အဂတိကင္းပါတယ္လို႔ ရင္ေကာ့ ေျပာရဲပါသလား

က်မ္းကိုး

လူျဖစ္ေသာသူသည္ သူယုတ္သူညံ့ မျဖစ္ရေလေအာင္ ဤအဂတိတရား ၄ ပါးတို႔မွ အသက္ထက္ဆံုး လြတ္ကင္းေအာင္ ၾကဥ္ေရွာင္ရမည္။

📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕

အဂတိတရား ၄-ပါး

*ခ်စ္, မုန္း, ေၾကာက္မႈ၊ မသိမႈ၊ ေလးခု အလိုက္မွား။

*အဂတိေလး၊ ကင္းစင္ေဝး၊ ျပဳေရး မွန္ေျဖာင့္သား။

📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕

၁။ ဆႏၵာဂတိ = လူ႔မ်က္ႏွာကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ တံစိုးလက္ေဆာင္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ငဲ့ကြက္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ မေတာ္မတရားေသာ အမႈကို ျပဳျခင္းတစ္ပါး။

၂။ ေဒါသာဂတိ = မုန္းသည့္အတြက္ေၾကာင့္ မေတာ္မတရားေသာ အမႈကို ျပဳျခင္းတစ္ပါး။

၃။ ဘယာဂတိ = ေၾကာက္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ မေတာ္မတရားေသာ အမႈကို ျပဳျခင္းတစ္ပါး။

၄။ ေမာဟာဂတိ = တရားလမ္းမွန္ကို မသိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ မေတာ္မတရားေသာ အမႈကို ျပဳျခင္းတစ္ပါး။

ဤ ၄ ပါးတို႔ကို မိမိကိုယ္၏ စင္ၾကယ္ျခင္းကို အေလးမျပဳၾကကုန္ေသာ လူယုတ္လူညံ့တို႔၏ မသင့္မေလ်ာ္ မေတာ္မတရား လိုက္စားမႈမ်ဳိးျဖစ္၍ အဂတိတရား ၄ ပါးဟူ၍ ေခၚ၏။

လူျဖစ္ေသာသူသည္ သူယုတ္သူညံ့ မျဖစ္ရေလေအာင္ ဤအဂတိတရား ၄ ပါးတို႔မွ အသက္ထက္ဆံုး လြတ္ကင္းေအာင္ ၾကဥ္ေရွာင္ရမည္။

(လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ သုကုမာရမဂၢဒီပနီမွ။)

(သိဂၤါလသုတ္။ သုတ္ပါထိကဝဂ္၊ ၁၄၇။ ၎ဋီ၊ ၁၂၉။)


 

Image may contain: 1 person, textတန္းျမင္မိတဲ့မ်က္ႏွာ

ခုခ်ိန္မွာ ခ်က္ခ်င္း သတိရမိတာက ဒုရဲမွဴးေဟာင္း မိုးရန္ႏိုင္ပါပဲ။

ဆရာေမာင္သာရ ေရးဖူးတဲ့စာ ထင္တယ္။ “ဒို႔ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ သူရဲေကာင္း၊ သူတို႔ဘက္က ၾကည့္ေတာ့ သစၥာေဖာက္” ဆိုလား။

အမွန္ေတာ့ ဒုရဲမွဴးတေယာက္အေနနဲ႔ သူဟာ အထက္က ေပးတဲ့ အမိန္႔အတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရမွာပါ။ အဲဒီ့ အမိန္႔အတိုင္း လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့အထိ သူဟာ တာဝန္ေက်ခဲ့ပါတယ္။ အဲ… ႐ံုးေတာ္ေရွ႕ေမွာက္မွာ ထြက္ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔သိစိတ္ လိပ္ျပာက သူ႔ကို ႏိႈးေဆာ္လိုက္ပံုပါပဲ။

ဆႏၵာဂတိဆိုတဲ့ သူ႔ရာထူးကို ငဲ့တဲ့အတြက္ မေတာ္တာကို ျပဳမိမယ့္အေရး၊ ဘယာဂတိဆိုတဲ့ ေၾကာက္လို႔ မေတာ္တာကို ျပဳမိမယ့္အေရးေတြကို သူေတြးမိခဲ့မယ္ ထင္ပါတယ္။ ရာထူးကိုငဲ့၊ ျဖစ္လာမယ့္အက်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ေၾကာက္စိတ္ကို အႏိုင္ေပးလိုက္ရင္ျဖင့္ ေသရာေညာင္ေစာင္းမွာ သူ႔လိပ္ျပာက သူ႔ကို အဖန္ဖန္ သတ္မဆံုးျဖစ္ေနမယ့္အေရးကို ေတြးၿပီး သူဟာ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာကို ႐ံုးေတာ္ ေရွ႕ေမွာက္မွာ ထြက္ဆိုခဲ့ပါတယ္။

သည္အတြက္ သူတင္မက သူ႔ကိုမွီခိုေနသူ သူ႔မိသားစုပါ အတိဒုကၡေရာက္ခဲ့ရေလတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔မိသားစုကလည္း သူ႔စိတ္ဓာတ္ကို သိတယ္၊ ဂုဏ္ယူရေကာင္းမွန္း ေကာင္းေကာင္းနားလည္တယ္။ သာမေဏန သာမေဏာေပါ့။

ခ်ိဳတကူး က်ေနာ္

လြယ္ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး။ က်ေနာ္သာ သူ႔ေနရာမွာ ဆိုရင္ေရာလို႔ ျပန္ေတြးမိရင္း နည္းနည္း ဆြံ႕အသြားတယ္။

ၿပီးေတာ့မွ ဆရာေအာင္သင္းေရးခဲ့တဲ့ “ခ်ိဳတကူး”ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ ျပန္ျမင္ၿပီး ျပံဳးမိရပါတယ္။ ၁၆ ႏွစ္ေတာင္ ရိွခဲ့ၿပီဆိုေတာ့လည္း ေမ့ေနမိခဲ့တာေပါ့။

က်ေနာ္လည္း ကိုမိုးရန္ႏိုင္လိုပဲ ကိုယ့္အလုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ မတရားမႈကို လူသိရွင္ၾကားေဖာ္ခ်ဖြင့္ထုတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အလုပ္က ျပဳတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြဘက္က ၾကည့္ရင္ က်ေနာ္က သစၥာေဖာက္သူေပါ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္ကလည္း ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ခုလည္း ဂုဏ္ယူပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၆ ႏွစ္၊ ၂၀၀၃ မွာ ျပည္တြင္းက အိုးမကြာ အိမ္မကြာ ေဒၚလာစား အလုပ္က ပါးရွားေနပါေသးတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္က တလကို ေဒၚလာတေထာင္ ရတဲ့ အလုပ္က ျပဳတ္လာခဲ့တာပါ။ က်ေနာ့္မိသားစုကလည္း ဟိုမိသားစုႏွယ္ပဲ က်ေနာ့္ဘက္က ရပ္တည္ေပးခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။

ထားပါေတာ့… က်ေနာ့္အေၾကာင္း ေျပာလိုရင္း မဟုတ္ပါဘူး။

လာဘ္မေပး လာဘ္မယူေပမယ့္ ျပဳမိျမဲ အဂတိ ႏွစ္ပါး

အဂတိလိုက္စားတယ္ဆိုတာ လူေတြက လာဘ္ေပး လာဘ္ယူေလာက္ပဲ ထင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆႏၵာဂတိနဲ႔ ဘယာဂတိေၾကာင့္ မေတာ္တာေတြ ျပဳမိေနတာကိုေတာ့ မိမိကိုယ္ကို အဂတိလိုက္စားေနမိမွန္း မသိၾကဘူး။ အဲလို မသိေတာ့ ေမာဟျဖစ္တယ္။ အဲေတာ့ အဂတိက သံုးပါးျဖစ္သြားပါၿပီ။

အလုပ္ကို မထိခိုက္ေစခ်င္တာ ဆႏၵာဂတိ၊ အေရးယူခံရမွာကို ေၾကာက္တာက ဘယာဂတိ။ အဲဒီ့ အဂတိႏွစ္ပါး မကင္းဘူးဆိုတာနဲ႔ လူအျဖစ္ကေန “သူယုတ္ သူညံ့”ဘဝကို ေလွ်ာက်သက္ဆင္းသြားတတ္တယ္ဆိုတာ ဝန္ထမ္းမွန္သမွ် ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ ဘယ္မွာ လုပ္ေနတဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိထားသင့္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

တဆက္တည္းမွာပဲ မိမိတို႔က ေပါက္ဖြားလာတဲ့ သားသမီးမ်ားကိုလည္း အဂတိေလးပါးကို မျပတ္သြန္သင္ၿပီး ေရွာင္ၾကဥ္ေစျခင္းအားျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္း လူ႔ေဘာင္ကို က်ေနာ္တို႔ အားလံုး ဝိုင္းဝန္းတည္ေဆာက္ယူႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ၾကာတဲ့အခါမွာ ကိုမိုးရန္ႏိုင္လို လိပ္ျပာသန္႔သူ လူသားေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔လူ႔ေဘာင္ႀကီးဟာ က်က္သေရ မဂၤလာရိွေနမယ္ဆိုတာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲပါဘူး။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္
၀၅၀၇၁၉

ေနာက္ဆက္တြဲ

အဂတိကို တေပ်ာ္တပါး လိုက္စားခိုင္းေနတဲ့ ၾသဝါဒေလးတေၾကာင္း

“မေကာင္းႏိုင္ရင္ ကင္းေအာင္ေန၊ မကင္းႏိုင္ရင္ ေကာင္းေအာင္ေန” ဆိုတာေလးပါ။

ဟုတ္ကဲ့… အဲဒီ့စကားက မွန္သလိုလိုနဲ႔ “ေကာင္း”ဆိုတဲ့ေဝါဟာရကို အလြဲသံုးစားလုပ္ထားတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္ခင္ဗ်။

“မကင္းႏိုင္ရင္”ဆိုတာက “ဆႏၵာဂတိကို မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ရင္” ေကာင္းေအာင္ (“အထက္လူ အလိုက်ေအာင္”) ဘယာဂတိကိုပါ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးက်ဴးလြန္ခိုင္းတဲ့ ၾသဝါဒေလးလို႔ ျမင္မိရပါတယ္။

အားနာတယ္ဗ်ာ…

အဲဒါ သူေတာ္ေကာင္းလမ္းၫႊန္ မဟုတ္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

သူမိုက္ သူယုတ္ လကၡဏာ သံုးပါး (ဘုရားေဟာ)

(၁) မေကာင္းမႈကိုသာ ႀကံစည္ျခင္း၊

(၂) မေကာင္းေသာ အျပစ္မကင္းေသာ စကားကိုသာ ေျပာဆိုျခင္း၊

(၃) မေကာင္းမႈကိုသာ ျပဳလုပ္ျခင္း။

အဲဒါေၾကာင့္ “မကင္းႏိုင္ရင္ ေကာင္းေအာင္ေန” ဆိုတဲ့ စကားထဲက “ေကာင္း”ဟာ မကင္းႏိုင္ရင္ “မေကာင္းတာလည္း ရဲရဲသာလုပ္ေဟ့”ဆိုတဲ့ လမ္းညႊန္ျဖစ္ေနေပေတာ့တာေပါ့။

Advertisements

ကေလးကိုမွ ရာဂၾကြတတ္တဲ့ စိတ္ေဝဒနာရွင္ေတြကခ်ည္း က်ဴးလြန္တာလား

Facebook ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း အမႈတခု ေပၚလာတဲ့အခါ မိမိထင္ျမင္ယူဆတဲ့အပိုင္းကေန တံဆိပ္ကပ္လာၾကတာေတြ ေတြ႕လာရပါတယ္။ အခု သက္ငယ္မုဒိန္းကိစၥမွာလည္း Pedophile (ကေလးကိုမွ ရာဂၾကြတဲ့ စိတ္စံလြဲသူ)ရယ္လုိ႔ တခ်ိဳ႕က တံဆိပ္ကပ္ေပးေနတာ ေတြ႕ရတာမို႔ အားလံုးကို ဝါးလံုးရွည္နဲ႔ သိမ္းမရမ္းျဖစ္ၾကေလေအာင္ အျမြက္မွ် ေဆြးေႏြးတင္ျပပါရေစ။

