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ဟာ တဖက္သားကို ႏွိမ္လိုတဲ့၊ တဖက္သားရဲ႕ လူ႔သိကၡာကို ခ်ိဳးဖဲ့လိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပါပဲ။ မွားမွား မွန္မွန္၊ ဒါ ငါ့ႏိုင္ငံဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ အဲဒီ့ ဝါဒကို ေထာက္မထားပါတယ္။

အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဘုရားသခင္က ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လူထုဆိုတဲ့ ယံုတမ္းကို ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)က အားျဖည့္ေပးပါတယ္။ ဘုရားသခင္က ေရြးထားတဲ့လူထုဆိုတာက ကိုယ္ေမြးလာတဲ့ အျခမ္းဘက္မွာသာ ဘုရား ရိွတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက တျခားႏိုင္ငံက မိန္းမေတြ၊ ကေလးေတြ၊ မိသားစုေတြ၊ မဂၤလာေဆာင္ေတြ စိစိညက္ညက္ေၾကေအာင္ လူမပါတဲ့ ဒ႐ုန္းေတြနဲ႔ သြားဗံုးက်ဲဦးေတာင္မွ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကသာ တရားနည္းလမ္းက်တယ္လို႔ ျမင္ေနတာပါ။ (အေမရိကန္ေတြမွာ အဲဒီ့ စိတ္အလြန္ျပင္းတာ သမိုင္းက သက္ေသခံခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒါ ဘာသာျပန္သူ႔ စကားခ်ပ္ပါ။)

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက မ်ိဳးခ်စ္စိတ္

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေျပာတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာ အဆိပ္ျပင္း၊ အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့ မူကို ဆိုလိုပါတယ္။ တနည္းေျပာရင္ သူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံသားေတြကို ယဥ္ပါးေအာင္ က်ံဳးသြင္းဖို႔အတြက္ လိုသလို ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုအက်ိဳးစီးပြားထက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအခြင့္ထူးခံေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ပိုေဇာင္းေပးတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြ၊ အမူအက်င့္ေတြကို လိုက္နာေအာင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ခုတံုးလုပ္တတ္ၾကပါတယ္။

ကိုယ့္ႏိုင္ငံက မွားေနေန၊ မွန္ေနေန၊ ႏိုင္ငံေတာ္က ကမကထျပဳတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ သီးျခား ဓေလ့စ႐ိုက္၊ သြင္ျပင္ လကၡဏာကေတာ့ အာဏာရေနတဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ စိတ္တိုင္းက် ဖြင့္ဆိုထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္၊ အစိုးရ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရမယ္ဆိုတာပါပဲ။

အဲဒီ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကေန စည္းလံုးညီညြတ္ေရးတို႔၊ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးတို႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေပါက္ဖြားလာခဲ့တာပါ။ အဲဒီ့ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ိဳးေတြကို ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၾကားခဲ့ၾကသလို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္လွစ္ဟခြင့္ကိုလည္း ပ်က္စီးသြားေစခဲ့ပါတယ္။

စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးဟာ ဘယ္ကဲ့သို႔ ဘယ္ခ်မ္းသာဆိုၿပီး စီရင္ဆံုးျဖတ္ေပးသူေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ထမ္းေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ျဖင့္ ပင္ကိုအားျဖင့္ အေကာင္းဘက္ေဆာင္တဲ့ သည္႐ိုး႐ိုးသားသား သေဘာတရားေတြဟာ အႏၲရာယ္ႀကီးလာပါေတာ့မယ္။ သည္လိုနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း ေပြ႕ဖက္ထားတဲ့ ပံု၊ တမူထူးျခားတဲ့ မ်က္ႏွာ၊ ကိုယ္ခႏၶာေတြကို ျမင္သာေအာင္ ျပတဲ့ တျခားပံုေတြကို ႐ိုက္ကူး ခင္းက်င္းျပသတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ ဓာတ္ပံုဆရာရဲ႕ ပံုေတြကို ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔၊ အႏုပညာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးတို႔က ႐ံႈ႕ခ်ျပတာေတြ ျမင္လာရေတာ့တာပါပဲ။

