ခ်စ္နည္းေလးေတြ မွန္ေစ့ခ်င္မိ…

💊💊💊💊💊💊💊💊💊

မေန႔က စကားစုသစ္တစု မ်က္လံုးထဲကို တိုးဝင္လာတယ္။ Patriotic Journalism တဲ့။ မ်ိဳးခ်စ္ စာနယ္ဇင္း (ပညာ) လို႔ ဘာသာျပန္ရမလား မသိ။

ျမတ္စြာဘုရား…

ဘာႀကီးတံုး…

ဒါနဲ႔ အိမ္စာ နည္းနည္း လုပ္ၾကည့္မိရပါတယ္။

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ သမၼတ ေဂ်းခါ့(ဘ္) ဇူးမား စတဲ့ ဇာတ္လမ္းလို႔ တေနရာမွာ ေတြ႕တာနဲ႔ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး သေဘာက်လို႔ အဲဒီ့ေဆာင္းပါးေလးထဲက နည္းနည္း ဘာသာျပန္ေပးပါရေစ။ ေခါင္းစဥ္ခြဲေတြက မူရင္းမွာ မပါပါဘူး။ စာဖတ္ရတာ သြက္ေအာင္ က်ေနာ္ထည့္ထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြပါ။

တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာ၊ ဥပမာ၊ ေဒါက္တာ ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္) ဖြင့္ဆိုခ်က္ ေျပာခဲ့တဲ့ ရက္စြဲ၊ လန္ဒန္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမွာ အဆိုေတာ္ ေျပာခဲ့တဲ့စကားစတာတို႔ဟာ မူရင္းမွာ မပါပါဘူး။ က်ေနာ့္ဘာသာ အိမ္စာလုပ္ရင္း ေတြ႕တာေလးေတြကို ျဖည့္ထည့္ထားတာလည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(ဘာသာျပန္အစ)

ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ သမၼတ အယူတိမ္းသြားပံု

သူက မကၠဆီကို စာနယ္ဇင္းဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရိွတယ္။ မကၠဆီကိုမွာ ရာဇဝတ္မႈ ထူေျပာေပမယ့္ သူေရာက္ခဲ့တုန္းကဆို မကၠဆီကို စာနယ္ဇင္းက ဒါေတြကို မေဖာ္ျပဘူး။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အေၾကာင္း မေကာင္းတဲ့ သတင္းေတြ ေပးမိရင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြ၊ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြကို မလာေအာင္ တားသလို ျဖစ္မွာစိုးလို႔ မထည့္ၾကတာပဲလို႔ သူက သံုးသပ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ေတာင္အာဖရိက စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားသည္လည္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ရိွသင့္တယ္။ ရာဇဝတ္မႈခင္းသတင္းကိုသာ အသားေပး မေဖာ္ျပထိုက္ဘူး ဘာညာ၊ သူက လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

ဇူးမားက စာတအုပ္တည္းသမား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူဖတ္ခ်င္တဲ့ သတင္းစာ တေစာင္တည္းသာ ကြက္ဖတ္ၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်တာပါ။

သူမသိတာက မကၠဆီကို ပရင္းဆား ႐ိုခဟား (prensa roja) လို႔ ေခၚတဲ့ အနီေရာင္စာနယ္ဇင္း (ဝါ) အႏၲရာယ္ မ်ားတဲ့ စာနယ္ဇင္းအတြက္ ရာဇဝတ္မႈ သတင္းေတြကသာ အသက္ေသြးေၾကာပမာ ျဖစ္ေနတာ၊ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ မူးယစ္ရာဇာေတြပင္လွ်င္ ၾသဇာအရိွန္အဝါႀကီးေနတဲ့ မူးယစ္ေဆး စစ္ပြဲေတြအေၾကာင္းကို လူၿပိန္းႀကိဳက္ သတင္းစာတခ်ိဳ႕ကေတာင္ အားပါးတရ ေဖာ္ျပေနတာကိုပါပဲ။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး အနက္အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္