👼👼👼👼👼👼👼👼👼👼👼👼Image result for pedophilia

ကေလးကို ႐ုတ္တရက္ ဗလကၠာရလုပ္ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းက ဘာလဲ။ ဒါကို စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္။

ေယဘုယ်အားျဖင့္ အဲလို လုပ္ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္း ေလးရပ္ထဲက တခုမဟုတ္ တခုေၾကာင့္ပါပဲ။

(၁) က်ဴးလြန္သူကိုယ္တိုင္ဟာ လိင္မႈကိစၥကို စူးစမ္းလို၊ စမ္းသပ္လိုတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

(၂) ကုသဖို႔လိုအပ္ေနတဲ့ အသိဉာဏ္ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈေရာဂါ၊ စိတ္ေရာဂါ ရိွေနလို႔ပါ။

(၃) တျခားသူေတြကို ေထာက္ထားငဲ့ညႇာတတ္တဲ့စိတ္ကင္းမဲ့တဲ့၊ လူမႈေရးေခါင္းပါးတဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး စံလြဲမႈ (antisocial personality disorder) ျဖစ္ေနတဲ့ အခြင့္အေရးသမားေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

(၄) ကေလးေတြကိုပဲ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္ မျပတ္မလပ္ ရိွေနလို႔ပါ။

တခုခ်င္း ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။

(၁) ကေလးငယ္ေတြ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟာ လိင္မႈကိစၥကို စူးစမ္းလိုၾကပါတယ္။ စူးစမ္း (စပ္စု)လိုစိတ္ဟာ လူ႔စိတ္ပါပဲ။ သူတို႔ထက္အမ်ားႀကီး ငယ္တဲ့ ကေလးေတြကို အဝတ္ခၽြတ္ျပေအာင္ ဖ်ားေယာင္းလို႔ လြယ္တာမို႔ တခ်ိဳ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟာ လိင္ကိစၥအေၾကာင္း သိရဖို႔အတြက္ သိပ္ငယ္တဲ့ ကေလးေတြကို အသံုးခ်တတ္ၾကပါတယ္။ အဲသလို ဆယ္ေက်ာ္သက္အမ်ားစုဟာ အသက္ရလာတဲ့အခါ ကေလးေတြနဲ႔ လိင္ပိုင္းအရ တံု႔လွယ္ဆက္ဆံမႈမွန္သမွ်ကို ရပ္တံ့လိုက္ၾကစျမဲပါပဲ။

(၂) လိင္ပိုင္း မဖြယ္မရာ လုပ္သူ အနည္းအပါး၊ အနည္းအပါးမွ မဆိုစေလာက္ အနည္းအပါးဟာ အသိဉာဏ္ပိုင္းအရ အႀကီးအက်ယ္ကို ခ်ိဳ႕ယြင္းေနလို႔၊ ဦးေႏွာက္မူမမွန္လို႔၊ စိတ္ေဝဒနာ အျပင္းအထန္ ခံစားေနရလို႔ ကေလးငယ္ေတြကို လိင္ပိုင္းအရ ထိတာ ကိုင္တာေတြ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ အနီးကပ္ႀကီးၾကပ္မႈ၊ လိုအပ္လာရင္ စိတ္စံလြဲမႈကို ကုသတဲ့ ေဆးဝါးေတြနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမ်ားနဲ႔ ကေလးေတြအေပၚ ဗလကၠာရလုပ္တတ္သူမ်ားအျဖစ္က ရပ္တံ့သြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။

(၃) တခ်ိဳ႕ေတြကက်ေတာ့ “လူမႈေရးေခါင္းပါးတဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး စံလြဲမႈ” (APD) ျဖစ္ေနလို႔ ကေလးေတြကို လိင္ပိုင္းအရ ထိတတ္ကိုင္တတ္ၾကတယ္။ လူမႈေရးေခါင္းပါးတယ္ဆိုတာ လူေတာ မတိုးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြၾကားမွာ အေရာတဝင္ေနတတ္တဲ့အျပင္ တခ်ိဳ႕ဆို ရႊန္းရႊန္းေတြေတာင္ ေဝေနတတ္ပါေသးတယ္။

လူမႈေရးေခါင္းပါးတယ္ (antisocial) ဆိုတာက လူ႔ေဘာင္စည္းကမ္းေတြနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ထားတာပါ။ သူတို႔က လူ႔ေဘာင္ စည္းကမ္းေတြကို ေဖာက္တတ္ၾကတယ္။ အတိအက်ေျပာရင္ လူမႈေရးေခါင္းပါးသူေတြဟာ တဖက္သားရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ထည့္ကို စဥ္းစားေလးမရိွဘူး။

သူတို႔စိတ္ထဲမွာ ကေလးေတြအပါအဝင္ လူအားလံုးသည္ အသံုးခ်ခံဖို႔သက္သက္သာ ျဖစ္တည္ေနၾကတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ သည္အမ်ိဳးအစားထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ ကေလးေတြအေပၚ ဗလကၠာရ လုပ္ၾကသူမ်ားဟာ သတင္းေတြထဲမွာ ေတြ႕ေနရတဲ့ စက္ဆုပ္စရာ အမႈေတြကို က်ဴးလြန္တတ္ၾကသူေတြပါပဲ။

(၄) ကေလးေတြကိုပဲ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္ မျပတ္မလပ္ ရိွေနလို႔ ဗလကၠာရျပဳတတ္တဲ့ အသက္ ၁၆ ႏွစ္နဲ႔ အထက္ကိုေတာ့ Pædophilia (Pedophilia) လို႔ေခၚတဲ့ ကေလးကိုမွ ရာဂၾကြတတ္တဲ့ စိတ္စံလြဲေရာဂါရိွေနသူလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။

သည္ေနရာမွာ အသက္ ၁၆ ႏွစ္နဲ႔ အထက္ဆိုတာကို သတိထားဖို႔ လိုပါတယ္။ မဖြယ္မရာလုပ္တဲ့ ၁၆ ႏွစ္ေအာက္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟာ ကေလးကိုမွ ရာဂၾကြတတ္တဲ့ စိတ္ေဝဒနာရွင္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။

ကေလးေတြကိုပဲ လိင္ဆက္ဆံလိုစိတ္ မျပတ္မလပ္ ရိွေနမေနကိုလည္း သာမန္လူက ဆံုးျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ လိင္မႈကိစၥ အထူးျပဳ ဆရာဝန္ကျဖစ္ျဖစ္၊ ကုခန္းစိတ္ပညာရွင္ကျဖစ္ျဖစ္ စူးစမ္းေဖာ္ထုတ္ၿပီး လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အထူးျပဳ ကုထံုးေတြ၊ လိုအပ္ရင္ ေဆးဝါးေတြနဲ႔ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ထိန္းခ်ဳပ္ကုသေပးႏိုင္ပါတယ္။ အဲသလို ကုသေပးတာ ၈၇ % အထိ ေအာင္ျမင္မႈ ရိွတယ္လို႔ သုေတသနေတြက ဆိုပါတယ္။

ေလ့လာခ်က္ေတြအရ ပထမ သံုးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကေလးေတြကို ဗလကၠာရ လုပ္တဲ့ ႏႈန္းထားက ငါးရာခိုင္ႏႈန္းမွ်သာ ရိွၿပီး ကေလးကိုမွ ရာဂၾကြတတ္သူေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားတာကေတာ့ ၉၅ % ရိွပါသတဲ့။

ကေလးသူငယ္ မုဒိန္းမႈဆိုတာ ဘာေၾကာင့္က်ဴးလြန္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ မလိုလားအပ္တဲ့ ကိစၥဆိုတာ သာမန္လူၿပိန္းတေယာက္ အေနနဲ႔ေတာင္ အလြယ္တကူ လက္ခံႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ က်ဴးလြန္ၾကတာလဲဆိုတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းရင္းခံေတြကို သိထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ႀကိဳတင္ ကာကြယ္ေရးမွာ တဖက္တလမ္းက အက်ိဳးထူးႏိုင္မလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေဆြးေႏြးၾကည့္လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ အထူးတလည္ လိုအပ္ေနတာက လိင္မႈကိစၥ အထူးျပဳ ဆရာဝန္ေတြ၊ ကုခန္းစိတ္ပညာရွင္ေတြလို႔ ျမင္မိရပါတယ္။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

၀၅၀၇၁၉

သားရွင္ေတြလည္း သတိထား

ေညာင္ျမစ္တူးရင္ ပုတ္သင္ဥေတြ ေပၚပါလိမ့္မယ္။ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ေျပာသင့္တဲ့စကားမို႔ ေျပာျပပါမယ္။

က်ေနာ္ လူမွန္း သိခါစ ၆ ႏွစ္ ၇ ႏွစ္သားေလာက္မွာ ေဆးထိုးတမ္း ကစားမယ္ဆိုၿပီး (ကန္ေတာ့ပါရဲ႕) က်ေနာ့္ ငယ္ပါကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အကိုင္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီ့ေကာင္က က်ေနာ့္ထက္ တႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ႀကီးတဲ့ေကာင္ပါ။ သူ႔ဒဏ္ကို ၁၀ ႏွစ္သားအထိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေဆးထိုးတမ္းဆိုၿပီး အားအားရိွ ကိုင္ေနတာပါ။

Image result for child sexual abuse boysမိဘကို ျပန္မေျပာရဲခဲ့ပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက သူ႔အေဖက က်ေနာ္တို႔ေနတဲ့ နယ္က ဌာနဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမွာ ရာထူးအျမင့္ဆံုး၊ က်ေနာ့္အေဖက စာေရး။ အဆင့္ခ်င္းက မိုးနဲ႔ ေျမ။ သည္ေကာင္နဲ႔ ျပႆနာ ျဖစ္ရင္ မွားမွား မွန္မွန္ က်ေနာ္ပဲ အေဆာ္ခံရမယ္လို႔ အေဖက ေၾကညာထားၿပီးသားမို႔ က်ေနာ့္မွာ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ခံခဲ့ရဖူးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ကဆိုေတာ့ ကေလးသူငယ္ မဖြယ္ရာမႈေတြ ဘာေတြ ဘယ္သိၾကဦးမလဲေနာ္။

ငါးတန္းမွာ ေက်ာင္းေျပာင္း၊ ၿမိဳ႕ေျပာင္းလိုက္ရေတာ့ သူ႔ဒဏ္က လြတ္သြားတယ္။ အဟဲ… ခုနစ္တန္းက်ေတာ့ တခါ ၾကံဳရျပန္တယ္။ တြက္ၾကည့္ပါ။ ခုနစ္တန္းေက်ာင္းသား အသက္အရြယ္ကို။ ၁၂ ႏွစ္ေက်ာ္၊ ၁၃ ႏွစ္။

ေနရာသည္ကား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လူကံုထံ ရပ္ကြက္ အင္းလ်ားလမ္း။ ႏွစ္အပိုင္းအျခားကား ၁၉၆၉။ အခ်ိန္သည္ကား အကာလ ညအခါ။ အိမ္သည္ကား တေခတ္ဆီက ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးရဲ႕ သားနဲ႔ ေျမးတို႔ ေနအိမ္။ စုမိသည္ကား အႏွီေျမး၏ ေမြးေန႔။ သားေကာင္မ်ားကား အတန္းထဲက က်ေနာ္အပါအဝင္ ေယာက္်ားေလး ၄-၅-၈ ေယာက္။ ေဗြေဆာ္ဦး ခံလိုက္ရသူကား ထီခနဲဆို အီစကိုဆိုတဲ့ က်ေနာ္။

