ရလိုမႈ တခုတည္း မၾကည့္ၾကပါနဲ႔…

💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰💰

တဖက္က ေတာ္ေတာ့္ကို လပ္ေနရွာၾကတာကလား

(တိုင္းရင္းသားအကုန္လံုး ပါဝင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားေသာ) ျမန္မာမဟုတ္တဲ့ ဗမာအားလံုး မဟုတ္ေတာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တဖက္လပ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီလို႔ ေျပာရင္မလြန္ဘူး ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ ဖြဘုတ္ ကလ်ာဏမိတၱေတြထဲမွာ အခြန္ဦးစီးက ႀကီးႀကီးမာစတာေတြ ရိွတယ္။ သူတို႔ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ အခြန္ေဆာင္ရမွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တာဝန္ဆိုတဲ့ ဘုတ္အုပ္ႀကီးထဲက စာေတြကို ဇာခ်ဲ႕ၿပီး ဖြဘုတ္မွာ တင္တယ္။ အခြန္ေပးေရးအတြက္ ဖြဘုတ္ကတဆင့္ စည္း႐ံုး လံႈ႔ေဆာ္တယ္ေပါ့။ သူတို႔ တရားပါတယ္။ အခြန္ လ်ာထားခ်က္အတိုင္း အျပည့္အဝ ေကာက္ခံႏိုင္မွ သူတို႔ ဖင္ထိုင္ခံုေလး ျမဲေနမွာကိုး။ ေျပာေပါ့။ ေရးေပါ့။

သို႔ေသာ္… သည္ေမာင္ေတြ တဖက္လပ္ပံုက အခြန္ထမ္း လူထုဘက္ကေတာ့ တစက္ကမွ ေတြးေဖာ္မရတာပဲ။

တန္ေအာင္ အရင္လုပ္

တရက္ကေတာ့ မေနႏိုင္လို႔ ေျပာမိသြားတယ္။ စခယ္(န္)ဒီ ေနးဗွီးယန္းႏိုင္ငံေတြမွာ အခြန္ကို ဝင္ေငြရဲ႕ ၄၀ % ဝန္းက်င္၊ တခ်ိဳ႕ဆို အဲ့ထက္ေတာင္ မ်ားေသး၊ ေပးရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ အခြန္ထမ္း လူထုအတြက္ အိမ္ရာ မပူရ၊ အိုနာစာ ရံပံုေငြ မပူရ၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ သြားလာေရး မပူရေအာင္ အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ေပးထားတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးသာ ျဖစ္လို႔ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း သိပ္ေပးခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။

ေရႊနံနံႀကီးမွာက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေပးလိုက္တဲ့ အခြန္အမ်ားစုက ႏွစ္စဥ္ ရသံုးခန္႔မွန္းေျခ ေငြစာရင္း ထြက္လာတဲ့အခါ ဘယ္ဌာနကို အမ်ားဆံုး ေရာက္သြားသလဲ။ လူထုနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈဖူလံုေရးအတြက္ ဘယ္ႏွရာခိုင္ႏႈန္းစီ ေရာက္သလဲ။ ဒါေတြကို အမ်ားသိမို႔ မီးေမာင္းထိုးမျပခ်င္ပါဘူး။ သို႔ေပတည့္ အဲဒီ့တခ်က္နဲ႔တင္ အခြန္က ေပးခ်င္စရာ သိပ္မေကာင္းတာကို ထိုင္ခံုျမဲခ်င္သူေတြ မျမင္ရွာၾကတာ သိပ္သနားစရာ ေကာင္းတာပဲ။

သေဘာပါလား ပရိသတ္

သည့္ထက္ပိုတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ဘယ္ဌာနဆိုင္ရာသြားသြား၊ ဘာကိစၥအတြက္သြားသြား၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေသးငယ္တဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါေစ၊ က်ေနာ္တုိ႔ ေပးထားတဲ့ အခြန္က ျဖစ္လာတဲ့ ေငြေတြကို လစာအျဖစ္ စားသံုးေနသူ ဂိတ္ေစာင့္မွသည္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အထိက လူထုကို ကူညီေပးမယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ သေဟာက္သဟ လုပ္ခ်င္တဲ့ ဉာဥ္အျပည့္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာႀကီးဟာ အင္မတန္ ခါးသီးလွပါတယ္။

လူထုဝန္ထမ္းလို႔ ေျပာင္းေခၚသင့္တာ ၾကာ

အမွန္က သူတို႔ေတြဟာ လူထုဝန္ထမ္း (Public Servants) ေတြပါ။ လူထုကို အလုပ္အေကၽြးျပဳရမွာပါ။