သည္ေနရာမွာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာကို ဘယ္လို အနက္ဖြင့္မလဲ။

သေဘာက်မိတဲ့ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ ၁၈ ရာစု အဂၤလိပ္ စာေရးဆရာ ေဒါက္တာ ဆယ္ျမဴယယ္(လ္) ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္)ရဲ႕ ဖြင့္ဆိုခ်က္ပါပဲ။

Patriotism is the last refuge of a scoundrel. တဲ့။Image result for last refuge of a scoundrel

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ (မ်ိဳးခ်စ္ဝါဒ)ဟူသည္ကား ကလိမ္ကက်စ္တို႔၏ ၾကံရာမရသည့္အဆံုး ခိုလံႈရာထြက္ေပါက္သာ ျဖစ္ေတာ့သတည္းလို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

သည္စကားကို ေဂ်ာ္(န္)ဆင္(န္) (၁၇၀၉-၁၇၈၄) က ၁၇၇၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၇ ရက္ေန႔ ညေနခင္းမွာ ေျပာခဲ့တာပါတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့… သူ သည္စကားေျပာခဲ့တာ ၂၄၄ ႏွစ္ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ဆင္ျခင္ဉာဏ္သာ အမွန္ရိွမယ္ဆိုရင္ အဲဒီ့စကားဟာ သည္ေလာက္ၾကာတဲ့တိုင္ မွန္ေနဆဲဆိုတာေတာ့ ျမင္ႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

အေကာင္းအဆိုး နမူနာ

က်င့္ဝတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အကန္႔အသတ္ေတြနဲ႔သာဆိုရင္ေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုဟာ လူထုအတြက္ တကိုယ္ေရ သ႐ုပ္လကၡဏာ၊ ေနရာတေနရာကို ရလာေစႏိုင္ၿပီး ဘံုေကာင္းက်ိဳးကို ျဖစ္ထြန္းလာေစႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပသည့္ က်င့္ဝတ္မထိန္းဘူးဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံထဲက လူတခ်ိဳ႕ကို ဖိႏွိပ္ဖို႔၊ ပထုတ္ဖို႔အတြက္ေရာ၊ ေဝဖန္တာေတြကို ပါးစပ္ပိတ္သြားေစဖို႔အတြက္ပါ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အခြင့္ထူးခံေတြက အဲဒီ့မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို အလြဲသံုးစား လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ျပင္းထန္သူမ်ားရဲ႕ႏိုင္ငံအျဖစ္ အလြန္ထင္ရွားတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မိန္းကေလး တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ Dixie Chicks ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္က မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ အဆိပ္ျပင္းပံုအတြက္ နမူနာေကာင္းတခုပါပဲ။Image result for dixie chicks

အဲဒီ့ ေက်းလက္ဂီတ တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ထဲက မိန္းကေလးေတြဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ထကၡဆက္(စ္) ျပည္နယ္သူေတြပါ။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ညခင္းမယ္ အဖြဲ႕က လန္ဒန္က ဇာတ္႐ံု တ႐ံုမွာ သီဆို ေဖ်ာ္ေျဖပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ အီရတ္ႏိုင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ တကယ္ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ သမၼတ ေဂ်ာ့(ခ်္)ဘြတ္(ရွ္)ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။

သူတို႔ရဲ႕ သီခ်င္းသစ္ျဖစ္တဲ့ ‘ခရီးသြားေနတဲ့ စစ္သား’ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို မသီဆိုခင္မွာ အဆိုေတာ္ထဲက Natalie Maines က သီခ်င္းကို မိတ္ဆက္ရင္း ေျပာလိုက္တဲ့ စကားကေတာ့ “အားလံုး သိေတာ္မူတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ က်မတို႔သည္ သည္က ပရိသတ္ႀကီးအားလံုးနဲ႔အတူ ေကာင္းတဲ့ဘက္မွာပဲ ရပ္ေနပါတယ္။ သည္စစ္ပြဲ၊ သည္ အၾကမ္းဖက္မႈကို က်မတို႔ မလိုလားပါဘူး။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ သမၼတဟာ တကၡဆက္(စ္) ျပည္နယ္က ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ က်မတို႔ ရွက္မိပါတယ္”တဲ့။