အဲဒီ့မွာ အေရးႀကီးတာ လာပါၿပီ။

က်ဴးလြန္ရန္ အားထုတ္သူကား…

အခုေျပာ အခုသိတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ တေယာက္ပါ။ အဲတုန္းက သူက အသက္ ၃၀ မျပည့္တတ္ေသးဘူးေပါ့။ တကၠသိုလ္က ဆရာေပါ့။ ဆင္းသက္လာတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းကလည္း ႏွယ္ႏွယ္မွ မဟုတ္တာ။ တကယ့္ကို သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕၊ ရည္ရည္မြန္မန္၊ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း။ ေယာက္်ားလိုပဲ ဝတ္စား ေနထိုင္ပါတယ္။

အဟဲ… အဲဒီ့အရြယ္ ေယာက္်ားေလးေတြခ်ည္း စုမိေတာ့ ဘာလုပ္စရာ ရိွမွာတုံး။ Scrabble ကစားၾကတာပ။ အဲေတာ့ ေက်းဇူးရွင္က က်ေနာ့္ေဘး လာထိုင္ၿပီး က်ေနာ့္ကို အၾကံေတြေပးေနတယ္။ က်ေနာ့္ခါးကို ဖက္ထားတယ္။ သည္အထိက မသိေသးဘူး။

ၿပီးေတာ့မွ သူ႔လက္က… သူ႔လက္က…

ၾကမ္းေပၚမွာ ပုဆစ္တုပ္ ကစားေနတာမို႔ သူ႔လက္ တိုးဝင္အလာမွာ ဗိုက္နဲ႔ ေပါင္ကပ္ထားၿပီး မတိုးသာေအာင္ က်ေနာ္ ႀကိဳးစားတယ္။ မရဘူးဗ်။ အတင္းကို တိုးေနေတာ့ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လိုမွ မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ပြဲဖ်က္၊ ထြက္ေျပး၊ ဟိုေကာင့္အခန္းထဲဝင္၊ တံခါးကန္႔လန္႔ထိုးလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

မၾကာပါဘူးဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာေနေတာ့ တေယာက္၊ တံခါးကို တဒံုးဒံုးထုတယ္။ ငိုသံပါနဲ႔ ဖြင့္ခိုင္းလို႔ ဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ “ဟိုလူႀကီးက ငါ့ဟာကို အတင္းလိုက္ကိုင္ေနလို႔…”ဆိုၿပီး ေျဖရွင္းခ်က္ ထုတ္တယ္။

ေနာက္ေတာ့ တေကာင္ၿပီး တေကာင္၊ ေျပးဝင္လာၾကတယ္။ တံခါးကို လံုေနေအာင္ ပိတ္ထားလိုက္ၾကရတယ္။

ဒါ က်ေနာ့္ ငယ္ဘဝအေတြ႕အၾကံဳပါပဲ။

ေနာက္ဆက္တြဲ – အခုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းႀကီးလည္း ေသရွာပါၿပီ။ အဲဒီ့ သူငယ္ခ်င္း ကိုးတန္းမွာ ထင္တယ္။ အဲဒီ့ဆရာနဲ႔ သီးသန္႔သင္ေနတယ္ ၾကားေတာ့ က်ေနာ္က က်ေနာ္တို႔ ခံခဲ့ရပံုကို ေျပာျပပါတယ္။

ေရႊသူငယ္ခ်င္းကလည္း ေဆြႀကီးမ်ိဳးႀကီး။ အဂၤလိပ္ေခတ္ ဝန္ႀကီးတပါးရဲ႕ ေျမး။ အေျခႀကီးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္က လမ္းေဘးက ေကာင္။ အဲေတာ့ ေက်းဇူးရွင္က က်ေနာ့္စကားၾကားတဲ့အခါ က်ေနာ့္ကိုေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျပာခဲ့ပါဘူး။

ေနာက္ တလေလာက္ၾကာေတာ့မွ ဝန္ခံေတာ္မူပါတယ္။ “မင္းေျပာျပတုန္းက ငါမင္းကို ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားတာကြ။ သူမ်ားအေၾကာင္း မဟုတ္တ႐ုတ္ေျပာရလားဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ ခု ငါ ကိုယ္တိုင္ ခံလိုက္ရေတာ့မွ မင္း အမွန္ေျပာတာပါလားဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္ကြာ။ မင္းကို အထင္မွားခဲ့လို႔ ေဆာရီးပါ”တဲ့ဗ်ား။

မိဘေတြ သတိထားသင့္တာက…

(၁) ေယာက္်ားေလးခ်င္းပဲဆိုၿပီး ကေလးေတြခ်ည္း မျမင္ကြယ္ရာမွာ ပစ္မထားမိပါေစနဲ႔။

(၂) ေမာင္ႏွမခ်င္း၊ ညီအကိုခ်င္းပဲဆိုၿပီးလည္း စိတ္မခ်ပါနဲ႔။ ငယ္တဲ့အရြယ္မွာ စူးစမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ (ေမာင္ႏွမ တဝမ္းကြဲခ်င္းက မေတာ္တေရာ္ လုပ္တာ ခံဖူးတဲ့ အမ်ိဳးသမီး၊ ေရခ်ိဳးေနတာကို တူအရင္းက လာေခ်ာင္းတာ ၾကံဳဖူးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း က်ေနာ္တို႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရိွပါတယ္ေနာ္။)

(၃) အင္းလ်ားလမ္းက အျဖစ္အပ်က္က အလွဆံုးပါ။ သည္ကိစၥမွာ ပညာေတြ၊ ဂုဏ္ေတြ၊ ေဆြႀကီးမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္တာေတြက ဘာမွ အေရးမပါပါဘူး။ လူဟာ လူပဲမို႔ သတိထားရမွာခ်ည္းပါပဲ။ ဆရာမို႔ မက်ဴးလြန္ဘူးဆိုတာ မရိွေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ အျဖစ္က သက္ေသခံေနပါတယ္။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

၀၂၀၇၁၉

ကေလးကို လိင္ပိုင္း မဟားဒယားလုပ္ၾကတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိထားသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ

Image result for child sex abuse၁။ ကေလးေတြအေပၚ လိင္ပိုင္းမေတာ္မတရားျပဳက်င့္သူ (ကေလးကို မဟုတ္တာလုပ္သူ) ၇၀ က ၇၃ % ဟာ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ကေလးဘဝတုန္းကလည္း မဟုတ္တ႐ုတ္လုပ္တာ ခံခဲ့ဖူးသူေတြ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။

၂။ ကေလးကို မဟုတ္တာလုပ္သူ ၆၀ % ေလာက္ဟာ မိသားစုနဲ႔ ရင္းႏွီးဝင္ထြက္ေနသူေတြ၊ ကေလးထိန္းေတြ၊ အိမ္နီးခ်င္းေတြလိုမ်ိဳး ကေလးနဲ႔ သိကၽြမ္းသူေတြပါ။ မိသားစုဝင္ေတြေတာ့ မဟုတ္ၾကပါဘူး။

၃။ ၃၀ % ေလာက္ကေတာ့ အေဖ၊ အေမ၊ အကို၊ ဦးေလး၊ ဦးႀကီး၊ ဘႀကီး၊ ဘေထြး၊ ဝမ္းကြဲညီအကို ေမာင္နွမေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

၄။ လိင္ပိုင္းက်ဴးလြန္မႈ အားလံုးရဲ႕ ထက္ဝက္ထက္ နည္းတဲ့ ပမာဏသာလွ်င္ ရဲဆီ တိုင္တန္းၾကပါတယ္။

၅။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တႏွစ္တည္းမွာတင္ပဲ တကမၻာလံုးမွာ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ မိန္းကေလး သန္းေပါင္း ၁၅၀၊ ေယာက္်ားေလး ၇၃ သန္းတို႔ဟာ အဓမၼျပဳက်င့္မႈ၊ လိင္ပိုင္းအၾကမ္းဖက္မႈ တျခားပံုစံေတြကို ခံစားခဲ့ရတယ္လို႔ ကမၻာ့ က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ (WHO) က ဆိုပါတယ္။

၆။ ေယာက္်ားေလးေတြ တိုင္တန္းတဲ့ အမႈ ၁၄ % ၊ မိန္းကေလးေတြ တိုင္တန္းတဲ့ အမႈ ၆ % မွာ က်ဴးလြန္သူေတြဟာ မိန္းမေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

၇။ ဝင္ေငြနည္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အရြယ္မေရာက္ေသးသူေတြကို သတ္ျဖတ္မႈႏႈန္းထားက ဝင္ေငြမ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထက္ ႏွစ္ဆ ပိုမ်ားပါတယ္။ ဒါေပသည့္ အိမ္တြင္းမွာ လိင္ပိုင္းမေတာ္မတရားျပဳက်င့္ၾကတာကေတာ့ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေတြ႕ရတယ္။

၈။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေယာက္်ားေတြ မေတာ္မတရားျပဳက်င့္ခံရတဲ့ ႏႈန္းထား နည္းပါးျခင္းဟာ တိုင္တန္းမႈ နည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက္်ားဆိုတာ သန္မာရတယ္၊ ခုခံတံု႔ျပန္ႏိုင္စြမ္းရိွရမယ္လို႔ အစဥ္အလာအရ သြန္သင္ထားၾကေတာ့ ခံလိုက္ရတဲ့ ေယာက္်ားသားေတြဟာ “ေယာက္်ားမဟုတ္ဘူး”လို႔ အထင္ခံရမွာ စိုးတဲ့အတြက္ မတိုင္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

 ၉။ ကေလး လိင္ပိုင္းမေတာ္မတရားျပဳက်င့္မႈဆိုတာ နမ္းတာ၊ ပါးစပ္နဲ႔၊ စအိုနဲ႔၊ မိန္းမကိုယ္နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံတာလို ကိုယ္ခႏၶာထိေတြ႕မႈလည္း ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသးဘူး၊ လိင္အဂၤါကို ကေလးေတြကို လွစ္ျပတာ၊ ကေလးေတြကို မဖြယ္မရာ ႐ုပ္ေသ၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြ အတင္းၾကည့္ခိုင္းတာ၊ ကေလးရဲ႕ ဝတ္လစ္စလစ္ ကိုယ္ခႏၶာကို ၾကည့္ဖို႔ အားထုတ္တာ၊ လိင္ဆက္ဆံဖို႔ ကေလးကို ဖိအားေပးတာ၊ ကေလးေရွ႕မွာ လိင္ဆက္ဆံတာ၊ ကေလးကို မဖြယ္မရာ ႐ုပ္ေသ၊ ႐ုပ္ရွင္အတြက္၊ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ဖို႔အတြက္ အျမတ္ထုတ္တာေတြလည္း ပါဝင္ပါတယ္။

၁၀။ မဟုတ္တာ အလုပ္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ ကေလးအမ်ားစုက ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေျပာျပေလ့ မရိွတတ္ၾကပါဘူး။ ေျပာတဲ့ ကေလးျဖစ္ျပန္ရင္လည္း အေရးယူမႈ တခုခု ျဖစ္မလာခင္ သည္အေၾကာင္းကိုပဲ လူေပါင္း ၄-၅-၁၀ ေယာက္ကို မျဖစ္မေန ထပ္ျပန္တလဲလဲ ျပန္ေျပာျပေနရစျမဲျဖစ္ပါတယ္။