ဒါေပသည့္ ဗမာလိုက်ေတာ့ လူထုဝန္ထမ္းလို႔ မေခၚဘဲ အစိုးရဝန္ထမ္း (Government Servants) လို႔ ေခၚလိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီ့မွာတင္ သူတို႔ဟာ လူထုကို အလုပ္အေကၽြးမျပဳေတာ့ဘဲ အစိုးရကိုသာ အလုပ္အေကၽြးျပဳေနၾကတဲ့၊ တနည္းေျပာရရင္ အစိုးရ အလုိက် မွန္မွန္ မွားမွား၊ မ်က္စိမိွတ္ ကျပအသံုးေတာ္ခံေနၾကတဲ့ မ်က္ကန္းဝန္ထမ္းေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ စံုလံုး မကန္းဘူးဆိုေတာင္ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အခြန္ေပးေရး လံႈ႔ေဆာ္ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူေတြလို တဖက္လပ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါေတာ့တယ္။

လူလို စဥ္းစားရင္

အဲသလို ဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ မလႊဲသာတိုင္း ရင္ဆိုင္ေနၾကရတဲ့ လူထုက အခြန္ကို ၾကည္ၾကည္သာသာ ေပးခ်င္ၾကပါ့မလား။ ငါတို႔ ပိုက္ဆံလည္း စားေနေသး၊ ငါတို႔အေပၚလဲ ေမာက္မာေသးလို႔ပဲ ေတြးၾကမွာပါ။ အဲဒါကို အခြန္က တာဝန္ရိွသူေတြ ျမင္သင့္တယ္။ အခြန္ေပးေစခ်င္ရင္ ေပးေပ်ာ္မယ့္ အခင္းအက်င္းကို အရင္ဆံုး ဖန္တီးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲလိုမဟုတ္ဘဲ ပုဒ္ထီး ပုဒ္မေတြနဲ႔ ကိုင္ကိုင္ေပါက္ေနရင္ေတာ့ လက္နက္ျပ ေငြေတာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္နဲ႔ မနီး႐ိုးစြဲသာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

အခုလည္း လာျပန္ပါၿပီ။ လွ်ပ္စစ္ခြန္… အလြယ္ေျပာရင္ မီတာခေပါ့ဗ်ာ။

ေစ်းတက္တာ ျပႆနာ မဟုတ္၊ တက္ပံု လြဲခဲ့တာ

မီတာခေတြ ေစ်းတက္တုန္းက က်ေနာ္ တလံုးတပါဒမွ် မေျပာခဲ့ဘူး။ ေစ်းတက္တာကို ဘယ္သူ သေဘာတူတူ မတူတူ၊ က်ေနာ္ သေဘာတူတယ္။

အမွန္က အခုလို ျဗဳန္းခနဲ တက္ရမွာ မဟုတ္ဘဲ ဟိုး ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ကတည္းက ငါးျပားတိုး၊ ဆယ္ျပားတိုးနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တိုးတိုးသြားရမွာ။ ျပားေခတ္ ကုန္သြားတဲ့အခါ တက်ပ္တိုး၊ ႏွစ္က်ပ္တိုးေပါ့။ က်ပ္ေခတ္ ကုန္ေတာ့လည္း တဆယ္တိုး၊ ႏွစ္ဆယ္တိုးနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေလာက္အတြင္းမွာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မသိမသာသာ တိုးခဲ့ရင္ ခုေလာက္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္စရာမလိုဘဲ လူထုလည္း အခုႏႈန္းထားကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးေနၾကမယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။

ထားပါေတာ့… အခုက်ေတာ့လည္း အမ်ား သေဘာတူတူ မတူတူ၊ ႏႈန္းထားသစ္နဲ႔ မီတာခ စာရြက္က ေရာက္လာပါၿပီ။ ေစ်းတက္တာကို အေစာႀကီးကတည္းက သေဘာမွ်သူ က်ေနာ္တို႔ မိသားစုအတြက္က ျပႆနာ မရိွပါဘူး။ မီတာစာရြက္ေလးေတြ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ျပၿပီး နတ္သံေႏွာစရာလည္း အေၾကာင္း မရိွပါဘူး။

လွ်ပ္စစ္ဌာနရဲ႕ လုပ္ေပါက္အသစ္

ေျပာစရာ ျဖစ္လာတာက အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာပါပဲ။ လွ်ပ္စစ္ဌာနက လူထုဆီက ပိုက္ဆံလည္း လိုခ်င္ေသးတယ္၊ လူထုက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးခ်င္စရာေကာင္းေနေအာင္ ဖန္တီးမထားဘဲ လူထုကို ဒုကၡေပးတဲ့ စနစ္ႀကီးနဲ႔ စခန္းသြားပံုပါ။