သူတို႔စိတ္ထဲရိွတဲ့အတိုင္း အဲသလို ေျပာခ်လိုက္တာက ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပႆနာက တျခားႏိုင္ငံကို ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ေျပာခ်လိုက္တာမို႔ပါပဲ။

ႏိုင္ငံေရးသမားက ႏိုင္ငံေရးသမား၊ ႏိုင္ငံေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္

သူတို႔ ေဝဖန္လိုက္တာက ႏိုင္ငံ(ေတာ္)ကို မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံ(ေတာ္)ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ဆန္႔က်င္ၿပီး မလိုအပ္တဲ့ စစ္ပြဲကို ဖန္တီးလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို သစၥာေဖာက္ရာေရာက္တယ္လို႔ သူတို႔ ခံစားရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား တေယာက္ကို ေဝဖန္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ျပည္ပမွာ သည္စကား ေျပာတာမို႔ သည္အဆိုေတာ္ေတြဟာ ျဖင့္ရင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကင္းမဲ့တယ္လို႔ ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။

ဘူ(လ္)ဒိုဇာနဲ႔ေတာင္ ထိုးတာေနာ္… ဒါေပမယ့္…

သည္မွာတင္ သူတို႔ကို အေရးယူၾကပါေတာ့တယ္။ အစိုးရကေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔နဲ႔ တျပည္နယ္တည္းသားေတြက အေရးယူတာပါ။ “သစၥာေဖာက္”ေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾကေတာ့တာေပါ့။

သူတို႔ ပရိသတ္ေတြက သူတို႔ သီခ်င္းေတြကို မဝယ္ေတာ့ဘူး။ အသံလႊင့္႐ံုေတြကလည္း သူတို႔သီခ်င္းေတြကို မလႊင့္ေတာ့ဘူး။ ဒါတင္ ဘယ္ကဦးမလဲ။ လူထု ပန္းျခံထဲမယ္ အဲဒီ့ တီးဝိုင္းရဲ႕ သီခ်င္း ဓာတ္ျပား (စီဒီ) ေတြကို ဘူ(လ္)ဒိုဇာနဲ႔ ထိုးၿပီး ဖ်က္ဆီးတာေတြအထိ လုပ္ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ဆြလိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္အထိ ပါသြားႏိုင္လဲဆိုတာကို သည္ျဖစ္ရပ္က သက္ေသထူေနပါတယ္။

ကေန႔အခါမွာေတာ့ အီရတ္စစ္ပြဲဟာ မလိုအပ္သလို အမွားႀကီး မွားသြားခဲ့ၿပီဆိုတာ အေမရိကန္အမ်ားစုက လက္ခံႏိုင္ေနၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဟို တီးဝိုင္းအဖြဲ႕ကေတာ့ အီေနေအာင္ ခံခဲ့ရဖူးတာလည္း အမွန္ပါပဲ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ေဖာ္၊ တျခားသူေတြကို ေဆာ္တဲ့ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)

ႏိုင္ငံေတာ္ သစၥာ ေစာင့္သိ႐ိုေသျခင္းကေန တျခားႏိုင္ငံက လူေတြအေပၚ ရန္လိုတာ၊ အျပင္းအထန္ ဆန္႔က်င္တာေတြလည္း ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ မ်ိဳးခ်စ္တေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ျမႇင့္တင္ရင္း တျခားႏိုင္ငံေတြကို ႏွိမ္ျဖစ္ေနပါေတာ့မယ္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ သုခခ်မ္းသာကို လူသားေတြရဲ႕ သုခခ်မ္းသာထက္ ပိုၿပီး ဦးစားေပးျဖစ္ပါေတာ့မယ္။