၁၁။ မဟုတ္တာ အလုပ္ခံလိုက္ရတဲ့ ကေလးေတြမွာ က်န္းမာေရးထိခိုက္မႈ အမ်ားအျပားျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ စိတ္ထိခိုက္မႈ ဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ခံရၿပီးေနာက္ တင္းက်ပ္မႈ စိတ္စံလြဲေရာဂါ (Post-Traumatic Stress Distorder)၊ အစားအေသာက္ စံလြဲမႈ (မတရား စားတာ၊ မတရား မစားတာမ်ိဳး)၊ စိတ္ေထာင္းကိုယ္ေက် ေရာဂါလကၡဏာေတြ၊ ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ စိတ္က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းေနတာ၊ နာတာရွည္ နာက်င္ကိုက္ခဲမႈ၊ လြန္က်ဴးတဲ့ လိင္ပိုင္း အမူအက်င့္ (ကေလးေတြဟာ သူ႔အရြယ္နဲ႔သူ လိင္ကိစၥကို စိတ္ဝင္စားတာ သဘာဝပါ။ သို႔ေသာ္ လြန္က်ဴးတယ္ဆိုတာကေတာ့ မူႀကိဳအရြယ္ကေလးငယ္က လိင္ကိစၥေတြ တစ္တစ္ခြခြေျပာတာတို႔၊ ၁၂ ႏွစ္သားက လူေရွ႕မွာ တကိုယ္ေရ အာသာေျဖတာတို႔လိုမ်ိဳးကို ဆိုလိုပါတယ္)၊ သင္ယူမႈ ျပႆနာ၊ တိရစၦာန္ေလးေတြအေပၚမွာ ရက္စက္တာ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဖ်က္ဆီးတဲ့ အမူအက်င့္၊ မိမိကိုယ္ကို ေသေၾကာင္းၾကံမႈ၊ လူ႔ကန္႔လန္႔အမူအက်င့္၊ အိပ္မေပ်ာ္တာ၊ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္တာ၊ ေဒါသတႀကီး ေပါက္ကြဲတာ၊ တေယာက္တည္း မေနခ်င္တာ၊ အရြယ္ေရာက္တဲ့အထိ တျခားသူေတြအေပၚ က်ဴးလြန္ခ်င္တာစတဲ့ အမူအက်င့္ေတြ ေပၚေပါက္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြကို သူတို႔က လူျမင္သူျမင္ေတာ့ မျပတတ္ၾကေတာ့ဘူး။

၁၂။ ကေလးကို မဟုတ္တာလုပ္သူေတြဟာ ကာယအားနဲ႔ အဓမၼ မလုပ္ၾကဘူး။ လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပး၊ အတူကစားေပး၊ အတူေနေပး၊ သြားေပး၊ ကေလးေတြကို မဖြယ္ရာတဲ့ ႐ုပ္ရွင္၊ ႐ုပ္ေသေတြ ျပေပး၊ စိတ္မပါဘဲ ေအာ္လိုက္ဟစ္လိုက္၊ မာန္လိုက္မဲလိုက္နဲ႔ ကေလးစိတ္ထဲမွာ က်ဴးလြန္မယ့္သူကို ဘာမွန္းမသိဘဲ ဇေဝဇဝါျဖစ္ေနေအာင္ လုပ္ေပးတာမ်ိဳး ေတြနဲ႔ က်ံဳးသြင္းတတ္ၾကပါတယ္။

၁၃။ မိဘတပါးတည္းနဲ႔သာ ေနထိုင္ရတဲ့ ကေလး၊ လက္ထပ္မထားတဲ့ သူနဲ႔ အတူေနေနတဲ့ မိဘနဲ႔ ေနရတဲ့ ကေလးေတြဟာ မိရင္းဘရင္းနဲ႔အတူ ေနရတဲ့ ကေလးေတြထက္ မဟုတ္တာ အလုပ္ခံရႏိုင္ေခ် ရွစ္ဆပိုမ်ားပါတယ္။

၁၄။ ကေလးကို မဟုတ္တာလုပ္တယ္လို႔ တိုင္ၾကားတဲ့အမႈေတြရဲ႕ ၂၃ % ေလာက္ကို ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ေတြက က်ဴးလြန္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

၁၅။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေလ့လာခ်က္တရပ္မွာေတာ့ အေရအတြက္ စုစုေပါင္း ေလးသန္းခြဲေလာက္အထိ ရိွမယ့္ အစိုးရေက်ာင္း တက္ေနသူ ကေလးေပါင္း ၉.၆ % ဟာ သူတို႔ကို ပညာသင္ေပးေနသူေတြရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မဖြယ္ရာမႈေတြကို ေတြ႕ၾကံဳဖူးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သည္လို မဖြယ္ရာမႈဆိုရာမွာ လိင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဟာသေတြ ေျပာတာမွသည္ လိင္ဆက္ဆံတာအထိ ပါဝင္ပါတယ္။ က်ဴးလြန္သူေတြထဲမွာ ဆရာက ၁၈ % ၊ အားကစားနည္းျပက ၁၅% ၊ လူစားဝင္သင္တဲ့ ဆရာက ၁၃ % ၊ ေက်ာင္းအုပ္က ၆ % ၊ ကေလးေတြကို ေဖးမ ေဆြးေႏြးေပးသူက ၅ % ပါဝင္ပါသတဲ့။

၁၅။ မေတာ္တေရာ္ အလုပ္ခံရတဲ့ ကေလး ၉၅ % က က်ဴးလြန္သူကို သိကၽြမ္းၾကပါတယ္။

၁၆။ ကေလးကို မေတာ္တေရာလုပ္တဲ့သူ အမ်ားစုဟာ ကေလးထက္ ဆယ္ႏွစ္၊ ဆယ္ႏွစ္အထက္ ႀကီးသူေတြပါ။ ကေလး အေပၚ က်ဴးလြန္သူ တဝက္ေက်ာ္ဟာ ၃၅ ႏွစ္ေအာက္ေတြပါ။

မူရင္းက ၆၄ ခ်က္ ပါပါတယ္။ မ်ားလို႔ အဓိက သိသင့္တဲ့ ၄ ပံုတပံုကိုပဲ ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

၀၁၀၇၁၉

မူရင္း – https://www.factretriever.com/child-abuse-facts

ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ လူသတ္ေန

စကားလံုးေတြက အမာရြတ္ထင္ေစတယ္
ေကာလာဟလေတြက ပ်က္စီးေစတယ္
အမနာပဝိုင္းေျပာ အႏိုင္က်င့္တာေတြက ေသေစပါတယ္

🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱🧱

သူမ်ားပါးစပ္ထဲမွာ အသက္ေပးခဲ့ဖူးသူတဦးရဲ႕ ဇာတ္လမ္း

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ အခုပံုမွာ ပါတဲ့ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလးဟာ Cyberbullying လို႔ေခၚတဲ့ အင္ထနက္ လူမႈမီဒီယာက တဆင့္ မတရားသျဖင့္ အႏိုင္က်င့္တဲ့ ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့တဲ့ အဆံုးမွာ သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုးစီရင္သြားခဲ့ဖူးပါတယ္။Image may contain: text

ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာေတြမွာ အုတ္ေအာ္ေသာင္းသဲျဖစ္ခဲ့ၿပီး ကေနေဒါ အစိုးရကလည္း စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ကေလးမေလးက မလိမ္မိုး မလိမၼာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ သူ႔ရင္သားကို လွစ္ျပခဲ့မိဖူးတယ္။ အဲဒီ့ဓာတ္ပံု ရိွပါတယ္။

ကေလးမေလးကို တကိုယ္လံုး ခၽြတ္ျပခိုင္းသူတေယာက္ ေပၚလာတယ္။ မျပရင္ သူ႔ရင္သားပံုကို လူမႈမီဒီယာမွာ ျဖန္႔မယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့တယ္။ မျပေတာ့ တကယ္ ျဖန္႔ထည့္လိုက္တယ္။ ကေလးမေလးရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အတန္းေဖာ္ေတြကို tag လုပ္တယ္။

ထံုးစံအတိုင္း ကေလးမေလးကို ဝိုင္းတြယ္ၾကၿပီေပါ့။ ၾကဥ္လည္း ၾကဥ္ၾကတယ္။ ကေလးမေလး တေက်ာင္းၿပီး တေက်ာင္း ေျပာင္းတယ္။ ခဏပဲ။ ေနာက္ေက်ာင္းေတြမွာလည္း ဆက္ခံရတယ္။

ဘူးေလးရာ ဖ႐ံုဆင့္

သည္ၾကားထဲ ကေလးမေလးကို ခ်စ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ ေကာင္ေလးတေကာင္ ေပၚလာတယ္။ ကေလးမေလးက ယံုလိုက္မိတယ္။ ဟိုေကာင္က ေက်ာရ႐ံု ၾကံတာ။ ဟိုေကာင္ေလးရဲ႕ ေကာင္မေလးက ကေလးမေလးကို ကေလးမေလးရဲ႕ ေက်ာင္း လူပံုအလယ္မွာ လာျပႆနာရွာတယ္။ ဟိုေကာင္ေလးကလည္း သူလိုခ်င္တာ ရၿပီးၿပီဆိုေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလးကို ပါးသာပိတ္ခ်လိုက္စမ္းပါလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဟိုကလည္း ခ်တယ္။ ကေလးမေလး လဲက်န္ရစ္တယ္။

အျဖစ္အပ်က္က ဓာတ္ပံု ဗီွဒီယိုမွတ္တမ္းနဲ႔ ဆိုရွယ္မီဒီယာမွာ ျပန္႔ျပန္တယ္။ ကေလးမေလး စိတ္ဓာတ္ပ်က္ယြင္းလာတယ္။

ေက်ာင္းေျပာင္း၊ ၿမိဳ႕ေျပာင္း… စိတ္ပညာရွင္နဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးတာေတြ လုပ္ေနရင္းတန္းလန္းကေန အစြန္းခၽြတ္ေဆးေတြေသာက္ၿပီး သူ႔ကိုယ္သူ ေသေၾကာင္းၾကံတယ္။ ေဆး႐ံုေရာက္သြားတယ္။ မေအာင္ျမင္ဘူး။

လူေတြမွ ဟုတ္ပါေလစလို႔ ေတြးခ်င္စရာ လူအစစ္ေတြ

သည္မွာတင္ အႏိုင္က်င့္ခ်င္သူေတြအတြက္ အကြက္ေပၚတယ္။ နင္ ေသသြားသင့္တာ၊ နင္ေသာက္တဲ့ အစြန္းခၽြတ္ေဆးက ေပ်ာ့တယ္။ ဒါေသာက္ ဆိုတာေတြေတာင္ သူ႔ဆီမွာ လာေရးၾကတယ္။

အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ကေလးမေလးက စာတရြက္စီနဲ႔ ေရးၿပီး YouTube မွာ တင္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ့ ဗီွဒီယိုတင္ၿပီး တလအၾကာမွာ ကေလးမေလး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အေရးယူတဲ့အပိုင္း

ကေနဒါအစိုးရနဲ႔အတူ ဒတ္(ခ်္) အစိုးရကလည္း စံုစမ္းစစ္ေဆးတဲ့အခါ နယ္သာလန္ႏိုင္ငံက အသက္ ၃၅ ႏွစ္အရြယ္ ဒတ္(ခ်္)ႏိုင္ငံသားနဲ႔ တူရကီ ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံသားလက္မွတ္ ၂ မ်ိဳးကိုင္ေဆာင္သူကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ သူက ကေလးမေလးအပါအဝင္ ကမၻာအရပ္ရပ္က ကေလးမေလးေတြရဲ႕ ကြႏ္ပ်ဴတာေတြထဲကို ေဖာက္ဝင္ၿပီး ဒုကၡလည္ေပးေနတဲ့သူပါ။ ဒတ္(ခ်္)တရား႐ံုးက ကေလးမေလးအေပၚ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈအတြက္ ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္နဲ႔ ၈ လ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