အႏုပညာမွာလည္း ဝင္႐ႈပ္တာ ႏိုင္ငံေရးသမားပါ

လိင္တူခ်င္းတပ္မက္သူ အခြင့္အေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူလည္း ျဖစ္ေလတဲ့ ဓာတ္ပံုဆရာ ဇႏၷဲ(လ္) မူဟိုလီရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို ကမၻာ့ ၿမိဳ႕ႀကီး အမ်ားအျပားမွာ ျပသခဲ့ၿပီး ခ်ီးက်ဴးၾကတဲ့သူေတြကလည္း အုတ္ေအာ္ေသာင္းသဲပါ။ Image result for muholi zaneleအႏုပညာ နက္႐ိႈင္းမႈနဲ႔ အလွေၾကာင့္ ပညာရွင္ေတြေတာင္ ရင္သပ္႐ႈေမာခဲ့ရတဲ့ လက္ရာေတြပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္သြားၿပီလို႔ဆိုတဲ့ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္မွာေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္သူ (ႏိုင္ငံေရးသမား အမ်ိဳးသမီး) ႏိုင္ငံေရးသမ လူလူး ဇင္ဂြာဟာကေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္က အႏုပညာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး ဇႏၷဲ(လ္)ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြဟာ စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး တန္ဖိုးထားမႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနပါတယ္လို႔ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

သည္ဝန္ႀကီးက စီရင္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရိွသူရဲ႕ အခန္းက႑ကို ယူခဲ့သလို သူ႔တကိုယ္ေရ တန္ဖိုးထားမႈေတြကို ထင္ဟပ္ေနတဲ့ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြကို ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္တာကို ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ (ဖြဲ႕အုပ္ဥ)ထဲမွာ အျမတ္တႏိုး ထည့္သြင္းထားတဲ့ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ တန္ဖိုးထားမႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနလင့္ကစား သည္ဝန္ႀကီးမ ပါးစပ္ကထြက္တဲ့ သူ႔တကိုယ္ေရ တန္ဖိုးထားမႈေတြက အလိုလိုေနရင္း ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ တန္ဖိုးထားမႈေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။

Image result for muholi zaneleမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေအာက္မွာ သက္ဆိုင္ရာ အႏုပညာအသီးသီးသည္လည္း ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးကို ပံ့ပိုးေပးရမယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ကလည္း အမိန္႔ေတာ္ မွတ္ခ် လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သည္စိတ္ဓာတ္အတုိင္း မရိွတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္၊ လက္ေတြ႕အသံုးခ်ပံုတို႔ကို တျခားနည္းနဲ႔ နားလည္ထားတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြကိုဆိုရင္ေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္မရိွဘူးလို႔ ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။

ဒါဟာျဖင့္ အဂတိလိုက္စားသူ (အဂတိေလးပါးစလံုးထဲက တပါးပါးကို ဆိုလိုပါတယ္။ လာဘ္စားတာ တခုတည္း မဟုတ္ပါ။) ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအတြက္ အားကိုးရာ ျဖစ္လာတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အမ်ိဳးအစားပါပဲ။

အဲဒါေတြထက္ သာလြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္

ဒါေပမယ့္လည္း တဖက္မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်င့္ခ်င့္ ခ်စ္တဲ့စိတ္ကို ေမြးျမဴသလို ဘာႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ သစၥာရွိမImage result for james william fulbrightယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာထားကိုလည္း ဆန္႔က်င္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္သေဘာတရား ေနာက္တခုလည္း ရိွျပန္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်ိမ္း(မ္)(ဇ္) ဝစ္လ်ံ(မ္) ဖွဴး(လ္)ဘ႐ိုက္(ထ္) (၁၉၀၅-၁၉၉၅) က ေရးျပခဲ့ပါတယ္။

“မိမိႏိုင္ငံအား ေဝဖန္ျခင္းသည္ ႏိုင္ငံကို အလုပ္အေကၽြးျပဳျခင္းျဖစ္သလို ႏိုင္ငံကို ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳျခင္းလည္း မည္ပါသည္။ ႏိုင္ငံအား လက္ရိွလုပ္ေဆာင္ေနသည္ထက္ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရန္ ႏိႈးေဆာ္ရာ ေရာက္သျဖင့္ အလုပ္အေကၽြးျပဳျခင္းဟု ဆိုရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ … တိုတို ေျပာရလွ်င္ ေဝဖန္ျခင္းသည္ အခြင့္အေရး တရပ္သာမကဘဲ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၏ အျပဳအမူသာ ျဖစ္ေပသည္။ ဤေနရာတြင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဟူသည္မွာ ရင္းႏွီးၿပီးသား ဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ္ လြန္လြန္ကဲကဲ ေျမႇာက္စားျခင္းမ်ားထက္ သာလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ပံုစံဟု က်ေနာ္ ယူဆပါသည္”ဟူလို။