ဒါဟာ က်င့္ဝတ္ပိုင္း အကန္႔အသတ္ကင္းမဲ့တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ သဘာဝပါပဲ။ အဲဒီ့မွာတင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ patriotism နံရံပါးပါးေလးတခ်ပ္သာ ျခားတဲ့ jingoism ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။ ျမန္မာစာအဖြဲ႕ထုတ္ ျမန္မာအဘိဓာန္မွာေတာ့ jingoism ကို တက္ၾကြ႐ိုင္းစိုင္းေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ စစ္ေသြးၾကြ ဇာတိမာန္လို႔ ဖြင့္ဆိုေပးထားပါတယ္။

အဲဒီ့ စစ္ေသြးၾကြဇာတိမာန္ဟာ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးႏိုင္လွတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ပါပဲ။ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ၊ လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒတို႔ရဲ႕ မူလဘူတလို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

သူစိမ္းေၾကာက္ေရာဂါ၊ တျခားႏိုင္ငံသားေတြကို ေၾကာက္တဲ့ ေရာဂါကို အရိွန္ပိုတက္ေစတတ္သလို စစ္မီးလွ်ံေတြကို ယပ္ခတ္ေပးတာလည္း အဲဒီ့ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ဆိုတဲ့ စစ္ေသြးၾကြဇာတိမာန္ပါပဲ။

အေမရိကန္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ အေမရိကန္ စစ္ေသြးၾကြ

မ်ိဳးခ်စ္စိတ္က စစ္နဲ႔ အနီးကပ္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ကေတာ့ ပိုေတာင္ဆိုးပါတယ္။ စစ္ေသြးၾကြ ဇာတိမာန္ တက္ၾကြေနသူရဲ႕ အျမင္မွာ ကိုယ့္အလိုလည္းမပါဘဲ မေတာ္တဆ ေမြးလာတဲ့ နယ္ေျမခ်င္းမတူ ျဖစ္ေနတဲ့ တျခားသူေတြကို ရန္သူ၊ ကိုယ္နဲ႔ ဘဝတူ လူသားမဟုတ္ဘူးအထိ ျမင္ေနၾကစျမဲပါ။ ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)ဟာ တဖက္သားကို ႏွိမ္လိုတဲ့၊ တဖက္သားရဲ႕ လူ႔သိကၡာကို ခ်ိဳးဖဲ့လိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ပါပဲ။ မွားမွား မွန္မွန္၊ ဒါ ငါ့ႏိုင္ငံဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ အဲဒီ့ ဝါဒကို ေထာက္မထားပါတယ္။

အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဘုရားသခင္က ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လူထုဆိုတဲ့ ယံုတမ္းကို ဂ်င္ဂိုအစ္ဇင္(မ္)က အားျဖည့္ေပးပါတယ္။ ဘုရားသခင္က ေရြးထားတဲ့လူထုဆိုတာက ကိုယ္ေမြးလာတဲ့ အျခမ္းဘက္မွာသာ ဘုရား ရိွတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက တျခားႏိုင္ငံက မိန္းမေတြ၊ ကေလးေတြ၊ မိသားစုေတြ၊ မဂၤလာေဆာင္ေတြ စိစိညက္ညက္ေၾကေအာင္ လူမပါတဲ့ ဒ႐ုန္းေတြနဲ႔ သြားဗံုးက်ဲဦးေတာင္မွ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကသာ တရားနည္းလမ္းက်တယ္လို႔ ျမင္ေနတာပါ။ (အေမရိကန္ေတြမွာ အဲဒီ့ စိတ္အလြန္ျပင္းတာ သမိုင္းက သက္ေသခံခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒါ ဘာသာျပန္သူ႔ စကားခ်ပ္ပါ။)

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲက မ်ိဳးခ်စ္စိတ္

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေျပာတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာ အဆိပ္ျပင္း၊ အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့ မူကို ဆိုလိုပါတယ္။ တနည္းေျပာရင္ သူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံသားေတြကို ယဥ္ပါးေအာင္ က်ံဳးသြင္းဖို႔အတြက္ လိုသလို ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုအက်ိဳးစီးပြားထက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအခြင့္ထူးခံေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ပိုေဇာင္းေပးတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြ၊ အမူအက်င့္ေတြကို လိုက္နာေအာင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ခုတံုးလုပ္တတ္ၾကပါတယ္။