ကေလးမေလး သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုး မစီရင္မီ သူ႔ဇာတ္လမ္းကို စာေတြနဲ႔ ေရးၿပီး ျပသြားတဲ့ ဗွီဒီယုိကို သည္မွာ ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

https://www.youtube.com/watch?v=FS95zvN5MiI

(Google မွာ Amanda Todd ဆိုတဲ့ ကေလးမေလး နာမည္႐ိုက္ထည့္ၿပီး ရွာလိုက္ရင္ က်ေနာ္ေျပာတာထက္ အမ်ားႀကီး ပိုျပည့္ျပည့္စံုစံု သိရႏိုင္ပါေသးတယ္။)

လူေတြ ဘာလို႔ အဲသလို လုပ္

အင္ထနက္ ဆိုရွယ္ မီဒီယာမွာ လူတခ်ိဳ႕ဟာ အဲလို ဘာေၾကာင့္ လုပ္ေနတာလဲ။

(၁) သာယာေနၾကတာပါ။ သူတို႔ တခုခု ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ေရးလိုက္လို႔၊ တင္လိုက္လို႔ လူေတြက သူတို႔ကို တံု႔ျပန္ၾကတာကို သာယာေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ like ေတြ အမ်ားႀကီးရတာလည္း သာယာသလို အဆဲလွိမ့္ ခံရတာကိုလည္း သာယာေနတတ္ၾကပါတယ္။ လူအမ်ား အာ႐ံုစိုက္ခံခ်င္တဲ့ ေရာဂါဆန္းတမ်ိဳးေပါ့။

(အဲဒီ့ ေရာဂါကို ျမင္လာတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ Facebook သိပ္မသံုးေတာ့တာပါ။ က်ေနာ့္မွာလည္း အဲဒီ့ ေရာဂါ ရိွေနသလားလို႔ သံသယ ဝင္လာလို႔ပါပဲ။ ဘာလုပ္မလဲဗ်ာ။ အိုႀကီးအိုမက်ေတာ့မွ အက်ိဳး မရိွတာေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ မခံခ်င္ေတာ့ပါဘူးေပါ့။ ဒါေတာင္ ခုတေလာ ျပန္ေရးျဖစ္ေနေသးတယ္။ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရိွမယ္ဆိုတဲ့ “ဆင္ေျခ ဆင္လက္ ဆင့္နားရြက္ႀကီး ဧရာမ”နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္က က်ေနာ့္အတၱကို က်ေနာ္ ေျပာင္လက္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ေနတာသက္သက္ပါပဲ။ က်ေနာ္ ေသေအာင္ ေရးေနလည္း ျမစ္ေရစီးကို က်ေနာ့္လက္ဝါးနဲ႔ကာလို႔ ရမွာမွ မဟုတ္တာေလ။ ေနာ္…)

(၂) အင္ထနက္ေပၚမွာ ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္တဲ့အတြက္ ဘာမွ ခံရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ လူေတြက သိထားၾကပါတယ္။ အဲလို ေရးလိုက္သားလိုက္လို႔ သူတို႔အတြက္ ဘာဆိုးက်ိဳးမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ အေကာင့္ပုန္း၊ အေကာင့္တုေတြနဲ႔ဆို သာေတာင္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးေပါ့။

အလုပ္ရွင္ရဲ႕ အေရးယူမႈ

ဟိုကေလးမေလး ေသသြားၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာင္ သူ႔ကို ႏွိပ္ကြပ္တဲ့ အေရးအသားေတြက ေပၚထြက္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။

ကေနဒါႏိုင္ငံကလူတေယာက္ကေတာ့ “ေခြးမ… နင္ ေသသင့္တာ ၾကာၿပီ”လို႔ ေရးတာကို သူ႔အလုပ္ရွင္က သိသြားတဲ့အတြက္ အလုပ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆိုရွယ္မီဒီယာရဲ႕ အားထုတ္မႈ

အင္ထနက္ဆိုရွယ္မီဒီယာက ဝိုင္းအႏိုင္က်င့္တာဟာ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ျဖစ္ေနတာပါ။ အထက္က ကေလးမေလးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ အခုေတာ့ ႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒါကို ကိုင္တြယ္ႏိုင္တဲ့ ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းလာခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္သလို Instagram တို႔၊ Twitter တို႔မွာလည္း Comment ကို ကိုယ္သေဘာတူမွ အတည္ျပဳႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီးလာၾကပါၿပီ။ FB ကေတာ့ ခုထိ မလုပ္ေသးပါဘူး။ ဘာလို႔လဲေတာ့ မသိဘူး။

ဘာလုပ္ၾကမလဲ

🔹 “ကေလးေတြ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ကို အဲလို အႏိုင္က်င့္တာခံေနရၿပီဆိုတာနဲ႔ လူႀကီးမိဘေတြကို ေျပာျပသင့္ပါတယ္။ ဒါမွသူတို႔က တခုခု လုပ္ေပးႏိုင္မွာပါ”

🔹 “ေျပာလာရင္လည္း ကေလးေတြကို လူႀကီးမိဘေတြက မဆူပါနဲ႔။ အျပစ္မတင္ၾကပါနဲ႔။ နားေထာင္ေပးပါ။ ကေလးေတြ ငယ္ကတည္းက ဘာမဆို မိဘကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ကေလးေတြ ဘာျဖစ္ေနမွန္း မျပတ္သိေနႏိုင္မွာပါ”

🔹 “ေျပာစရာ လူႀကီးမိဘ မရိွရင္ က်ေနာ့္ကို ေျပာႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ့္ သည္ account ကို message လွမ္းပို႔ႏိုင္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ တတ္အားသေရြ႕ ကူညီေပးပါ့မယ္”

ခံေနရသူေတြကို ေျပာျပဖို႔

🔹 “အရင္းစစ္လိုက္ရင္ေတာ့ ကိုယ္ဘယ္သူလဲ၊ ကိုယ္ဘာလုပ္လဲဆိုတာက ကိုယ့္အေပၚမွာသာ တည္ပါတယ္။ တျခားလူေတြအေပၚမွာ မတည္ပါဘူး။”

🔹 “လူတိုင္း အမနာပ အေျပာခံရပါတယ္။ ဘုရားေတြေတာင္ ဘယ္ဘုရားမွ အကဲ့ရဲ႕ မလြတ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲေတာ့ ကိုယ္တေယာက္တည္း ခံေနရတယ္လို႔ ထင္ရင္ အမွားႀကီး မွားသြားပါမယ္။”

🔹 “ဒါက ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ မဆိုစေလာက္ ကာလေလးပါ။ ေျပာတဲ့သူေတြ ေမာရင္ ရပ္သြားမွာပါ။ ကိုယ့္မွာ အသက္ရွင္ရပ္တည္ၿပီး လုပ္စရာေတြ တပံုႀကီး ရိွပါတယ္”

🔹 “ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသတာ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။ ဆက္ေနလည္း မထူးဘူးလို႔ ခံစားေနရမွာကို စာနာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ ဆက္ေနေနရင္ တခုခု ထူးလာမွာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္”

🔹 “သူမ်ား ပါးစပ္လႈပ္တိုင္းသာ ကိုယ္က လိုက္လႈပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဘဝဟာ သူမ်ားပါးစပ္ထဲမွာ နစ္မြမ္းသြားလိမ့္မယ္။ (ပ်ဥ္းမနား မဟာၿမိဳင္ေတာရ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက)”

ကိုယ္ေတြ႕ – က်ေနာ့္ကို အျပာစာအုပ္ေတြ ေရးတဲ့သူလို႔ က်ေနာ့္အဲဒီ့စာအုပ္ေတြ ေရာင္းၿပီး အျမတ္ယူခဲ့ဖူးတဲ့ ဆိုင္ရွင္ တေယာက္အပါအဝင္ လူတခ်ိဳ႕က အမနာပ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ ရယ္ပဲ ေနပါတယ္။ က်ေနာ္ ဘာေရးတယ္၊ မေရးဘူးဆိုတာ က်ေနာ့္ကိုယ္ က်ေနာ္ အသိဆံုးကိုး။

သူတို႔ ဉာဏ္မရိွတာကို သူတို႔ဘာသာ ျပေနတာ ခမ်ာမ်ား မသိရွာၾကဘူး။ သူတို႔ေျပာတဲ့ က်ေနာ့္စာအုပ္ေတြက စစ္အစိုးရ လက္ထက္ စာေပစိစစ္ေရးရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ထုတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ။ အျပာစာအုပ္ ထုတ္ခြင့္ရဖို႔ ေဝးစြ၊ အဆဲစကားလံုး တလံုးပါရင္ေတာင္ ျဖဳတ္ေပးခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနဆိုတာ သူတို႔ ေမ့ေနရွာၾကတယ္။ ရယ္တာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကို ဖာေခါင္း ေျပာေျပာ၊ တဏွာ႐ူးေျပာေျပာ၊ ဂ်ီပုန္း ေျပာေျပာ၊ ေျပာခ်င္တာေျပာ၊ က်ေနာ္ဘာေကာင္ဆိုတာ က်ေနာ့္အေပၚမွာသာ တည္ပါတယ္။ (အမွန္က က်ေနာ္ တဏွာ႐ူးပါဗ်ာ။ ေဆးလိပ္၊ အရက္၊ မိန္းမ၊ ဘိန္း၊ ေဆးေျခာက္ ႀကိဳက္တာကိုးခင္ဗ်။ စိတ္ၾကြေဆး၊ ေဆးျပားမူ လံုးဝ မႀကိဳက္ေခ်။ ဤကား စကားညႇပ္။ 😂😂😂)

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ

အတၱေက်ာ္

၂၅၀၆၁၉

႐ုပ္ရွင္ ႐ုပ္ရွင္ ႐ုပ္ရွင္ (၃)

🎬 🎬 🎬 🎬 🎬 🎬

ေလ့လာဆည္းပူးခ်င္ရင္၊ ဆည္းပူးတတ္ရင္ 
အလကားရႏိုင္တာေတြခ်ည္းပဲကို နည္းမွတ္လို႔…

ျဖစ္ရပ္မွန္ ဓာတ္ရွင္အေၾကာင္း အနည္းအပါး ေျပာၿပီးတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔မွာ ရိွတဲ့ ေငြေလးတမတ္နဲ႔ တက္ကိုင္ဖို႔ ရြယ္ေနတဲ့ အတၳဳပၸတၱိဓာတ္ရွင္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကည့္ပါရေစ။ (ဆက္ေရးတဲ့အခါ အတၳဳပၸတၱိဓာတ္ရွင္ကို “ထုတ္ရွင္”လို႔ အတိုေကာက္ သံုးပါရေစ။)

အဲဒီ့အတြက္ က်ေနာ္ အိမ္စာ လုပ္ပါတယ္။

ေအာင္မေလးဗ်ာ… ေတဝါးမယ္၊ ရွင္ဝါးမယ္၊ မေတမရွင္ ဖိဝါးမယ္ဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ။

ထုတ္ရွင္ကို တကယ္ ခ်႐ိုက္ဖို႔ အသာထား၊ ထုတ္ရွင္ရဲ႕ သေဘာသဘာဝကို နားလည္ဖို႔ေတာင္ ဖတ္စရာေတြက တပံုတပင္၊ ၾကည့္ရမယ့္ကားေတြကလည္း မနည္းမေနာ။

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္က စတင္ၿပီး အခုအထိ ၈ ႏွစ္ခြဲအတြင္းမွာ ေဟာလီးဝု(ဒ္)က ထုတ္ရွင္ေပါင္း ၂၂၅ ကား ထြက္ထားသဗ်။ ဒါက ထင္ရွားတာေတြေနာ္။ မထင္မရွားေတြ မပါေသးဘူး။ ပ်မ္းမွ် တႏွစ္ကို ၂၈ ကားႏႈန္း၊ တလကို ႏွစ္ကားႏႈန္းေလာက္ ထြက္ထားတာလို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္တဲ့ အေနအထားပါ။