သည္လ မီတာခက အမ်ားနည္းတူ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ႏွစ္ဆ တက္သြားပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့… ၂ သိန္း ၆ ေသာင္းေက်ာ္ က်သင့္ပါတယ္။

အဟဲ… သြားေဆာင္ေတာ့ ဘာျဖစ္တယ္ မွတ္တံုး။

ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ေနလို႔ ဘဏ္မွာ သြားေဆာင္ပါတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့… သည္အထိက လက္ခံႏိုင္ပါတယ္။

သို႔ေသာ္ ဘဏ္မွာေဆာင္ၿပီးရင္ ဘဏ္ခ်လံကို သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္႐ံုးဆီ ျပန္လာျပပါတဲ့။

ဟား… တယ္ဟုတ္ပါလား။ အေတာ္ အဆင္ေျပေအာင္ စီမံထားတာပဲ။

အကုန္လံုး အထက္စီးကခ်ည္းပဲ။ သည္လိုလုပ္ရင္ လုပ္၊ မလုပ္ရင္ မီးျဖတ္မယ္ေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ… သူတို႔ ေျပာတဲ့အတိုင္း ဘဏ္မွာ မေဆာင္ရင္ မီတာခ မေပးဘူး၊ မီးျဖတ္လို႔ ရတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ၿမိဳ႕နယ္႐ံုးဆီ ဘဏ္ခ်လံ ျပန္လာမျပဘူးဆိုရင္လည္း သူတို႔စာရင္းမွာ မီတာခ မေဆာင္ထားဘူး၊ ဒါဆိုလည္း မီးျဖတ္လို႔ ရတယ္။ အဲလို မဟုတ္ဘူးလား။

လူထုကို ေကာင္းေကာင္း ဒုကၡေပးထားတဲ့ က်င့္စဥ္ေကာင္း က်င့္စဥ္ျမတ္ကို အခုလမွာ စတင္ ရင္ဆိုင္ရပါေတာ့တယ္။

အေျခခံနီတိေလးေတာ့ သတိထားသင့္

မီးခြန္၊ ေရခြန္၊ ဘာခြန္၊ ညာခြန္ ေကာက္ခ်င္သူေတြအေနနဲ႔ အေျခခံ နီတိေလးတခ်က္ေတာ့ သိထားသင့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

“သူတပါး အိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံကို လိုခ်င္ရင္ အဲဒီ့လူက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးခ်င္လာေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က အရင္ ျပင္ဆင္ လုပ္ကိုင္ရတယ္”ဆိုတဲ့ နီတိပါပဲ။

မေၾကာက္ရင္ေတာ့ လုပ္ၾကေပါ့ေလ

မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ မသထာေရစာ အပင္းအဆိပ္ေတြကို မ်ိဳေနၾကသူေတြ ျဖစ္ေနၾကမွာပဲ။ သည္ဘဝမွာေရာ၊ ဘဝဆက္တိုင္းမွာပါ ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ ဝဋ္နဲ႔ ငရဲက အျမဲ ကပ္လိုက္ေနမွာေလးလည္း သတိရၾကေစခ်င္ပါတယ္။ သည္ဘဝကို ထည့္ေျပာရတာက ခင္ဗ်ားတို႔သည္လည္း မင္းခစားေတြမို႔ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြဆိုတာ မေမ့ေစခ်င္လို႔ ထည့္ေျပာလိုက္တာေနာ္။

လူထုအိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံကို လိုခ်င္ရင္ တျခားဟာ အသာထားဦး၊ ေပးေခ်ရတဲ့အခါ လူထုမွာ ဝန္မပို ဝန္မပိဘဲ လြယ္ကူ အဆင္ေျပသက္သာမယ့္ နည္းေလာက္ေတာ့ အရင္ဦးဆံုး ဖန္တီးသင့္တဲ့အေၾကာင္း…

ဟုတ္ကဲ့…

သိစိတ္နဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ မသိစိတ္နဲ႔ျဖစ္ေစ လူထုကို ဒုကၡေပးသူ ေမာင္မင္းႀကီးသားအေပါင္း သက္ရွည္က်န္းမာ ေဘးဘယာ ေဝးကြာၾကပါေစသား…

အားလံုး ေတြးဆဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…

အတၱေက်ာ္

(၁၆၀၈၁၉)