ကိုယ့္ႏိုင္ငံက မွားေနေန၊ မွန္ေနေန၊ ႏိုင္ငံေတာ္က ကမကထျပဳတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရဲ႕ သီးျခား ဓေလ့စ႐ိုက္၊ သြင္ျပင္ လကၡဏာကေတာ့ အာဏာရေနတဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ စိတ္တိုင္းက် ဖြင့္ဆိုထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္၊ အစိုးရ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရမယ္ဆိုတာပါပဲ။

အဲဒီ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကေန စည္းလံုးညီညြတ္ေရးတို႔၊ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးတို႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေပါက္ဖြားလာခဲ့တာပါ။ အဲဒီ့ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ိဳးေတြကို ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၾကားခဲ့ၾကသလို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္လွစ္ဟခြင့္ကိုလည္း ပ်က္စီးသြားေစခဲ့ပါတယ္။

စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးဟာ ဘယ္ကဲ့သို႔ ဘယ္ခ်မ္းသာဆိုၿပီး စီရင္ဆံုးျဖတ္ေပးသူေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝန္ထမ္းေတြ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ျဖင့္ ပင္ကိုအားျဖင့္ အေကာင္းဘက္ေဆာင္တဲ့ သည္႐ိုး႐ိုးသားသား သေဘာတရားေတြဟာ အႏၲရာယ္ႀကီးလာပါေတာ့မယ္။ သည္လိုနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးခ်င္း ေပြ႕ဖက္ထားတဲ့ ပံု၊ တမူထူးျခားတဲ့ မ်က္ႏွာ၊ ကိုယ္ခႏၶာေတြကို ျမင္သာေအာင္ ျပတဲ့ တျခားပံုေတြကို ႐ိုက္ကူး ခင္းက်င္းျပသတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ ဓာတ္ပံုဆရာရဲ႕ ပံုေတြကို ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔၊ အႏုပညာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးတို႔က ႐ံႈ႕ခ်ျပတာေတြ ျမင္လာရေတာ့တာပါပဲ။

အႏုပညာမွာလည္း ဝင္႐ႈပ္တာ ႏိုင္ငံေရးသမားပါ

လိင္တူခ်င္းတပ္မက္သူ အခြင့္အေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူလည္း ျဖစ္ေလတဲ့ ဓာတ္ပံုဆရာ ဇႏၷဲ(လ္) မူဟိုလီရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို ကမၻာ့ ၿမိဳ႕ႀကီး အမ်ားအျပားမွာ ျပသခဲ့ၿပီး ခ်ီးက်ဴးၾကတဲ့သူေတြကလည္း အုတ္ေအာ္ေသာင္းသဲပါ။ Image result for muholi zaneleအႏုပညာ နက္႐ိႈင္းမႈနဲ႔ အလွေၾကာင့္ ပညာရွင္ေတြေတာင္ ရင္သပ္႐ႈေမာခဲ့ရတဲ့ လက္ရာေတြပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္သြားၿပီလို႔ဆိုတဲ့ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္မွာေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္သူ (ႏိုင္ငံေရးသမား အမ်ိဳးသမီး) ႏိုင္ငံေရးသမ လူလူး ဇင္ဂြာဟာကေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္က အႏုပညာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး ဇႏၷဲ(လ္)ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြဟာ စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး တန္ဖိုးထားမႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနပါတယ္လို႔ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