ေငြတမတ္နဲ႔ ငါးၾကင္းေကာင္း မကိုင္ခင္မယ္ အဲဒီ့ ၂၂၅ ကားအနက္က ကားေပါင္း ၁၀၀ ေလာက္ကိုပဲ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ ထိုင္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ထုတ္ရွင္ဆိုတာ သည္လိုပါလားလို႔ ကိုယ့္ဆရာေတြ သေဘာေပါက္လာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို အသင့္ရိွေနပါတယ္။

ဝါသနာပါရင္ ဝစ္ခီမွာ သြားၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။ ၁၉၅၀ ျပည့္မတိုင္မီကာလမွသည္ အခု ၂၀၁၉ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္အလိုက္ ထုတ္ရွင္စာရင္း ေတာ္ေတာ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုက သည္မွာ ရိွပါတယ္။

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_biographical_films

ထုတ္ရွင္ရဲ႕ အျမြက္သေဘာ

“ထုတ္ရွင္ ဇာတ္ညႊန္းဟာ ကိုယ္ဘာကို ျပခ်င္တာလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ မွတ္တမ္းဓာတ္ရွင္ဆိုရင္ေတာ့ မွတ္တမ္းကားတို ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ရႏိုင္သလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာ မူတည္တာေပါ့။ ဒါေပသည့္ ထုတ္ရွင္ကေတာ့ မွတ္တမ္းက ျပႏိုင္တာထက္ ဇာတ္လမ္းကို အမ်ားႀကီး ပိုေကာင္းေအာင္၊ ပိုအသက္ဝင္ေအာင္ လုပ္ယူႏိုင္ပါတယ္”လို႔ ေလာေလာဆယ္ ႏိုင္ငံတကာ ႐ုပ္ရွင္ပြဲေတာ္ေတြမွာ တင္ေနတဲ့ Stand Up Man ကိုရီးယားနဲ႔ ကေနဒီယံ ဟာသ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ညႊန္းကို ေရးခဲ့သူ ကေနဒါအေျခစိုက္ ဒါ႐ိုက္တာ၊ ဇာတ္ညႊန္းေရးဆရာမ Nathalie Younglai က ေျပာဖူးပါတယ္။ (https://www.facebook.com/standupmanfilm/)

သူ႔ဇာတ္႐ုပ္ကို တည္ၿပီး အ႐ိုက္ခံလိုက္ရတဲ့ Facebook ဆရာႀကီး ဇကာေပါက္ကိုယ္တိုင္ကေတာင္ အဲဒီ့ကားကို ၾကည့္ၿပီး “အီစလံေဝသြား”တာမို႔ အဲဒီ့ကားကို “Block လုပ္လိုက္တယ္”လို႔ ေျပာခဲ့သလို သူနဲ႔အတူ Facebook ကို တြဲၿပီး တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ Educardo Saverin ကလည္းပဲ “သည္ကားက ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ ႐ိုက္ကူးထားတာ ရွင္းပါတယ္။ အခ်က္အလက္မွန္ကို အေျခခံထားတဲ့ မွတ္တမ္းကား မဟုတ္ပါဘူး”လို႔ ဆိုခဲ့တဲ့ The Social Network ဇာတ္ညႊန္းကို ေရးခဲ့သူ Aaron Sorkin ကလည္း ”အမွန္ေပၚမွာ သစၥာမထားခ်င္ပါဘူး။ က်ေနာ္က ပံုေျပာခ်င္တာပါ”လို႔ အတိအလင္း ဆိုခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ့ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားနဲ႔တင္ ထုတ္ရွင္ရဲ႕ အျမြက္သေဘာကို ေစာေၾကာႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ထုတ္ရွင္ဟာ မွတ္တမ္းကားမဟုတ္ပါဘူး။

ထုတ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္ေလွ်ာက္မွာ မဟုတ္ပါ

မွတ္တမ္းကား (documentary) ဆိုတာကေတာ့ အလုပ္ေလွ်ာက္တဲ့အခါ ထည့္ၾကျမဲ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္လိုပါပဲ။ အမည္၊ အျခားအမည္ (ရိွလွ်င္)၊ အဘအမည္၊ အမိအမည္၊ လူမ်ိဳး၊ ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ၊ ေမြးေန႔သကၠရာဇ္၊ ပညာအရည္အခ်င္း၊ အိမ္ေထာင္ေရးအေျခအေန၊ သားသမီးအမည္… စသျဖင့္မွသည္ ဟိုတေခတ္ဆီက ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ေလွ်ာက္တဲ့အခါ လက္ေညာင္းေအာင္ ျဖည့္ရတဲ့ ေဆြခုနစ္ဆက္ မ်ိဳးခုနစ္ဆက္ရဲ႕ အေသးစိတ္ေတြလိုမ်ိဳး ထည့္ခ်င္သေလာက္ ေလွ်ာက္ထည့္လို႔ ရပါတယ္။

Image may contain: 2 people, textထုတ္ရွင္လို႔ ေျပာကတည္းက “ဓာတ္ရွင္”သေဘာပါသြားပါၿပီ။ တနည္းေျပာရရင္ ပရိသတ္စြဲမက္ေအာင္ ဖမ္းစားရပါေတာ့မယ္။ သည္အတြက္ သက္ရိွထင္ရွားရိွခဲ့ဖူးတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း The Social Network မွာလို သက္ရိွ ထင္ရွားရိွဆဲ လူတေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိကို ႐ိုက္ျပရာမွာ ဇာတ္လမ္း (ပံုျပင္) သေဘာ ျဖစ္ေနဖို႔ မလြဲမေသြ လိုလာပါတယ္။

မွတ္တမ္းကားကို အလုပ္ေလွ်ာက္တဲ့အခါ တြဲတင္တဲ့ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္နဲ႔ ပံုခိုင္းခဲ့သလို ခိုင္းရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ထုတ္ရွင္ဟာ ဝတၳဳပါပဲ။ အဲေလာက္ကို ႐ိုးစင္းရွင္းလင္းပါတယ္။ ဝတၳဳေပမယ့္ တကယ့္ ဓိ႒ဓမၼေလာကမွာ သက္ရိွထင္ရွားရိွခဲ့သူရဲ႕ ဘဝကို အေျခခံထားတဲ့ ဝတၳဳေပါ့။

(ျမန္မာဝတၳဳထဲမွာ နမူနာ ျပစရာအျဖစ္ ေခါင္းထဲ တန္းခနဲ ေပၚလာတာက ဆရာမႀကီး ခင္ႏွင္းယု ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ လံုးခ်င္းဝတၳဳတပုဒ္ပါ။ ဝတၳဳနာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ေတာ္ေတာ့္ကို အႏုပညာေျမာက္တဲ့ ဝတၳဳတပုဒ္ ျဖစ္ခဲ့တာကိုေတာ့ မေမ့ႏိုင္ပါဘူး။ ခက္တာက အဲဒီ့ဝတၳဳကလည္း ေနာက္တႀကိမ္ ျပန္ထြက္လာစရာ အေၾကာင္း အလြန္နည္းသြားပါၿပီ။ “ကၽြန္မ၏ ခ်စ္သူ”ဆိုတာလည္း ဆရာမႀကီးရဲ႕ခင္ပြန္း ဗိုလ္မွဴးႀကီးေက်ာ္ေသာင္းရဲ႕ ဘဝကို အေျခခံ ထားတဲ့ ဝတၳဳပါပဲ။ အဲဒါလည္း အလြန္ေကာင္းပါတယ္။)

ပထမအခ်က္

အဲေတာ့ ပထမဆံုးအခ်က္က ထုတ္ရွင္႐ိုက္မယ္ဆိုတဲ့အခါ အလုပ္ေလွ်ာက္လႊာတင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သတိထားဖို႔ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ အႏုပညာေျမာက္တဲ့ ဇာတ္လမ္း႐ိုက္မွာကို ျပက္ျပက္ထင္ထင္ သိထားရပါလိမ့္မယ္။

တဘဝလံုး ေလွ်ာက္႐ိုက္ျပမွ ထုတ္ရွင္ေကာင္း ျဖစ္တာမဟုတ္

ဒုတိယကေတာ့ ပထမအခ်က္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။

ဇာတ္လမ္း႐ိုက္ေတာ့မွာမို႔ အဲဒီ့သက္ရိွထင္ရွားရိွသူရဲ႕ ပုခက္တြင္းမွသည္ အုတ္ဂူဆီအထိ အစဥ္အတိုင္း စီကာစဥ္ကာ ႐ိုက္ျပစရာ မလိုဘူးဆိုတာကို ျပက္ျပက္ထင္ထင္ သိထားသင့္ျပန္ပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ထုတ္ရွင္ဇာတ္ညႊန္းေရးသူမွာ လြတ္လပ္ခြင့္ အေတာ္အတန္ ရသြားပါၿပီ။ ျပင္လို႔မရတာက အခ်ိန္ကာလ၊ အခင္းအက်င္းနဲ႔ အဓိက ဇာတ္ေကာင္ေတြပါ။ အဲဒါကို မူေသထားၿပီး က်န္တာက အႏုပညာအား ေကာင္းရင္ ေကာင္းသေလာက္ ကြန္႔လို႔ ညႊန္႔လို႔ ရေနပါတယ္။

နမူနာေလးေတြ ျပပါရေစ…

အေမရိကန္ သမၼတ Abraham Lincoln ရဲ႕ ထုတ္ရွင္ေတြ တကားမက ရိွပါတယ္။ သည္ထဲမွာမွ The Better Angels ဆိုတဲ့ ကားက လင္းခန္း (Lincoln) ရဲ႕ ငယ္ဘဝကိုသာ ႐ိုက္ျပခဲ့တာပါ။

Image may contain: 1 person, smiling, textနယ္လဆင္(န္)မယ္(န္)ဒဲလားဆိုလည္း တကားမက ရိွပါတယ္။ ဒါေပသည့္ အဲဒီ့ထဲမွာမွ Clint Eastwood ႐ိုက္တဲ့ Invictus ဇာတ္ကားဟာ သူ႔ထက္ပိုၿပီး အတၳဳပၸတၱိအျပည့္အစံု ပိုဆန္တဲ့ Mandela: Long Walk to Freedom ကားထက္ ပိုၿပီး မယ္(န္)ဒဲလား ႐ုပ္လံုးပိုၾကြခဲ့ျပန္တယ္။

Invictus က ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံက လူျဖဴေတြ အင္မတန္ ခံုမင္တဲ့ Rugby ကမၻာ့ဖလားပြဲမွာ အႏုိင္ရလာတဲ့ လူျဖဴအသင္းကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႀကိဳဆိုခဲ့တဲ့ တကယ့္ျဖစ္ရပ္ကို အေျခခံၿပီး မယ္(န္)ဒဲလားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ၾကံ႕ခိုင္မႈစြမ္းရည္ကို မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့တာပါပဲ။

တနည္းေျပာရင္ နယ္လဆင္(န္)မယ္(န္)ဒဲလားဆိုတာ ဘယ္လိုလူစားလို႔ ေပၚလြင္ေအာင္ ႐ိုက္ျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ ခဏခဏ ညႊန္းခဲ့ဖူးတဲ့ Bohemian Rhapsody ဆိုလည္း လူ႔ဘဝမွာ ၄၅ ႏွစ္ေနသြားတဲ့ Freddy Mercury ရဲ႕ဘဝကို Queen တီးဝိုင္း စဖြဲ႕တဲ့ ၁၉၇၀ ျပည့္မွသည္ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ ကယ္ဆယ္ေရး ရံပံုေငြ ေဖ်ဖာ္ေျဖပြဲအထိ ၁၅ ႏွစ္တာေလးပဲ ျဖတ္႐ိုက္ျပသြားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့မွာလည္း Freddy ဘယ္လိုလူစားဆိုတာ ကြက္ခနဲ ေပၚပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္