(ဘာသာျပန္အဆံုး)

ရည္ညြန္း စာႏွစ္ပုဒ္

မူရင္း ေဆာင္းပါးက အရွည္ႀကီးပါ။ မဆံုးေသးပါဘူး။ ဒါက ပထမပိုင္းထဲက က်ေနာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေကာက္ႏုတ္ ျပန္ဆိုထားတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္း က်န္ပါေသးတယ္။

မူရင္းကို သည္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ https://city-press.news24.com/…/Do-we-need-patriotic-journa…

အာဖရိကႏိုင္ငံတႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြမွာလည္းပဲ မ်ိဳးခ်စ္ စာနယ္ဇင္းဆိုတာ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ေအာ့(ခ္)(စ္)ဖွာ့(ဒ္) တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡတေယာက္ရဲ႕ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ စာတမ္းတေစာင္ ေတြ႕မိပါတယ္။ “ဇင္ဘာေဘြႏိုင္ငံတြင္ မ်ိဳးခ်စ္စာနယ္ဇင္းေပၚေပါက္လာျခင္းႏွင့္တကြ ယင္း၏ အက်ိဳးဆက္ အလားအလာမ်ား”တဲ့။ ဝါသနာပါၿပီး အဂၤလိပ္လို ဖတ္ႏိုင္ရင္ https://bit.ly/2YFsscE ကေန ရယူဖတ္႐ႈႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

သံုးသပ္မိတာေလး

အာဖရိကတိုက္မွာက ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားက အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ၾကတာ အားလံုး အသိလို႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက သူတို႔ရဲ႕ လူမ်ိဳးစ႐ိုက္။ လက္နက္အားကိုးနဲ႔ ဗိုလ္က်ခ်ယ္လွယ္တတ္ၾကတဲ့ (လူ႐ိုင္း) စ႐ိုက္က သူတို႔ ေသြးသားထဲမွာ စြဲေနပါတယ္။ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာလည္း ထံုးစံအတိုင္း အာဏာကို မက္လာတယ္။

အာဏာကို ဖက္တြယ္ထားႏိုင္ေရးမွာ စကားလံုးလွလွေတြ ရွာလိုက္တဲ့အခါ ေနာက္ဆံုး အားကိုးရာအျဖစ္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို သြားေတြ႕ၾကတယ္။ သည္မွာတင္ “မ်ိဳးခ်စ္စာနယ္ဇင္း”ဆိုတာကိုပါ သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ခ်သံုးလာၾကတယ္။ အဲလိုပဲ သံုးသပ္မိပါတယ္။

ဘာကို ေရြးၾကပါမလဲ

အဆံုးပိုင္းက အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေျပာသြားတဲ့ သာလြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို က်ေနာ္ျဖင့္ ႏွစ္သက္ မဆံုးဘူး။

အေမရိကန္ေတြ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္လြန္ကဲေနတာ အထက္မွာ ျဖစ္ရပ္ဥပမာနဲ႔ အထင္အရွား ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ သို႔ေပတည့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ရဲ႕ အေတြးအျမင္မ်ိဳးကေတာ့ ေတြ႕ရခဲလွလို႔ ထင္မိပါတယ္။

က်ေနာ္လည္း မ်ိဳးခ်စ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ခ်စ္တာက သူေျပာသလိုပါ။ ႏိုင္ငံကို အလုပ္အေကၽြးျပဳလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ခ်စ္တာပါ။ တျခားသူေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔မတူသူေတြကို မုန္းတီး ရန္လိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္မိတာ မဟုတ္ပါဘူး။

စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းကေရာ… ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္ခ်င္တာပါလဲ။

စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းရဲ႕ သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြကိုေရာ ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္တတ္ေအာင္ သြန္သင္ခဲ့ခ်င္ပါသလဲ။

ဘာကိုပဲ ဆံုးျဖတ္ဆံုးျဖတ္ စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းကို ေလးစားပါတယ္။

တခုပါပဲ။ က်ေနာ့္စာေလးကို ဖတ္ၿပီး အေလးအနက္ တခ်က္ေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္ေပးရင္ပဲ ဒါေတြကို က်ေနာ္ ေရးရက်ိဳးနပ္ၿပီလို႔ ေအာက္ေမ့လိုက္ပါရေစေတာ့ခင္ဗ်ား။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…

အတၱေက်ာ္

(၀၃၀၈၁၉)