သည္ဝန္ႀကီးက စီရင္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရိွသူရဲ႕ အခန္းက႑ကို ယူခဲ့သလို သူ႔တကိုယ္ေရ တန္ဖိုးထားမႈေတြကို ထင္ဟပ္ေနတဲ့ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြကို ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္တာကို ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ (ဖြဲ႕အုပ္ဥ)ထဲမွာ အျမတ္တႏိုး ထည့္သြင္းထားတဲ့ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ တန္ဖိုးထားမႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနလင့္ကစား သည္ဝန္ႀကီးမ ပါးစပ္ကထြက္တဲ့ သူ႔တကိုယ္ေရ တန္ဖိုးထားမႈေတြက အလိုလိုေနရင္း ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ တန္ဖိုးထားမႈေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။

Image result for muholi zaneleမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေအာက္မွာ သက္ဆိုင္ရာ အႏုပညာအသီးသီးသည္လည္း ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးကို ပံ့ပိုးေပးရမယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ကလည္း အမိန္႔ေတာ္ မွတ္ခ် လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သည္စိတ္ဓာတ္အတုိင္း မရိွတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရးရဲ႕ အနက္အဓိပၸာယ္၊ လက္ေတြ႕အသံုးခ်ပံုတို႔ကို တျခားနည္းနဲ႔ နားလည္ထားတဲ့ အႏုပညာသည္ေတြကိုဆိုရင္ေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္မရိွဘူးလို႔ ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။

ဒါဟာျဖင့္ အဂတိလိုက္စားသူ (အဂတိေလးပါးစလံုးထဲက တပါးပါးကို ဆိုလိုပါတယ္။ လာဘ္စားတာ တခုတည္း မဟုတ္ပါ။) ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအတြက္ အားကိုးရာ ျဖစ္လာတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အမ်ိဳးအစားပါပဲ။

အဲဒါေတြထက္ သာလြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္

ဒါေပမယ့္လည္း တဖက္မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ႏိႈင္းႏိႈင္းခ်င့္ခ်င့္ ခ်စ္တဲ့စိတ္ကို ေမြးျမဴသလို ဘာႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ သစၥာရွိမImage result for james william fulbrightယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာထားကိုလည္း ဆန္႔က်င္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္သေဘာတရား ေနာက္တခုလည္း ရိွျပန္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်ိမ္း(မ္)(ဇ္) ဝစ္လ်ံ(မ္) ဖွဴး(လ္)ဘ႐ိုက္(ထ္) (၁၉၀၅-၁၉၉၅) က ေရးျပခဲ့ပါတယ္။

“မိမိႏိုင္ငံအား ေဝဖန္ျခင္းသည္ ႏိုင္ငံကို အလုပ္အေကၽြးျပဳျခင္းျဖစ္သလို ႏိုင္ငံကို ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳျခင္းလည္း မည္ပါသည္။ ႏိုင္ငံအား လက္ရိွလုပ္ေဆာင္ေနသည္ထက္ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရန္ ႏိႈးေဆာ္ရာ ေရာက္သျဖင့္ အလုပ္အေကၽြးျပဳျခင္းဟု ဆိုရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ … တိုတို ေျပာရလွ်င္ ေဝဖန္ျခင္းသည္ အခြင့္အေရး တရပ္သာမကဘဲ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၏ အျပဳအမူသာ ျဖစ္ေပသည္။ ဤေနရာတြင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဟူသည္မွာ ရင္းႏွီးၿပီးသား ဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ္ လြန္လြန္ကဲကဲ ေျမႇာက္စားျခင္းမ်ားထက္ သာလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ပံုစံဟု က်ေနာ္ ယူဆပါသည္”ဟူလို။

(ဘာသာျပန္အဆံုး)

ရည္ညြန္း စာႏွစ္ပုဒ္

မူရင္း ေဆာင္းပါးက အရွည္ႀကီးပါ။ မဆံုးေသးပါဘူး။ ဒါက ပထမပိုင္းထဲက က်ေနာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေကာက္ႏုတ္ ျပန္ဆိုထားတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္း က်န္ပါေသးတယ္။

မူရင္းကို သည္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ https://city-press.news24.com/…/Do-we-need-patriotic-journa…