သည္မွာ အခ်က္ ၂ ခ်က္ ထပ္ထြက္လာပါတယ္။

အစအဆံုး ေလွ်ာက္႐ိုက္ေနစရာ မလိုဘဲ ဇာတ္လမ္းအရ လိုတဲ့ေနရာေလးပဲ ျဖတ္ျပလို႔လည္း ထုတ္ရွင္အတြက္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္က တခ်က္ေပါ့။

တတိယအခ်က္

ေနာက္တခ်က္က ကိုယ္႐ိုက္ျပမယ့္ အဓိကဇာတ္႐ုပ္ (သက္ရိွထင္ရွားရိွခဲ့သူ)ဟာ ဘယ္လိုလူစားဆိုတာ ေပၚလြင္သြားတာနဲ႔ ထုတ္ရွင္သမား တာဝန္ေက်ၿပီဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။ ဒါ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္။

သည္ေနရာမွာ အဲဒီ့လူဟာ ဘယ္လိုလူစားလို႔ ကိုယ္ျမင္တဲ့ အျမင္အတိုင္း ပီျပင္ဖို႔ေလးပဲ လိုတာပါ။ အဲဒီ့အျမင္ကို ပရိသတ္ေရွ႕ေမွာက္ခ်ျပလိုက္တာဟာ ထုတ္ရွင္ပါပဲ။

အဲေတာ့ ထုတ္ရွင္႐ိုက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္႐ိုက္မယ့္ ဇာတ္႐ုပ္ရဲ႕ စ႐ိုက္မွန္၊ စိတ္ရင္းကို ထဲထဲဝင္ဝင္ ပပ္ပပ္နပ္နပ္ သိထားဖို႔က တျခားဟာေတြရဲ႕ ေရွ႕ကို ေရာက္လာပါတယ္။

အေရးႀကီးဆံုး

သိပ္အေရးႀကီးတာကေတာ့ အဲဒီ့လူနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တျခားဆရာေတြ၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ သူနဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ေတြ ေျပာသမွ်ကို နားေထာင္ ဖတ္႐ႈၿပီး သည္လူဟာ ဘယ္လိုလူရယ္လို႔ သည္ဇာတ္ကို ေရးမယ့္သူ၊ ႐ိုက္မယ့္သူ “ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်” “ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔” ထိုးထြင္း သိလာတဲ့ “ကိုယ္ပိုင္” သိရိွမႈကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဟိုလူေျပာ သည္လူေျပာ ၾကားဖူးနားဝနဲ႔ သိထားတဲ့ “အိေယာင္ဝါး” အသိ၊ “သညာသိ”ေလာက္နဲ႔ မရပါဘူး။

အားလံုး ေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ…
အတၱေက်ာ္

၂၄၀၆၁၉

႐ုပ္ရွင္ ႐ုပ္ရွင္ ႐ုပ္ရွင္ (၂)

🎬 🎬 🎬 🎬 🎬 🎬

အတၳဳပၸတၱိဓာတ္ရွင္ဆီ မသြားခင္ ၾကားတဆင့္

အားနာနာနဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတၳဳပၸတၱိ ႐ုပ္ရွင္က က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ ဓာတ္ရွင္သမားေတြနဲ႔ ေဝးလြန္းလွတယ္လို႔ ျမင္မိရပါတယ္။

က်ေနာ့္အျမင္မွာေတာ့ အဲဒီ့အတၳဳပၸတၱိ ႐ုပ္ရွင္ဆိုတဲ့ ငါးၾကင္းေခါင္းႀကီး မကိုင္ခင္မွာ ၾကားတဆင့္ က်န္ေနပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ႐ုပ္ရွင္ပါပဲ။

ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္ ႏွစ္ ၁၀၀ သက္တမ္းအတြင္းမွာ က်ေနာ္သိမီသေလာက္ ျဖစ္ရပ္မွန္ ႐ုပ္ရွင္ မရိွသေလာက္နည္းပါတယ္။ မႈခင္းျဖစ္ရပ္မွန္တခ်ိဳ႕ကို ႐ိုက္ျပဖူးၾကတာကလြဲရင္ အမွတ္ထင္ထင္ တကားမွ မရိွပါဘူး။ (မွားေနရင္ ျပင္ေပး၊ ေထာက္ျပေပးေတာ္မူၾကပါ။)

ေဘာလီးဝု(ဒ္)က ျဖစ္ရပ္မွန္ ဓာတ္ရွင္ေတြ

တကယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးေနတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ေလာကေတြမွာေတာ့ ျဖစ္ရပ္မွန္႐ုပ္ရွင္ေတြ တသီႀကီး ႐ုိက္ကူးတင္ဆက္ေနၾကပါတImage may contain: 2 people, textယ္။ ေဟာလီးဝု(ဒ္)ကို အသာထား၊ အိမ္နီးခ်င္း အိႏၵိယႏိုင္ငံက ေဘာလီးဝု(ဒ္)မွာေတာင္ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ က်ေနာ္ ၾကည့္ဖူးၿပီး စြဲေနတဲ့ ကားတကားက Sarbjit (2016) ပါပဲ။ ေနာက္အမွတ္ထင္ထင္ ျဖစ္က်န္ရစ္တာက No One Killed Jessica (2011), Shahid (2012), Manjhi – The Mountain Man (2015) တို႔ပါပဲ။ က်ေနာ္ မၾကည့္ဖူးတာေတြ အမ်ားအျပား က်န္ပါေသးတယ္။ မြမ္ဘိုင္းမွာ ဗံုးကြဲတာ အေျခခံထားတာ၊ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ေလယာဥ္ကို ျပန္ေပးဆြဲခ်ိန္မွာ ရဲရဲရင့္ရင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္မယ္၊ ေျခနင္းမီးစက္ကို ဖန္တီးၿပီး ရြာနဲ႔ ေက်ာင္းေတြကို မီးလင္းေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ စံုတြဲ၊ ဆာဒမ္ဟူစိန္ ကူဝိတ္ကို က်ဴးေက်ာ္ခ်ိန္မွာ ကူဝိတ္ေရာက္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသားေတြကို ေထာင္နဲ႔ ခ်ီၿပီး ကယ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ အိႏၵိယ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္စသျဖင့္ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြကို အေျခခံ ႐ိုက္ကူးထားတဲ့ ကုလားကားေတြ အမ်ားအျပား က်န္ပါေသးတယ္။

ေဟာလီးဝု(ဒ္)က ေတာင္ပံုရာပံု

ေဟာလီးဝု(ဒ္)မွာေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ Escape from Alcatraz (1979), Enemy at the Gates (2001), Catch Me If You Can (2002), the Pianist (2002), Hotel Rwanda (2004), Ray (2004), Letters from Iojima (2006), a Beautiful Mind (2006), the Queen (2006), Into the Wild (2007), the Pursuit of Happyness (2006), the Last King of Scotland (2006), a Mighty Heart (2007), the Hunting Party (2007), Che (2008), Hachi: a Image may contain: 1 personDog’s Tale (2009), J. Edgar (2011), the Social Network (2012), Lincoln (2012), Sully (2016), the Butler (2018), Green Book (2018), … အစရိွသျဖင့္။ ဒါ က်ေနာ္ အမွတ္ထင္ထင္ ျဖစ္က်န္ရစ္တဲ့ ကားတခ်ိဳ႕ပါပဲ။ ေျပာမယ္ဆို တပံုႀကီး က်န္ပါေသးတယ္။

သည္ကားေတြထဲမွာ အတၳဳပၸတၱိဓာတ္ရွင္တခ်ိဳ႕လည္း ပါေနပါတယ္။ ဥပမာ J. Edgar တို႔၊ Ray တို႔၊ Che တို႔၊ Lincoln တို႔ေပါ့။

ကိုရီးယားေတြလည္း တြယ္ေနၾကၿပီ

ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းေတြကို ကိုရီးယားဓာတ္ရွင္သမားေတြလည္း ဓာတ္က်ေနၾကပါတယ္။ A Taxi Driver (2017) ဆို ေဒၚလာ ၁၄ သန္း အကုန္ခံ႐ိုက္ၿပီး ေတာင္ကိုရီးယားတႏိုင္ငံတည္းမွာတင္ ၈၉ သန္းေလာက္ ျပန္ရခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာမွာ လည္းေအာင္ျမင္သလို ဆုေတြလည္း ရ၊ ဆန္ကာတင္စာရင္းေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာမွာ ဝင္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားပါပဲ။

Northern Limit Line (2015) ဆိုလည္း ၆ သန္းပဲ ကုန္ၿပီး ၃၉ သန္း ျပန္ရခဲ့တဲ့ဇာတ္ကားပါ။ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းပါ။

Memories of Murder (2003) က ကိုရီးယားႏိုင္ငံသမိုင္းရဲ႕ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ဆက္တိုက္သတ္တဲ့ ပထမဆံုး လူသတ္သမားရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ေပၚ အေျခခံထားတဲ့ဇာတ္ကား။ ၁၉၈၆ ကေန ၁၉၉၁ ခုႏွစ္အထိ ငါးႏွစ္တာအတြင္းမွာ အမ်ိဳးသမီး ၁၀ ေယာက္ အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္။ သို႔ေပတည့္ ႐ုပ္ရွင္က လူသတ္သမားကို အဓိကမထားဘူး။ မျပည့္မစံုနဲ႔ သည္အမႈကို လိုက္ရတဲ့ ရဲစံုေထာက္ႏွစ္ေယာက္ကို အသားေပး႐ုိက္ခဲ့တာပါ။ ေဒၚလာ သံုးImage may contain: 2 people, textသန္းေလာက္ ကုန္တယ္လို႔ သိရေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ ျပန္ရတယ္ဆိုတာေတာ့ မသိရပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ကိုရီးယားမွာ လူၾကည့္အမ်ားဆံုး ဇာတ္ကားအေနနဲ႔ စတုတၳေနရာမွာ ရိွပါတယ္။

Silenced (2011) က ေတာ္ေတာ္ ထူးျခားပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္ မသိရေပမယ့္ ေဒၚလာ ၃၁ သန္းေလာက္ ျပန္ရတယ္။ ဒါက အေရးမႀကီးပါဘူး။ သည္ကားက နားမၾကားတဲ့ ကေလးေတြကို နားမၾကားေက်ာင္းက ဆရာေတြက ၂၀၀၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားမွာ ငါးႏွစ္ေလာက္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မေတာ္မတရားျပဳက်င့္ခဲ့ၾကၿပီး တရား႐ံုးက က်ဴးလြန္သူေတြကို အေလွ်ာ့ေပါ့ဆံုး ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့တာကို ႐ိုက္ျပလိုက္တာပါပဲ။ ဇာတ္ကားထြက္လာေတာ့မွ အဲဒီ့ေက်ာင္းကို ခ်က္ခ်င္း ပိတ္လိုက္သလို ကေလးငယ္ေတြ၊ မသန္မစြမ္းေတြ (က်ေနာ္ မသန္စြမ္းလို႔ ေရးတာကို ဘာသာစကားအသံုးအႏႈန္းအရ သေဘာမတူပါ။ ဗမာစကားမွာ အစဥ္အဆက္အရ မစြမ္းမသန္၊ မသန္မစြမ္းလို႔သာ သံုးပါတယ္။ စြမ္းေရွ႕က “မ”ကို ပယ္ျခင္းဟာ ဘာသာစကားကို ဖ်က္ဆီးျခင္းလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ က်ေနာ့္တေယာက္တည္း သေဘာထားပါ။) အေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပစ္မႈမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကာလစည္းကမ္းသတ္ ဥပေဒ (ဘယ္ႏွႏွစ္ၾကာသြားရင္ ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္သူကို အေရးမယူေတာ့ဘူးလို႔ သတ္မွတ္ထားတာမ်ိဳး)ကို ပယ္ဖ်က္တဲ့ ဥပေဒလည္း ေပၚထြက္ခဲ့တာမို႔ သည္ကားဟာ ေတာ္ေတာ္ထူးျခားတယ္လို႔ ဆိုလိုက္ရတာပါပဲ။