အာဖရိကႏိုင္ငံတႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ဇင္ဘာေဘြမွာလည္းပဲ မ်ိဳးခ်စ္ စာနယ္ဇင္းဆိုတာ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ေအာ့(ခ္)(စ္)ဖွာ့(ဒ္) တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡတေယာက္ရဲ႕ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ စာတမ္းတေစာင္ ေတြ႕မိပါတယ္။ “ဇင္ဘာေဘြႏိုင္ငံတြင္ မ်ိဳးခ်စ္စာနယ္ဇင္းေပၚေပါက္လာျခင္းႏွင့္တကြ ယင္း၏ အက်ိဳးဆက္ အလားအလာမ်ား”တဲ့။ ဝါသနာပါၿပီး အဂၤလိပ္လို ဖတ္ႏိုင္ရင္ https://bit.ly/2YFsscE ကေန ရယူဖတ္႐ႈႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

သံုးသပ္မိတာေလး

အာဖရိကတိုက္မွာက ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားက အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ၾကတာ အားလံုး အသိလို႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက သူတို႔ရဲ႕ လူမ်ိဳးစ႐ိုက္။ လက္နက္အားကိုးနဲ႔ ဗိုလ္က်ခ်ယ္လွယ္တတ္ၾကတဲ့ (လူ႐ိုင္း) စ႐ိုက္က သူတို႔ ေသြးသားထဲမွာ စြဲေနပါတယ္။ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာလည္း ထံုးစံအတိုင္း အာဏာကို မက္လာတယ္။

အာဏာကို ဖက္တြယ္ထားႏိုင္ေရးမွာ စကားလံုးလွလွေတြ ရွာလိုက္တဲ့အခါ ေနာက္ဆံုး အားကိုးရာအျဖစ္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို သြားေတြ႕ၾကတယ္။ သည္မွာတင္ “မ်ိဳးခ်စ္စာနယ္ဇင္း”ဆိုတာကိုပါ သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ခ်သံုးလာၾကတယ္။ အဲလိုပဲ သံုးသပ္မိပါတယ္။

ဘာကို ေရြးၾကပါမလဲ

အဆံုးပိုင္းက အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေျပာသြားတဲ့ သာလြန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို က်ေနာ္ျဖင့္ ႏွစ္သက္ မဆံုးဘူး။

အေမရိကန္ေတြ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္လြန္ကဲေနတာ အထက္မွာ ျဖစ္ရပ္ဥပမာနဲ႔ အထင္အရွား ျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ သို႔ေပတည့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ရဲ႕ အေတြးအျမင္မ်ိဳးကေတာ့ ေတြ႕ရခဲလွလို႔ ထင္မိပါတယ္။

က်ေနာ္လည္း မ်ိဳးခ်စ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ခ်စ္တာက သူေျပာသလိုပါ။ ႏိုင္ငံကို အလုပ္အေကၽြးျပဳလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ခ်စ္တာပါ။ တျခားသူေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔မတူသူေတြကို မုန္းတီး ရန္လိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္မိတာ မဟုတ္ပါဘူး။

စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းကေရာ… ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္ခ်င္တာပါလဲ။

စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းရဲ႕ သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြကိုေရာ ဘယ္လို စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္တတ္ေအာင္ သြန္သင္ခဲ့ခ်င္ပါသလဲ။

ဘာကိုပဲ ဆံုးျဖတ္ဆံုးျဖတ္ စာဖတ္သူ လူႀကီးမင္းကို ေလးစားပါတယ္။

တခုပါပဲ။ က်ေနာ့္စာေလးကို ဖတ္ၿပီး အေလးအနက္ တခ်က္ေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္ေပးရင္ပဲ ဒါေတြကို က်ေနာ္ ေရးရက်ိဳးနပ္ၿပီလို႔ ေအာက္ေမ့လိုက္ပါရေစေတာ့ခင္ဗ်ား။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…

အတၱေက်ာ္

(၀၃၀၈၁၉)

Advertisements