ဓာတ္ရွင္ဆရာေတြရဲ႕ ၾသဇာဟာ က်ေနာ္တို႔ အႏုဉာတ စာေရးသူေတြရဲ႕ ၾသဇာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ အစြမ္းထက္လွတယ္ဆိုတာကို သည္ျဖစ္ရပ္က သက္ေသခံေနပါတယ္။

နမူနာအျဖစ္ အနည္းအပါး ေကာက္ႏုတ္ျပတာပါ။ ေျပာမယ္ဆို သူတို႔ဆီက ျဖစ္ရပ္မွန္ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြလည္း အမ်ားအျပား က်န္ပါေသးတယ္။

ထိုင္း႐ိုက္တဲ့ ထုိင္းကျဖစ္ရပ္မွန္

ထိုင္းႏိုင္ငံက ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အေျခခံၿပီး ေဟာလီးဝု(ဒ္)က ႐ိုက္တဲ့ကားေတြ ရိွပါတယ္။ အဲလို မဟုတ္ဘဲ ထိုင္းဒါ႐ိုImage may contain: one or more peopleက္တာ ကိုယ္တိုင္႐ိုက္ကူးတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ကားတကားက Sam Chuk (2009)ပါ။ မူးယစ္ေဆး ၿငိသြားသူ ေက်ာင္းသားေလး ၇ ေယာက္ကို ဆရာလုပ္သူက ေဆးျပတ္ေအာင္ အႏုနည္းနဲ႔ ကယ္တင္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေလးပါပဲ။

ျဖစ္ရပ္မွန္“ဇာတ္လမ္း” ႐ိုက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္…

ျဖစ္ရပ္မွန္ ႐ိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလိုအပ္ဆံုး အခ်က္က သုေတသန၊ တနည္းေျပာရရင္ ေလ့လာစူးစမ္းမႈေတြ လုပ္ဖို႔ အမ်ားႀကီးလိုပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္“မွတ္တမ္းတင္႐ုပ္ရွင္” ႐ိုက္တာမဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ရပ္မွန္“ဇာတ္လမ္း”ကို ႐ိုက္မွာမို႔ ပရိသတ္ရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ အာ႐ံုကို ဖမ္းစားရပါေတာ့မယ္။ တဖက္ကလည္း ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အေျခခံတာမို႔ အခ်က္အလက္ေတြ မွန္ဖို႔ထက္ နီးစပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ သည္အခါမွာ အဲဒီ့ျဖစ္ရပ္ျဖစ္ပြားစဥ္က အေျခအေနေတြကို ဘက္စံု ေထာင့္စံုက ေလ့လာ စူးစမ္းရပါ ေတာ့မယ္။ အခ်ိန္ယူရပါေတာ့မယ္။ ဒါဟာ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းအတြက္ အဓိက အေျခခံပါပဲ။

ျဖစ္ရပ္မွန္ေပမယ့္ အကုန္ အတိအက် ျဖစ္ေနစရာ မလို

ဝတၳဳကို ႐ုပ္ရွင္ ႐ိုက္သလိုပါပဲ။ မွတ္တမ္းကား မဟုတ္ဘဲ ဇာတ္လမ္းကား ျဖစ္တာမို႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ဆိုေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလာေအာင္၊ ဇာတ္ရိွန္တက္လာေအာင္ အပိုဆာဒါးေလးေတြ ထည့္ရတာလည္း ရိွခ်င္ရိွႏိုင္ပါတယ္။ အထက္က နမူနာျပခဲ့တဲ့အထဲက ဘယ္ျဖစ္ရပ္မွန္ကားကိုျဖစ္ျဖစ္ ေဝဖန္သူတခ်ိဳ႕က အခ်က္အလက္ေတြ မွားတယ္လို႔ ေဝဖန္တာ ခံရခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ။

ဓာတ္ရွင္သမားေတြဘက္ကလည္း ရွင္းပါတယ္။ ဓာတ္ရွင္ျဖစ္ေနတာမို႔ အႏုပညာသည္အခြင့္အေရးကို သံုးၿပီး ဇာတ္သြက္ေအာင္၊ ဇာတ္တက္ေအာင္ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို သစၥာေဖာက္ရတာလို႔ ေျဖရွင္းၾကစျမဲလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္က ျဖစ္ရပ္မွန္ အနမတဂၢ

ျမန္မာေတြလည္း လူေတြသာမို႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေတြ တပံုနဲ႔ တမ ရိွပါတယ္။

႐ုတ္တရက္ ေခါင္းထဲ ေပၚလာတာဆိုရင္ အင္းယားကန္ဟိုတယ္မွာ ဂ်ပန္ႀကီး အသတ္ခံရတာမ်ိဳးဆို သိပ္႐ိုက္လို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ခုေလာက္ဆိုရင္ ရဲမွတ္တမ္းေတြ ဘာေတြလည္း ေတာင္းၾကည့္လို႔ ရေလာက္ေနပါၿပီ။ မ႐ိုက္ခင္ အက်အန စူးစမ္းေလ့လာ၊ အဲဒီ့တုန္းက ရိွခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ၊ သည္အမႈမွာ အစစ္ခံခဲ့၊ ေမးျမန္းခံခဲ့ရသူေတြကို သြားေတြ႕၊ ေမးစသျဖင့္ ျဖစ္ရပ္တခုလံုးကို ေထာင့္စံုက ႐ုပ္လံုးေပၚတဲ့အထိ ရတဲ့အထိ ႀကိဳးပမ္းႏိုင္ပါတယ္။ ရၿပီဆိုရင္ ဘယ္ေထာင့္က ျပမလဲဆိုတာ စဥ္းစားရမွာပါ။ အႀကီးအက်ယ္ အားစိုက္ရမွာ ျဖစ္သလို နည္းနည္းလည္း အပင္ပန္းခံရမွာေတာ့ မလြဲပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံတကာ တန္းဝင္ ဇာတ္ကားတကား ျဖစ္လာဖို႔လည္း ေျခတလွမ္း ပိုနီးလာမွာ အေသအခ်ာပါ။

ေလာေလာဆယ္ ေရပန္းစားေနတဲ့ အိမ္ေဖာ္ေတြ အႏွိပ္စက္ခံ၊ ေသေက်သြားတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြ၊ ကေလးသူငယ္ မဖြယ္ရာမႈ က်ဴးလြန္တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြ၊ တေလာဆီက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ တတ္ေယာင္ကား ပေယာဂဆရာလက္ ထိုးအပ္လို႔ အႏွိပ္စက္ခံၿပီး ေသသြားခဲ့ရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္၊ ဖုန္းေမာ္ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္၊ ၈၈ ေနာက္ပိုင္း ေထာင္တြင္းမွာ၊ စစ္ေၾကာေရးစခန္းေတြမွာ ေသဆံုးခဲ့သူတဦးဦးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္၊ မကဒတ (ေျမာက္ပိုင္း)က သတ္ျဖတ္မႈ ျဖစ္ရပ္မွန္၊ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို လူကုန္ကူးခံရ၊ မယားအျဖစ္ ေရာင္းအစားခံရသူတဦးဦးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္၊ ထိုင္းငါးဖမ္းေလွေပၚ ေရာင္းစားခံရသူရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္… ႐ိုက္ပါေလ့ဗ်ာ… တပံုႀကီး ရိွပါတယ္။ (ေၾကာက္လို႔ ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ အယ္စတံုေတြလည္း ရိွပါေသးတယ္။) ဒါေတြဆို သိပ္မၾကာေသးခင္က အျဖစ္အပ်က္ေတြမို႔ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းရတာ ပိုလြယ္ပါလိမ့္မယ္။

ေအာင့္ထားသင့္ေသးတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္း

ဟိုတေန႔က ေရွ႕ဘီး ခ်မရတဲ့ၾကားက ေဘးကင္းစြာ ဆင္းသက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္း ေလယာဥ္မွဴးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ဆိုလည္း Sully ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မွာပါ။ ဒါေပသည့္ အဲဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ ကုန္က်စရိတ္က တတ္ႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး။ ေလယာဥ္ေတြ၊ အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြ ပါမွာကိုး။ အဲဒါမ်ိဳးဆို ေလာေလာဆယ္ လက္ေရွာင္ထားရမွာေပါ့။

ေလယာဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ႐ိုက္မယ္ဆို ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္စီးရင္းတန္းလန္းက ေလယာဥ္အတိုက္ခံရၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္က ဦးပြားႀကီး အျဖစ္မ်ိဳးဆိုလည္း သိပ္႐ိုက္လို႔ ေကာင္းမွာ။

တခ်ိဳ႕ အမည္မေဖာ္လိုတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္တခ်ိဳ႕ဆိုရင္လည္း ေလာေလာဆယ္ ေအာင့္ထားရမွာေတြထဲ ပါပါတယ္။

လူငယ္ေတြကို အားကိုးပါတယ္

နာမည္ေက်ာ္ ဝတၳဳကို ဝယ္ၿပီး ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္တာကေတာ့ ဟုတ္ကဲ့… အားနာပါတယ္… ႐ိုးဟိုးဟိုးဟိုးေနပါၿပီ။ ႐ုပ္ရွင္သမိုင္း အစကတည္းက လုပ္လာခဲ့တာမို႔ ဘယ္ဒါ႐ိုက္တာမဆို လုပ္ႏိုင္တာမ်ိဳးပါ။

ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အေျခခံၿပီး ကိုယ္တိုင္ ဇာတ္ညႊန္းေရး ႐ိုက္ကူးတဲ့အထိ ေဖာက္ထြက္ရဲတဲ့ သတၱိရိွသူ ဒါ႐ိုက္တာ လူငယ္ေလးေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။

အသားေပး႐ုပ္ရွင္ႀကီး မဟုတ္ေတာင္၊ တနာရီစာ၊ ၄၅ မိနစ္စာေလာက္ ႐ိုက္ျပႏိုင္ရင္ကို ႏိုင္ငံတကာ ပြဲေတြ တင္ႏိုင္ပါ။ အသားေပး႐ုပ္ရွင္ႀကီးဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ေပါ့။ ကမၻာ့ ႐ုပ္ရွင္ဆီ ခရီးခ်ီရာမွာ သည္လို ျဖစ္ရပ္မွန္ ႐ုပ္ရွင္ေတြကို ႐ိုက္ျပတဲ့နည္းတနည္း ရိွတာကိုလည္း မေမ့ၾကေစခ်င္ပါဘူး။

အထက္က က်ေနာ့္ ေခါင္းထဲေပၚလာသေလာက္ ခ်ျပလိုက္တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ႐ိုက္ကူးေရးစရိတ္ သိပ္မမ်ားပါဘူး။ ဖုန္းေမာ္ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းထက္ စစ္ေၾကာေရးစခန္းမွာ တိမ္းပါးခဲ့ရသူတဦးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းက စရိတ္သက္သာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါထက္ ပေယာဂဆရာ ႏိွပ္စက္လို႔ တိမ္းပါးခဲ့ရသူ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္က ႐ိုက္ကူးေရးစရိတ္ ပိုသက္သာႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ႀကီး အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္လမ္းဆိုလည္း ႐ိုက္ကူးေရးစရိတ္ သိပ္မ်ားမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဂ်ပန္ႀကီးရဲ႕ ေနရာကို အဓိကမထားဘဲ လူသတ္မႈကိုသာ အဓိကထားမယ္ဆိုရင္ အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေဖာက္ထြက္မယ့္ လူငယ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။ အားလည္း ကိုးမိပါတယ္ဗ်ာ။

အားလံုးေတြးဆ ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ၾကပါေစ
အတၱေက်ာ္

၂၂၀၆၁၉